Ku ciemności wzniesiemy pochodnie

Spotkał*ś się kiedyś z postacią złego dżina w książce? Ja przyznam szczerze, że długo- nie. Do niedawna jedynym dżinem, jakiego znałam był ten od Aladyna. Zmieniło się to dopiero gdy przeczytałam "A z popiołów zrodzi się ogień" Saby Tahir.

"Ku ciemności wzniesiemy pochodnie" jest kontynuacją popiołów, obie książki wydało pięknie Weneedyabooks i dzięki współpracy barterowej mogę je recenzować 🖤.

Złe ifryty występują tu jeszcze częściej, mamy okazję lepiej poznać Pana Zmroku- ogarniętego szaleństwem okrutnego dżina i spotkać ostatnią wolną dżinniję, która pomaga duszom zmarłych ostatecznie pożegnać się z tym światem...

W tym momencie muszę nadmienić, że ta recenzją może zawierać spoilery , dla osób, które jeszcze nie czytały pierwszej części, dlatego na początk podzielę się tylko moimi wrażeniami z lektury, krótkie streszczenie będzi niżej.

Jestem zachwycona tą powieścią. To napisana z wielkim rozmachem i kunsztem historia walki dobra ze złem. Trochę klasyka, ale jak pięknie ubrana w słowa! Autorka cały czas wprowadza nowe postaci poboczne, konstruując im przekonujące historie i doskonale wplatając je w całość. Umiejętnie zaskakuje czytelnika, trzyma w napięciu i nie pozwala na nudę. Czytałam historie bohaterów z wielkim zaangażowaniem, lekturze cały czas towarzyszyły silne emocje. Bardzo podobała mi się tu równowaga między wątkiem uczuciowym, mroczną magią, wątkiem przygodowym i krwawymi starciami. Nie ma w tej historii nic, do czego mogłabym się przyczepić, bardzo polecam całość wszystkim miłośnikom fantastyki

Laia uratowała Eliasa od śmierci, teraz on pomoże jej wyciągnąć brata z najlepiej strzeżonego więzienia w całym cesarstwie. Niestety śmierć znów wyciąga swoje szpony po chlopaka- powoli i stopniowo, ale nieubłaganie, będzie go zabierać po kawałku. Mimo, że młodzi pochodzą z wrogich sobie światów, coraz mocniej ciągnie ich do siebie. Gdyby na horyzoncie nie pojawił się Keenan kto wie, jakby to się skończyło. Od tej pory podróż do Kauf staje się pełna napięć i zgrzytów. Dodatkowych barw dodaje jej wkroczenie na scenę pustynnych plemion. Jakby tego było mało, Krwawy Krogulec w postaci Helene Aquili tropi Eliasa, ma za zadanie doprowadzić go przed oblicze nowego cesarza, porażkę przypłaci życiem własnej rodziny. Komendantka opętana żądza mordu probuje zabić wszystkich Uczonych, jednak nie będzie to koniec uśmiercania, gdyż rządzi nią jeszcze ktoś, złakniony ludzkiej krwi. Czy Elias zdoła po kryjomu przekinąć do Kauf i ujścia z życiem (i z Darinem)? Komu powinna zaufać Laia? A Helenę? Czy śmierć zwycięży?

„Jak długo walczysz z tym mrokiem, stoisz w świetle”.

„Ku ciemności wzniesiemy pochodnie” Sabaa Tahir zaczęłam od razu po skończeniu I tomu, czyli „A z popiołów zrodzi się ogień” i nie potrafiłam się oderwać od tej historii. Gdybym miała w rękach kolejne części, nie powstrzymałabym się przed sięgnięciem po nie. Teraz zaś będę płonąć z niecierpliwości i szlochać w poduszkę… niemniej niczego nie żałuję!

Tę część zaczynamy dokładnie w tym samym miejscu i z tymi bohaterami, gdzie miała swój finał poprzednia książka. Tak więc nie znajdziecie u mnie nic z fabuły, aby nie zepsuć Wam tej cudownej historii.

Powiem Wam za to, że opowieść wciąga i porywa od pierwszych stron i tak naprawdę nawet nie czułam, że to już inna książka – razem tworzą tak dobrą i spójną całość. O ile w „Popiołach” historia była prowadzona z perspektywy Lai i Eliasa, tak tu mamy trzeci POV – kogo? Tego też Wam nie zdradzę. Powiem jedynie, że jest naprawdę zaskakujący i łamiący serce. Zresztą historia ta ponownie niesie niesamowity ładunek cierpienia i rozpaczy. Autorka nie stroni od przemocy, brutalności i mroku, racząc czytelnika naprawdę bolesnymi, ale i porywającymi emocjami. Relacje między bohaterami są bardzo skomplikowane i niejedno z nich chciałoby się mocno przytulić. Ale nie martwcie się, znajdziecie tu też wzruszenie, nadzieję oraz trochę humoru zabarwionego ironią.

