Szachownica

Szachownica to bardzo wciągająca powieść sensacyjno-przygodowa. Zaintrygowała mnie swoją historią, co sprawiło, że przeczytałam ją w dwa wolne wieczory. Świetnie spędziłam przy niej czas i jestem przekonana, że sięgnę po kolejne książki pana Leszka. Bardzo dobrze poprowadzona fabuła, ciekawe,wciągające wątki. Końcówka jednak nieznacznie odbiegająca od głównego założenia, myślę, że jestem w stanie to wybaczyć autorowi. Na plus świetnie opisani bohaterowie, których poznałam już w poprzednich powieściach.

Skrzynka pełna problemów.

Czy polskie Pomorze może mieć cokolwiek wspólnego ze Stanami Zjednoczonymi? Jak najbardziej! Wystarczy mała (i jakże tajemnicza!) skrzynka, dobra historia i poprowadzenie książkowej akcji w taki sposób, żeby nie tylko ogarniała ona czasy bieżące, ale i daleką przeszłość, w której kryje się cała tajemnica dziwnego artefaktu. Wśród lektur ostatnich miesięcy wszystkie powyższe założenia spełnia tylko jedna książka: "Szachownica" Leszka Hermana.

Książkowe Nowości TaniaKsiąż[Adres usunięty] to zawsze tytuły ciekawe, intrygujące, wychodzące poza dobrze znane schematy. Bardzo często towarzyszy im powiew świeżości, intrygująca zapowiedź czytelniczej przygody, lub też - tak jak w tym przypadku - całe multum emocji, dreszczyk grozy i sensacja w najlepszym możliwym wydaniu. Na takie historie warto się skusić, zapewniają one bowiem nie lada rozrywkę i są szansą na całkiem nowe czytelnicze doznania.

Mroczne sekrety, wampiryczne rytuały, przeszłość, o której nikt nie powinien się dowiedzieć... Nowy Jork, rok 1829. Do portu przyjeżdża kobieta z misją przekazania tajemniczego pakunku odpływającemu właśnie do Europy porucznikowi. Gdy na chwilę zostaje sama, dopada ją mężczyzna, którego znała kiedyś w innym życiu. Nie zapomniał o niej, po krótkiej sprzeczce wyciąga broń i strzela…

Czas akcji przeskakuje o prawie dwieście lat później. Na wymarzoną wycieczkę do Stanów Zjednoczonych przyjeżdżają Patryk i Karen. W Richmond w lokalnym muzeum trafiają na aukcję, na której wystawiona jest na sprzedaż tajemnicza skrzynka pochodząca ze Szczecina – szkatuła łowcy wampirów. Ku przerażeniu Patryka, Karen bierze udział w aukcji i kupuje tajemniczy artefakt. Wkrótce szkatuła wikła ich w coraz bardziej przerażające kłopoty.

Ścigani przez bezwzględnych poszukiwaczy wyjątkowo cennych dokumentów, z czasów Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych, trafiają na zagubioną w lasach Wirginii farmę wyjętą wprost z amerykańskich horrorów, a zaraz potem na bagna Karoliny Północnej. Tymczasem szkatuła, niczym puszka Pandory, odsłania swoje mroczne tajemnice, a jej zawartość, wygrawerowana na wieku szachownica i stara inskrypcja z wolna odkrywają to, co dwieście lat wcześniej wydarzyło się w ustronnym zamku na Pomorzu…

No cóż... Lektura albo zachwyci, albo rozczaruje - zależy czego oczekujecie na wstępie. Jeśli szukaliście dobrej przygodówki z mnóstwem akcji i inspirującą, dobrze przemyślaną historią: trafiliście bardzo dobrze. Jeżeli oczekiwaliście głównie sensacji z mnóstwem pościgów i niezbyt skomplikowanej fabuły... no, to będzie trochę gorzej. Ale wciąż do przyjęcia :) "Szachownica" to, koniec końców, dobry wybór. Zwłaszcza dla wszystkich szukających dobrej, nieszablonowej i pełnej emocji lektury na długie, zimowe wieczory.

