Status: Wolny. Status. Tom 3

Okładka trzeciej części idealnie pasuje do pozostałych, które są wznowieniem. Mam nadzieję, że autorka będzie kontynuować ten cykl, bo naprawdę jest tego warty i nie tylko chodzi o szatę graficzną. Tym razem dominuje zieleń, który może napawać nas spokojem, nadzieją... Jest matowa w dotyku, ma skrzydełka, które chronią ją przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie fragment książki, a na drugim kilka zdań o autorce. Ma kremowe strony, czcionkę wystarczającą dla oka. Marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Literówki się pojawiły, ale nie było ich wiele i nie przeszkadzały w czytaniu.

Trzecie spotkanie z pisarką i muszę przyznać, że było świetne! Chyba najbardziej podobała mi się właśnie ta część, czego kompletnie się nie spodziewałam. Mimo iż czytałam ją na raty (nie miałam zbyt wiele wolnego czasu przez inne zobowiązania), to za każdym razem zatapiałam się do świata Marcina. Trzeba przyznać, że Weronika Cichoń posługuje się lekkim piórem, przystępnym, pozbawionym blokad. Jedyne co, to jest w niej sporo przekleństw, scen +18, na które nie każdy czytelnik jest gotowy. Miejcie to na uwadze. Tak samo jak fakt, że mamy tutaj nark*tyki, które powodują uzależnienie, a my obserwujemy to bardzo dokładnie. Jeśli to nie są tematy dla Was, odpuście sobie lekturę.

Wracamy do świata bohaterów, w którym główną rolę tym razem gra Marcin. Chłopak, który sporo przeszedł, a w tym tomie dowiemy się więcej o jego przeszłości, uczuciach, widzimy jak walczy sam ze sobą, ze swoim ciemnym charakterem. Walczy z uczuciem do osoby, która nigdy nie będzie jego wybranką. Było mi go tak bardzo żal, że nawet sobie nie wyobrażacie. W szczególności gdy czytałam o jego dzieciństwie. Wiadomo, nie wszystko, co robił należało oklaskiwać, wręcz przeciwnie. Nie zgadzałam się z tym, bo nie jest to dobre i wzorcowe zachowanie. Niemniej jednak taka była jego rola. Wracamy też do Wiktorii i Aleksa, którzy żyją swoim życiem, układają je sobie na nowo. Mamy również Olę, o której więcej przeczytamy i powiem szczerze, że wzbudziła we mnie mieszane uczucia. Jest jak kameleon. Z początku wydawała się być inna, w porządku, a im dalej w las... Bywało różnie. Niekoniecznie jest to moja ulubiona bohaterka. Mamy jeszcze Bruna, o którym chciałam wspomnieć. Jego to nigdy nie polubię, nic tego raczej nie zmieni. Nadal będę uważała go za okropnego człowieka, który powinien odpowiedzieć za wszystko, co zrobił. Jak widzicie, przekrój bohaterów jest spory, są dobre i złe charaktery, jednych polubimy, drugich niekoniecznie. Myślę, że i Wy znajdziecie swoich ulubieńców w tej serii.

Akcja ma odpowiednie tempo: raz płynie powoli, by za chwilę przyspieszyć na tyle, by czytelnik ledwo nadążał. Dzięki temu czyta się szybko, a ciągłe zwroty akcji zaskakują nas, zostawiając z rozdziawioną buzią. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć fabuły i dalszego ciągu - jak dla mnie jest to na plus.

Emocji jest sporo, ale ja jakoś zbytnio ich nie czułam. Za to wyciągnęłam się w tę historię bardzo, stąd moja wysoka ocena. Cieszę się, że mogłam zapoznać się z przeszłością Marcina i poznać jego obecne myśli. Kolejnym dużym plusem całej historii jest fakt, że pisarka pokazuje nam konsekwencje uzależnienia. Pokazuje zachowania osób, które zażywają narko*yki. Wiadomo, jest to tylko garstka, ale jednak zawsze coś. Myślę, że wiele osób może uzmysłowić sobie, jak bardzo jest to niebezpieczne.

Spodoba się z pewnością osobom, które czytają romanse, powieści obyczajowe, poniekąd trochę też i dramaty. Jeśli potrzebujecie ciekawej, wciągającej opowieści - zachęcam. Szczególnie już od samego początku. Szata graficzna dodatkowo kusi, bardzo ładnie prezentuje się na półce. Ja jestem zadowolona, mam nadzieję, że pojawią się jeszcze jakieś tomy. Mogę nawet podpowiedzieć autorce, kto mógłby być głównym bohaterem. Więc... Amadeusz, Bruno, Ola - to już trzy części, na ten moment chyba wystarczy, prawda? ;)

Raz jeszcze polecam.

