Strzyga

„Telepata” był w mojej opinii tak rewelacyjnym debiutem, że z dużą niecierpliwością oczekiwałam na kolejną książkę Adriana Ksyckiego. Oto nadeszła „Strzyga” początek serii kryminałów z antropologiem Krystianem Feusette'em.

Akcja powieści rozgrywa się w Poznaniu i jego okolicach, i dotyczy profanacji zwłok na miejscowych cmentarzach. Kto to robi i dlaczego? Na te pytania odpowiedź znaleźć musi policja, a w szczególności podkomisarz Natalia Turkot, która liczy na wsparcie antropologia sądowego Krystiana Feusette.

Strzyga to słowiańskie określenie wampira, a tutaj pseudonim głównego antagonisty. Antywampiryczne pochówki miały na celu ochronę przed zmarłymi, którzy mogli się weń przeistoczyć. Obecnie szokująca wydaje mi się myśl, że kiedyś wierzono w ich istnienie. Prawdą jest, że to niezwykle fascynująca tematyka, a kto nie czytał lub nie widział Sagi Zmierzch, niech pierwszy rzuci kamień.

Dlatego też każdy etap śledztwa w tej sprawie budzi ekscytację, a gdy okazuje się, że zbezczeszczone zwłoki należą do byłych członków kowenu wicca (zrzeszenie czarownic i czarowników), moje zainteresowanie gwałtownie wzrasta. Uwielbiam antropologię i intryguje mnie fakt, jak wiele można wyczytać z kości. Akcja toczy się dwutorowo oprócz dochodzenia mamy jeszcze wgląd w teraźniejsze, jak i przeszłe losy naszego złoczyńcy, co pozwala nam być o krok przed policją. Autor doskonale potrafi utrzymać naszą uwagę, stwarzając atmosferę tajemnic, które zapragniemy odkryć.

Strzyga to powieść bardzo bogata, ponieważ skutecznie połączyła elementy grozy, kryminału i mitologii słowiańskiej, dzięki czemu tworzy klimat przepełniony atmosferą niepokoju.

Powieść od początku intryguje tajemnicami i stopniowo wciągała mnie do swojego klaustrofobicznego świata.

Ksycki kupił mnie dbałością o szczegóły i to zarówno w zakresie scenerii jak i opisem lokalnych wierzeń. Cała ta otoczka świetnie buduje nastrój tajemnicy i napięcia, co przekłada się na tworzenie poczucia grozy nie tylko przez wydarzenia, ale właśnie te opisy.

Doceniam konstrukcje bohaterów, ponieważ ich złożoność zdecydowanie nadała im charakteru i jakiejś psychologicznej głębi i co dla mnie ważne Krystiana zwyczajnie polubiłam. Bardzo korzystnie na powieść zadziałało wprowadzeni tytułowej „Strzygi”, która znacznie wzbogaciła historię, ale zarazem jest bodźcem do zastanowienia się nad naturą człowieka i zwyczajnymi ludzkimi cechami jak poczucie strachu, wierzeniami, przesądami, a także desperacją, które mogą doprowadzić do tragicznych konsekwencji.

Bardzo odpowiadało mi tempo i rytm wydarzeń, ponieważ wszystko dzieje się stopniowo, ale nie ma w tym dłużyzn i czułam taki naturalny tok wydarzeń. Autor umiejętnie dodaje nowe wątki, które zazębiają się z innymi i finalnie dają bardzo ciekawy i zaskakujący obraz.

Muszę jednak przyznać, że momentami powieść jako całość bywa nieco zbyt przewidywalna.

Mnie „Strzyga” wciągnęła, trzymała w napięciu i niejednokrotnie zmusiła mnie do zajrzenia w mroczne zakamarki ludzkiej duszy i świata, który wydaje nam się znany, a mimo to ciągle zaskakuje.

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwem Prozami

Strzyga - demon, upiór z wierzeń słowiańskich. Wstaje z grobu, by siać grozę wśród żywych (źródło - oczywiście internet).

Jestem laikiem w dziedzinie wierzeń słowiańskich. Mimo że czytam dużo książek i owe mity pojawiają się coraz częściej w literaturze, to nie miałam większego pociągu do zgłębiania wiedzy w tym temacie. Na szczęście zostają wydane książki takie jak "Strzyga", gdzie autor przybliża tematykę nieznaną wcześniej człowiekowi. I potrafi totalnie zainteresować.

