Spotkamy się we śnie

"Pamiętaj, żeby zawsze wracać tam, gdzie na ciebie czekają."

Ostatnie wieczory uprzyjemniała mi książka "Spotkamy się we śnie" Jolanty Kosowskiej i Marty Jednachowskiej. Przyznam, iż dopóki nie zapoznałam się z informacją umieszczoną na okładce książki nie zdawałam sobie sprawy, że Marta Jednachowska to córka poczytnej pisarki. Wiadomość ta jeszcze wzmogła moją ciekawość, którą rozbudziła już wcześniej opinia jednej z bookstagramerek. Jak się okazuje, zachwyty koleżanki nie były przesadzone. "Spotkamy się we śnie" to naprawdę świetna książka, zaskakująca nietuzinkową fabułą i oryginalnym zakończeniem. Oj, finał wprowadził mętlik w mojej głowie: sprawił, że zaczęłam zastanawiać się nad tym, jak powinno wyglądać prawdziwe uczucie.

Ale, zacznijmy od początku.

"Spotkamy się we śnie" to powieść, w której znajdujemy historię początkującej pisarki Oliwii, która pozostaje w związku z Czarkiem, mimo stale rosnącego niezadowolenia z tego faktu. To znaczy, kobieta wciąż zdaje się wierzyć w swoją miłość do partnera, jednak jego zachowanie coraz częściej przysparza jej zmartwień. W momencie, gdy pojawia się myśl czy warto dalej być razem, bohaterce zaczyna się śnić tajemniczy mężczyzna. Co ciekawe, odwiedza on Oliwię co noc, a każde kolejne spotkanie dostarcza kobiecie coraz więcej emocji. W międzyczasie bohaterka zaczyna interesować się świadomym śnieniem i stopniowo wprowadza zdobytą wiedzę w życie.

Czy jej związek z Czarkiem przetrwa próbę, na jaką został wystawiony?

Kim jest Miron i jaką rolę odegra w życiu Oliwki?

Tego warto dowiedzieć się z lektury powieści.

Jeśli o mnie chodzi, od pierwszych stron wpadłam w tę powieść po same uszy. Nie mogłam się powstrzymać przed ciągłym czytaniem, mimo późnej pory i natłoku innych obowiązków. Historia opowiedziana przez autorki na kartach "Spotkamy się we śnie" idealnie wpasowała się w mój gust czytelniczy: wątek romansowy i ta lekka doza świata nadprzyrodzonego. Uwielbiam książki, w których pewne elementy wymykają się logicznemu pojmowaniu. Tak właśnie jest w tym przypadku. Kwestia oniryzmu odgrywa w powieści znaczącą rolę, jednak nie jest to rzecz, którą możnaby jednoznacznie zaszufladkować. Wprowadza do powieści składniki trudne do określenia, przez co cała historia nabiera innego wymiaru.

Osobiście, wprost przepadam za tego typu opowieściami.

Tematyka snów zainteresowała mnie również z tego względu, że swego czasu sama próbowałam świadomie sterować sennymi marzeniami. Choć nie odniosłam na tym polu takich sukcesów jak Oliwka, zdarzyło mi się świadome śnienie i przyznam, że jest to naprawdę fajna rzecz. Miałam również możliwość nawiązać więź z jednym z bohaterów moich snów, z tym że, początkowo obcy mężczyzna okazał się być znanym aktorem 😄 niestety, specyfika snów i nasze możliwości z tym związane wciąż są nie do końca zbadane, dlatego też tematyka ta wzbudza zainteresowanie wielu ludzi. Od zawsze, to co pozostawia wiele wątpliwości i możliwości nadbudowana rzeczywistości cieszy się dużym zainteresowaniem.

Przyznam, że "Spotkamy się we śnie" zdobyło moje serce. Uwielbiam pióro Jolanty Kosowskiej, a połączenie go z młodym rozwijającym się talentem, nadało książce świeżości i nutki niepewności, związanej z obecnością kogoś nowego. Jak dla mnie, to spotkanie było naprawdę udane.

