Śpiew morzycy. Pajęczyna czasu. Tom 2

Wow, ale to była dobra książka 🤩. Co też ta Gina musiała przejść w swoim życiu, podróże w czasie, wydarzenia, w których brała udział. No jestem pod ogromnym wrażeniem jak Autorka fajnie poprowadziła tę historię. Zdecydowanie polecam tę serię 😊.

Ale, może postaram się wam trochę przybliżyć tę historię. Jak czytaliście pierwszy tom, to zapewne już wiecie, że Gina ponownie miała skok w czasie, tyle że tym razem przeskoczyła razem ze swoim ukochanym piratem, Markusem. Jednak tutaj Morzyca miała inny plan na Ginę i rozdzieliła dziewczynę z jej ukochanym.

Lepiej rozumiemy także mamę dziewczyny, i dowiadujemy się, że i ona miała tę moc "przeskakiwania" w czasie i podobnie jak Gina teraz, ona też kiedyś otrzymała zadanie do wykonania, w skutek czego wszystko zostało jej odebrane.

Jednak nasz pirat jakby trochę stracił na piratości 🫣. Był jakiś taki rozmemłany moim zdaniem 🤭. Zupełnie innego poznaliśmy go w pierwszej części.

No jestem pod ogromnym wrażeniem tej serii, bardzo dobrze się czytało. Cieszę się i dziękuję bardzo Wydawnictwu za zaufanie i możliwość poznania tej serii 💜.

Teraz czekam na trzeci tom. Bo będzie trzeci tom, prawda? Ta historia jeszcze się nie skończyła 💜.

Góry czy morze?

U mnie zawsze wygrywa morze, ponieważ to nad nim się wychowałam. W każdej wolnej chwili mogłam przejść się z rodziną nad zatokę lub nad morze. Najmilsze wspomnienia z dzieciństwa to zawsze jest szum wzburzonego morza.

Dlatego nie mogłam przejść obok cyklu Pajęczyna czasu Jagny Rolskiej, nie tylko ze względu na morze ale również na wspomniane miejscowości w nim. Półwysep Helski na zawsze pozostanie w moim sercu, a teraz po lekturze dwóch tomów tego cyklu, jestem pewna, że spacery po plaży będą miały swoją tajemniczą i magiczną otoczkę. Nie będę w stanie patrzeć tak samo na Jastarnię, Hel, czy Kuźnicę, mam zamiar z babcią porozmawiać o “Klątwie Kani” i “Śpiewie Morzycy”, ponieważ autorka zawarła w nich wiele faktów z historii Półwyspu, ubierając je w magiczna otoczkę.

Gina ucieka ze średniowiecznego Helu dosłownie w ostatniej chwili. Nie powraca do swoich czasów, jednak przenosi się do 1899 roku. Dla Giny, która dobrze zna historię Helu, odnalezienie się w tych czasach nie przysparza większego problemu, jednak Markus, który przemierzył czas wraz z ukochaną, zna tylko średniowiecze i to jemu jest ciężej się odnaleźć. Role się odwracają, to Gina zajmuje się walecznym piratem i to ona pokazuje mu Hel i okoliczne miejsca. Hel staje się coraz bardziej znany, a wszystko przez nadmorskie uzdrowisko, które przyciąga wiele zamożnych osób, z różnych zakątków Polski. Młoda podróżniczka w czasie wraz ze swoim piratem zamierza ukryć się w Krusfeldzie, by zebrać się w sobie i obmyślić plan co teraz zrobić. Los stawia na ich ścieżce księdza z Jastarni, który oferuje im swoją pomoc i pracę dla Giny. Jednak letnie sztormy przyniosły nie tylko wiatr i wzburzone morze, przywiały również kłopoty.

Pamiętam jak rok temu zachwycałam się pierwszym tomem cyklu Pajęczyna czasu “Klątwa kani” Jagny Rolskiej. Nie mogłam się doczekać chwili, w której będę mogła się zatopić w kontynuacji tej historii. W chwili, gdy dostałam “Śpiew morzycy” w swoje ręce nie mogłam przestać się ekscytować i wyczekiwałam chwili, by zacząć ją czytać. Szczerze nie interesowałam się informacjami, jakie krążyły wokół książki, ponieważ chciałam sama do wszystkiego dojść i odkryć, dlatego teraz, świeżo po lekturze, jestem bardzo zadowolona ale również i lekko skołowana. W tym tomie było tak dużo informacji podanych, że aby nic nie przegapić, powracałam do niektórych rozdziałów i czytałam je po raz drugi.

Żałuję jednego, że nie robiłam notatek, jednak nie będę rozpaczać, przed premierą trzeciego tomu, będzie sposobność przeczytać ten wspaniały cykl po raz kolejny.

Robicie notatki podczas czytania?

Po pierwszym tomie spodziewałam się ekscytującego romansu z podróżami w czasie w tle, jednak po tym tomie, jestem pewna, że autorka chce nam o wiele więcej przekazać i nie jest to tylko historia Półwyspu Helskiego. Historia, wierzenia, podania, legendy, wszystko zostało w mistrzowski sposób zmieszane z pomysłem na fabułę i świetnie wykreowanym romansem i genialnymi bohaterami. A po wymieszaniu tego wszystkiego otrzymałam przejmująca i ekscytująca lekturę, przy której się świetnie bawiłam.

