Szamański blues. Szamańska seria. Tom 1

Nie jestem fanką tego typu powieści dlatego nigdy nie sięgnałam po żadną opowieść tej autorki która słynie z fantastyki, ale ponieważ nie ocenia się książki po okładce, pewnego wieczoru sięgnełam po "Szamański Blues" i nie mogłam się już oderwać.

Głównym bohaterem książki Anety Jadowskiej jest Piotr Duszyński na którego mówią Witkacy z zawodu policjant oraz....szaman. Idąc do pracy jest jak zwykły człowiek, policjant strzegący prawa, poprawny obywatel, gdy wychodzi z pracy ma styczność z duchami i upiorami których wysyła w zaświaty.

Książka nabiera smaku gdy w dzwiach Witkacego pewnego wieczoru pojawia się Konstancja jego dawna miłość która obecnie pracuje w szpitalu, niestety teraz nie dzieje się tam dobrze, umierają wszystkie noworodki i nikt nie umie temu zapobiec, dlatego Konstancja którą bardzo martwi ta sytuacja prosi o pomoc Piotra który oczywiście zgadza się. Witkacy bierze się od razu do pracy i postanawia sięgnąć do historii szpitala w Toruniu, po drodze przydarza mu się również wiele innych nieciekawych niespodzianek, które na pewno bezpowrotnie zmienią jego życie.

Powieść jak dla mnie powinna mieć więcj dreszczyku emocji, czytając niektóre momenty na rękach miałam gęsią skórkę ale po tym tytule spodziewałam się ich więcej. Gdy coś zaczyna wciągać i przerażać kończy się dość mało zaskakująco, wątki są poprowadzone bardzo szybko chociaż są dobrze opisane więc możemy sobie wyobrazić każdy detal. Książka jest tak napisana że na pewno trafi do każdego człowieka i każdy będzie potrafił ją zrozumieć, cała fabuła pomimo magii jest dość realistyczna.

Akcja jest skomplikowana a bohaterzy nieoczywiści trzeba dobrze wciągnąć się w fabułę żeby ich odkryć. Główna postać pomimo to że jest policjantem ma swoje wady i to nawet sporo ale jest bardzo ciekawą postacią, taką którą jednocześnie się kocha i nienawidzi. Tekst często napisany jest sarkastycznie więc więc zawsze trzeba szukać tego drugiego dna i mieć duży dystans. "Szamański Blues" to pierwszy tom Szamańskiej Serii, na pewno pokuszę się o przeczytanie dalszych perypetii Witkacego ponieważ zaintrygowała mnie jego postać a Was zapraszam do ciekawej lektury.

Nie będę ukrywać - gdy mowa o najnowszych seriach Anety Jadowskiej, wciąż najmocniej czekam na wrzesień, kiedy ma ukazać się "Dziewczyna w dzielnicy cudów" - pierwsza część nowego cyklu o Nikicie znanej nam już z Thorn universe. To jednak też nie tak, że mogłabym przegapić premierę Witkaca. Tym bardziej, że zapowiadała się powieść urban fantasy w świetnym, trochę mrocznym klimacie noir. Czyli dokładnie to, co tygryski kochają najbardziej. A teraz, po lekturze "Szamańskiego bluesa" jestem zakochana w każdej z przedstawionych postaci trochę bardziej. Przede wszystkim - dostałam od Witkaca to, czego najbardziej szukałam - zawiłą, intrygującą zagadkę, głównego bohatera, który jest detektywem wyjętym niczym z najlepszej powieści noir czy urban fantasy oraz problemy na skalę miastową, a nie światową. Jak to powiedziała Aneta Jadowska, "Witkac to taki typ bohatera, który przy kłopotach na większą skalę, raczej zadzwoni do Dory". Możecie się śmiać, ale taka zmiana po przebojowej i badassowej Dorze była niczym powiew świeżego powietrza. I, okej, w "Szamańskim bluesie" dostaniemy także kilka znanych nam już postaci - będzie Gardiasz, Katia, wpadnie Dora, ale przede wszystkim jest to nowa seria, co oznacza też nowych bohaterów.

Bardzo podobał mi się wątek z Kurczaczkiem. Od razu historia Witkaca nabrała rumieńców. Podobało mi się to, jak autorka "wpasowała się" w nowego bohatera. Witkacy to postać kilku słów. Dlatego też pewnie w jednej książce są wydane dwie powieści - główny bohater nie prowadzi rozległych monologów ani zawiłych dialogów z innymi. Jest raczej typem lakonicznego bohatera.

