Proza Grzesiak jest pomysłowa - jednocześnie smutna i zabawna, realistyczna w sferze psychologii i groteskowa na poziomie przedstawień. W uniwersum jej krótkich form narracyjnych są latające dywany, gadające ryby i rozprawy sądowe o złe myśli, ale ich tematem są skomplikowane, na wskroś współczesne, problemy relacji międzyludzkich oraz trudne i wstydliwe, emocje. Całość utrzymana jest w dobrym tonie - nieprzesterowana stylistycznie, nienadmiarowa w języku. Idealne bajki na dobranoc dla przemęczonych i wypalonych dorosłych, polecam zamiast xanaxu.
Natalia Królikowska, Miej Miejsce
Sublimacja to intrygujący artystycznie, a zarazem psychologicznie tom, składający się z dziesięciu opowiadań, których autorka dokonała złożonego zabiegu przepuszczenia dramatu miłosnego przez pryzmat oniryzmu i groteski. A gdy pada słowo dramat, to słusznie myślimy o rozpaczy, nieznośnej udręce, cierpieniu. Jak wiadomo, nie ma dobrej konwencji literackiej, pozwalającej oryginalnie i bez banałów mówić o miłosnej traumie, o zranionej dumie i sponiewieranym uczuciu. Tymczasem te krótkie prozy ukazują taką możliwość, bo przenoszą je w inną rzeczywistość, w inny wymiar, wstawiając je w psychodeliczny cudzysłów. Łączy je problematyka ceny psychicznej, jaką przychodzi kobiecie płacić za miłość oraz wysiłek leczenia duchowych okaleczeń po zrujnowanym związku.
Prof. Stanisław Bereś
Fragment:
Odrzuca przekazywaną od dwóch tysięcy lat historię o dziewicy i niepokalanym poczęciu jej syna. Ale przyjmuje, że była młoda dziewczyna o imieniu Miriam, czyli Maria, która zaszła w ciążę jeszcze przed ślubem. I musiała coś z tym zrobić, tak jak dzisiejsza Maria. Chociaż dzisiaj to nie jest już problem, z pewnością nie taki, jak przed wiekami. Żydowska Maria z Nazaretu poradziła sobie z tym i dlatego dzisiaj polska Maria podziwia ją, jej spryt, odwagę i determinację. Podziwia Marię, która obroniła siebie i swoje dziecko przed społecznym potępieniem i przed odrzuceniem. Nie pozwoliła, aby wytykali ją palcami jako puszczalską, postarała się, aby jej nieślubnego dziecka nie wyzywali od bękartów. Maria jest pełna szacunku dla swojej imienniczki. Zamieniła groźbę hańby w świętość. Polska Maria zastanawiała się, jak Maria przekonała Józefa, że jej dziecko jest dziełem Boga, dziełem Ducha, a nie drugiego ciała.
O Marii, która wybrała Józefa
Magdalena Grzesiak (ur.1965) - wrocławianka, lekarz psychiatra, doktor nauk medycznych. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, na którym przez 24 lata pracowała jako nauczyciel akademicki. Jedno z opowiadań ze zbioru Sublimacja otrzymało w 2023 roku pierwszą nagrodę w XII Ogólnopolskim Konkursie Literackim dla Lekarzy im. Profesora Andrzeja Szczeklika.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy Sublimacja. Dziesięć krótkich historii sennych to zbiór klasycznych opowiadań realistycznych?
Nie, książka jest zbiorem prozy onirycznej, która łączy psychologiczny realizm z elementami groteski i surrealizmu. Czytelnik odnajdzie tu motywy takie jak gadające ryby czy latające dywany, które służą jako metafory trudnych emocji. Autorka posługuje się specyficznym stylem, aby w nieoczywisty sposób opisać traumy miłosne i relacje międzyludzkie. To lektura dla osób ceniących literackie eksperymenty i głębię psychologiczną ukrytą pod warstwą fantastycznych obrazów.
Jak wykształcenie autorki wpływa na tematykę poruszaną w tej książce?
Doświadczenie Magdaleny Grzesiak jako lekarza psychiatry znajduje odzwierciedlenie w precyzyjnej i wnikliwej analizie stanów emocjonalnych bohaterów. Autorka z dużą wrażliwością opisuje mechanizmy radzenia sobie z bólem psychicznym, odrzuceniem oraz procesem sublimacji cierpienia. Medyczne i akademickie zaplecze twórczyni gwarantuje autentyczność w portretowaniu psychiki kobiet po trudnych przejściach. Dzięki temu opowiadania zyskują dodatkowy wymiar terapeutyczny, stając się literacką alternatywą dla poszukiwania ukojenia w trudnych chwilach.
Dla jakiego czytelnika ta pozycja może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Książka nie jest odpowiednia dla osób poszukujących lekkiej, typowo rozrywkowej literatury kobiecej lub tradycyjnych romansów. Tematyka oscyluje wokół bolesnych doświadczeń, takich jak sponiewierane uczucia, zrujnowane związki oraz cena, jaką płaci się za miłość. Groteskowa i oniryczna forma narracji wymaga od odbiorcy skupienia oraz gotowości na interpretację symboli zamiast śledzenia prostej akcji. Czytelnicy unikający tematów związanych z traumą i trudnymi emocjami mogą uznać tę lekturę za zbyt obciążającą emocjonalnie.
Jaki jest główny cel dziesięciu historii zawartych w tym tomie?
Głównym celem opowiadań jest ukazanie procesu uzdrawiania duchowych okaleczeń po bolesnych doświadczeniach w relacjach. Każda z dziesięciu historii stanowi próbę zamknięcia dramatu miłosnego w nowej, artystycznej formie, która pozwala oswoić rozpacz. Autorka skupia się na kobiecej perspektywie, analizując wysiłek wkładany w odbudowę własnej tożsamości po rozpadzie związku. Lektura ma służyć jako swoisty wentyl bezpieczeństwa dla osób przemęczonych codziennością i zmagających się z wewnętrznym niepokojem.
W jakim stylu napisane są te krótkie formy narracyjne?
Proza w tym zbiorze charakteryzuje się oszczędnym, nienadmiarowym językiem oraz brakiem stylistycznego przesterowania. Autorka umiejętnie balansuje między smutkiem a humorem, tworząc teksty, które są jednocześnie pomysłowe i konkretne. Styl ten pozwala na przekazanie skomplikowanych treści w sposób przystępny, a zarazem intrygujący pod względem formy. Krótkie narracje są idealne do czytania w krótkich sesjach, oferując intensywne wrażenia estetyczne bez zbędnego lania wody.
