Światło nadziei cz.2

Luiza w bolesny sposób dowiedziała się, że zdrada najbliższej osoby boli najbardziej. Nie ma jednak czasu na użalanie się nad sobą, jest robota do wykonania. Ktoś zabija kolejnych Mrocznych i to w bestialski sposób. Do tego cały czas Wywiad tropi Młodą, by wróciła w jego szeregi.

Czy Luiza będzie w stanie sprostać wszelkim zadaniom? Czy jej psychika jest gotowa na kolejne przeszkody?

Całe szczęście doczekałam się kontynuacji po rewelacjach z poprzedniego tomu. Nie mogłam się oprzeć książce w związku, z tym przeczytanie jej zajęło mi jedno popołudnie. Sami widzicie, że wciąga i człowiek zapomina o całym świecie.

Nasza główna bohaterka musi po raz kolejny odciąć się od silnych emocji i rozwiązać sprawę morderstw. Nie jest jej łatwo, a fakt, że wszyscy dookoła ją okłamują, nie ułatwia niczego.

Tak czułam, że w tej części Luiza wreszcie się uruchomi i pokaże, na co ją stać. Brakowało mi trochę tej jej zabójczej strony, która nie cofnie się przed niczym. I nie zawiodłam się. Młoda wróciła i nie zamierza już się ukrywać.

”Napędzała ją furia, potęgowała siłę jej przodków, która mnie zdumiewała”.

Autorka nie zmieniła stylu narracji, więc mamy przeplatane rozdziały z perspektywy Luizy i pewnego uwięzionego anioła, którego kobieta musi uwolnić.

Fabuła z każdym rozdziałem robiła się coraz ciekawsza. Na jaw wychodzą fakty, które podsycają tylko dalszą ciekawość czytelnika. Zaskakują i jednocześnie szokują. Okazuje się, że nie wszystko było takie, na jakie wyglądało.

Co do zakończenia cóż, chyba nie muszę mówić, że autorka ponownie nabroiła. Choć w tej części o wiele bardziej niż w poprzedniej. Kontynuacja potrzebna na wczoraj najlepiej.

Czy w mroku nocy, pośród smutku i cierpienia, jest szansa na odnalezienie choć jednego promyka nadziei?

Klaudia Max po raz kolejny zabiera nas do świata Luizy Drwal. Do jej życia, które zostało zniszczone przez niewłaściwe decyzje z przeszłości, najgorsze w tym wszystkim jest to, że to nie decyzje Luizy ukształtowały jej życie. To decyzje jej matki, ojca, męża, teścia… To decyzje dawnych wojowników i widzących.

Luiza nadal cierpi po stracie męża, nadal walczy z pochłaniającymi ją tęsknotą, bólem i koszmarami. Wampiry sieją zniszczenie, niepokojące zabójstwa przybierają na sile i tylko trzeźwy umysł Wojowniczki może połączyć ze sobą wszystkie kropki, niestety w jej organizmie panoszy się trucizna, a w głowie wciąż słychać dźwięk trzeszczących łańcuchów. W dodatku wśród wojowników pojawił się zdrajca, tylko na ile on sam jest winien, a na ile zostaje zmuszony do zdrady. Luka niestety przestał być dla Luizy podporą, stał się niestabilny i przez zmęczenie i ogrom tajemnic i zaskakujących uczuć zaczyna mu odbijać. Luiza widzi w nim odbicie własnego szaleństwa, czy ta dwójka ma jeszcze szansę się dogadać?

Klaudia miesza nam w głowach w tej części, ja sama stworzyłam co najmniej kilka teorii związanych z głównymi bohaterami. Z jednej strony niektóre rozwiązania mnie cieszą, z drugiej wywołują ogrom pytań. Coś czuję, że nawet po zakończeniu serii nie dostaniemy wszystkich odpowiedzi i jak dla mnie to bardzo fajne. Ta historia będzie nadal żyć w nas, w naszych głowach i sercach. Uniwersum Czerni Rubinu jest bardzo rozległe i zostawia naszej wyobraźnie ogromne pole do popisu, czekam na więcej bo przyznam się w tajemnicy, że mam pomysł na fanfika tej historii, ale żeby go spisać, Klaudia musi odkryć przede mną jeszcze kilka tajemnic.

W tej części tak jak w poprzednich nie zabraknie emocji, Klaudia znów mocno zabawiła się naszym kosztem, jednak to co odwali się tym razem złamie naprawde wiele osób a najbardziej ucierpi jak zwykle… Luiza…

Czy można książkę kochać i nienawidzić jednocześnie?