Stewardesa. Ból w jej oczach

"Ara­bo­wie na co dzień dep­tali wszel­kie za­sady is­lamu, ale ni­gdy w obec­no­ści osoby star­szej. Do swo­ich ro­dzi­ców mieli ogrom­ny sza­cu­nek, i to bez wzglę­du na to, z ja­kiej klasy spo­łecz­nej się wy­wo­dzili. Matka i oj­ciec byli dla Ara­bów świę­to­ścią. "

Uwielbiam pióro autorki i to, że za każdym razem każda historia zostaje w pamięci na długo po zakończeniu.

Historia przenosi czytelnika prosto do Dubaju, ukazując wady jak i zalety luksusu.

Główna bohaterka jest stewardesą, ale także matką. Dla niektórych taka praca i możliwość bycia codziennie na innym kontynencie to bajka lecz dla Nahaan to katorga, być wciąż daleko od swojego dziecka. Autorka ukazuje nam również elementy przemocy psychicznej, obojętności ze strony męża a także różnice kulturowe. Mamy również wątek romantyczny, który idealnie przeplata gorycz fabuły.

Historia pełna emocji, siły kobiet i nuty refleksji.

Gorąco polecam.

Nahaan pracuje jako stewardesa w prywatnych liniach lotniczych w Dubaju, dzięki czemu dostaje wysokie wynagrodzenie, tym samym utrzymując swoją rodzinę, męża i małą córeczkę, z którą najgorzej jest jej się rozstawać na czas podróży. Jej mąż niestety nie jest osobą, której zależy na znalezieniu pracy by utrzymać rodzinę, a jednocześnie denerwuje się, że kobieta musi tak ciągle wylatywać w pracy. I jest okropnie zazdrosny o swoją żonę. Kobieta nawet się nie spodziewa jaką twarz pokaże jej mąż. Chociaż jej przyjaciółka często zwraca jej na to uwagę, żeby go zostawiła, bo nie jest dla niej odpowiedni.

Kobieta wbrew pozorom nie ma lekkiej pracy, bo ci, którzy podróżują tą linią, myślą sobie, że wolno im wszystko. Dosłownie wszystko. Jeden pasażer jest wyjątkowo obleśny i nachalny. Z tej sytuacji wyratowała ją przyjaciółka, która zgrywała skałę.

Nahaan jest jednocześnie pielęgniarką i dzięki wielu szkoleniom, nie tylko ona, ale i pozostałe współpracownice znają podstawę sztuki walki, by w razie czego, móc obronić swoich pasażerów, albo móc obronić się przed nimi.

Na szczęście, kobieta wpada w oko jednemu z pasażerów, który okazuje się być bardzo wpływowym i szybko staje się jego "króliczkiem", co oznacza, że może mieć swoje wpływy z tego układu. I choć kobieta jest mężatką i jest wierna swojemu mężowi, to czuje się miło połechtana takim zainteresowaniem.

Poznajemy tutaj Irakijkę, która nie jest szczęśliwa w swoim w małżeństwie, która ma na wyciągnięcie ręki szczęście, ale nie chce z niego skorzystać. Ból jaki kryje się w jej oczach, jest spowodowany nie tylko tym co zrobił jej mąż, ale także tym co spotkało ją i jej rodzinę w młodości. Ból, jaki miała, kiedy znalazła swoją matkę. Gdzie? Dlaczego? Dowiecie się tego, kiedy przeczytacie książkę, do czego was zachęcam. Książka, tak samo jak i poprzednie książki autorki, wciąga od pierwszej strony i nie oderwiecie się od niej, dopóki nie przeczytacie całej jej historii. Historii, która wciągnie was i razem z główną bohaterką będziecie przeżywać wszystko to co jej się przytrafiało.

Zwrócicie także uwagę, że każdy rozdział zaczyna się od cytatu. Cytaty te pochodzą od dwóch wpływowych kobiet, które szczególnie walczyły o prawa kobiet w krajach arabskich. Są nimi Nadia Murad i Zainab Salbi. W słowie od autorki przeczytacie troszkę o ich historii.

Z niecierpliwością wyczekuję drugiego tomu o przyjaciółce Nahaan - Minie.