„Udane misje składają się najczęściej z serii katastrof, których ledwo udało się uniknąć”.

Nie sądziłam, że to możliwe, jednak Tahir jeszcze lepiej kreuje intrygi, potęguje tajemnice i żądzę władzy; kolejne postaci dochodzą do głosu i okazuje się, że praktycznie każda z nich skrywa w sercu własne demony. Dostajemy napiętą do granic i wciągającą fabułę pełną mniejszych lub większych zwrotów akcji – i powiem Wam, że jednego naprawdę się nie spodziewałam i zbierałam szczękę z podłogi, a mnie rzadko udaje się aż tak zaskoczyć! No i moje upragnione koguciki dostały swoje 5 minut.

Polecam tę serię naprawdę mocno i gorąco – jest dopracowana, pięknie poprowadzona, napisana i przetłumaczona. Nadal jednak trzymam się zdania, że powinni po nią sięgnąć czytelnicy ciut starsi niż 14+.

Laila wraz z Eliasem uciekają z miasta, ścigani przez żołnierzy nowego cesarza, komendantkę oraz Krwawego Krogulca, którym jest teraz Helene.

Ale w czasie podróży dołącza do nich ktoś jeszcze, ktoś, kto jest bardzo zazdrosny o rosnące uczucie między dwójką uciekinierów.

Ale ucieczka nie jest łatwa. I to kwestia czasu, aż trafią na żołnierzy, a może i na samą matkę Eliasa. Jedno z takich niespodziewanych spotkań przyniesie i pozostawi ich z czymś, o czym nie będą w stanie zapomnieć.

Opinia:

Opis bardzo skrótowy, bo mam wrażenie, że cokolwiek Wam tutaj zdradzę będzie spojlerem, bardzo bolącym. Druga część jest do pewnego etapu rozbudowaną powieścią drogi. Dwójka naszych bohaterów robi wszystko, by dostać się do więzienia, by uratować brata Laili.

I do pewnego czasu czyta się ją przyjemnie, ale za to ostatnie 100 stron. ROZWALA NA ŁOPATKI!

Bo to, co mieliśmy do tej pory w głowie zmienia się o 180 stopni! W pewnym momencie aż krzyknęłam, bo nie moglam uwierzyć w to, co autorka tutaj przygotowała.

Drugi tom również zachowuje podobną narrację co tom 1, z małą różnicą, że do głosu dopuszcza również Helene! I świetnie, bo ta bohaterka w tym momencie będzie miała sporo do powiedzenia i właściwie do samego końca będzie się borykała z dylematami moralnymi.

Za to Laila... Fajnie jest pokazany jej rozwój. Dziewczyna dalej się boi. Od razu nie walczy i nie szarżuje, ale rodzi się w niej coś, co ukrywa, chyba nawet przed samą sobą. Pewien dar, a może przekleństwo.

Co do brutalności, to nadal jest na podobnym poziomie co w tomie 1. Nie do takiego stopnia, żeby mnie zrażała, bo ona dodaje realizmu postaciom, ale pojawiają się sceny tortur.

Nie ukrywam, że bardzo podobała mi się historia prowadzona przez Eliasa. Nie zdradzę Wam tutaj nic, ale uważam, że przygotowany przez autorkę pomysł na tę postać, bardzo mnie kupił. Z resztą na samego Keenana, który znowu się tutaj pojawia, też!

Książka na naprawdę fajnym poziomie. Akademia z tomu 1 dodawała książce charakteru i to mi się podobało bardziej (ja po prostu lubię takie motywy), a tutaj mamy trochę powieść drogi. Ale w tym tomie uświadczymy zdecydowanie dużo więcej spisków, knowań no i plot twistów, których w życiu się nie spodziewałam.

Z popiołów zrodzi się ogień- 4,75/5 ✨

Ku ciemności wzniesiemy pochodnie - 5/5 ✨

[ współpraca reklamowa @weneedyabooks @wydajenamsie ]

Laia przez to, że jej brat został pojmany za zdradę, zwraca się o pomoc do rebeliantów, którzy w zamian za uwolnienie go zażądali aby szpiegowała w Akademii Wojskowej. Tam trafia na Eliasa, najlepszego ze wszystkich i to syna Komendantki.

Potajemne sojusze, brutalność, zadania i po prostu przetrwanie. Nie da się nie przepaść dla nich. Dwójka tak różnych bohaterów a jednak połączyło ich coś niezwykłego. Mamy też bohaterów którzy są poboczni np Helena, jednak mają wielki wpływ na fabułę i muszę powiedzieć, że ich też uwielbiam.

Te książki to majstersztyk. Naprawdę odkąd je skończyłam to cały czas myślę nie tylko o tym świecie, systemie magicznym ale i o losach moich ukochanych bohaterów.

