Szepty jeziora

RECENZJA PATRONACKA:

📚Tytuł „Szepty jeziora”

🖋️ Autor: Grażyna Mączkowska

📖 Ilość stron: 300

🏢Wydawca: @luckywydawnictwo

🚲Udaj się ze mną w podróż do miasteczka Szczęśliwego. Będąc na miejscu, przejedziemy się rowerami do parku miejskiego, którego alejki porastają ogromne kasztanowce.

Być może pod jednym z nich, na ławce, spotkamy Lilianę, kolorową starszą panią, która zazwyczaj siedzi pogrążona w lekturze.

🚲Pewnego dnia właśnie w to miejsce trafia, podczas przejażdżki rowerowej, Sabina. Jak zwykle wypatruje Kolorowej Kobiety, ale ławka jest pusta, a tuż obok w trawie znajduje barwną książkę. Znalezisko okazuje się być pamiętnikiem Liliany. Sabina decyduje się poznać, choć kilka fragmentów z dziennika, aby na podstawie wskazówek odnaleźć właścicielkę. W ten sposób poznaje historie życia autorki pamiętnika. Z czasem, na podstawie wskazówek zawartych w tekście, udaje jej się poznać Kolorową Kobietę.

„Szepty jeziora” to wzruszająca opowieść o kobiecej sile przyjaźni, o znalezieniu bliźniaczej duszy. Poznajemy fragmenty pamiętnika, które pełne są inspirujących przemyśleń Liliany na temat życia, relacji rodzinnych. Cześć swoich rozważań przelewa na papier, pisząc wiersze. W ten sposób uzewnętrznia się przed czytelnikiem i przed światem. Kolorowa Kobieta prowadzi także konto na Facebooku, gdzie niestety bliskie osoby nie szczędzą jej ironii i sarkazmu. Jej artystyczny ubiór, osobliwy styl razi siostry, które nadal żyją w zaścianku i nie mogą wyzbyć się stereotypowego myślenia.

To książka ukazująca samotną walkę wrażliwej kobiety o siebie i swojego syna, która wbrew społecznym nakazom wybrała samotne macierzyństwo. Liliana obala szereg mitów i powiedzonek, które tak łatwo sprzedają nam osoby z mediów społecznościowych. Często wyrwane z kontekstu wprowadzają nas w poczucie winy. Bo przecież „ wszystko jest do zdobycia”, „wszelkie hamulce są tylko w twojej głowie”, „ nie zmieniaj się dla nikogo” . A co jeśli masz dzień do d... , dopadają cię prozaiczne lęki, masz problemy zdrowotne, brak finansów. Co mają pomyśleć sobie dzieci z patologicznych rodzin, które z utęsknieniem czekają na przytulenie i ciepły oddech matki, a nie odór alkoholowy.

Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i sądzę, ze bedzie idealna dla dojrzałego czytelnika.

Współpraca: @luckywydawnictwo

Sabina w trakcie częstych wycieczek rowerowych po mieście, zauważa barwną kobietę, która zawsze na tej samej ławeczce, nad jeziorem czyta książkę. Pewnego dnia znajduje pod ławką pamiętnik. Domyśla się, że musiała go zgubić Kolorowa Kobieta. Sabinie bardzo leży na sercu odszukanie jej i w tym celu zaczyna czytać wpisy kobiety, z nadzieją, że będzie gdzieś wzmianka o miejscu zamieszkania, może jakieś nazwisko. Im dalej zagłębia sie w treść pamiętnika, tym bardziej przekonuje się, że życie Kolorowej Kobiety, było w przeszłości, a może i jest nadal, pełne bólu i cierpienia. W końcu udaje jej się trafić na pewne wskazówki. Dzięki nim odnajduje Liliannę..

"Szepty jeziora" to powieść pełna głębokich rozmyślań o ludzkiej naturze. Autorka zaprasza czytelnika do świata wrażliwej, artystycznej duszy, która pomimo niesamowicie bolesnych doświadczeń z dzieciństwa, w dorosłym życiu odnajduje swoją drogę i potrafi dostrzegać jego piękno, dzieląc się nim z innymi. Bardzo ważnym aspektem poruszonym w tej historii jest problem wszechobecnego hejtu. Bohaterka tej opowieści musi się z nim mierzyć nieustannie. Jednak mając obok siebie zaufane, szczere przyjaciółki potrafi stawić mu czoła. Bardzo ciekawa fabuła książki, wciągająca historia odkrywania siebie, pokonywania traum i demonów przeszłości, które "z pomocą" nawet najbliższych osób, nie dają o sobie zapomnieć.

"Szepty jeziora" zmuszają do refleksji, do zastanowienia się nad tym, jak bardzo krzywdzące może być komentowanie życia innych, nieznając drogi jaką musieli przejść.

Czy kobiety, w dojrzałym wieku mają szansę na nawiązanie prawdziwej przyjaźni? Czy to tylko zarezerwowane dla młodych?

