Spokój nie należy się żywym

Z wielką niecierpliwością czekałam na tę kontynuację. Byłam bardzo ciekawa, jak Autorka poradziła sobie z wyzwaniem i czy dała radę przeskoczyć wysoko podniesioną poprzeczkę z części pierwszej. Udało się jej zdecydowanie i dla mnie jest jeszcze lepiej niż w części pierwszej. Już teraz boję się tego co stworzy na zakończenie, bo to, że będzie to coś spektakularnego, to jestem pewna, ale nie jestem pewna czy po takiej dawce adrenaliny w tej części, moje serce to wytrzyma.

W tym tomie Autorka skupiła się bardziej na Dominiku, który wszedł w romans z piękną Gają, niestety nie wszystko jest tak, jak sobie wymarzył a dziewczyna nie do końca, jest tym, za kogo się podaje. Dominika czeka wiele uniesień, ale i gorzkich rozczarowań, czy uda mu się stworzyć stały związek z Gają, Wam nie zdradzę, ale szepnę tylko, że będzie przez dług czas stał na rozdrożu, a każda podjęta przez niego decyzja, będzie niosła za sobą różnorodne konsekwencje.

Maks i Klara zawiązali nić porozumienia. Mężczyzna ma plan na nią i powoli wprowadza ją w swój mroczny świat, a jej zaczyna coraz bardziej to odpowiadać. Na jaw wychodzą mroczne sekrety i zaskakujące powiązania, a życie dziewczyny zostaje zagrożone... i to niejednokrotnie. Czy wszyscy ujdą z życiem? Dowiecie się, sięgając po tę niezwykłą historię.

Genialny pomysł na fabułę, akcja, która nie zwalnia nawet na moment, wyraziści i niejednoznaczni bohaterowie, to wszystko sprawiło, że nie mogłam oderwać się od tej historii od pierwszej do ostatniej strony. Emocje kotłują się tutaj non stop, nie ma chwili na odpoczynek, jest bardzo zaskakująco i momentami naprawdę mrocznie. Znajduje się tu wszystko to, co powinien zawierać w sobie idealny thriller sensacyjny. Mamy tu do czynienia z brutalnością, morzem krwi i niejedną strzelanką, ale nie brakuje również momentów, które dostarczą powodu do wzruszeń i refleksji nad życiem i przemijaniem. Poważnie zdarzyło mi się tu uronić łezkę...

Tu nic nie jest jednoznaczne, tylko białe lub czarne. Autorka bez wahania gra na naszych emocjach, pokazuje, że czasami lepiej wybrać mniejsze zło, choć i to mniejsze zło zrani i skrzywdzi wiele osób.

Autora na końcu książki umieściła ostrzeżenie dotyczące treści. Jak dla mnie jest to doskonałe posunięcie, bo daje szansę, żeby zapoznać się z tym, co spotka nas na kartach tej historii.

W książce tej znajduje się sporo przemocy nie tylko fizycznej, ale i psychicznej, zdaję sobie sprawę, że nie każdy będzie się czuł komfortowo, czytając tę historię, warto jednak dać jej szansę.

"Spokój nie należy się żywym" to ścisła kontynuacja "98% Klary" i dlatego jeśli nie znacie pierwszej części, możecie nie do końca się odnaleźć w fabule "Spokoju...".

Ja jestem nią zachwycona obydwiema częściami i z wielką niecierpliwością czekam na tom III.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To jedna z lepszych książek, które przeczytałam w ostatnim czasie. Na długo zapada w pamięć i nie pozwala się tak szybko z niej usunąć.

„Spokój nie należy się żywym” Kamila Szczepańska- Górna.

Druga część przygód niesamowitego trio poznanego w książce „98% Klary”

Klara odbywa cykl szkoleń, które mają pomóc jej w realizacji planu znanego tylko przez Maksa. Strzelanie czy sztuki walki są zajęciem dla kobiety, równocześnie wprowadzając ją w tajemniczy świat.

Maks musi ogarnąć sytuację w swoim otoczeniu i poukładać na nowo wszystkie dostępne elementy. Choć władza przychodzi łatwo często jest obiektem pożądania wielu osób.

Dominik z wielką ulgą oddaje się nowej relacji. Gaja zawładnęła jego sercem i umysłem. Mężczyzna widzi szansę na normalne życie choć wciąż obawia się prawdy.

Jaką misję będą musieli wypełnić bohaterowie ?

Komu można ufać ?

Czy śmierć to koniec a może dopiero początek ?

OMG 😳😳😳😳

Kolejny raz zostajemy wciągnięci w pajęczynę powiązań i intryg. Każda z postaci wypełnia swoją misję starając się przy tym pozostać człowiekiem.

Świat bólu i drastycznych wydarzeń przeplata się z pragnieniem spokoju i miłości. Walka tych dwóch stron doprowadza czytelnika na skraj wytrzymałości, nie odpuszczając ani przez chwile.