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości TaniaK[Adres usunięty]

Zapraszam raz jeszcze do sekcji Nowości TaniaK[Adres usunięty]

#bloggujezTK #taniaksiazka #taniaksiazkapl #ksiegarniataniaksiazka #szachownica #leszekherman #cosnapolce #bookreview #czytamksiazki #bookstagram #bookstagrampolska #recommendedbooks

[Adres usunięty]

Jak dla mnie, jest to całkiem ciekawy typ książki, gdyż fabuła pisana jest dwutorowo. Tutaj akcja wzbogacona jest jeszcze o wielką przygodę, której nie sposób zapomnieć. Na pewno przeznaczona jest dla fanów fantastyki, a jeszcze konkretniej dla fanów wampirów. Jest tajemniczy artefakt, ciekawie wykreowane postacie i przyjemnie prowadzona fabuła. Można nawet dowiedzieć się czegoś o samej historii, gdyż autor zręcznie wplata ciekawsze elementy do świata przedstawionego. Jak dla mnie, opowieść jest świetna i z czystym sumieniem daję wysoką ocenę.

To moje drugie spotkanie z twórczością autora, poprzednio czytałam książkę "Krzyż Pański", która spodobała mi się na tyle, że postanowiłam ponownie sięgać po powieść Pana Leszka. Stylistyka i język jakim posługuje się autor jest bardzo przyjemny w odbiorze, mimo iż książka liczy około sześciuset stron, to czyta się ją naprawdę sprawnie i z ogromnym zainteresowaniem. Ja od pierwszych stron zostałam wciągnięta do tego pełnego mrocznych tajemnic, wampirycznych rytuałów świata wykreowanego przez autora i po prostu nie mogłam się oderwać od tej powieści! Fabuła książki została w interesujący sposób nakreślona, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, zaś bohaterowie świetnie zaprezentowani! Historia ta została przedstawiona w dwóch płaszczyznach czasowych: przeszłość (początek XIX wieku) i teraźniejszość. Śledzimy losy tak naprawdę dwóch bohaterek - w przeszłości jest to panienka Wiktoria, towarzyszka księżniczki Elizy, natomiast w czasach współczesnych Szwedka Karen mająca polskie korzenie. Zagłębiając się coraz bardziej w historię głównych postaci okazuje się, że łączy je pewna tajemnicza szkatułka, która odegrała/odegra znaczącą rolę w życiu obu kobiet. Autor w bardzo ciekawy, autentyczny sposób oddał klimat panujący w XIX wieku, raczy nas wieloma ciekawostkami historycznymi, ogromnie mi się to podobało! "Szachownica" jest to wielowątkowa, wielowymiarowa, intrygująca historia, z którą naprawdę dobrze spędziłam czas, chętnie w przyszłości ponownie sięgnę po książkę autora! Moja ocena 8/10.

"Dawno, dawno temu...

W Królestwie Prus..."

Na starym zamku na bagnach, pełnym ciemnych zaułków i plam mroku rozlewających się po ścianach... działy się nad wyraz niepokojące rzeczy. "O, żeby cię rozkulbaczyło (...) do stu diabłów!" - ma się ochotę wyrzucić z siebie, śledząc z zapartym tchem bieg wydarzeń i pewną miłosną historię z wątkiem kryminalnym w tle. I nawet pomimo wyraźnych nawiązań do znanej baśni - bajkowo dzieje się tylko w teorii. Bo wśród tego arystokratycznego towarzystwa, gdzie celem cnotliwych dam jest upolowanie męża, a priorytetem nobliwych kawalerów- złowienie posagu- zbyt często rządzi żądza pieniądza, porywczość serca i wrodzona buta.

.

Wydarzenia te jednak wracają po dwustu latach, będąc elementem śledztwa skupionego wokół pewnego cennego artefaktu, który przypadkiem znajduje się w rękach dwójki bohaterów- studentki archeologii i prawnika. I tutaj dopiero zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki, która momentami dorównuje tym emocjom, które są tak obrazowe dla przygód Indiana Jonesa. Wątki sensacyjne nadają kolorytu i dynamiki fabule, wydobywając na światło dzienne pozornie mało znaczące wydarzenia "z odmętów rodzinnej przeszłości". Akcja więc pędzi, a w tle otrzymujemy także klimat Wschodniego Wybrzeża USA z jego kolonialną przeszłością, ucieczki, pościgi, strzelaniny, trupy, szczyptę historii oraz nawiązania do amerykańskich slasherów. Niektóre fragmenty są zdecydowanie zbyt nierealne, ale od tego typu literatury sensacyjno- przygodowej oczekuję przede wszystkim świetnej rozrywki.

.

