Strażnik Rafaela

Łucja w ledwo zipiącym finansowo antykwariacie otrzymuje do wyceny zegarek kieszonkowy. Zarówno ona jak i jej współpracownicy są bardzo ciekawi historii tego przedmiotu. Jak po nitce do kłębka, trafiają na trop zaginionej, drogocennej Szkatuły Królewskiej, należącej do księżnej Czartoryskiej. Ten trop natomiast jest początkiem drogi do odnalezienia jeszcze jednego, zawieruszonego w wojennej pożodze dzieła. Portret Rafaela - to o nim mowa. Pożądany przez samego wodza ówczesnych lat i ukryty przed oczami tłumów. Kto pierwszy zdoła odnaleźć prawdziwy obraz i co chęć posiadania potrafi zrobić z trwałymi - do tej pory - relacjami.

Toruń, lata współczesne i wojenne. Należący kiedyś do Niemiec, które przywłaszczyły sobie nawet Mikołaja Kopernika, jak zresztą wielu innych Wielkich Polskich uczonych. To tutaj skrywane od lat tajemnice chcą ujrzeć światło dnia. Chcą zostać odkryte, a drogocenne przedmioty ponownie "chcą" być podziwianie - któż by nie chciał.

Autor wprowadza nas w sekrety, tak kręte i zawiłe jak labirynt Minotaura. Praktycznie nie do odkrycia, a jednak, jeśli tylko światły umysł wywęszy trop i dobrze nim podąży znajdzie rozwiązanie zwłaszcza gdy ma przy sobie odpowiednie osoby.

Ponownie dochodzę do wniosku, że najlepsze i najbardziej realistyczne powieści piszą autorzy, którzy znają od podszewki dane, występujące w książce miejsce. Tak też jest tutaj. Z daleka "czuć" fascynacje do Torunia, miasta o którym ja wiem niewiele, a dzięki takim lekturom mogę je poznawać.

To bardzo dokładnie, wręcz precyzyjnie napisana powieść przygodowo -historyczno -detektywistyczno -kryminalna. Gdzie każdy element jest tak pomyślany aby fragment po fragmencie, powoli wskakiwał w odpowiednie miejsce. Pojawią się i ślepe uliczki. Prawda natomiast okaże się zaskakująco zaskakująca...a może właśnie nie, może ktoś od razu znał już rozwiązanie tej zagadki?

Polecam, to bardzo wciągająca i angażująca czytelnika lektura.

Łucja Rokosz dostaje zlecenie odkrycia pochodzenia starego zegarka kieszonkowego. Brzmi niepozornie, prawda? Problem w tym, że trop bardzo szybko prowadzi do skarbu uznawanego za zaginiony od czasów II wojny światowej. I jak łatwo się domyślić, nie tylko Łucja chce odkryć prawdę. Z każdą kolejną stroną staje się jasne, że ktoś uważnie obserwuje każdy jej ruch.

Historia została podzielona na dwie płaszczyzny czasowe. W teraźniejszości razem z Łucją i jej przyjaciółmi podróżujemy po różnych krajach w poszukiwaniu kolejnych wskazówek. Z kolei rozdziały z przeszłości pokazują losy Alberta Göringa i zaginionego dzieła podczas II wojny światowej.

Bardzo lubię książki, które łączą fikcję z prawdziwymi postaciami i wydarzeniami. Oczywiście czasem łapałam się na tym, że zaczynałam zastanawiać się, co wydarzyło się naprawdę, a co jest już pomysłem autora, ale właśnie to dodaje takim historiom uroku.

Co ciekawe, bardziej wciągnęły mnie rozdziały wojenne. Miały w sobie to "coś", przez co za każdym razem czekałam, aż znowu do nich wrócę.

Akcja praktycznie cały czas pędzi do przodu i nie pozwala się nudzić. Jedynie liczba bohaterów pobocznych dość często mnie przytłaczała. Przez szybkie tempo nie zawsze nadążałam z zapamiętaniem, kto jest kim.