Ktoś otwiera groby i profanuje pochowane tam szczątki. Sprawa trafia na policję, a nią zajmuje się podkomisarz Natalia Turkot, która prosi o pomoc antropologa sądowego Krystiana Feusetta. Kolejne zbezczeszczenie doprowadza do ułamka prawdy - ciała należą do dawnych członkiń kowenu wicca. Sprawa nabiera tempa, a Turkot i Feusette muszą się zmierzyć z zagadką , której rozwiązania można szukać w przeszłości.

Od razu muszę zaznaczyć, że research popełniony przez Adriana Ksyckiego trzeba bardzo docenić. Ilość informacji, które znajdzie się na kartach "Strzygi" to na pewno igła w stogu siana całej wiedzy w temacie wierzeń słowiańskich, antropologii, czy dochodzenia śledczego. Autor zgrabnie połączył wątki, które śledzi się z niesłabnącym zainteresowaniem i prowadzi do szukania informacji poza przeczytana lekturą. Brawo.

"Strzyga" podzielona jest na części, a rozdziały są krótkie, choć mieści się w nich kilka zdarzeń jednocześnie. Historia ta lawiruje między rokiem 2023 a 1976, dając czytelnikowi wgląd w przeszłość i po kawałku poznawanie wydarzeń, których konsekwencje dzieją się właśnie w roku przez nas niedawno pożegnanym. Może na początku sprawiało to lekki dyskomfort, ale szybko weszłam w tryb, który nadał Ksycki i czytało się o wiele sprawniej.

Kreacja bohaterów stopniowo dała się poznać, choć brakowało bliższego poznania podkomisarz Turkot. Jak wiadomo z okładki książki, będzie to seria o antropologu i mam nadzieję, że w kolejnych tomach pojawi się jeszcze postać funkcjonariuszki i pozna się jej historię - chyba że nie jest ona przewidziana jako "bardzo ciekawa".

Adrian Ksycki przedstawił sylwetkę człowieka, który postępuje w imię... No właśnie czego? Nienawiści? Miłości? Może obydwu kwestii? Jednocześnie poznaje się pracę policjantów, którzy na co dzień może nie zajmują się tak trudnymi sprawami, a jednak w "Strzydze" mają pełne ręce roboty. Nie mówiąc już o poruszaniu się w świecie internetu czy nawet darknetu. Tematyka jak najbardziej ciekawa i ktoś, kto lubi kryminalne historie, będzie się świetnie bawił podczas lektury.

Nie można jeszcze nie wspomnieć, ponownie, o kowenie, którego religia opiera się [Adres usunięty]. na miłości do natury. Ksycki zgłębił temat dawnych czarownic i wierzeń, choć jakby tak wczytać się w tę tematykę, to ich sprawa jest nadal aktualna.

"Strzyga" ujęła mnie poruszoną tematyką, swobodnym językiem, choć specjalistycznych terminów nie brakuje, śledztwem opartym na szczegółach i jego skrupulatności (brawo autorze) oraz ludzkich słabościach i tym, że konsekwencje dawnych czynów nie mają terminu zdatności. Nieważne jakiej jest się wiary, człowiek jest tylko człowiekiem i czuje tak samo, a doświadczenia mocno kreślą jego postrzeganie świata. Rewelacyjna lektura i namawiam Was na jej przeczytanie!

"Gdy w pogodny listopadowy poranek wezwano policjantów na cmentarz do gdyńskiej dzielnicy Leszczynki, nie spodziewali się oni, że będzie to początek długiego śledztwa, które zaszokuje nie tylko opinię publiczną, lecz także ich samych."

Autor na fundamencie pochówku wampirycznego i bezczeszczenia zwłok zbudował genialną fabułę, wzbogaconą o szereg nawiązań do współczesnych realiów i problemów społecznych.

Dzięki dwóm przestrzeniom czasowym stopniowo odkrywamy szczegółowy portret psychologiczny sprawcy i od podszewki poznajmy jego motywy działania. Jest konkretnie i mięsiście. Śledczych czeka nie lada wyzwanie, by dopaść sprawcę. Kryminalna układanka ma zarówno mnóstwo skomplikowanych elementów, jak i zaskakujący efekt finalny.