Nieczytanie opisów kiedyś mnie zgubi, doskonałym na to przykładem jest ta właśnie książka, która mnie zaskoczyła wraz z pierwszym rozdziałem. Już sam tytuł dawał mi do myślenia w tej kwestii i miałam kilka pomysłów na to co może się wydarzyć, ale nie przewidziałam, że historia będzie całkiem inna niż przypuszczałam. Spodziewałam się kontynuacji historii o Wiki i Aleksie, a tutaj niespodzianka, inny bohater i inna historia choć mocno powiązana z wcześniejszymi wydarzeniami.

Książka jest nieco inna niż poprzednie, wg mnie jest spokojniejsza i lżejsza, choć momentami wkrada się chaos.

Świat Marcina niemal od zawsze kręcił się wokół Wiktorii. Gdy ich związek się rozpadł nie umiał sobie z tym poradzić. Toksyczne uczucie którym darzy swoją byłą dziewczyną po raz kolejny skłania go do sięgnięcia po używki. Przyjaciel i szef Marcina stara się ponownie wprowadzić w życie mężczyzny Olę, dziewczynę beznadziejnie w nim zakochaną, która stanowiła dla niego tylko substytut. Ola i Marcin po raz kolejny stają przed szansą na budowę związku. Tym razem to on się stara, ale ona wciąż ma w pamięci przeszłość, a jej nienawiść do Wiki i bolesne doświadczenia nie pozwalają jej się w pełni cieszyć nowym startem.

Mam mieszane uczucia co do lektury. Po pierwsze byłam nieco sfrustrowana tym, że nie dowiem się więcej o Wiki i Aleksie. Po drugie początkowo fabuła oraz pojawiające się w niej postacie mnie irytowały i ni jak nie potrafiłam się wkręcić w powieść. W końcu po trzecie pojawiły się wątki, które mnie zainteresowały przez co gdzieś w połowie lektury poczułam tą powieść i już do końca jej nie odłożyłam. Po czwarte i ostatnie książka podobnie jak i jej poprzednie części poruszała kontrowersyjne tematy, toksyczne relacje, a całość napisana jest w naprawdę świetnym stylu.

Książka mimo wszytko mi się raczej podobała, choć ja z tego miejsca apeluję o kolejny tom dotyczący bezpośrednio Wiki i Aleksa, bo ich wątek mnie nie satysfakcjonuje i ja potrzebuję wiedzieć ze szczegółami o tym co działo się po końcówce drugiego tomu. Droga Weroniko, liczę na ciebie

*olilovesbooks2*

W pierwszej części cyklu mogliśmy poznać Śnieżkę - Wiktorię, w drugiej Aleksa. Zaś trzecia część odkryje przed nami dusze Marcina. Byłego chłopaka Wiktorii, [Adres usunięty], dil€ra...który wciąż mimo upływu wielu lat nie potrafi zapomnieć o swojej ukochanej. Nawet związek z Olą był tylko sposobem na...no właśnie na co? Na ukojenie popędu? Marcin pod koniec drugiej części trafia do więzienia. Po wyjściu znów trafia w łapy największego [Adres usunięty] Bruna. Wiktoria odeszła, Ola odeszła...Marcin jest zupełnie sam z życiem, którego wcale nie chce.

Czy miłość może być lekiem na przeszłość❓️

Marcin stara się odzyskać Olę, stara się zapomnieć o Wiki, stara się zacząć nowe życie. Jednak nic mu nie wychodzi. [Adres usunięty] i kontrola Brunona sprawiają, że jego życie to wciąż więzi€nie- choć bez krat.

Książkę czyta się lekko, autorka powoli plecie nić fabuły, powoli ukazując kolejne skrawki duszy chłopaka. Tak jak Wiktoria i Aleks również Marcin ma skłonność do użalania się nad sobą. Mimo iż zdaje sobie sprawę, że przebywając w kręgach szajki [Adres usunięty] nie będzie mógł odmienić swojego losu w zasadzie przez większość książki nic z tym nie robi. Stara się odzyskać Olę jednak nie ma jej nic do zaoferowania oprócz powrotu do związku pełnego imprez, używek i kłótni. Nie wiem czy bardziej mnie denerwował czy bardziej było mi go żal....często miałam ochotę krzyknąć, żeby wziął się w garść i szedł naprzód że swoim życiem a nie ciągle rozpamiętywał "miłość" do Wiktori. Szkoda było mi Oli tak bardzo wycierpiała przez Marcina...życzyłam tej dwójce wszystkiego najlepszego jednak nie spodziewałam się zakończenia jakie zgotuje im autorka...jeśli lubicie historie pełne ludzkich problemów, walki o lepsze jutro z niebanalnym zakończeniem to śmiało sięgajcie po tą trylogię.

Należy również zauważyć te przepiękne okładki ❤️ jestem nimi oczarowana❗️