Po raz kolejny zachwycona jestem sposobem, w jaki Autor wplata wątki historyczne w fabułę. Tutaj nawet mocno zagmatwane drzewo genealogiczne rodu Hohenzollernów nie jest aż tak straszne. Czuć klimat epoki, a Autor świetnie oddaje to, w jaki sposób "ciasny gorset konwenansów" "opina wszelkie poczynania i krępuje myśli" niektórych z bohaterów, prowadząc do tragedii. Bardzo lekki styl w połączeniu z dynamiczną akcją oraz ciekawie wplecionymi wątkami historycznymi zapewnia kilka godzin naprawdę dobrej rozrywki. Polecam dla miłośników gatunku.

Niemal dziesięć lat temu, cała Polska żyła niezwykłym odkryciem dokonanym w pobliżu Gliwic. Odkryto tam wówczas szkielety pozbawione głów. Już samo to odkrycie było sensacyjne, ale atmosferę podgrzał fakt, że szkielety pozbawione były głów, zaś jeden był nadpalony. Tak właśnie chowano ludzi uznanych za wampiry, zatem po tym odkryciu rozgorzała dyskusja dotycząca przyczyn śmierci, a może raczej egzekucji, tych osób.

Wampiry, wilkołaki, obecne są w wielu ludowych podaniach, a choć teoretycznie w nie nie wierzymy, to jednak jakaś doza niepewności pozostaje. Gdyby tak nie było, nie miała by miejsca masakra kobiet i mężczyzn uznanych za czarownice, a polowanie na inność szybko by się wypaliło, ograniczając tylko do niektórych fanatycznych księży. Tymczasem z polowania na czarownice uczyniono całkiem niezły biznes, tak skonstruowany, że niezależnie czy delikwent był winny czy nie, i tak ostatecznie umierał, po nim zaś pozostawał majątek. Nie inaczej było z wampirami, na które również polowano, używając – tak samo jak w horrorach – srebrnych kul czy święconej wody.

Czy faktycznie istniały? Zastanawiamy się nie tyle nad samym tym faktem, ile nad prawdziwym przeznaczeniem utensyliów znajdujących się w zabytkowej szkatule, a także nad losami samej skrzyneczki. Zupełnie przypadkowo trafia na ofertę jej zakupu para turystów z Polski – Patryk, młody prawnik i pochodząca ze Szwecji studentka architektury, a prywatnie partnerka Patryka, Karen. Tak naprawdę wybrali się na wycieczkę do Stanów Zjednoczonych by po prostu pozwiedzać, ale głównym ośrodkiem zainteresowania miał być Waszyngton, ale przeglądając ulotki w hotelu, wpadł im w ręce prospekt domu aukcyjnego, wraz ze zdjęciem drewnianej szkatuły łowcy wampirów. Tak naprawdę nie sama zawartość przyciągnęła Karen, ale fakt, że pudełko zostało wykonane prawdopodobnie w Szczecinie. Ostatecznie dziewczyna licytuje przedmiot, ściągając sobie na głowę niemałe kłopoty, ale i kolejną zagadkę do rozwiązania.

Kto czytał „Krzyż Pański”, przywita Karen już jak dobrą znajomą, choć tym razem sprawa nie dotyczy jej babki, a bezpośrednio jej. Powieść pt. „”Szachownica”, to niezwykle fascynująca wyprawa do USA, z masonami i wampirami w tle. Tajemnica skrzyneczki jest jednak realna, zaś w krążących wokół niej legendach jest sporo prawdy. Leszek Herman znów daje nam do rozwiązania skomplikowaną łamigłówkę, zaś opublikowana nakładem Wydawnictwa MUZA SA książka jest jedną z tych, który pochłania się w mgnieniu oka, bowiem zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń, których czujemy się częścią. Trzy plany czasowe nie przeszkadzają w odbiorze książki szczególnie, że wprowadzają jeszcze więcej znaków zapytania, ale i dostarczają wskazówek, na podstawie których zmierzamy (a przynajmniej tak się nam wydaje) do końca historii i rozwiązania tajemnicy.

Informacje uzyskane od innej licytującej skrzynkę osoby, rozpalają ciekawość Karen. Ku utrapieniu Patryka, który w imię miłości (tak naprawdę zagadka wciąga również jego), jest gotowy gnać setki kilometrów w poszukiwaniu plantacji Arnim Creek, na którym owa skrzyneczka została znaleziona. Tak naprawdę wizyta tam dostarcza tylko więcej pytań, między innymi o związek pudełka z ówczesnym gubernatorem Nowego Jorku, masonem i zagorzałym zwolennikiem Deklaracji Niepodległości, o inne masońskie tajemnice, o wampiryczny wątek, który prawdopodobnie powstał tylko w głowie pastora Archibalda Lintona i zagadkowy artefakt, rzekomo ukryty na terenie farmy, przez którego kilka osób straciło już życie.