Początkowo zatrzymało mnie obco brzmiące nazwisko bohatera. Nie do końca lubię takie zabiegi, ale o dziwo bardzo szybko się z nim oswoiłam i przestało mi wywijać język na drugą stronę.

A to nie wszystko! "Strzyga" to dopiero pierwszy tom serii z antropologiem sądowym Krystianem Feusete'em. Czuję, że będzie się działo.

To, co ma ta książka i co jest w niej wyjątkowe to historia. Historia, którą odkrywamy krok po kroku by zrozumieć działania człowieka bezczeszczącego groby.

Zacznę jednak od początku, po odkryciu że jeden z grobów na poznańskim cmentarzu został otwarty i nosi znamiona pochówku antywampitycznego w śledztwo zostaje zaangażowany antropolog sądowy. Jest on ciekawym bohaterem, który z jednej strony na kościach zna się jak mało kto, a z drugiej ma różne własne życiowe przejścia, które często spędzają mu sen z powiek. Okazuje się, że jego lotny umysł składa układankę dotyczącą Strzygi jak puzzle. To on wpada na jego trop i wpada w tarapaty.

Kim jest Strzyga? Co go popchnęło do bezczeszczenia zwłok? Jaka mroczna historia z przeszłości wyjawi nam całą prawdę? Tego dowiesz się z tej książki.

To taka idealna jesienna lektura.

Choć dość łatwo dało się przewidzieć sprawcę, kiedy już nasz antropolog odkrył historię z przeszłości.

Na poznańskich cmentarzach dochodzi do serii makabrycznych profanacji, które nawiązują do słowiańskich wierzeń o strzygach – upiorach powstających z grobów. Antropolog Krystian Feusette i podkomisarz Natalia Turkot wkraczają w świat tajemniczych rytuałów i mrocznych tajemnic z przeszłości. Głównym podejrzanym jest człowiek o tragicznej historii i powiązaniach z dawnym kultem czarownic. Czy współczesne zbrodnie są tylko naśladownictwem, czy może coś znacznie starszego budzi się na nowo?

„Strzyga” to wielowarstwowy thriller kryminalny, który z mistrzowską precyzją prowadzi czytelnika przez labirynt intryg, dawne wierzenia i ludzkie demony. Akcja książki rozgrywa się w lutym 2023 roku, kiedy to nad Poznaniem zawisa cień Strzygi – brutalnego naśladowcy słynnego Złodzieja Czaszek. Główny podejrzany jest nieuchwytnym przestępcą, który perfekcyjnie kopiuje modus operandi swojego „mistrza”, ale z czasem wyraźnie go przewyższa – zarówno w precyzji, jak i szybkości działania. Krystian Feusette, specjalizujący się w analizie szczątków ludzkich i przeszłości ofiar, i podkomisarz Natalia Turkot stają przed wyzwaniem rozwikłania mrocznych tajemnic, które od lat skrywały poznańskie cmentarze.

Wątek kryminalny opiera się na serii makabrycznych znieważeń ludzkich szczątków, w których przestępca wykorzystuje dodatkowe kości do inscenizacji pochówków antywampirycznych. Ten starożytny rytuał, mający zapobiec powstaniu zmarłych z grobów, nawiązuje do słowiańskich wierzeń o strzygach – demonach, które po śmierci wstają, aby nękać żywych. Jednak Strzyga nie działa sam. Za jego poczynaniami stoi tajemnicza Annabel Lee, która wydaje się być mózgiem całej operacji.

Na drugim planie mamy pierwszoosobową narrację z lat 70., przedstawiającą młodość podejrzanego i jego przyjaciela w małej wiosce Wiry. To tutaj zaczyna się trauma, która prowadzi do późniejszego rozwoju jego mrocznej osobowości. Będąc świadkiem zbezczeszczenia grobu Emilii Tadewald, uznawanej za czarownicę, chłopiec doświadcza wydarzeń, które w znaczący sposób odbijają się na jego dorosłym życiu. To połączenie teraźniejszości i przeszłości stwarza fascynującą sieć zależności i powiązań, którą śledczy muszą zrozumieć, by odnaleźć Strzygę.