Szczerze polecam! 😍

Moja ocena 9/10.

Na wstępie muszę się z wami podzielić tym co przede wszystkim skłoniło mnie do sięgnięcia po tę książkę. Odkąd pamiętam to dobrze, a nawet bym napisała bardzo dobrze zapamiętuję to co mi się śni. Nie zdarza się to codziennie, ale myślę, że spokojnie przez większą część tygodnia pamiętam co danej nocy mi się śniło. Motywem tej książki jest świadome śnienie i w tej kwestii też mam własne doświadczenie. Nie stosowałam żadnej z metod, które są opisane tutaj w fabule, ale po prostu od dziecka co jakiś czas wiem w środku snu, że śnię. To uświadomienie sprawia, że w danym momencie wypadam ze snu i się budzę, ale też już były takie sytuacje, że wpływając na sen śniłam dalej.

Dlatego byłam ciekawa jak autorki poradzą sobie z ukazaniem dwóch światów jawy i snu, a przede wszystkim jaki będzie miało to wpływ na fabułę. Od samego początku bardzo duży, a to za sprawą głównej bohaterki Oliwii, która jest pisarką i też dobrze zapamiętuje swoje sny. Postanawia eksperymentować ze świadomym śnieniem co skutkuje poznaniem tajemniczego mężczyzny, który regularnie powraca w jej snach. Podobał mi się abstrakcyjny obraz snów, które często są właśnie takie bez ładu i składu, ale co do ich regularności i aż takiego wpływania na ich przebieg miałam zastrzeżenia nierealności (przy snach to sformułowanie dziwnie brzmi, ale mam nadzieję, że rozumiecie o co mi chodzi). 😉

Też spotykanie się cały czas z tą samą osobą, której wcześniej się nie znało wydawało mi się naciągane. A z resztą nie wiem czy gdzieś nie czytaliście, że podobno nie ma możliwości, by przyśniła nam się twarz osoby, której wcześniej nie widzieliśmy. I gdybym w tym momencie przestała czytać to nie odkryłabym, że w tym szaleństwie jest metoda, a mianowicie autorki poszło mocno w stronę realizmu magicznego.

To odkrycie miało wpływ na moją ocenę i sprawiło, że lepiej odebrałam historię wiedząc na jakim założeniu miało się opierać. Natomiast przeszkadzało mi, że w coś tak abstrakcyjnego, czyli spotykanie w śnie co noc tego samego mężczyzny uwierzyli bez większych oporów bohaterowie twardo stąpający po ziemi. Za to na plus było potocznie się losów Oliwii, bo mimo całej magiczności i tego jak niezwykłe to było, dobrze że odnalazła szczęście tam, gdzie myślałam, że znajdzie je od samego początku.

🫧 „sᴘᴏᴛᴋᴀᴍʏ sɪę ᴡᴇ śɴɪᴇ” ᴊᴏʟᴀɴᴛᴀ ᴋᴏsᴏᴡsᴋᴀᴍᴀʀᴛᴀ ᴊᴇᴅɴᴀᴄʜᴏᴡsᴋᴀ🫧

 Istnieją rzeczy, których nawet nie potrafimy sobie wyobrazić. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Sny przenoszą nas do zupełnie innej rzeczywistości. Jedne są przyjemne, drugie lekko straszne. Ale mimo wszystko nie mamy wpływu na to co się nam śni. Tak było w przypadku głównej bohaterki książki „Spotkamy się we śnie”. Oliwia za każdym razem kiedy zasypiała śniła tak realnie, że zatraciła się w tych doznaniach całkowicie. W ten sposób kobieta uciekała przed problemami życia codziennego i jedyne co chciała robić to spać, aby móc żyć życiem ze snu. Fantastyczne, szalone sny przynoszą jej zapomnienie i ulgę. W każdym z nich pojawia się jednak tajemniczy mężczyzna o imieniu Miron, który z biegiem czasu staje się zadziwiająco realny. Wkrótce rzeczywistość zaczyna się niebezpiecznie mieszać z wytworami kobiecej wyobraźni…

