Świrownia Tom 1 Gra Strachu

"Świrownia" Łukasza Radeckiego to gra paragrafowa w klimacie horroru. ☠️👻 Czy bawiłam się przy niej dobrze? 🤔 O tym dowiecie się za chwilę...

Tytułowa Świrownia to opuszczony budynek szpitala psychiatrycznego, który położony jest na obrzeżach miasta. 🏚 Na temat tego tajemniczego miejsca krąży mnóstwo legend, i jak się pewnie domyślacie, są to historie straszne i mrożące krew w żyłach. 😱🫣Nastolatkom żądnym przygód i rozgłosu wśród znajomych nie przeszkadza to jednak w odwiedzaniu nocą tego miejsca. 😯 Tym razem do Świrowni wybiera się grupka znajomych - Beata, Krzysiek, Patrycja i Bartek. Czy uda im się ujść z życiem i odkryć tajemnice dawnego szpitala❓️🤔 To zależy tylko od nas i od decyzji, jakie będziemy podejmować w trakcie lektury. Jak dla mnie brzmi świetnie! 😃

Jest mrocznie, ☠️ jest strasznie, 😱 jest niebezpiecznie i jest ciekawie. Po drodze napotykamy na różnego rodzaju zagadki, które musimy rozwiązywać, a zakończeń naszej przygody jest aż 20. 👍 I chociaż akcja nie należy może do najbardziej dynamicznych, to jednak jak już się wciągniemy, to książki nie chce się odkładać. 📚 Wciąga na długie godziny! ⏰️

Decyzje, które podejmujemy podczas rozgrywki, nie zawsze są słuszne (u mnie były jak do tej pory zazwyczaj złe 😅), co skutkuje najczęściej zgładzeniem naszych bohaterów. 🤷‍♀️ Czy ta przygoda ma "happy end"❓️Nie pytajcie, bo jeszcze tego nie wiem, choć już kilka razy próbowałam przeprowadzić dzieciaki cało przez szpital. 😉 Podczas gry bawiłam się jednak za każdym razem bardzo dobrze. 😃

Ta klimatyczna paragrafówka jest świetnie dopracowana, 💪 a sposób budowania napięcia zastosowany przez autora sprawia, że powoli narastający w nas niepokój stopniowo przeradza się w strach, 😲 a kończy na przerażeniu. 😱 Polecam "Świrownię" każdemu, kto lubi się bać..., i grać! 😉👍

“Będziecie musieli zagrać w nią wszyscy. Połowa z was zostanie tu na zawsze. Połowa, jeśli się spisze, wyjdzie. Jeśli nie, wszyscy zginiecie. Jeśli nie podejmiecie gry również zginiecie”

Świrownia to budynek szpitala psychiatrycznego, który znajduje się na obrzeżach miasta. O jego sekretach krążą legendy, a śmiałkowie, którzy wybrali się tam na wycieczkę często ulegają wypadkom. Właśnie tam, pewnej nocy trafiamy wraz z czwórką przyjaciół. To właśnie my mamy wpływ na to jakie tajemnice odkryją i czy przeżyją.

Świrownia to gra paragrafowa ale także horror, napisany przez Łukasza Radeckiego.

Pierwszy raz miałam styczność z grą paragrafową i nie myślałam, że tak dobrze będę się bawić. Grałam już cztery razy, dwa razy nie mogłam wejść do Świrowni, bo nas złapali, dopiero przy kolejnych dwóch razach udało się ale zginęłam. Na pewno jeszcze sięgnę po Świrownie, bo każde sięgnięcie po tę książkę jest inne. Bardzo mi się podobało też to, że historia trzyma w napięciu bez względu na to jaką drogę wybierzemy.

"Świrownia" to kolejna paragrafówka, którą miałam przyjemność przeczytać i która zrobiła na mnie naprawdę dobre wrażenie!