Jednym z najciekawszych elementów powieści jest połączenie kryminału z mrocznym folklorem. Adrian Ksycki doskonale wplata w fabułę elementy słowiańskich wierzeń, dzięki czemu powieść nabiera mistycznej aury. Przestępstwa popełniane przez Strzygę nie są tylko seryjnymi profanacjami – są one symboliczne i rytualne, co nadaje im dodatkową warstwę niepokoju. Co więcej, główny bohater, nie jest jedynie bezdusznym zbrodniarzem, ale postacią z tragiczną przeszłością. Relacje z dzieciństwa, szczególnie traumatyczne wydarzenia w Wirach z 1976 roku, kształtują jego osobowość i motywacje, co sprawia, że Strzyga jest kimś więcej, niż tylko bezwzględnym przestępcą.

Intrygujące jest również to, jak postać Annabel Lee – kluczowa na drugim planie – wpływa na przebieg wydarzeń. Jest ona tajemnicą samą w sobie, osobą, która wydaje się stać za całą krwawą intrygą. Czytelnik powoli odkrywa jej powiązania ze Strzygą oraz fascynację dawnymi wierzeniami i czarownictwem.

Główne wątki „Strzygi” koncentrują się wokół trzech filarów: antropologii sądowej, pracy policyjnych śledczych oraz świata neopogańskiej religii Wicca. Każdy z tych elementów wnosi unikalną wartość do fabuły.

Pierwszy filar, antropologia sądowa, to domena doktora Krystiana Feusette, który zamiast zajmować się przyczyną zgonu, odtwarza życie zmarłych na podstawie tego, co pozostało po ich śmierci. To fascynujące podejście do pracy kryminalnej sprawia, że powieść zyskuje naukowy wymiar. Feusette, zmagający się z osobistymi demonami, takimi jak kojmetrofobia (strach przed cmentarzami), musi przezwyciężyć swoje lęki, aby zmierzyć się ze Strzygą. Jego badania nad zbezczeszczonymi grobami i odnajdywaniem dodatkowych kości, które zostały celowo umieszczone w trumnach, wprowadzają do powieści unikalny wątek antropologiczno-kryminalny.

Drugi filar to praca policyjna. Natalia Turkot, młoda i ambitna podkomisarz, korzysta z nowoczesnych technik dochodzeniowych, aby wpaść na trop Strzygi. W powieści znajdziemy dokładne opisy pracy policyjnej – od analiz BTS-ów, poprzez przeszukiwanie darknetu, aż po techniki operacyjne, takie jak wywiad środowiskowy czy współpraca z informatorami. Śledztwo jest realistyczne, a Autor zadbał o to, by wnikliwie oddać detale policyjnych procedur.

Trzeci wątek to świat Wicca i neopogańskich rytuałów. Powieść odkrywa przed czytelnikiem hermetyczny świat współczesnych czarownic, które kultywują dawne rytuały. Odgrywają one kluczową rolę w intrydze i są powiązane z przeszłością sprawcy oraz Annabel Lee. Ten wątek wprowadza mistyczny wymiar do powieści i zmusza czytelnika do zastanowienia się nad siłą dawnych wierzeń, które wciąż mogą oddziaływać na ludzi we współczesnym świecie.

„Strzyga” to powieść, która doskonale łączy elementy kryminału, thrillera psychologicznego i mrocznego folkloru. Jednym z jej największych atutów jest starannie skonstruowana fabuła, w której każdy szczegół ma znaczenie, a wszystkie wątki łączą się w spójną całość. Autor umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając czytelnika w coraz bardziej zawiłe labirynty śledztwa, jednocześnie odkrywając przed nim coraz mroczniejsze tajemnice.

Kolejnym wyróżnikiem powieści są bohaterowie. Krystian Feusette i Natalia Turkot to postaci, które nie tylko fascynują swoimi umiejętnościami i determinacją, ale także intrygują bogactwem wewnętrznych przeżyć. Feusette, zmagający się z osobistymi lękami, staje się symbolem walki z własnymi słabościami, podczas gdy Turkot to młoda kobieta, która w brutalnym świecie kryminalnych intryg stara się odnaleźć swoje miejsce.