Mimo tego dobrze bawiłam się podczas lektury. Styl autora zdecydowanie przypadł mi do gustu. To jedna z tych książek, przy których ciągle powtarza się: „jeszcze jeden rozdział”, bo po prostu trzeba się dowiedzieć, czy skarb zostanie odnaleziony i komu ostatecznie przypadnie.

Lubię sięgać po książki, które dostarczają porcji rozrywki i jednocześnie poszerzają wiedzę o świecie, zwłaszcza historii. Do tego typu książek mogę zaliczyć powieść sensacyjno- historyczną autorstwa Krzysztofa P. Czyżewskiego pt. „Strażnik Rafaela”. Autor, miłośnik historii, pochodzi z Torunia i od dawna tropi tajemnice tego miasta. Owocem pasji są jego wcześniejsze powieści: „Izabela. Świat w płomieniach”, „Izabela i sześć zaginionych koron”, "Ostrakon - Da Vinci i Kopernik, spotkanie, o którym Watykan wolałby zapomnieć". Pisarz uważa, że:

„Wszystko, co nie zostało naukowo uznane za niemożliwe, jest prawdopodobne”.

Ta zasada przyświeca mu podczas tworzenia nowych powieści. Dodaje:

„Wszędzie bowiem tam, gdzie historycy stawiają kropkę, ja stawiam przecinek-i dopiero zaczynam swoja opowieść.”

Tym razem zainspirowała go Szkatuła Królewska-klejnot puławskiej kolekcji Izabeli Czartoryskiej, w której arystokratka doby oświecenia gromadziła pamiątki po polskich monarchach. Skrzynia została zrabowana we wrześniu 1939 roku przez Niemców. Podczas wojny przepadły również inne dzieła sztuki z kolekcji puławskiej, [Adres usunięty]. „Portret młodzieńca” pędzla Rafaela Santiego, którego wątek także pojawia się w nowo wydanej książce Krzysztofa P. Czyżewskiego.

Pracująca w toruńskim antykwariacie Łucja Rokosz otrzymuje zadanie. Ma ustalić, skąd pochodzi zabytkowy zegarek, który okazuje się rękodziełem Zygmunta III Wazy. Trop prowadzi ją do zaginionej Szkatuły Królewskiej. Pojawia się szansa dotarcia nie tylko do szkatuły, ale także ustalenia drogi do perły kolekcji Czartoryskiej- „Portretu młodzieńca”. Wraz z grupą przyjaciół rusza tropem artefaktów w podróż po Europie. Podążanie ścieżkami tajemnic wcale nie okazuje się łatwym zadaniem. Nie tylko ze względu na intrygi czy niebezpieczeństwa, ale i z powodu próby lojalności oraz przyjaźni, na jaką bohaterowie zostają wystawieni w trakcie poszukiwań.

Akcja powieści toczy się w dwóch perspektywach czasowych: w roku 2024 i w okresie II wojny światowej. W drugiej perspektywie czasowej pojawia się [Adres usunięty]. ciekawa postać Alberta Gὂringa, brata Marszałka III Rzeszy, Hermanna Gὂringa. Czy wiedzieliście, że młodszy brat Hermanna przeciwstawił się Hitlerowi i ratował Żydów? Ja nie miałam o tym pojęcia…Źródła dostarczają dowodów, że tak właśnie było.

Na pewno nie możemy odmówić Krzysztofowi P. Czyżewskiemu pomysłowości i bujnej wyobraźni. Autor snuje ciekawe hipotezy i teorie spiskowe. Jednak momentami przeładowanie treści książki wątkami pobocznymi, zbyt dużą ilością epizodycznych postaci sprawiało, że gubiłam główny wątek i odczuwałam znużenie. To jedyny-jak dla mnie-minus „Strażnika Rafaela”.