To pierwsza taka książka, która miesza sny z rzeczywistością. Autorki stworzyły naprawdę oryginalną historie, gdzie zmyślony świat przenikał się z tym realnym tworząc czytelniczy taniec zmysłów. Świadomie śnienie pomogło Oliwi ucieć od problemów. Jednak cienka granica między snem, a jawą była bardzo cienka, bo łatwo się było w tym zatracić. Autorki poprzez tę historie uświadamiają nam pewną prawdę! A mianowicie przedstawiając historie Oliwii, na jej przykładzie pokazują, że o związek należy dbać cały czas. Trzeba pielęgnować relacje, bo gdy przestajemy to robić, związek umiera. Nie można zapominać, że poza pieniędzmi pracą i karierą jest ta druga osoba, która nas kocha i trzeba jej okazać miłość, szacunek i przede wszystkim bliskość.

Nie spodziewałam się, że fabuła książki będzie taka rozbudowana. Działo się naprawdę dużo, przez co nie mogłam się oderwać od lektury. Opisy snów były tak barwnie napisane, że z łatwością można było sobie zobrazować całą akcje z głowie.

„Spotkamy się we śnie” to słodko-gorzka historia, w której bohaterowie muszą zmierzyć się z nieprzewidzianymi sytuacjami. Jak już wspominałam ta historia idealnie sprawdzi się na leniwy wieczór. A bohaterowie dostarczą wam dużą dawkę emocji i niezapomnianych przeżyć. Bardzo życiowa, bolesna i zarazem piękna historia.

Jolanta Kosowska i Marta Jednachowska podarowały nam historię, która zaskakuje. Z jednej strony mamy młodą pisarkę, która stara się zaistnieć na trudnym rynku wydawniczym a z drugiej strony sny, które pozwalają oderwać się od rzeczywistości. I chociaż na początku można odnieść wrażenie, że czytamy dwie niezależne historie, to w pewnym momencie okazuje się, że świat jawy i snu przenika się.

Autorki zwracają naszą uwagę na potrzebę bliskości, dbania o związek z drugą osobą. Nie wystarczy razem mieszkać by tworzyć udany związek, ale należy dzielić się tymi dobrymi, ale też i złymi wiadomościami. Szczera rozmowa i czas poświęcony drugiej osobie procentuje.

Ważne też są relacje na linii rodzic – dziecko. Często zapominamy, że dzieci nam dorastają i mają prawo do własnych decyzji i błędów. I wcale nie muszą spełniać naszych oczekiwań. A o tym zapomniały matki Oliwii i Mirona, które nie potrafiły cieszyć się z sukcesów dzieci, bo nie przystawały do ich wyobrażeń o sukcesie.

“Spotkamy się we śnie” to historia o poszukiwaniu swojego miejsca w życiu, ale też o podążaniu za marzeniami. Jest o potrzebie bycia kochanym, ale też o samotności w związku. Jest o próbach, walkach i rezygnacjach z własnych planów, by za jakiś czas odnaleźć to co daje szczęście.

Jestem osobą twardo stąpającą po ziemi, co przekłada się na wiele aspektów w moim życiu. Również na dobór książek, które czytam, dlatego na przykład nie sięgam po fantastykę. W żaden sposób nie umniejszam temu gatunkowi literackiemu, ale dla mnie po prostu nie znajduje się on w obrębie mojego komfortu czytelniczego. Jednak, jak w każdej dziedzinie życia, tak również w literaturze, zdarzają się powieści fantastyczne, dla których robię wyjątek, ponieważ zwyczajnie ciekawość bierze górę. Właśnie tym razem nadszedł moment, aby opowiedzieć wam o jednej z takich książek. Przyznam szczerze, że tak jak od momentu zapowiedzi tej książki byłam jej bardzo ciekawa, tak samo mocno obawiałam się jej lektury. A mowa oczywiście o powieści duetu Jolanty Kosowskiej i Marty Jednachowskiej „Spotkamy się we śnie”.

