Strażnicy dusz

Bardzo polecam, delikatny romans z reprezentacją osób transpłciowych. Świetnie się bawiłm czytając tą książkę

"Kiedy masz ludzi, którzy w ciebie wierzą, możesz przenosić góry. Pierwszą osobą jednak, która w ciebie uwierzy, musisz być ty sam!" - Anna Golędzinowska, "Ocalona z piekła".

Yadriel taką osóbkę miał: Maritza jedno najlepsza przyjaciółka mimo kąśliwego języka nawet wobec niego, potrafiła być wsparciem w każdej sytuacji. Mimo, że reszta społeczności była podzielona i nie zbyt tolerowała osób LGBT. Nawet jego własna rodzina nie potrafiła go zrozumieć, a może i nie chciała zrozumieć? W końcu to wbrew wieloletnich tradycji.

I on postanawia pokazać wszystkim, że jest czegoś wart i może być prawdziwym brujo. Chce zawalczyć o samego siebie. Razem z kuzynką zakrada się do pobliskiego kościoła do którego dojdą przez cmentarz pełen dusz, które jeszcze nie są gotowe by przejść na drugą stronę. A dopóki zachowają swoją ludzką naturę i nie emanują agresywnością brujo nie zamierzają ich odsyłać odbierając postronku.

Cała ceremonia idzie pomyśle, ale potem widmo tragedii jest wyczuwalne w całej społeczności. To co wydarzy się później wpłynie na każdą duszyczkę brujo.

Już na początku książki poczułam, że jest to niecodzienna historia. Może do głównie dlatego, że mamy tutaj motywy kultury meksykańskiej. Jest ona pokazana w ogromnej ilości od imion (Miguel, Tito), które bardzo mi się podobały poprzez wtrącenie pojedynczych słów, opisywania Día de Muertos czy samych brujo. Tak jak wspomniałam ilość nieograniczona.

Autor pokazał mi jak barwi są bohaterowie, jak zróżnicowani i pełni humoru. Maritza kąśliwa, potrafiąca emanować pewnością siebie, czasami nawet uparta. Yadriel spokojny, ale za to zawzięty w tym co chce osiągnąć, walczący o siebie, o zrozumienie, ale momentami niepewny i rozmyślający czy to co teraz zrobi jest konieczne. Mama Yadriela kochająca, nie opuszczająca syna mimo jego borykających się problemów. Tata Yadriela zdystansowany i pewny siebie. Tito - podejrzliwy i zarazem ciekawski. A Julian? O nim sami poczytajcie.

Motyw dusz i duchów otaczających bohaterów to chyba jeden z moich ulubionych motywów. W nim zawsze jest magia i zarazem ta łączność między tymi dwoma światami. Możemy dostrzec, że niejednokrotnie te duszki będą się zachowywać jak zwykle osoby, tyle że będą bardziej bladsze niż ludzie. W tej książce możemy wejść dosłownie bardziej w ich świat, zobaczyć dlaczego nie chcą odejść, czym się zajmowali za życia, jakie mają charaktery i też to, że nawet jako duchy uwielbiają nie raz dokuczyć.

Kultura meksykańska jest fascynująca dlatego książkę czyta się z taką intensywnością, że nie sposób się oderwać. Dodatkowo wplecenie doskonale bohaterowie pozwalają wgłębić się w tą historię jeszcze bardziej.

A motyw miłości? Hm, zostawiam dla Was do oceny. Osobiście wpleciony z lekkością do książki, a zarazem będący motywem zaraz po głównym stał się integralną częścią historii. Dodam, tylko, że miłość może zwyciężyć wszystko.

"Strażnicy dusz" ciągną do siebie każdym aspektem i mogę to, tylko potwierdzić.

O „Strażnikach Dusz” dowiedziałam się jeszcze przed polską premierą, a to za sprawą fanartu w książkowym kalendarzu, który tak mi się spodobał, że musiałam sobie tą książkę wygooglać. Dwa miesiące później wydawnictwo Media Rodzina ją wydało. Jeszcze mi się poszczęściło i upolowałam ją przed premierą na targach książki w Poznaniu, a potem… Klasycznie odstawiłam ją na półkę wstydu, gdzie czekała, aż przyjdzie na nią kolej.

Yadriel jest transpłciowym homoseksualnym chłopakiem, który pochodzi z rodziny brujów – ludzi o nadnaturalnych zdolnościach porozumiewania się ze światem duchów. Niezrozumiany przez swoją rodzinę i znajomych ze szkoły wiedzie życie na uboczu, niedopuszczony do większości rodzinnych spraw. Jednak pewnego dnia kuzyn Yadriela zostaje zamordowany, a chłopak jest zdeterminowany dowiedzieć się, co się stało i w ten sposób udowodnić wszystkim, że jest prawdziwym brujo. Sprawy nie idą jednak po jego myśli i zamiast odnaleźć kuzyna, przywołuje ducha przystojnego Juliana.