Książka z pewnością przypadnie do gustu osobom interesującym się II wojną światową i sztuką, wielbicielom powieści sensacyjnych i zagadek detektywistycznych. Znudziły się wam ociekające krwią kryminały, pełne wulgaryzmów i drastycznych scen? Może warto sięgnąć po „Strażnika Rafaela”? W posłowiu Krzysztof P. Czyżewski zapisuje:

„Hipotezy, legendy, białe plamy historii, plotki, a niekiedy i teorie spiskowe to doskonałe źródła inspiracji, iskra, od której zapala się lont. Jeśli tylko go potem nie przydepczemy nudą, nie oplączemy siatką nielogiczności, nie zasypiemy piaskiem nieprawdopodobieństw, to i końcowa eksplozja będzie niezwykle spektakularna.”

Czy w przypadku „Strażnika Rafaela” „końcowa eksplozja” sprawia duże wrażenie na czytelniku? Sięgnijcie po książkę i sami oceńcie. Polecam!

Dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca za egzemplarz recenzencki.

„Strażnik Rafaela” to porywający thriller historyczno-przygodowy. Autor, z zawodu prawnik i pasjonat sztuki, wciąga czytelnika w labirynt tajemnic związanych z zaginionym podczas II wojny światowej „Portretem młodzieńca” Rafaela Santi oraz Szkatułą Królewską Czartoryskich.

Akcja rusza w toruńskim antykwariacie, gdzie Łucja bada pochodzenie zabytkowego zegarka. Przedmiot okazuje się kluczem do odzyskania narodowych skarbów. Bohaterka wraz z przyjaciółmi wyrusza w pełną niebezpieczeństw podróż przez Europę, ścigając się z bezwzględnymi konkurentami, którzy nie cofną się przed niczym, by zdobyć bezcenne arcydzieła.

Największym atutem jest mistrzowski research historyczny – Czyżewski genialnie splata fakty o nazistowskich grabieżach z fikcją. Klimat książki przypomina nowoczesne, dojrzałe wydanie „Pana Samochodzika” połączone z dynamiką powieści Dana Browna.

Szybkie tempo, świetnie zarysowane postacie i plastyczne opisy sprawiają, że od lektury trudno się oderwać. Choć bliżej jej do klasycznej powieści awanturniczej niż krwawego thrillera, ta elegancja stanowi jej wielką zaletę. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto kocha zagadki przeszłości, wielką sztukę oraz inteligentną, wartką rozrywkę.

Mówi się, że jest to kryminał z historią w tle. Dla mnie to historia jest głównym bohaterem i sztuka, a uwielbienie autora do pięknych rzeczy z duszą, czuć na każdym kroku.

Wielowątkowa fabuła z dużą ilością bohaterów, tląca się w dwóch liniach czasowych, a powroty do przeszłości z czasów wojny niebywale fascynują. Wydarzenia prawdziwe przenikają się z tymi, które wymyślił autor, dając intrygującą powieść. Kryminalne detale dodają smaczku, angażując czytelnika w śledztwo. Historyczne fakty powodują zatrzymanie nad każdym akapitem i myśl, czy to mogło zdarzyć się naprawdę? Łucja, Żyleta, Alek, wspaniałe trio pełne charyzmy.

„Strażnik Rafaela” to powieść obyczajowo-historyczna z tłem kryminalnym oraz zaproszeniem do pięknego historycznego Torunia, oraz do świata, w którym sztuka, kultura, zabytkowe artefakty cenniejsze od wszelkich dóbr materialnych, bo jedyne, niepowtarzalny, pachnące zamierzchłymi czasami, są postawione na należnym im piedestale.

Autor uzmysławia nam wagę tych eksponatów, które oglądamy w muzeach, zaszczepia w nas ekscytację przeszłością, tym co jeszcze nieodkryte. Ogromną pracę widać w każdym rozdziale, bo skrupulatna wiedza historyczna potrzebna, by stworzyć fabułę. Całość utkana z prawdziwych wydarzeń oraz wyobraźni autora. Ta cudowna mieszanka angażuje czytelnika aż do ostatnich scen.