Pojawia się też pytanie, co wspólnego skrzynka wylicytowana przez Karen ma wspólnego z morderstwem dokonanym z 1829 roku w porcie Nowego Jorku, a także z dwórką pewnej księżnej. Wszystko to zaś składa się na niezwykle frapującą powieść, która nie tylko wprowadza nas w historię USA, ale i dawne przesądy i wierzenia, a także stosunki społeczne (i nie tylko). Książkę czytamy z zapartym tchem szczególnie, że już wkrótce zdajemy sobie sprawę, że nie tylko Karen i Patryk chcą poznać tajemnicę ukrywającą się w skrzynce.

Szachownica z powieści Leszka Hermana znajduje się na starej skrzynce, jednak z szachami ma wspólny tylko wzór, ponieważ skrzynka zamiast figur szachowych, czy biżuterii, na którą miała być szkatułką kryje... przybory do obrony przed wampirami. Obecnie jej zawartość i wiążącą się z nią mroczną przeszłość odkrywa Karen Fleming Lindberg , która wraz z Patrykiem Nałęczem wyruszyła na wycieczkę do Stanów Zjednoczonych i tam wylicytowała szkatułkę. Okazuje się, że przedmiot ten skrywa mroczne tajemnice i sprowadza na naszych bohaterów niemałe tarapaty.

Podoba mi się sposób, w jaki autor przeskakuje między czasami obecnymi, a tymi sprzed dwustu lat, przeplata wątki, dodaje nowe osoby, a jednak całość jest spójna i dobrze się czyta i cały czas trzyma w napięciu. Dodatkowym smaczkiem są opisy dziewiętnastowiecznego Pomorza i Stanów Zjednoczonych. Bohaterowie wykreowani przekonująco i tylko Karen czasem mnie wkurzała, ponieważ chwilami miałam wrażenie, że na własną próbę ładuje się w kłopoty.

Zakończenie jest nie do przewidzenia i mimo, że trochę zawikłane, to jednak satysfakcjonujące. Jeśli lubisz thrillery historyczne, "Szachownica" z pewnością Ci się spodoba.

Nie wiem, czy wiecie, ale jestem dużą fanką Pana Hermana. Czytałam chyba wszystkie książki tego autora i zawsze z niecierpliwością czekam na kolejne.

“Szachownica” jest kolejnym majstersztykiem autora. Pisarz umiejętnie wplata wiedzę historyczną oraz wiedzę architektoniczną do swoich powieści. To wszystko jest tak przystępnie wykonane, że nic tylko chylić czoła.

Mamy tutaj dwie osie czasowe, które się przeplatają (jest to zabieg, który ja osobiście bardzo lubię w książkach!). Dużym plusem jest to, że mowa i język są dostosowane do odpowiedniej epoki, więc nic “nie kłuje” w oczy. Przenosimy się do Stanów Zjednoczonych, gdzie Karen i Patryk trafiają na pewną tajemniczą szkatułkę podczas aukcji, która związana jest z łowieniem wampirów. I od tego momentu cała przygoda się zaczyna! A wierzcie mi, przygód jest wiele! Poczujecie się niczym w filmie przygodowo-sensacyjnym. W drugiej linii czasowej przenosimy się 200 lat wstecz do zamku na Pomorzu, gdzie plotki głoszą, iż w okolicy grasują wampiry, a nieoczekiwanie dochodzi również do morderstwa.

Powieść obfita jest w różnorodnych, porządnie wykreowanych bohaterów oraz mnóstwo zakrętów fabularnych, tajemnice i co najważniejsze - emocje! Mimo obszerności książek autora, czyta się je naprawdę błyskawicznie. Tu jest nie inaczej.

Dodajmy do tego niesamowity klimat oraz nutkę zakazanego romansu i otrzymamy książkę niemal idealną! Ja przepadłam!

Jeśli chodzi o zakończenie – niełatwo jest się go domyślić. Odnoszę wrażenie, że żaden wątek nie lata “luźno” i wszystkie zostały pozamykane, co zawsze doceniam w tak obszernych powieściach.