Jednak to postać Strzygi i jego duchowej przewodniczki Annabel Lee nadają powieści wyjątkowego charakteru. Ten pierwszy nie jest typowym seryjnym przestępcą – jego działania mają głębokie korzenie w przeszłości i są motywowane pragnieniem ukazania prawdy. Annabel Lee jest nie mniej fascynująca – jej obsesja na punkcie dawnych wierzeń i pragnienie zemsty sprawiają, że staje się prawdziwym architektem całej intrygi.

Powieść Ksyckiego uświadamia czytelnikom, jak głęboko przeszłość może wpływać na teraźniejszość. Traumatyczne wydarzenia z dzieciństwa odmieniają dorosłe życie bohaterów i popychają do działań, które rozbijają na nowo świat śledczych. Przekonaj się, jak głęboko zło może sięgać w przeszłość i jak dawne wierzenia mogą ożywać we współczesnym świecie.

„Strzyga” to pierwsza część cyklu z Krystianem Feusette’em w roli głównej. Jednak pragnę nadmienić, że to moje drugie spotkanie z twórczością Adriana Ksyckiego. Najnowszy kryminał autor to prawdziwa eksplozja emocji, która rozleje się w umysłach każdego, kto sięgnie po ten tytuł. Jestem przekonany, że to „Strzyga” jest doskonałym pretendentem do miana bestsellera. Bo, to, że zasługuje na umieszczenie na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek jest sprawą oczywistą. Dlaczego? Niech ta recenzja będzie dla Was dowodem na słuszność określenia tej książki tym właśnie mianem.

Mrożąca krew w żyłach historia. Zbrodnie, które zelektryzują emocje najbardziej wytrawnych miłośników gatunku. Postać Krystiana Feusette’a i Natalii Turkot, którzy zaskarbią sobie uznanie czytelników. Śledztwo, które nie da ani chwili wytchnienia, lecz będzie pchało nas w otchłań najczarniejszych komnat ludzkiego umysłu. To wszystko sprawia, że „Strzyga” jest doskonałym początkiem serii, której wróżę przyszłość w polskiej literaturze kryminalnej. Co więcej, jestem przekonany, że w umyśle Adriana Ksyckiego rodzą się kolejne, równie mocne historie, które przelane na papier dadzą nam czytelnikom eksplozję niezapomnianych doznań i doskonałej czytelniczej uczty.

Nasza ekscytacja sięga zenitu w chwili, gdy dowiadujemy się, że na poznańskim cmentarzu dochodzi do odkrycia makabrycznej zbrodni. Jak się okazuje, nieznany sprawca otworzył grób i dopuścił się profanacji szczątek. Czaszka denatki usytuowana była w nogach, a w klatkę piersiową wbito dwie kości. Wówczas do akcji wkracza podkomisarz Natalia Turkot oraz antropolog sądowy Krystian Feusette, który wsławił się schwytaniem Złodzieja Czaszek z Pomorza. Czy dotychczasowe doświadczenie antropologa sądowego będzie pomocne w odkryciu zagadki zbrodni dokonanej na poznańskim cmentarzu? Jaką drogę będą musieli przejść Feusette i Turkot, aby poznać personalia sprawcy? Niestety, jak się okazuje czas nie jest ich sprzymierzeńcem, ponieważ doszło do kolejnego zbezczeszczenia zwłok. W toku śledztwa odkrywamy, że odnalezione kości należą do członkiń poznańskiego kowenu wicca.

Zatem sięgając po najnowszą książkę Adriana Ksyckiego, weźmiecie udział w walce z czasem, w dochodzeniu, które przyprawi Was o szybsze bicie serca. Odkrywanie kolejnych kart zbrodni nie pozwoli Wam oderwać się od lektury do momentu, gdy nie poznacie prawdziwej twarzy mordercy. A ta skrywa wiele mrocznych tajemnic, których odkrywanie zapewni Wam wiele emocjonujących chwil. Dlatego też koniecznie sięgnijcie po „Strzygę”, ten kryminał uderzy w Wasze emocje z potężną siłą.