Czy można żyć w luksusie i jednocześnie czuć się uwięzionym? Czy możliwe jest, że za perfekcyjnym zdjęciem z Dubaju kryje się codzienna walka o oddech, godność i własne marzenia?

Z tymi pytaniami weszłam w świat Nahaan – kobiety, która z pozoru ma wszystko. Prestiżową pracę stewardesy w prywatnych liniach lotniczych, egzotyczne podróże, piękne kadry na Instagram i rodzinę. Ale „Stewardesa. Ból w jej oczach” szybko pokazuje, że nie wszystko złoto, co się świeci. Ta historia nie rozgrywa się na wysokości 10 tysięcy metrów, lecz głęboko – w sercu kobiety, która stopniowo traci grunt pod nogami.

Nahaan to bohaterka nieoczywista. Irakijka, żona, matka, kobieta w kulturze, która nie zawsze pozwala mówić głośno o cierpieniu. A jednak Kinga Jesman daje jej głos. I to głos pełen sprzeczności – ciepły, ale zmęczony. Ambitny, a jednocześnie zagubiony. Odważny, choć przesycony strachem. I właśnie za tę wielowymiarowość tak doceniam tę powieść.

To nie jest książka, którą pochłania się jednym tchem z wypiekami na twarzy. To raczej historia, która sączy się powoli – jak codzienność Nahaan, której życie pęka w szwach. Mąż, który stracił pracę, coraz mniej przypomina tego, którego kiedyś pokochała. Odpowiedzialność za dom, finanse, dziecko – spadają wyłącznie na nią. Ale to nie ciężar kart kredytowych ją przytłacza – tylko tęsknota za córeczką. Bo kiedy Twoja praca oznacza wieczną rozłąkę, nawet najpiękniejszy widok z okna samolotu przestaje cieszyć.

Z czasem odkrywamy, że ból, który tlił się w oczach Nahaan od początku, ma źródło znacznie głębsze – w przeszłości, którą próbowała zakopać pod luksusem i obowiązkami. I to właśnie momenty, kiedy przeszłość wraca, są w tej książce najmocniejsze. Autorka nie epatuje dramatem, ale pokazuje, jak cicho potrafi krzyczeć cierpienie. I jak wiele trzeba odwagi, by postawić na siebie – zwłaszcza w świecie, który kobiecie nie zawsze pozwala wybierać.

To również opowieść o tym, że ucieczka – nawet ta w przestworza – nie zawsze daje wolność. I że nie każdy ratunek przychodzi od księcia na białym koniu (nawet jeśli ma prywatny odrzutowiec i jest Emiratczykiem). Przystojny wybawca, który pojawia się w życiu Nahaan, budzi nadzieję, ale to nie on jest osią tej historii. Bo prawdziwa siła tej książki tkwi w cichej, wewnętrznej rewolucji bohaterki.

Czy czegoś mi zabrakło? Trochę tak – głębszego zanurzenia w kulturze, która miała być tłem. Momentami miałam wrażenie, że Nahaan mogłaby być równie dobrze Polką czy Włoszką – bo jej irackość nie wybrzmiewała wystarczająco mocno w emocjach, języku, relacjach. A szkoda, bo to mogłoby dodać tej opowieści jeszcze większej intensywności.

Ocena: 8/10 – za temat, który porusza, język, który nie sili się na patos, i za bohaterkę, która pokazuje, że nie trzeba krzyczeć, by mówić o swoim bólu. Książka subtelna, dojrzała, z pewną dawką niedosytu – ale takiego, który prowokuje do refleksji.

"Czasami tak w życiu bywa, że ludzie mijają się wielokrotnie i potrzeba gromu z jasnego nieba, żeby się dostrzegli".