Zanim jednak opowiem wam o samej książce, pozwólcie, że w kilku słowach wyjaśnię, dlaczego w momencie, kiedy zaczynałam ją czytać, moja jej ciekawość mieszała się z pewnymi obawami. Otóż autorki na jej kartach podejmują między innymi bardzo intrygujący mnie temat świadomego śnienia, o którym chciałam dowiedzieć się czegoś więcej, ale jednocześnie niepokoiło mnie, czy moja wyobraźnia jest na tyle bujna, aby nadążyć za, jak się przekonacie, sięgając po książkę, bardzo rozbudowaną wyobraźnią Marty, która jak obie Panie przyznają, była inicjatorką powstania tej książki. Przecież mogło się okazać, że jestem zbyt „przyziemna”, aby dobrze ją zrozumieć i docenić tak jak na to zasługuje. No dobrze, nie będę dłużej trzymała was w niepewności. Bardzo szybko okazało się, że moje obiekcje były zupełnie niepotrzebne, gdyż książka jest wspaniała. Co więcej, choć powieść w pierwszej chwili wydaje się magiczna, to tak naprawdę jest bardzo życiowa. Nie wybiegajmy jednak przed szereg i zacznijmy od początku.

Poznajcie Oliwię, młodą pisarkę, która nie czuje się spełniona w swoim życiu. Jej praca, nie znajduje uznania w oczach najbliższych. Dla matki jest córką, która nie spełniła pokładanych w niej oczekiwań, a związek, który tworzy ze swoim chłopakiem Czarkiem, przypomina stare małżeństwo idealne już tylko dla osób z zewnątrz, a tak naprawdę naznaczone rutyną. Codziennością spędzaną razem, a jednak osobno. Namiętność, która kiedyś wypełniała ten związek jest już tylko wspomnieniem. Kobieta coraz dotkliwiej odczuwa, że teraz jej miejsce w życiu Cezarego zajęła praca, której poświęca on coraz więcej czasu. To ona stała się dla niego najważniejsza. Oli próbuje uciec od swojej samotności, trosk i codziennych problemów w sny, które zawsze miały dla niej duże znaczenie. Od kiedy pamięta, zapisywała je w swoim notatniku i starała się je interpretować. W momencie, kiedy my czytelnicy zaczynamy towarzyszyć kobiecie na kartach powieści, ani ona, ani tym bardziej my sami nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak bardzo mocno już wkrótce właśnie sny wpłyną na życie Oliwi, wywracając je niemalże do góry nogami.

A wszystko ma swój początek, w momencie, kiedy dziewczyna wspólnie ze swoim przyjacielem Tomkiem decydują się zgłębić metody osiągnięcia stanu świadomego snu, a także idąc o krok dalej nauczyć się panować nad swoimi snami, po to, by mieć wpływ na to, co się w nich dzieje. Jak się możecie domyślać, Oliwi się to udaje i od tej pory każdej nocy w jej snach dzieją się rzeczy, których nawet nie potrafimy sobie wyobrazić. Tylko tu może czuć się prawdziwie wolna, może być sobą, realizować swoje marzenia. Sny są magiczne, fantastyczne i różnorodne, ale każdy z nich łączy postać mężczyzny, który, choć na początku nie jest do Oliwi przyjaźnie nastawiony, to z biegiem czasu staje się jej przewodnikiem sennym, a w sercach obojga rodzi się uczucie. To przy Mironie każdej nocy Oliwia czuje emocje, które w realnym świecie, w życiu z Czarkiem dawno już wygasły. Tylko gdzie jest granica między jawą i snem i co stanie się w momencie, kiedy sen zacznie mieszać się z jawą i stanie się niepokojąco realny? Na te pytana oczywiście znajdziecie odpowiedzi czytając książkę, do czego już teraz każdego gorąco zachęcam.