Nie ukrywam, że Adrian Ksycki tą książką dowiódł, że posiada niezwykły talent, to tworzenia mrożącej krew w żyłach historii. Swym pisarskim stylem wprowadza wyjątkowy mroczny klimat tajemniczości. A to wszystko okraszone opisami, które z całą mocą wpadają do naszej czytelniczej psychiki. Tym samym autor wpadł do czołówki polskich pisarzy, którzy w polskim kryminale wiodą prym. I jestem przekonany, że uznanie wobec twórczości autora nie jest dziełem przypadku, ponieważ jeśli posiada się taką zdolność, to tworzenie kolejnych kryminałów jest sprawą oczywistą. Wierzę, że te pojawią się w niedalekiej przyszłości. Z korzyścią dla nas czytelników, pragnących brać udział w śledztwie, do którego zaprasza nas Adrian Ksycki. A Czyt-NIK zaprasza Was do lektury.

W ostatnim czasie rynek literacki został praktycznie zasypany książkami o wierzeniach słowiańskich i mitologii. Kiedyś raczej nie zwracałam uwagi na takie książki. Tym razem zwyciężyła ciekawość i postanowiłam sięgnąć po taką tematykę. Totalnym spontanem było dla mnie zdecydowanie się na egzemplarz recenzencki "Strzygi" Adriana Ksyckiego. Jak nigdy nie czytałam opisu, nie wiedziałam, że to początek serii. Wystarczył mi tytuł i wygląd okładki.

"Na co dzień każdy z nas przybiera maskę. Czaszka nikogo nie udaje. Zostaje z nami po śmierci i powie prawdę o właścicielu".

Poznań rok 2023.

Na jednym z tutejszych cmentarzy ktoś dopuścił się profanacji grobu. Czaszkę przełożono między nogi, a w klatkę piersiową wbito dwie kości. Podkomisarz Natalia Turkot postanawia skorzystać z pomocy cenionego antropologa sądowego Krystiana Feusette. Krystian zasłynął lata temu podczas schwytania Złodzieja Czaszek. Złodziej Czaszek kradł trofea, a ten sprawca zostawia w grobach dodatkowe kości. Wg Krystiana tym razem wszystko wskazuje na pochówek antywampiryczny. Takie zabiegi stosowano w średniowieczu na kobietach oskarżonych o czary i na każdym, kogo podejrzewano o powrót zza grobu. Kolejny cmentarz i kolejne zbezczeszczenie zwłok utwierdza Krystiana w przekonaniu, że to nie przypadek. Zarówno poprzednie jak i te najnowsze kości należały do członkiń kowenu wicca. Żeby odkryć, co siedzi w głowie Strzygi, bo tak nazwała go policja, trzeba cofnąć się do roku 1976, to właśnie wtedy wszystko się zaczęło. Ola Karbowiak archeolożka i specjalistka od pochówków antywampirycznych dzieli się swoją wiedzą z policją i Krystianem. Każda pomoc jest w tej chwili na wagę złota. Liczy się czas. Szaleniec uderzy ponownie, nie wiadomo tylko, kiedy i gdzie. Kim jest tajemniczy Strzyga, co nim kieruje i kto będzie następny na jego liście?

Dwie przestrzenie czasowe. Przeszłość, o której wszyscy próbowali zapomnieć, ale znalazł się ktoś, komu zależy na tym, żeby sprawiedliwości stało się zadość. Zemsta jest silnym bodźcem. Człowiek pielęgnuje ją latami, a później wdraża w życie. Zarówno dobro jak i zło pochodzi od człowieka i to tylko od nas samych zależy, jakich dokonamy wyborów. Wydawać by się mogło, że czasy czarownic już dawno minęły. Nic bardziej mylnego. Współczesne czarownice idą własną ścieżką, myślą logicznie, umieją wykorzystać moc swojej intuicji i emocje. Przeszłość ma wpływ na to kim jesteśmy obecnie i pomaga nam zrozumieć świat, który nas otacza. Dzisiejsza wiedza pozwala nam spojrzeć na czarownice zupełnie inaczej. Okazuje się, że to one były ofiarami, a nie oprawcami. Autor wysoko zawiesił poprzeczkę. Skrupulatnie się przygotował do napisania tej powieści, przeprowadził dokładny research, skorzystał z pomocy specjalistów w różnych dziedzinach. Tytuły rozdziałów po łacinie robią wrażenie. Wyszło kapitalnie.