Historie, o których czytamy w książkach, zazwyczaj w głównej mierze opowiadają o życiu i uczuciach młodych ludzi. Grażyna Mączkowska w książce „Szepty Jeziora” na głównych bohaterów wybrała osoby starsze, te nieco po sześćdziesiątce, jest to okres, w którym teoretycznie czas na realizację swoich planów, miłości czy przyjaźni, dawno przeminął. Jednak życie to niekończące się pasmo niespodzianek, potrafi zaskoczyć niezależnie od wieku.

Sabina tuż przed emeryturą przeprowadza się do miasta. W wolnych chwilach jeździ na rowerze, zwiedzając okolicę. Często na ławce w parku widuje nietypowo ubraną na kolorowo kobietę. Pewnego dnia kobieta znika, ale obok jeziora Sabina znajduje pamiętnik. Łatwo się domyślić, że należy do Kolorowej Kobiety. Postanawia ją odszukać, ale najpierw musi poznać historię spisaną w zeszycie. Okazuje się, że znaleziony pamiętnik to skarbnica wspomnień, to karty historii, a każda ze stron odsłania sekrety skrywane głęboko w zakamarkach duszy.

Na początku cała opowieść wydaje się prosta i przewidywalna, ale autorka przygotowała nam wiele niespodzianek zaskakujących i wciągających. Bo pisarka słynie z tego, że zawsze w swoich książkach nie boi się poruszać, trudnych tematów, niejednokrotnie kontrowersyjnych, wywołujących ogrom różnych emocji. Bo czy można przejść obojętnie obok takiego tematu jak kłamstwo, zdrada, molestowanie nieletnich, generalizowanie i ocenianie poprzez pryzmat własnych nieprzyjemnych doświadczeń.

Grażyna Mączkowska zachęca nas, żeby żyć odważnie. Masz marzenia, pomimo trudności nie bój się, nie stój z tyłu, realizuj je. Bo możesz przegapić coś pięknego, wzniosłego, czego później nie doświadczysz, a będziesz żałować. Przede wszystkim, uświadamia nam, że oddane i lojalne przyjaciółki, pomimo różnic w ubieraniu czy zachowaniu, można spotkać w każdym wieku.

„Spragnieni, by żyć” piękna, momentami wstrząsająca, bardzo życiowa historia, o prawdziwej kobiecej przyjaźni i tajemniczej przeszłości.

Sabina przeprowadza się do miasta. Kiedy jej mąż wyjeżdża do sanatorium, ta często jeździ na rowerze w pobliżu jeziora. Praktycznie zawsze spotyka tam Kolorową Kobietę czytającą książkę. Jednak pewnego razu zamiast tej kobiety, znajduje książkę, która okazuje się być pamiętnikiem. Sabina pragnie go zwrócić kobiecie, ale aby ją odnaleźć musi zagłębić się w treść pamiętnika. Czytanie tak bardzo ją wciąga, że czuje, iż musi przeczytać go do końca. Okazuje się, że życie autorki pamiętnika, wcale nie było tak kolorowe jak jej ubrania.

Grażyna Mączkowska znana jest z tego, że w swoich powieściach porusza trudne tematy. I tym razem nie było inaczej. Mamy tutaj poruszonych kilka tematów. Najtrudniejszym z nich wydaje się być problem molestowania dzieci przez rodziców. O tym zawsze ciężko się mówi, ale również i ciężko czyta. Kiedy czytelnik pomyśli przez co musiało takie dziecko przechodzić nie mieści mu się to w głowie.

Poruszana jest również kwestia hej tu w Internecie, czyli temat który podejrzewam nie jest nikomu z nas obcy, a może i niejednego z nas dotknął. Ludzie lubią się żywić czyimś kosztem i sprawia im to ogrom satysfakcji. Kompletnie tego nie rozumiem.

„I jak najbardziej zmieniajmy się! Dla siebie, dla rodziny, dla ludzi, dla natury. Gdyby mój ojciec się zmienił dla nas, dziś nie nosiłabym w sobie ciężaru ołowianych wspomnień. Gdyby moja matka się zmieniła, miłość i wzajemny szacunek w rodzinie trwałby do dziś i bez końca.”

Autorka swoją powieścią skłania nas również do przemyślenia roli mężczyzn w życiu kobiet. Czy faktycznie nie byłybyśmy sobie w stanie bez nich poradzić? Czy szczęście kobiety musi być uzależnione od mężczyzny? Czy kobieta nie może być szczęśliwa i w pełni spełniona bez osobnika płci męskiej?

Historia stworzona na łamach tej powieści jest jak najbardziej życiowa, a bohaterowie w niej występujący niezwykle realni. Zmaganie się z codziennością jest czymś, co robi każdy z nas. Więzy rodzinne są, a przynajmniej powinny być ważne dla każdego. Natomiast miłość potrafi mieć różne odcienie. W powieści znajdujemy również obraz szczerej i prawdziwej przyjaźni, której niejeden z nas mógłby pozazdrościć.

„W obecności przyjaciela powinno się czuć spokój, a gdy jesteśmy daleko od siebie – to samo z powodu pewności, że również daleko od nas jest lojalny.”

"Szepty jeziora" to powieść dzięki której skłonimy się do refleksji nad własnym życiem. To historia o niezwykle dojrzałych bohaterach i o ich ciężkiej przeszłości. Ale to również książka o nadziei na lepsze jutro i o sile wybaczania. Polecam.