Autorki oddały w nasze ręce wyjątkową książkę, w której nieuchwytny świat snu nieosiągalny dla wszystkich przeplata się z bardzo realnymi życiowymi problemami, z którymi z kolei na pewno wielu z nas może się utożsamić. Zacznijmy od relacji na płaszczyźnie matka – córka. Relacja Oliwi z rodzicielką jest pełna dystansu. Niemalże każde spotkanie w domu rodzinnym kończy się dla młodej kobiety przykrościami ze strony matki, która nie potrafi zrozumieć, że jej córka ma prawo do ułożenia sobie życia na własnych zasadach. Tylko ona może decydować jak ma ono wyglądać. Jednak aby to zrozumieć, potrzebna jest szczera rozmowa. Kiedy jej zabraknie między ludźmi tworzy się przepaść, którą coraz trudniej jest pokonać. Pisarki uświadamiają nam jak wielką ma ona moc sprawczą w życiu każdego z nas. I jeśli tylko się na nią zdobędziemy, jej skutki mogą nas bardzo zaskoczyć.

Kolejna bardzo ważna lekcja, którą odbieramy dzięki tej niezwykle wartościowej książce, to fakt, że należy dbać o to, co jest naprawdę ważne w naszym życiu i pielęgnować to każdego dnia na nowo, gdyż nic co dostajemy od życia nie jest nam dane na zawsze. Dlatego, tak bardzo ważna jest dbałość o związek, miłość i każdą relację międzyludzką, na której nam zależy. W przeciwnym razie bowiem źle zbudowana hierarchia naszych życiowych wartości może przyczynić się do utraty, wszystkiego, co udało nam się zbudować. Niestety poświęcając całe zaangażowanie w rzeczy w mniej ważne, często o tym zapominamy.

„Spotkamy się we śnie” to bardzo mądra, angażująca czytelnika książka, o miłości i poszukiwaniu szczęścia, którego czasami szukamy bardzo daleko nawet w snach, podczas gdy może ono czekać gdzieś blisko nas, chciałoby się powiedzieć na wyciągnięcie ręki. Kiedy wreszcie to do nas dotrze zdajemy sobie sprawę, że nie potrafiliśmy docenić tego, co mamy. To także zajmująca historia o skomplikowanych wyborach i trudnych decyzjach przyjaźni i chorobie, a więc o wszystkim tym, z czego składa się, życie, któremu każdego dnia próbujemy nadać sens.

Myślę, że pisanie o tej książce czegokolwiek więcej jest zbędne, gdyż na pewno już wiecie, że warto ją przeczytać. Czas spędzony na jej lekturze dostarczy wam wiele dojmujących emocji, które będziecie mogli wręcz poczuć. Od samotności, chłodu, zwątpienia, zagubienia, lęku, aż do miłości, namiętności i szczęścia. Warto wspomnieć, że w opisywanej historii nie zabraknie zaskoczeń i ciekawych zwrotów akcji. To wszystko sprawia, że całość czyta się naprawdę świetnie i niepostrzeżenie dociera do końca z poczuciem, że chciałoby się więcej. Na szczęście książka ma otwarte zakończenie, co pozwala nam czytelnikom mieć nadzieję, że kiedyś powstanie kontynuacja. Ja bardzo na to liczę, gdyż debiut tego wspaniałego duetu twórczego okazał niezwykle udany, czego serdecznie gratuluję. Mama i córka doskonale sprostały temu, jak przypuszczam niełatwemu zadaniu. Nie ukrywam też, że czekam na samodzielną książkę Marty.

Teraz już was zostawiam, abyście mogli niezwłocznie zabrać się za czytanie „Spotkamy się we śnie”, a sama będę przeszukiwać internet w poszukiwaniu informacji dotyczących świadomego śnienia, gdyż ta powieść stała się dla mnie impulsem do tego, aby spróbować wyćwiczyć u siebie tę umiejętność.