Jest to historia o czwórce znajomych, którzy mają ochotę na dreszczyk emocji, więc postanawiają wybrać się do Świrowni - opuszczonego szpitala psychiatrycznego, w którym niedawno zginęło kilka osób. Co może pójść nie tak? Wiadomo - wszystko 💀

Ta paragrafówka została napisana naprawdę dobrze - fabuła była ciekawa, wybory miały znaczenie, a paragrafy kończyły się zwykle w takich momentach, że czuło się potrzebę porządnego przemyślenia sytuacji i podjęcia właściwej decyzji - najlepiej takiej, żeby wszyscy bohaterowie przeżyli. A uwierzcie, to nie było takie proste... 😵

W razie czego ostrzegam - jest to horror i chociaż nie jest aż tak strasznie, by nie móc po nim spać w nocy, to jednak bywa naprawdę brutalnie, a goniący bohaterów osobnik potrafi pojawić się znikąd i wprowadzić naprawdę nerwową atmosferę 😨😅

Niestety obniżam ocenę za błędy, które - szczególnie w przypadku paragrafówek - nie powinny mieć miejsca. W jednym z kulminacyjnych momentów wkradł się błąd - odnośnik poprowadził do złego paragrafu. Nie podobało mi się też, że wiele razy przez kilka paragrafów z rzędu nie było żadnej możliwości wyboru - po prostu skakałam po tej książce jak jakiś opętany królik, totalnie bez celu...

Jeśli jesteście miłośnikami paragrafówek i mocnych wrażeń, "Świrownia" powinna Wam się spodobać. Ja na pewno jeszcze do niej wrócę, żeby poznać inne zakończenia - chociaż myślę, że połowę z nich już udało mi się przeczytać.

W Świrowni straszy. O tym wie każdy, kto choć raz zetknął się z specyficzną atmosferą tamtego miejsca. Na wpół zdewastowany i zupełnie opuszczony zakład dla psychicznie chorych, został umiejscowiony pomiędzy gęstym lasem a obrzeżami miasta, sprawiając tym samym wrażenie obrazu żywcem wyjętego z klasycznego filmu grozy. Nie bez powodu zresztą; prócz posępnego oblicza oraz niepokojącej aury, budynek ten mógł poszczycić się całkiem pokaźną listą przedziwnych wypadków, do których dochodziło na przestrzeni lat w jego zrujnowanym wnętrzu. Jednak nawet to - wszelkiego rodzaju pogłoski i zagadkowe zajścia - nie mogły powstrzymać hord młodzieży złaknionych wielkich przygód czy ekscytujących wrażeń; Świrownię cechowała bowiem niewytłumaczalna moc przyciągania, jakiej nie sposób było się oprzeć.

Znudzona prozą codzienności czwórka nastolatków, również postanawia zgłębić tajemnicę pustostanu. Ich ciekawość jest zasadna - zaledwie kilka dni wcześniej na terenie budynku rozegrały się kolejne makabryczne zdarzenia i to one właśnie - rozpalają wyobraźnię całej grupki. Nie mija nawet chwila, a przyjaciele na własnej skórze przekonają się czy obrosła legendą Świrownia, faktycznie jest tak przerażająca, jak twierdzi większość okolicznych mieszkańców.

Czy Krzyśkowi, Bartowi, Patrycji i Beacie uda się przekroczyć progi opuszczonego zakładu? Czy czyha na nich jakieś niebezpieczeństwo? A jeśli tak, to czy uda im się umknąć śmierci?

To zależeć będzie tylko od Ciebie, ponieważ to właśnie TY wcielisz się w rolę kierującego fabułą; to właśnie TWOJE decyzje okażą się kluczowe, choć ich konsekwencjami nie zostaniesz obarczony; to bohaterowie będą mierzyć się z trudnościami, jakie staną na ich drodze.

****

Gra paragrafowa Łukasza Radeckiego opiera się na interesującym połączeniu powieści fabularnej z ekscytującą rozgrywką przygodową o przyjemnie strasznym zabarwieniu. Wzbogacona o elementy horroru i typowego slashera, z klasycznymi 'jumpscarami', licznymi zaskoczeniami oraz nawiązaniami do kultowej ,,Piły", będzie miała szansę zyskać sympatię wszystkich entuzjastów gatunku, ale również fanów i tej jasno określonej formy rozrywki, bo zdecydowanie - ,,Świrownia" jest iście hipnotyzującą przygodą, wprost idealną do sięgnięcia podczas długich jesiennych wieczorów. Jej szalone tempo, krótkie rozdziały, przystępny styl oraz liczne twisty fabularne, uatrakcyjnią niejedną godzinę spędzoną pod ciepłym kocem z kubkiem gorącej herbaty w ręku.

Przynajmniej w założeniu.