Bardzo spodobał mi się świat stworzony przez autora. Dzięki hiszpańskiej kulturze i brujx książka ma zdecydowanie fajny klimat, który dawał mi silne wrażenie jesieni i Halloween. Aż szkoda, że nie przeczytałam tej książki w październiku. Podoba mi się również połączenie typowej fantastyki z wątkiem kryminalnym. Jestem wielką zwolenniczką mieszania tych dwóch gatunków ze sobą, choć ubolewam, że wątek kryminalny w takim przypadku jest zazwyczaj dość łatwy do przewidzenia. Rozgryzłam całą zagadkę w połowie książki, więc na końcu zabrakło dla mnie elementu zaskoczenia. Niemniej, dobrze się bawiłam w trakcie lektury. Yadriel i Julian są świetnym duetem, który przywodził mi na myśl „Nasz ostatni dzień” Adama Silvery. Miałam jedynie problem z hiszpańskimi zwrotami przeplatanymi w trakcie rozmów bohaterów. Z jednej strony zdecydowanie nadawały książce hiszpański klimat, a z drugiej irytowałam się, gdy nawet z moją pobieżną znajomością hiszpańskiego nie potrafiłam zrozumieć, co ktoś powiedział. Niby na końcu był słowniczek, ale po pierwsze: nie wszystkie zwroty były przetłumaczone, a po drugie: przerywanie czytania by zajrzeć na koniec książki i sprawdzać znaczenie kolejnego zwrotu mocno wybijało mnie z lektury. Czy przypisy na dole stron to naprawdę taki problem?

„Strażnicy Dusz” to pozycja idealna dla fanów twórczości Adama Silvery. Jest lekka i przyjemna, choć porusza również ważne tematy, z którymi wielu czytelników może się utożsamić. Sympatyczni bohaterowie i klimat Hiszpanii dodają książce magicznego uroku, który trochę psuje brak przypisów i dość przewidywalne rozwiązanie zagadki. W każdym razie i tak polecam.

Jak widać miłość nie zna żadnych barier, nie przeszkodzi jej nawet to, że jeden z kochanków jest wyjątkowo upierdliwym duchem.

Od pierwszych stron wiedziałxm, że to będzie jedna z moich ulubionych pozycji 2022 roku. Ta książka była czymś dużym. Bardzo. Była naprzemiennie zabawna, wzruszająca i zapierająca dech w piersi.

Akcja samej opowieści dzieje się zaledwie na przestrzeni kilku dni, ale ten czas w zupełności wystarczył aby przewrócić cały świat nastoletniego Yadriela do góry nogami. Poznajemy również Juliana, równie tajemniczego co martwego "bad boya" ze swojej szkoły i zawiera z nim pewien układ, który ma pomóc obu chłopcom. Nikt nie przewidział, że w grę będzie wchodzić tu miłość.

Yadriel chce udowodnić swojej rodzinie, że jest prawdziwym brujo, a przede wszystkim doprowadzić do tego, żeby wszyscy się przekonali o tym, że naprawdę jest chłopcem.

Julian za to musi dokończyć swoje sprawy na ziemi i dobrze spędzić ostatni dzień w krainie żywych, zanim zostanie na zawsze odesłany w zaświaty.

Ta książka jest czymś, czego potrzebuje młodzież, nie tylko ta queerowa.

Rzeczy, które doceniam najbardziej:

- dobrą reprezentację poc oraz osób queerowych

- zapoznanie czytelnika z odmiennymi kulturami i religią

- chwytający za serce romans

- silnych, przezabawnych i ikonicznych bohaterów, z którymi możemy się utożsamiać

- DOBRE TŁUMACZENIE ZWROTÓW ZWIĄZANYCH Z TRANSPŁCIOWOŚCIĄ!!

Główny wątek opowieści jest dość zagmatwany, ale i tak bardzo przyjemnie się to czyta. Na pewno jednym z głównych plusów tego tytułu są bohaterowie. Główna postać opowiadania Yadriel wywarł na mnie spore wrażenie swoją osobowością, ambicją i dążeniem do postawionego wcześniej celu. Na pewno mogę polecić tę książkę do herbatki wieczorową porą, przyjemna lektura, warto też pamiętać, że to dopiero początek drogi pisarskiej Thomasa Aidena.