Autorka ponownie zabiera czytelnika do bogatego, tętniącego życiem i pełnego przepychu Dubaju. Tam właśnie możemy poznać Nahaan. Kobieta jest stewardesą pracującą w prywatnych liniach lotniczych. Na co dzień obraca się wśród ważnych osobistości i odwiedza przeróżne zakątki świata. Jej życie mogłoby się wydawać, że jest idealne. Jednak to tylko pozory. Mąż Nahaan ponad rok temu stracił pracę i teraz to ona musi utrzymać rodzinę. Najgorsze dla kobiety są rozłąki z córeczką, która jest jej całym światem. Z czasem życie Nahaan sypie się jak domek z kart gdyż nie sądziła, że człowiek z którym spędza życie pokaże jej swoje prawdziwe oblicze. Kobieta musi liczyć na siebie, gdyż ten świat ma swoje prawa. Dodatkowo na jej drodze pojawia się Nael, przystojny Emiratczyk, który ponownie wzbudzi w kobiecie zapomnianą pasję.

Uwielbiam książki autorki. Kinga Jesman pisze z pasją, delikatnością oraz otwartością na kultury bliskiego wschodu. Tym razem dostałam historię, która w większości dzieje się w chmurach. Chociaż ja nigdy nie leciałam samolotem, to bardzo jestem ciekawa jak to jest. Poznałam wymiar pracy stewardesy. Dostrzegłam, co kryje się za fasadą uśmiechu i ogromnej perfekcji. Prawdziwy profesjonalizm, siła oraz poświęcenie, szczególnie ze strony przyjaciółki Nahaan, która wybawiła ją z pewnej opresji. To praca, która wymaga nienagannego wyglądu, ale przede wszystkim stalowych nerwów i umiejętności reagowania w trudnych sytuacjach. Kobieta stara się jak może utrzymać rodzinę. Jej mąż to prawdziwy darmozjad, który jej nie szanuje, pretensje i wyzwiska. Jednak i jego dopadnie przeznaczenie, a Nahaan zazna spokoju. Tylko do tego czasu będzie sporo wzlotów i upadków. Najbardziej w życiu kobiety namiesza Nael, mężczyzna wartościowy i z ogromnym sercem. Powiem szczerze, że od samego początku Nael wzbudził moją sympatię. Kibicowałam im bardzo. Ale czy będzie im dane być razem, o tym sami musicie się przekonać.

#stewardesabólwjejoczach to opowieść o poświęceniu, wytrzymałości, marzeniach oraz cenie jaką płaci się za rozłąkę. Jest to książka, z którą bardzo przyjemnie spędza się czas. Czytanie to sama przyjemność. Dostarcza sporo emocji i niezapomnianych chwil. Gorąco polecam.

❣„Stewardesa.Ból jej w oczach” to cudowna historia kobiety,która myśli o swojej rodzinie i jej bezwarunkowym szczęściu.Zapomina o swoich pragnieniach i pasji,którą porzuciła lata temu.Bohaterką jest usposobieniem cierpliwości,wyrozumiałości,oddania i działania według panujących zasad.Poświęcenie niszczy jej duszę,bo lekkoduchy mąż nie docenia,a tylko krytykuje i nakazuje.

❣Tytuł jest idealny do otrzymanej opowieści,ponieważ w oczach Nahaan jest ból i smutek.Widać jej bezwarunkowe poświęcenie w trosce o córeczkę i jej dobro,a jej mąż….o tym szkoda dużo pisać.Jest mężczyzną,który nie umie docenić,pochwalić i zrozumieć,tylko ma ciągle jakiś problem w stosunku do żony.

❣Książka jest bardzo emocjonującą historią o kobietach bliskiego wschodu.Mimo świetnie płatnej pracy są jej minusy,ponieważ autorka przybliża jej szczegóły.Te informacje bywają wymagające a czasem poniżające.I to one uczą pokory i spokoju w chwilach wyrażenia swojego zdania.Bo lepiej przemilczeć,by móc pracować.

❣Lektura jest obrazem pięknych chwilach poza godzinami pracy stewardessy i możliwości zwiedzania różnych miast państw.

❣Wspomnę także o poznanym mężczyźnie,który pokazuje bohaterce inny obraz opieki,wsparcia i słów na które czeka.To on pokazuje,że można być wierny swojej miłości i nie patrzeć na inne kobiety.Rozbudza pasje,która została pochowana jakiś czas temu i może być nadzieją na lepszą przyszłość.

❣Powieść jest świetna historia o losach Irakijki i jej walki o przyszłość według własnych zasad.Podziwiam jej opór i oddanie.

❣Jestem zachwycona tą książką i z całego serca wam ją polecam