Co mnie zaskoczyło to brutalność tego świata. Nie ma w nich miejsca na słabość, a co za tym idzie to wielkie zmiany w zachowaniu i myśleniu bohaterów na przestrzeni tych tomów. Myślałam, że pierwszy był wybitny ale drugi tak bardzo mnie pochłonął, że nie byłam w stanie robić nic innego niż czytać.

W drugim tomie nie tylko zmieniła się lokalizacja bohaterów ale ich status społeczny i to tak dobrze wyszło aktorce, że ja bije jej pokłony.

Książki te mają w sobie strategię, akademię w której trzeba walczyć o przetrwanie, motyw szpiega i nie tylko.

Jeśli myślicie o wątkach romantycznych to są one ,ale nie na pierwszym planie i to z mnóstwem napięcia. Chemię było czuć od początku jednak ta relacja nie opierała się wyłącznie na pociągu seksualnych ale miała w sobie coś więcej.

Będę polecać te książki zawsze bo Sabaa Tahir ma wielki potencjał na stanie się autorką mojego życia.

_nati_book_

Ku ciemności wzniesiemy pochodnie” to kontynuacja bestsellerowej trylogii, zagranicznego hitu- „ A z popiołów zrodzi się ogień”. Pomimo wielu przeciwności losu, Elias i Laia uciekają z miasta Serra, aby odnaleźć i uwolnić brata dziewczyny- Darina. Mściwi marsyjscy żołnierze usiłują ich schwytać. Do osób, które próbują złapać tę dwójkę należy najlepsza przyjaciółka Eliasa- Helene, która działa jako Krwawy Krogulec, prawa ręka nowego Cesarza. Ta część trylogii jest zdecydowanie bardziej mroczna, przepełniona magią, duchami i ciemnymi siłami pozaziemskimi…

Cieszę się, że miałam okazję zabrać się za tą część od razu po skończeniu pierwszej, ponieważ widzę, że autorka ma skłonności do kończenia książki w najbardziej emocjonujących momentach. Ta powieść była świetna, dostajemy już więcej akcji, relacji rodzinnych, przyjacielskich oraz nutkę romansu. Bardzo polubiłam Laię, gdyż jest bardzo silną kobietą, która dla bliskich zrobi wszystko. Elias, uciekając od złych duchów jest bardzo zdeterminowaną i uczciwą postacią, jest po prostu cudowny. Mega shipuję go z Laią i mam nadzieję, że w trzeciej części dostaniemy więcej o relacji tej dwójki. Mimo wszystko, mam wrażenie, że pierwszy tom podobał mi się bardziej i łatwiej było mi się w niego wciągnąć. Co nie zmienia tego, że bardzo dobrze bawiłam się podczas lektury tej części. Książka była przepełniona plot twistami a końcówka to emocjonalny rollercoaster. Teraz już sama nie wiem, komu powinnam ufać, a komu nie. Jak już pisałam w recenzji pierwszego tomu, nigdy nie czytałam podobnej książki. Klimat pustyni, dystopii, plemion, niewolników i Imperium jest nie do podrobienia. Z niecierpliwością czekam na kolejny, ostatni tom trylogii, jestem bardzo ciekawa, jak zakończy się cała historia. Tyle rzeczy pozostało niewyjaśnionych, aż mam przeczucie, że kolejny tom zupełnie mnie zmiecie. Jeżeli szukacie intrygującej fantastyki młodzieżowej, czytajcie trylogię „A z popiołów zrodzi się ogień”!

[ współpraca z weneedyabooks wydajenamsie ]

Czapki z głów, topka roku zaklepana. Po genialnym 1 tomie miałam ogromne oczekiwania do co kontynuacji. Pokochałam ten duszny, krwawy, piaskowy klimat i różnorodnych bohaterów.

2 tom nadal trzyma poziom, wciąga od pierwszych stron i nie pozwala odetchnąć. Płynnie kontynuuje akcję z 1 części i od razu wrzuca czytelnika w wir akcji.

Było w nim sporo bruta|ności, przez co miałam dreszcze i chwilami czułam, że to za duzo już.. Jednocześnie było to idealnie wplecione w fabułę opowiadanej historii i delikatniejsze zagrania zepsuły by zaplanowany efekt potęgi i bezduszności mających władzę.

To niezwykle fantastyczna opowieść o zaufaniu, potędze danego słowa, rozdarciu między powinnością a głosem serca, buncie, nadziei i kłamstwie. Pokazuje jak wiele może kryć się pod przyjętą maską. Jak wiele różnych oblicz może mieć jedna osoba.

Autorka ma ogromny talent do tworzenia klimatu, malowania słowem i zaskakiwania czytelnika. Nic tutaj nie było zbędne, nic nie było bezpodstawne. Honor, zaufanie i nadzieja stanęły naprzeciw powinnościom, zemście i zdradzie.

Nie wiem jak mogłam żyć bez tej opowieści. Jest niczym spotkanie z utalentowanym bajarzem w gorący, duszny wieczór.