Widać, że autor włożył dużo pracy, aby stworzyć tę powieść! Ja Wam bardzo polecam zapoznać się z tą pozycją jak i ogólnie z samym autorem i jego twórczością!

Mroczne sekrety, wampiryczne rytuały, przeszłość, o której nikt nie powinien się dowiedzieć…

Nowy Jork, rok 1829. Do portu przyjeżdża kobieta z misją przekazania tajemniczego pakunku odpływającemu właśnie do Europy porucznikowi. Gdy na chwilę zostaje sama, dopada ją mężczyzna, którego znała kiedyś w innym życiu. Nie zapomniał o niej, po krótkiej sprzeczce wyciąga broń i strzela… Prawie dwieście lat później. Na wymarzoną wycieczkę do Stanów Zjednoczonych przyjeżdżają Patryk i Karen. W Richmond w lokalnym muzeum trafiają na aukcję, na której wystawiona jest na sprzedaż tajemnicza skrzynka pochodząca ze Szczecina – szkatuła łowcy wampirów. Ku przerażeniu Patryka, Karen bierze udział w aukcji i kupuje tajemniczy artefakt. Co kryje w sobie tajemnicza szkatułka?

Twórczość Hermana charakteryzuje się przede wszystkim świetnie dopracowanymi wątkami historycznymi i… dość obszernymi tomiskami. Nie inaczej było w przypadku „Szachownicy”. Autor genialnie przechodzi od wątków historycznych do teraźniejszych. Fabuła jest bardzo dobrze przemyślana i obfituje w wiele tajemnic, zwrotów akcji i oczywiście poczucia napięcia. Książkę czyta się błyskawicznie i kompletnie nie da się odczuć ilości stron. Do samego końca czuć podekscytowanie i nie brakuje zainteresowania. Wszystkie wątki bogate są ogromną dawkę emocji i wrażeń.

Na szczególną pochwałę zasługuje także idealne ukazanie amerykańskiego klimatu. Ale także pomorskich widoków i szczecińskich zaułków.

Bohaterowie są swietnie wykreowanymi postaciami i trzeba przyznać, że mamy ich tutaj wielu. Zresztą podobnie jak i samych wątków. Jednak autor tak świetnie wszystko opisuje, że nie sposób się tutaj pogubić.

"Szachownica" to kolejna świetnie napisana powieść w dorobku autora. Dostajemy wątek zabierający nas w dawne czasy, ale i wpływający na te współczesne. Już kiedyś to pisałam, ale napiszę jeszcze raz - Leszek Herman to taki nasz polski Dan Brown. A że jestem ogromną fanką Browna to książki Hermana także „połykam” w mgnieniu oka. Zdecydowanie polecam!

Pogrążone w mroku stare zamczysko, zaginione klejnoty, tajemny artefakt, mokradła pełne drapieżnych aligatorów, a wszystko otoczone legendami o wampirach.

Wybierając się w podróż po Stanach Zjednoczonych lista wymarzonych miejsc do zwiedzenia zapewne nie ma końca. Słynne filmowe miejsca, imponujące budowle i egzotyczna przyroda.

Karen i Patryk właśnie spełniają swój wielki amerykański sen. Zmęczeni spacerem po Mount Vernon przypadkiem natrafiają na ulotkę z Muzeum w Richmond o planowanej aukcji zabytkowego kuferka z połowy osiemnastego wieku. Pod wpływem impulsu Karen mocno uszczuplając budżet wygrywa licytacje zostając właścicielką tajemniczej szkatuły.

"Na zawartość kuferka składają się krucyfiks, dwa różańce, flakonik, w którym prawdopodobnie była niegdyś woda święcona, oraz pięć srebrnych kul..."

Czy to rzeczywiście szkatuła łowcy wampirów?

Podążając za historią artefaktu trafiają do posiadłości rodem z klasyków slasherów, a następnie na dzikie bagna rojące się od niebezpieczeństw.

Równocześnie dowiadujemy się co działo się "dawno, dawno temu...w królestwie Prus". A ta historia jest równie fascynująca, a dla mnie nawet i bardziej. Królewskie skandale, szeptane sekreciki i zbrodnie.

Autor ciekawie eksperymentując do jednego kotła wrócił thriller, subtelny romans historyczny, sporo sensacji z dużą dawką przygodówki.

