Jedna z najlepszych powieści 2023 roku według m.in. „New Yorkerera”, „Publisher`s Weekly” i „The Washington Post”, nominowana do Women`s Prize for Fiction 2024.
Philip McDaragh był znakomitym poetą, ale mężem i ojcem fatalnym. Roztaczał czar, uwodził i rozkochiwał, a potem porzucał, by szukać natchnienia w ramionach kolejnych kobiet i w innych miejscach.
Nell nigdy nie poznała swojego dziadka, ale uległa urokowi jego wierszy, a te zdają się powodować jej życiem. I to dwojako: każą dziewczynie opuścić rodzinny dom i szukać swobody, miłości oraz literackiego spełnienia w wielkim świecie, a zarazem nieuchronnie prowadzą z powrotem do tego domu – siedziby Terry i Carmel, jej babki i matki. I – jak się okazuje – także jej własnej, przynajmniej w sensie emocjonalnym, bez względu na to, jak bardzo starałaby się to zmienić.
„Strzyżyk woleoczko” to znakomita powieść o sile poezji i rodzinnych więzi, a także o ich splątaniu. O powołaniu, miłości, zdradzie i zadawaniu bólu. O bolączkach samotnego rodzicielstwa i o tym, co przychodzi najtrudniej – o wybaczeniu.
Mistrzowski język tej książki, już okrzykniętej na Wyspach i w Stanach Zjednoczonych wydarzeniem, sam pełen jest poezji. Ale autorka wplata w narrację także liryki staroirlandzkie. Na potrzeby polskiej edycji przełożył je Piotr Siemion, który w dorobku tłumacza ma między innymi wiersze irlandzkiego noblisty Williama Butlera Yeatsa.
Rewelacyjna powieść. Stylistyczny kunszt Anne Enright sprawia, że czytelnik nawiązuje bliską więź z bohaterami i towarzyszy im na ścieżkach życia.
Sally Rooney
Ostry, smutny, cwany i krnąbrny… Język Enright jest jak petarda sycząca na chodniku. Lektura obowiązkowa.
Margaret Atwood
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaką tematykę porusza powieść "Strzyżyk woleoczko" autorstwa Anne Enright?
Książka skupia się na skomplikowanych relacjach międzypokoleniowych w irlandzkiej rodzinie oraz niszczycielskiej i budującej sile poezji. Fabuła analizuje wpływ nieobecnego dziadka-poety na życie jego wnuczki, matki i babki, eksplorując motywy samotnego rodzicielstwa i trudnej drogi do przebaczenia. Lektura oferuje głęboki wgląd w kobiecą perspektywę i emocjonalne dziedzictwo przekazywane z pokolenia na pokolenie. To propozycja dla czytelników ceniących literaturę psychologiczną o wysokim poziomie artystycznym.
Czy w treści książki znajdują się fragmenty poezji?
Tak, narracja utworu jest przeplatana lirykami staroirlandzkimi, które stanowią integralną część opowiadanej historii. Wiersze te zostały przełożone na język polski przez Piotra Siemiona, uznanego tłumacza twórczości Williama Butlera Yeatsa. Obecność liryki nadaje prozie Anne Enright unikalny, poetycki rytm i znacząco pogłębia kontekst kulturowy całej opowieści. Elementy te pozwalają lepiej zrozumieć motywacje bohaterów oraz ich specyficzną fascynację dziedzictwem literackim.
Jaki jest styl pisarski Anne Enright w tej konkretnej powieści?
Autorka posługuje się kunsztownym, precyzyjnym i pełnym emocjonalnego napięcia językiem, łączącym surowy realizm z poetycką wrażliwością. Stylistyka książki jest dynamiczna i błyskotliwa, co sprawia, że czytelnik nawiązuje bardzo bliską więź z postaciami. Margaret Atwood określiła język Enright jako niezwykle ostry i krnąbrny, co podkreśla nowoczesny charakter tej prozy. Jest to literatura wymagająca skupienia, która odwdzięcza się odbiorcy niezwykłą głębią psychologiczną każdego zdania.
Czy ta książka to dobry wybór dla fanów twórczości Sally Rooney?
Zdecydowanie tak, ponieważ obie autorki łączy umiejętność wnikliwej analizy ludzkich emocji oraz osadzenie akcji w realiach współczesnej Irlandii. Sama Sally Rooney entuzjastycznie poleca tę powieść, podkreślając jej kunszt stylistyczny i autentyczność w portretowaniu relacji międzyludzkich. Książka trafi w gusta osób poszukujących w literaturze pięknej nieoczywistych portretów psychologicznych i refleksji nad więzami rodzinnymi. Prestiżowe nominacje literackie, w tym do Women's Prize for Fiction 2024, potwierdzają wysoką jakość tego tytułu.
Dla jakiego typu czytelnika powieść "Strzyżyk woleoczko" może nie być odpowiednia?
Osoby poszukujące szybkiej akcji i linearnych thrillerów mogą poczuć się znużone powolnym tempem oraz wybitnie refleksyjnym charakterem tej prozy. Utwór kładzie główny nacisk na wewnętrzne przeżycia i niuanse językowe, a nie na gwałtowne zwroty wydarzeń czy sensację. Nie jest to lekka lektura rozrywkowa, gdyż porusza trudne tematy zdrady, porzucenia oraz emocjonalnych ran. Czytelnicy unikający motywów poetyckich w prozie mogą uznać liczne wstawki liryczne za zbyt wymagający element narracji.