O ile bawiłam się nad wyraz udanie i w ogólnym rozrachunku jestem zadowolona z lektury, o tyle mam nieco mieszane odczucia przy intensywniejszym zgłębianiu tematu. Z jednej strony - ,,Świrownia" doskonale spełniła swoje zadanie: okazała się fantastycznym czasoumilaczem, niewymagającym ode mnie nawet krztyny zbędnego wysiłku i nadmiernego zaangażowania. Gnana ciekawością, brnęłam przez kolejne rozdziały tej powieści, starając się jednocześnie postępować logicznie i z korzyścią dla 'moich bohaterów', tak by móc uratować ich z opresji. I to było super. Konstrukcja historii pozwoliła mi nie tylko na wątpliwości oraz różnego rodzaju domysły, ale także i na doświadczenie prostych emocji, które - są wręcz pożądane, gdy chwyta się po tytuł stricte rozrywkowy.

Z drugiej strony - zaczęłam się zastanawiać czy jestem docelowym odbiorcą ,,Świrowni''.

Napisana lekkim (młodzieżowym) językiem, oparta o nieco wyświechtany wątek eksploracji nawiedzonego miejsca, w którym czai się jakieś niebezpieczeństwo, niekoniecznie oczarowuje - zwłaszcza czytelnika zaznajomionego z najpopularniejszymi zagraniami fabularnymi.

Bo tutaj należy podkreślić - Łukasz Radecki poza pewne schematy nie wychodzi. Samo w sobie nie stanowi to problemu; w końcu czasem miło przypomnieć sobie klimat ponurego domiszcza ziejącego pustką i makabrą; kto nie lubi tego motywu? Ale trzeba mieć na uwadze także to, że gra może być dla konkretnych osób nieco przewidywalnym scenariuszem, najeżonym tym, co Wam dobrze znane i niestety - traktującym elementy mające spory potencjał - niezwykle pobieżnie.

To kolejny istotny zarzut, jaki może wysunąć w stronę Radeckiego bardziej wymagający czytelnik. Fabuła paragrafówki kręci się owszem, wokół samego jej tempa oraz sensacyjnego wydźwięku, lecz pozbawiając go przy tym unikalnego charakteru czy choćby większego pola do popisu. Złożoność i wieloaspektowość toczących się wydarzeń z pewnością dodałby całości 'smaczku'.

,,Świrownia" będzie więc trafionym wyborem, gdy ogarnie Was chęć sięgnięcia po coś innego niż klasyczna powieść, jednak nadal - niezobowiązującego i klimatycznego. Bez wygórowanych oczekiwań, jako forma przystępnego odmóżdżacza, sprawdzi się idealnie; młodszych odbiorców zaś być może nawet zaskoczy, a w konsekwencji skłoni do zgłębiania gatunku.😇

✨"Świrownia" Łukasz Radecki

Zdarzyło Ci się, czytać książkę i być wkurzonym na autora za to, jaką decyzje podjął i gdzie posłał bohaterów?

✨Jeśli tak, ta historia jest dla ciebie

"Świrownia" to książka paragrafowa, w której my, czytelnicy podejmujemy wybory i decydujemy o losach i życiu postaci.

Opuszczony szpital psychiatryczny na obrzeżasz miasta, w którym zginęli ludzie.

Czwórka nastolatków, którzy postanawiają się tam udać.

✨Co może pójść nie tak?

Moje pierwsze rozgrywki wyglądały tak, że nikt nawet nie wszedł do budynku, a młodzież miała jechać do kina. Trwało to co prawda 2 minuty i może nie było przepełnione wrażeniami, ale przeżyli wszyscy.

Jednak książka ma około 300 stron, a mnie kusiły tajemnice "Świrowni", więc w końcu musiałam, wpuści tych biedaków do środka (wciąż mam wyrzuty😂🙈) Jeśli lubicie horrorowe klimaty, to myślę, że książka pochłonie was bez reszty. Mamy tu noc, mroczne korytarze i drzwi, za którymi można znaleźć wszystko, ślady starych eksperymentów... oraz JEGO.

✨Kim jest i dlaczego poluje na intruzów?

Wkręciłam się w tę przygodę, przechodziłam niektóre kroki po kilka razy, próbowałam różnych opcji. Dobrze się bawiłam, fajnie odkrywało się kolejne horrorowe tropy i części układanki. Nie jest jakoś niesamowicie strasznie, więc nie musicie się martwić, że potem przez tydzień nie zaśniecie. Jednak zdecydowanie czuć ten klimat grozy, kiedy wraz z bohaterami walczysz o przetrwanie.

Byłam to moja pierwsza paragrafówka, ale raczej nie ostatnia. Szkoda, że książka nie jest grubsza, chciałabym, żeby wyborów było jeszcze więcej. ✨Jest coś ekscytującego w tym, że to my decydujemy!✨