Podsumowując - nie zawiodłam się. Wychodzi na to, że teraz czekać nas będzie mnóstwo świetnej zabawy, skoro Aneta Jadowska planuje wydawać przynajmniej jedną powieść Witkaca i jedną powieść Nikity rocznie. Trzymam kciuki, żeby tylko teraz Nikita okazała się tak badassowa, przebojowa i intrygująca, jak sobie wymarzyłam, a Wam podsuwam pod nos Witkaca. W tym typie samotnego, biednego, lecz cholernie sprytnego i cwanego detektywa zakochacie się od pierwszego akapitu. :)

Nowa seria Anety Jadowskiej to wolna seria, a jednak połączona ze wcześniejszym bohaterem. Wcześniej przewinął się ON już w cyklu o Dorze Wilka a dziś powraca jako pierwszoosobowa postać skupiająca na sobie całą uwagę czytelnika. Przyznaję, że wcześniejszej serii nie czytałam dlatego do tej podeszłam ze świeżym i otwartym umysłem. Obawiałam się, że mogą pojawić się w fabule nawiązania, których nie będę rozumiała, ale moje obawy były niepotrzebne, bo już od pierwszej strony zaintrygowała mnie świeżość historii i jej nietuzinkowość.

Witkacy, główny bohater powieści, to mężczyzna który żyje w świecie na krawędzi - duchy, zjawy i inne nietypowe stwory są na porządku dziennym. W dodatku dookoła wszędzie można wyczuć ingerencję magii. Czy można się nudzić w takim świecie? Bohater bez wątpienia doskonale się w nim odnajduje i nie narzeka na brak wrażeń, chociaż nie przeczuwa, że prawdziwe kłopoty dopiero przed nim. Gdy u progu jego drzwi pojawia się Konstancja - jego dawna ukochana, która prosi o pomoc w rozwiązaniu zagadki umierających dzieci, mężczyzna podejmuje wyzwanie.

Brzmi intrygująco? Możecie mi wierzyć, że dobrej zabawy w tej książce nie brakuje. Pomysł na fabułę okazał się strzałem w dziesiątkę, bo połączenie życia realnego z magią i dość zaskakującym wizerunkiem duchów wciąga od pierwszej strony. Autorka wprawną rękę prowadzi czytelnika prze pokręcony świat pełen nieoczekiwanych zwrotów akcji, w którym tak naprawdę wszystkie jest możliwe. Kto by pomyślał, że za śmierć noworodków odpowiada kolejny podstępny duch? Dla czytelnika to zaskoczenie, jednak główny bohater nawet nie mrugnął gdy dowiedział się, że w sprawę zamieszane są kolejne nadnaturalne istoty. To właśnie najbardziej spodobało mi się w całej historii - każdy najdrobniejszy element miał tutaj swoje specjalne miejsce i całość idealnie do siebie pasowała.

Z fantastyką już zawsze będę miała nie po drodze, ale nie oznacza to, że nigdy nie będę sięgała po ten gatunek. Szczególnie w tak dobrym wydaniu. To podnosi mnie na duchu - gatunek, który nie jest moim lubionym ciągnie mnie do siebie i zachęca do kontynuacji serii. Bo jedno jest pewne: na pewno nie przepuszczę kolejnej porcji przygód z Witkacym, bo to bohater nie byle jaki. Trochę sarkastyczny, odrobinę cyniczny, indywidualista i inteligentny jak mało kto. Jednak Witkacy nie jest jedynym pozytywnym bohaterem. Dopracowane postacie to kolejny plus, bo mimo nierealności świata można się z nimi bardzo szybko utożsamić i polubić każdego z osobna.

"Szamański blues" to faktycznie szamańska książka. Jest w niej kilka niesztampowych motywów, które kuszą świeżością i zapraszają do kontynuowania lektury. W dodatku tekst przepikowany jest grafikami nawiązującymi do rozgrywanych wydarzeń, które idealnie łączą się z klimatem fabuły. Jestem naprawdę pozytywnie zaskoczona książką pani Anety i bez wątpienia sięgnę po drugi tom historii Witkacego. Takiej dobrej zabawy nie przepuszczę!