Autorka potrafi stworzyć swoisty klimat, opisać sytuację sprawiając że drga nam serce a pot występuje na czole. Całość mocno intryguje ale i niesamowicie wciąga.

Ciężko opisać słowami jak bardzo można wczuć się w historię, która ocieka brutalnością i agresją. Pociąga ale i przeraża jednocześnie.

Całość jest spójna i ciekawie uzupełniona pobocznymi wątkami. Super, że Maks dostał więcej przestrzeni i można go było ciut bardziej poznać.

Zestawienie głównych bohaterów to mieszanka wybuchowa. Tak różni a tak zależni od siebie i wciąż przyciągający siebie nawzajem.

Zaufanie i oddanie sprawie mocno wpływa na odbiór książki. Choć wielokrotnie można negować i zaprzeczać faktom jakie wychodzą na światło dzienne…

Czytanie dla osób o mocnych nerwach ale warte bliższego poznania🔥🔥🔥

„Objawi się to w ogniu, gdy każdy czyn przejdzie przez próbę ognia. (…) Wszyscy staniemy przed osądem. Niektórzy tylko, tacy jak ty, dostaną dodatkową szansę na naprawę grzechów. Doznaj oczyszczenia.”

Po tym jak Klara cudem umknęła z rąk śmierci w postaci Maksa, tracąc przy tym tylko kawałek palca, życie zdaje się powoli wracać na utarte tory. Maks jej nie niepokoi, Dominik stara się naprawić swoje błędy i na powrót wkupić w łaski Klary. Ten pozorny spokój bardzo niepokoi Klarę, bo czy można się odprężyć, nie wiedząc, co szykuje dla niej nieprzewidywalny przeciwnik? Zmiana pracy, która miała pozwolić jej na oderwanie się od przykrych wspomnień, okazuje się kolejną „pułapką” przygotowaną przez Maksa. A jakby Klara miała za mało problemów z Maksem, Dominikiem i „hackerską zakałą… Magikiem”, ktoś ewidentnie pragnie jej śmierci. Tylko kto? Rozpoczyna się wyrafinowana rozgrywka z niewidzialnym wrogiem. Gra, w której wszelkie chwyty są dozwolone, a prawo to tylko przeciwieństwo strony lewej.

Już pierwsze strony kontynuacji „98% Klary” zapowiadały, że „Spokój nie należy się żywym” nie pozwoli się odłożyć, dopóki nie przeczytamy ostatniego zdania (mamy tu bezpośrednią kontynuację wydarzeń, więc polecam poznać tom pierwszy, aby móc w pełni rozumieć wydarzenia z tego tomu). W końcu już w pierwszym rozdziale pada zdanie, że „Spokój nie należy się żywym”, które stało się tytułem powieści. Chociaż osobiście uważam, że tytuł powinien brzmieć: „Spokój nie należy się czytelnikom, których emocje zabiorę na rollercoaster, sprawię, że ich serca będą drżały ze strachu o główną bohaterkę, a w kulminacyjnym momencie wprowadzę jeszcze olbrzymiego plot twista i zostawię ich w oczekiwaniu na kontynuację”. Choć, z drugiej strony, ten tytuł mógłby być trochę za długi i zająłby ¾ powierzchni okładki.

Po raz kolejny Kamila Szczepańska-Górna udowodniła, że potrafi wciągnąć czytelnika w mroczny świat, sprawić, że każdy cień na ulicy, będzie się wydawał zagrożeniem, a każdy człowiek stanie się… no właśnie, kim? Wrogiem, sojusznikiem, workiem treningowym, a może po prostu przypadkowym przechodniem? Klimat powieści to jedno, jednak na zdecydowaną uwagę zasługuje kreacja postaci. Każdy z bohaterów jest wyrazisty, budzi w czytelniku emocje, niektórzy pozytywne, inni negatywne. Podobnie jak w poprzednim tomie, na pierwszy plan wysuwa się zadziorna Klara, która łączy w sobie hart ducha, niepokorny charakter i nieuchwytną kruchość, którą chowa pod pancerzem zuchwałości oraz jej antagonista Maks, choć w tym tomie, podejście Maksa do Klary bardzo się zmienia, to sam Maks nadal jest bardzo tajemniczą i niejednoznaczną postacią, jestem bardzo ciekawa, jakie fakty o nim odkryjemy w kolejnym tomie, gdyż autorka niezwykle skąpo dawkuje nam informacje o jego przeszłości. Nie chciałabym zdradzać za wiele szczegółów, ale w powieści pojawia się jeszcze jedna silna kobieca postać – Gaja, świetnie wykreowana kobieta… z misją, wzorcowa famme fatale.

Ta powieść to nie tylko świetnie skonstruowany thriller z wątkami kryminalnymi, ale studium ludzkiej psychiki.