Po takiej mieszance nie dziwne, że emocje rozpalają jak koktajl Mołotowa, a początkowa obawa przed objętością książki znika.

Idealne zrównoważenie dwóch przestrzeni czasowych, wszystko jasno i obrazowo opisane, więc nie zgubi Was sporą ilość bohaterów.

Zastanawia mnie tylko, jakim cudem do tej pory nie przeczytałam jeszcze książek Leszka Hermana?

Polecam 9/10

Patryk i Karen trafiają do Stanów Zjednoczonych na wymarzoną wycieczkę. W Richmond, w lokalnym muzeum biorą udział w aukcji, na której wystawiona jest na sprzedaż tajemnicza skrzynka - szkatuła łowcy wampirów. Karen ponosi fantazja i kupuje tajemniczy artefakt, który staje się dla nich puszką Pandory. Okazuje się jednak, że problemy dopiero się zaczną. Ścigani przez bezwzględnych poszukiwaczy wyjątkowo cennych dokumentów z czasów Deklaracji niepodległości Stanów Zjednoczonych, trafiają na zagubioną w lasach Wirginii farmę wyjętą niczym z amerykańskich horrorów. Tymczasem szkatuła odsłania swoje mroczne tajemnice, a jej zawartość odkrywa to, co dwieście lat wcześniej wydarzyło się w ustronnym zamku na Pomorzu. 

Poprzednie książki z tej serii nie zrobiły na mnie wrażenia. Dałam ostatnią szansę autorowi, dlatego sięgnęłam po "Szachownicę" i muszę przyznać, że sama byłam zaskoczona jak dobra jest to książka. Leszek Herman bardzo umiejętnie zmienia czasy toczenia się akcji. Choć książka jest niemałą cegiełką, nawet akcja trwająca podczas XVIII wieku była wyjątkowo ciekawa, dlatego te sześćset stron ucieka w mgnieniu oka. Myślę, że ta część jest najbardziej dopracowana. Nie gubiłam wątków, choć było ich bardzo dużo. Tym razem fabuła była logiczna i szczerze mnie wciągnęła, tylko troszeczkę irytowała mnie Karen, która na własne życzenie pakowała się w kłopoty i narażała swoje życie. Zaletą, o której jestem zmuszona wspomnieć, to umiejętność autora zmian nastroju. Bohaterowie sobie słodzą, żartują, a za chwilę uciekają ratując swoje życie. To bardzo mi się podobało, bo wyjątkowo lubię adrenalinę, której doświadczam podczas czytania i według mnie jest to must have tego gatunku. Czytając byłam wielokrotnie zaskakiwana i nie mogłam przewidzieć tego, co się wydarzy. Przyznam jednak, że trochę gubiłam się na zakończeniu. Jestem wzrokowcem i z pewnością w zrozumieniu wszystkiego pomogłaby mi jakaś mapa myśli lub drzewo genealogiczne. Zakończenie nie jest proste i niełatwo jest się go domyślić, ale chyba wszystkie z tych licznych wątków zostały zamknięte, co pokazuje jak wiele pracy włożył w tę część autor. 

Według mnie to świetny thriller historyczny, który wciąga i nie da się z nim nudzić. Jedyna jego wada to skomplikowana końcówka, która zawiera wiele informacji na raz. 

Czy można w jednej powieści zawrzeć i historię przygodową, i nieco kryminalną, wtłoczyć w to wszystko dość intrygujący romans, zagadkę i odrobinę grozy? Ano można! Trzeba być tylko Leszkiem Hermanem, który to posiada tak rozbuchaną wyobraźnię, że właściwie nic go nie ogranicza.

Szachownica to książka, której fabuła toczy się dwutorowo: w czasach współczesnych oraz bliżej nieokreślonych, kiedy to istniało Królestwo Prus. Losy bohaterów współczesnych przeplatają się z tymi opisanymi w warstwie historycznej, a decyzje tych drugich mają wpływ na los i życie Patryka i Karen, którzy starają się rozwikłać zagadkę tajemniczej szkatuły. A wymarzona podróż do Stanów Zjednoczonych będzie tą, którą zapamiętają do końca życia.

To była porcja nieprawdopodobnej literackiej rozkoszy. Wspaniali, pieczołowicie rozpisani bohaterowie, wartka akcja, liczne retrospekcje i intryga uknuta przez autora to rzeczy charakteryzujące tę powieść. A, że dodatkowo Leszek Herman ma naturalny dar do opowiadania, toteż jego opowieść snuje się niczym mgła i oplata wszystkie zmysły.