Nowa seria Anety Jadowskiej to wolna seria, a jednak połączona ze wcześniejszą bohaterem. Wcześniej przewinął się ON już w cyklu o Dorze Wilka a dziś powraca jako pierwszoosobowa postać skupiająca na sobie całą uwagę czytelnika. Przyznaję, że wcześniejszej serii nie czytałam dlatego do tej podeszłam ze świeżym i otwartym umysłem. Obawiałam się, że mogą pojawić się w fabule nawiązania, których nie będę rozumiała, ale moje obawy były niepotrzebne, bo już od pierwszej strony zaintrygowała mnie świeżość historii i jej nietuzinkowość.

Witkacy, główny bohater powieści, to mężczyzna który żyje w świecie na krawędzi - duchy, zjawy i inne nietypowe stwory są na porządku dziennym. W dodatku dookoła wszędzie można wyczuć ingerencję magii. Czy można się nudzić w takim świecie? Bohater bez wątpienia doskonale się w nim odnajduje i nie narzeka na brak wrażeń, chociaż nie przeczuwa, że prawdziwe kłopoty dopiero przed nim. Gdy u progu jego drzwi pojawia się Konstancja - jego dawna ukochana, która prosi o pomoc w rozwiązaniu zagadki umierających dzieci, mężczyzna podejmuje wyzwanie.

Brzmi intrygująco? Możecie mi wierzyć, że dobrej zabawy w tej książce nie brakuje. Pomysł na fabułę okazał się strzałem w dziesiątkę, bo połączenie życia realnego z magią i dość zaskakującym wizerunkiem duchów wciąga od pierwszej strony. Autorka wprawną rękę prowadzi czytelnika prze pokręcony świat pełen nieoczekiwanych zwrotów akcji, w którym tak naprawdę wszystkie jest możliwe. Kto by pomyślał, że za śmierć noworodków odpowiada kolejny podstępny duch? Dla czytelnika to zaskoczenie, jednak główny bohater nawet nie mrugnął gdy dowiedział się, że w sprawę zamieszane są kolejne nadnaturalne istoty. To właśnie najbardziej spodobało mi się w całej historii - każdy najdrobniejszy element miał tutaj swoje specjalne miejsce i całość idealnie do siebie pasowała.

Z fantastyką już zawsze będę miała nie po drodze, ale nie oznacza to, że nigdy nie będę sięgała po ten gatunek. Szczególnie w tak dobrym wydaniu. To podnosi mnie na duchu - gatunek, który nie jest moim lubionym ciągnie mnie do siebie i zachęca do kontynuacji serii. Bo jedno jest pewne: na pewno nie przepuszczę kolejnej porcji przygód z Witkacym, bo to bohater nie byle jaki. Trochę sarkastyczny, odrobinę cyniczny, indywidualista i inteligentny jak mało kto. Jednak Witkacy nie jest jedynym pozytywnym bohaterem. Dopracowane postacie to kolejny plus, bo mimo nierealności świata można się z nimi bardzo szybko utożsamić i polubić każdego z osobna.

"Szamański blues" to faktycznie szamańska książka. Jest w niej kilka niesztampowych motywów, które kuszą świeżością i zapraszają do kontynuowania lektury. W dodatku tekst przepikowany jest grafikami nawiązującymi do rozgrywanych wydarzeń, które idealnie łączą się z klimatem fabuły. Jestem naprawdę pozytywnie zaskoczona książką pani Anety i bez wątpienia sięgnę po drugi tom historii Witkacego. Takiej dobrej zabawy nie przepuszczę!