Choć Kamila nie szczędzi ani swoich bohaterów, ani czytelników, serwując brutalne opisy, nie zapomina, że brutalność odbija się na psychice bohaterów. Autorka odrobiła zadanie domowe, [Adres usunięty]. czym jest zespołu stresu pourazowego. Na chwilę uwagi zasługuje, zamieszczenie na końcu powieści ostrzeżenia (które pojawia się też na tylnej części okładki), czego można się spodziewać w trakcie lektury, a także numer telefonu do Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym.

Podsumowując: „Spokój nie należy się żywym” to świetny thriller z bardzo dobrze wykreowanymi postaciami, którego nieprzewidywalna akcja sprawia, że trudno go odłożyć, dopóki nie przeczyta się ostatniego zdania.

"Spokój nie należy się żywym" to druga część losów o młodej programistce Klarze, i tutaj trzeba koniecznie czytać po kolei, by mieć całkowity obraz sytuacji!

Klara, Maks i Dominik po naprawdę ciężkich przeżyciach stają na nogi, powoli łapią nić porozumienia i cokolwiek zaczyna im wychodzić... Egzystowanie obok siebie... Jednak niestety ta trójka chyba nie ma szans na to by odpocząć... By poczuć się swobodnie...

Ktoś ponownie chce zabić Klarę i tym razem nie jest to Maks. Tym razem Maks ma zupełnie inną rolę 😎. Klara jest zaprawiona w boju... I walczy dzielnie, ale czy da się wszystko przewidzieć... Niestety nie... No i Dominik... W jego życiu pojawia się nowa kobieta... Nowa postać tej historii... Od razu mówię, nie polubiłam jej 😈.

Za to Dominik... Raz go kocham raz nienawidzę 🤯moim faworytem jest Maks! Płatny zabójca człowiek bez serca 🔥 ale boje się to pisać, bo zaraz Autorka odwali coś przez co moja miłość i Maksa padnie 😂😎

Kochani! Autorka bawi się nami jak chce, widzi nas za noc i robi takie zwroty akcji, że jak już otworzycie buzię to zamkniecie ją dopiero po skończonej książce!

Zdecydowanie niebanalna historia, brak tutaj śledztwa policji, są za to śledztwa magików 🤭😂.

Ta historia to złoto, po raz kolejny przekonałam się, że Kamila tworzy historie które się nie nudzą! Czyta się to tak szybko, płynie wręcz naturalnie i cały czas ma się ochotę na więcej! 💖

Polecam ogromnie 🌟

Jeśli planujecie sięgnąć po tą książkę, koniecznie przeczytajcie najpierw "98% Klary", ponieważ wydarzenia z tego tomu są kontynuacją tego, co zdarzyło się w części pierwszej.

Klara, Maks i Dominik. Próbują złapać oddech po wydarzeniach, które miały miejsce. Jednak przeszłość jest przeszłością i nie da się jej tak kompletnie wymazać i zacząć z czystą kartą. Tym bardziej, że Maks to nie taki zwykły kumpel.

Klara próbuje poradzić sobie jak potrafi i najchętniej widzi siebie z dala od mężczyzn. Jednak kiedy Maks sobie coś zaplanuje, nie ma od tego odwrotu. A Dominik, stoi pomiędzy całą napiętą sytuacją. I najbardziej na świecie pragnie spokoju. I wszystko wskazuje na to, że może dostać namiastkę normalności. Tylko czy na pewno?

Co się wydarzy, kiedy przeszłość nie da o sobie zapomnieć? Przyszłość jest tylko niewyraźną mrzonką a teraźniejszość rzuca w twarz brutalnością. Jak znaleźć się w świecie, w którym śmierć wcale nie jest tą najgorszą opcją....

Kochana Kamilo, Ty wiesz🙈🙈 Matko jedyna, coś Ty ze mną zrobiła. Po prostu nie wierzyłam w to, co czytam. Trzeba Ci przyznać, że umiesz w thrillery, oj umiesz 😈

Melisa zdecydowanie się przyda, Kamila tylko wiadra na nią zapomniała dołączyć 😂 A tak na poważnie, powiem Wam, że w pewnym momencie zabrakło mi słów. To co Kamila zrobiła w tej książce, to czysty, niczym nie zmącony ogień 🔥 Historia jest dopracowana w każdym najdrobniejszym szczególe. Zaczyna się bardzo niewinnie, ale nie dajcie się zwieść. Czym dalej w las, tym ciemniej. Ilość zapętleń, mroku, brutalności wzrasta. A w połowie poczułam się, jakbym dostała obuchem w łeb. Nie wierzyłam w to co przeczytałam 🤯

Chciałabym Wam napisać więcej, ale muszę się powstrzymać. Tego nie można opowiedzieć, to trzeba przeczytać! U mnie na zdjęciu znajdują się elementy, które są odzwierciedleniem historii. Uwierzycie mi, nie spodziewacie się tego🤯

Kochana Autorki, postawiłaś sobie poprzeczkę bardzo wysoko i nie wiem jak to zrobisz, ale ja potrzebuję trzeciego tomu na wczoraj😈