To był arcyciekawy thriller, łączący doskonale wątki współczesne z mnóstwem historycznych treści. Drobiazgowa, rzutka i inteligentna fabuła, cudownie przeplatała się z tysiącami opowieści z przeszłości, które kierowały bohaterów w najmniej spodziewane miejsca. Obrazu dopełniały świetne dialogi, dobrze ilustrujące sceny i nieprawdopodobne zwroty akcji, zaskakujące raz po raz i wywracające fabułę do góry nogami.

Bardzo podobała mi się ta przeplatana konstrukcja. To przekładanie treści historycznych ze współczesnymi, bajania starszych osób, odczytywanie listów, na które nie było odpowiedzi, albo zagłębianie się w meandrach kilkusetletnich konotacji rodzinnych, to uczta dla zmysłów i pstryczek w nos dla ludzi żyjących tu i teraz.

Takich historii nam trzeba. Wielowątkowych, złożonych i wyrafinowanych. Wspaniała, mocna książka z historycznym kręgosłupem, który trzyma w ryzach całą opowieść.

"- To miejsce wygląda dokładnie jak z tego filmu "Oszukać przeznaczenie." - Spojrzał na Karen z uśmiechem. - W tej części, w której bohaterowie zatrzymali się na wjeździe na autostradę, a jakaś laska miała wizję, że z TIR-a pospadają na szosę ogromne bele drewna i zabiją dziesiątki ludzi.

- Boże! - Karen podniosła głowę i postukała się palcem w czoło. - Czy ty nie możesz mieć mądrzejszych skojarzeń? Ja wiem? Literackich na przykład. Przychodzą ci do głowy tylko takie z najdurniejszych filmów."

▪︎▪︎

Błyskotliwa i porywająca historia, pełna mrocznych, skrywanych przez wieki tajemnic, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego. Właśnie taka jest najnowsza książka Leszka Hermana.

Bazująca na autentycznych wydarzeniach opowieść, wciąga i trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

Autor już nie raz udowodnił, że jest mistrzem thrillera historycznego, a "Szachownica" po raz kolejny utwierdza w tym przekonaniu.

Idealna pozycja na długie wieczory.

Polski pisarz i architekt Leszek Herman (ur. 1967) zamierzał sięgnąć po wyimki życiorysów pomorskich kobiet z XVIII i XIX wieku, na kanwie których mógłby rozwinąć zajmującą i ekscytującą dla czytelnika opowieść. Ale trafił na broszurę wydaną przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości i za jej sprawą pierwotny pomysł uległ modyfikacjom – efekt prac otrzymujemy w powieści „Szachownica”. Można zaryzykować twierdzenie, że autorowi zależało na sięgnięciu po rodzime, lokalne zamierzchłe historie, analogicznie jak robią to na przykład Anglicy. Zresztą jedna z bohaterek „Szachownicy” powie: „Boleję nad tym od lat, jak my nie potrafimy czerpać z historii (…) Wykorzystywać jej komercyjnie.” [s. 530]. I tak, zgadza się, burzliwe, sensacyjne, pełne awantur, spisków, tajemnic dzieje polskiej arystokracji mogłyby być rewelacyjnym, elektryzującym, ożywczym punktem wyjścia, zalążkami rozrastającymi się w fascynujące kwiaty w fikcyjnych światach, kreujące własne mity, legendy. Tylko… na ile twórcy potrafią oddzielić ziarno od plew? Innymi słowy, sięgnięcie po elementy z biografii przedstawicieli polskich rodów książęcych jest ryzykowne, bo łatwo przekroczyć granicę niezamierzonego kiczu, banalności, wtórności i tym samym ogołocić intrygujące wątki z ich potencjału literackiego (czy szerzej – artystycznego). Fikcja literacka i język niekiedy sabotują pomysł, zdradzają twórcę, bywają kapryśnie, podstępnie dialogujące, korespondujące z różnymi sposobami opisu świata w sztuce, zastawiające pułapki, przeszkody.

„Szachownica” Leszka Hermana niestety rozczarowuje, bo gubi się, plącze w nadmiarze elementów i języków (opisu) rzeczywistości. Znaki, tropy, symbole kultury i historii są zachwaszczone, rozwój i rozrost fascynujących wątków został zahamowany. Pozostaje wrażenie zmarnowanego pomysłu.