Czy zdarzyło wam się mieć do czynienia z czymś paranormalnym? Mieliście kiedyś wrażenie, że nie jesteście sami w pustym pokoju, a może poczuliście nagły chłód? Czy wierzycie, że istnieje coś więcej? Od kilkuset lat ludzie próbują wyjaśnić to, co niewytłumaczalne. Prowadzę badania mające udowodnić istnienie duchów, wampirów czy innych paranormalnych istot. W tym celu udają się do tzw. ,,nawiedzonych" miejsc, które wywołują strach i przerażenie u ludzi, którzy kiedykolwiek mieli okazję w nich przebywać. Niewytłumaczalne przemieszczanie się przedmiotów, skrzypienie schodów oraz odgłosy kroków, płacz oraz zawodzenie - kiedy nie ma możliwości, aby jakaś osoba lub zwierzę miało do czynienia z tymi zjawiskami, pierwszą naszą myślą jest to, że istota, która to powoduje, jest duchem. Przechadzając się po cmentarzu, zachowujemy szacunek i spokój, ponieważ wyczuwamy, że to miejsce spoczynku zmarłych. Nie chcemy im przeszkadzać, ale zarazem odwiedzamy ich, aby przypomnieć, że o nich pamiętamy. Istnieje wiele niewytłumaczalnych zjawisk i przerażających miejsc, które spędzają nam sen z powiek. Czy kiedykolwiek odkryjemy istnienie istot nadprzyrodzonych? Aneta Jadowska od wielu lat sukcesywnie szturmem podbija rynek wydawniczy swoimi powieściami związanymi ze stworzeniami znanymi z horrorów. Nie ma dla niej barier, których nie może pokonać. Zdobywa serca czytelników i uzależnia ich os swojej twórczości. Miałam okazję zapoznać się z jej książką pt. ,,Dziewczyna z Dzielnicy Cudów", która mnie zachwyciła. Teraz nadszedł czas na zapoznanie się z historią Witkaca - szamana pracującego w policji, partnera Dory Wilk i człowieka, który musi wszystkim pokazać, że wiek nie ma żadnych ograniczeń. ,,Szamański Blues" to powieść, która intryguje wykreowanym przez autorkę światem. Czy jesteście gotowi na stawienie czoła upiorowi? A może pragniecie zwiedzić zaświaty? Seria o Witkacym Anety Jadowskiej wam to umożliwi. Zapraszam do zapoznania się z recenzją!

,,Widzicie, duchy powstają, kiedy śmierci towarzyszą gwałtowne emocje, przemoc, agresja - energia, która się wówczas wytwarza, sprawia, że dusza nabiera ,,masy" i staje się duchem. Na początku jest słaba, ale może dalej gromadzić energię, budować swój potencjał cegiełka po cegiełce, aż osiągnie poziom, na którym w taki czy inny sposób może wpływać na świat materialny."

Witkacy miał nadzieję, że jeśli zaliczy kryzys przed czterdziestką, będzie się ON objawiał idiotycznie szybkim samochodem i nieprzyzwoicie ślicznymi kobietami. Zamiast tego rozpleniły się magia, duchy i upiory. A gdy tylko zaczął sobie radzić z tą pokręconą rzeczywistością, kryzys wszedł w fazę drugą. W życiu Witkaca pojawia się kobieta z jego przeszłości, która nieoczekiwanie zniknęła szesnaście lat wcześniej. Cała w czerwieni, z bagażem kłopotów i tajemnic. Nie czas na spacer w deszczu aleją gorzkich wspomnień. Noworodki umierają, duchy się panoszą bardziej niż zwykle i coś złego czai się na Witkaca w ciemności. Nie czuje się ON bohaterem, ale los zdaje się tym zupełnie nie przejmować i rzuca nowe wyzwania. Gdyby chociaż w zaświatach czekał kontyngent nieprzyzwoicie ślicznych kobiet, a nie rozwścieczeni i agresywni Przedwieczni…

,,Pokusa całkowitej akceptacji i lojalności jest nie do odparcia. Każdy z nas w głębi duszy boi się, że jeśli się odsłoni, jego bliscy uciekną z wrzaskiem."

Witkacy codziennie musi mierzyć się ze złem, które siedzi w człowieku. Łapiąc przestępców, rozwiązując kryminalne zagadki, czterdziestoletni policjant spodziewa się, że kryzys wieku średniego będzie objawiał się u niego nadmiernym dbaniem o siebie, polowaniem na dużo młodsze od siebie kobiety oraz pragnieniem zdobycia super szybkiego samochodu. Zamiast tego Witkacy dowiaduje się, że jest szamanem - osobą mogącą kontaktować się z duchami. W ciągu paru minut odkrywa inny, magiczny świat, w którym wszystko to, co niewytłumaczalne przez ludzkość okazuje się prawdą. Cóż, mogłoby być gorzej, prawda? Nie dość, że mężczyzna musi szybko zapoznać się z tymi całymi zasadami bycia szamanem, to Przedwieczni pragną odnaleźć tę kość, która czyni go przewodnikiem dusz, co wiąże się z gotowaniem w kotle, obdzieraniem ze skóry i innymi taki milutkimi sprawami...

Witkacy zaczyna nabierać coraz większej pewności w poruszaniu się po zaświatach, ale wtedy w jego życiu pojawia się kobieta, która złamała jego serce wiele lat temu. Katia staje na jego progu, jakby nigdy nie uciekła bez żadnego słowa wyjaśnienia i domaga się, aby jej pomógł. Szczyt bezczelności, prawda? Witkacy na początku nie jest zbyt pozytywnie nastawiony do tej pomocy, ale sprawa wymaga pomocy szamana. Okazuje się, że w szpitalu grasuje istota, która za cel obrała sobie noworodki. Zabija je, sprawiając, że wygląda to na śmierć łóżeczkową. Katia przeszkodziła jej w odebraniu duszy ostatniej ofierze, ale kobieta czuje, że ten upiór powróci. Witkacy musi zmierzyć się z istotą, której nigdy wcześniej nie spotkał. Czy uda mu się uratować dzieci? Kto stoi za brutalnymi morderstwami sprzed lat? Co skłoniło Katię do ucieczki? Jedno jest pewne - Witkacy będzie miał pełne ręce roboty!

,,- To brzmi jak opis syndromu sztokholmskiego.- Dla psychologów. My, laicy, nazywamy to rodziną."

,,Szamański Blues" to powieść oscylująca wokół mrocznych paranormalnych istot, a ludzkimi słabościami. Upiory nadchodzą, duchy znikają, a Witkacy musi zmierzyć się z dawną miłością i odkryć sekrety, które skrywa Katia. Aneta Jadowska to nazwisko znane polskim czytelnikom od wielu lat. Autorka zachwycających powieści fantastycznych z łatwością podbija ludzkie serca i zmusza ich do stawienia czoła temu, co niewyjaśnione. Książka opowiadająca przygody szamana - detektywa, który znajdując się w kwiecie wieku, dowiaduje się, że magia naprawdę istnieje, a świat skrywa wiele tajemnic. ,,Szamański Blues" to przede wszystkim historia opowiadająca o zmaganiach dorosłego człowieka z zaświatami, duchami oraz innymi istotami nadprzyrodzonymi, ale również o codziennej walce z problemami, odkrywaniu własnych silnych stron oraz sekretów z przeszłości, uczeniu się nowej roli, która niekiedy spada na nas w ciągu kilku sekund. Aneta Jadowska stworzyła książkę, którą się delektuje niczym wytrawnym winem - zachwyca się głębią ukrytego świata pełnego tego, co niewytłumaczalne, konsumuje pełną niespodziewanych zwrotów akcji powieść i uzależnia!

,,-Unikanie tematu nie sprawia, że ON znika... a czasem niewiedza, na jaką narażają nas niektóre pytania i odpowiedzi, może być znacznie bardziej groźna niż niewygoda.'

Witkacy niedawno dowiedział się, że nasz świat skrywa wiele tajemnic, a mianowicie stworzenia, które znamy z legend i opowieści istnieją. Czterdzieści lat to słaby wiek na zmianę postrzegania rzeczywistości, a kiedy jeszcze okazuje się, że policjant jest również szamanem, czyli osobą przeprowadzającą duchy na drugą stronę, to już w ogóle jest ciekawie. Całe jego życie zmienia się praktycznie w ciągu paru sekund, a Witkacy musi bardzo szybko nadrobić braki związane z nikłą wiedzą o istotach nadprzyrodzonych. Mężczyzna jest zdeterminowany, aby poradzić sobie z nową sytuacją, a jego upór i zdolności obserwacyjne bardzo pomagają mu w tym zadaniu. Spokojny, niekiedy zgryźliwy szaman nie boi się wyzwań, a każde kłopoty stara się, jak najszybciej rozwiązać. Witkacy już niedługo będzie musiał zmierzyć się z istotami, o których nie ma zielonego pojęcia, a na dodatek jego dawna miłość powraca. Hmmm... Ciężki jest życie szamana.

,,To jak kibicowanie drużynie piłkarskiej, która wieki temu została mistrzem Polski, ale za twojego życia nie zdołała tego powtórzyć i teraz ciągnie się w ogonie tabeli. Rozsądek podpowiada, by dać sobie spokój. Serce mówi, że to test wierności."

,,Szamański Blues" to powieść, którą czyta się jednym tchem, a ilustracje w niej występujące pomagają rozbudzić wyobraźnie. Pełna napięcia, tajemniczości i swoistego mroku historia, o której łatwo się nie zapomina, intryguje wykreowanym przez autorkę światem i sprawia, że czytelnik ma ochotę na więcej i więcej. ,,Szamański Blues" to powieść idealna dla wszystkich fanów powieści fantastycznych oraz osób, które jeszcze nie są za bardzo przekonane do tego gatunku. Uważam, że warto spróbować i dać szansę twórczości pani Jadowskiej, a być może odkryjecie nową książkową miłość. Polecam!