Bohaterowie tej książki to prawdziwe perełki, dosłownie każdy z nich jest kimś, kogo warto poznać i zapamiętać, każdy ma swoją historię, która w jakiś sposób łączy się z historią innych, dając nam wskazówki, by odkryć prawdę. Jednak wydaje mi się, ona tak zawiła, że nie uda mi się ją odkryć tak szybko.

Pierwszy tom był pełen wartkiej akcji, nadając tempo fabule, za to w drugim tomie odrobinę zwolniliśmy, jednak nie za bardzo, by nie zanudzić czytelnika. Autorka skupiła się bardziej we wprowadzenie go w ten magiczny aspekt książki. Odkryjemy kilka tajemnic, znów staniemy oko w oko z czarną morzycą, kania znów zamiesza w czasie, a Szaliniec będzie znów chciał rządzić morzem, a temu wszystkiemu będzie się przyglądała Gina, lecz nie tylko przyglądała, tym razem wkroczy do akcji i stawi czoło temu wszystkiemu.

Jestem zachwycona pomysłem i wykonaniem tej książki i już z utęsknieniem wyczekuję kolejnego tomu, nie wiem, jak uda mi się wytrwać kolejne miesiące bez informacji o trzecim tomie. Za możliwość poznania tej historii dziękuję bardzo wydawnictwu MIęta.

Zacznę tak CZYTAJCIE, CZYTAJCIE!!! Ta opowieść ma wszystko: genialnych bohaterów, którym nie można odmówić charakterowi, przygody w różnych wiekach, magiczne stwory prosto z Bałtyku, magię, miłość no czy ja muszę mówić coś więcej. „Śpiew morzycy”, bo o tej książce mowa autorstwa Jagny Rolskiej to jak na razie moje odkrycie roku. Seria Pajęczyna czasu to coś genialnego. Ja potrzebuję kolejnych tomów na już. Jak czytaliście pierwszy to wiecie, CO TAM SIĘ DZIAŁO to uwierzcie mi, że w drugim tomie dzieje się o wiele więcej. Tę historię ubóstwiam całym sercem. Coś genialnego.

Polska autorka, którą musicie poznać. Jak dalej zastanawiacie się, czy sięgnąć po nią, to jest ten moment, by iść do księgarni, bo naprawdę warto. Drugi tom się zaczyna i nie wie się, kiedy kończy, bo jest się tak bardzo w akcji, że przerzucanie kolejnych stron to odruch. Najgorsze, w tym jest to, że nagle dochodzimy do ostatniej strony, a wcale tego nie chcieliśmy.

Nie jesteście gotowi na tę historię, a po jej zakończeniu może brakować wam słów na opisanie tego wszystkiego.

Także ja powiem tylko CZYTAJCIE.

Kac książkowy gwarantowany.

Magiczna opowieść o miłości, trudach związku. Autorka pięknie wplotła w tę opowieść wątek syreny i przedstawiła go w oryginalny sposób. Bardzo polubiłam postać Giny - to wyjątkowa i silna kobieta, przedstawiona przez Jagne Rolską jako osobę, która łatwo się nie poddaje mimo licznym przeciwnościom losu.

"Śpiew morzycy" Jagny Rolskiej przenosi czytelnika w morskie labirynty czasu, gdzie bohaterowie Gina i Markus muszą zmierzyć się z nowymi wyzwaniami w odległym 1899 roku, w Helu. W świecie, który dla pirata jest zupełnie obcy nie brakuje również niespodzianek i niebezpieczeństw. Autorka mistrzowsko łączy elementy fantastyki z historią, tworząc niezwykłą opowieść o walce o przetrwanie i miłości. "Śpiew morzycy" to kolejny udany tom cyklu, który wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu aż do samego końca. Pozostawiając czytelnika z niecierpliwością oczekującego na kolejne przygody bohaterów.

Przygoda Giny i Marksa cały czas ewoluuje, tak samo jak ich związek. Jestem pod wielkim wrażeniem jak dobrze napisana jest to książka. Widać, że autorka ma wszystko przemyślane i zachowania bohaterów są bardzo są spójnie z tym co znamy z pierwszej części. Pozycja idealna na weekend.

Poszukiwałam właśnie podobnej książki. Idealne połączenie fantastyki z romansem, ale w którym część romantyczna to nie tylko wzdychanie do siebie przez pół książki, ale przede wszystkim współpraca, branie sprawy w swoje ręce kiedy druga osoba jest w słabości czy wspólne stawanie czoła przeciwnościom. Wszystko to jest w "Śpiewu Morzycy" i przez to nie sposób się od tej książki oderwać.

Nadszedł czas na drugi tom serii Pajęczyna czasu.

Muszę powiedzieć, że tym razem czytając Śpiew Morzycy nie jeden raz byłam równie skołowana co nasza bohaterka, Regina.

Na tym tomie trzeba się skupić przy czytaniu, bo zawirowań jest sporo.

Zwroty akcji, dużo postaci i mącenie szalińca mogą namieszać w głowie.

Wraz z Markusem, Gina ląduje w 1899 roku, pirat skok ze średniowiecza odczuł dosyć mocno.

Gina ma tą przewagę, że żyła już w XXI wieku i matka wtłaczała jej do głowy wiedzę historyczną więc dziewczyna skacząc w czasie dosyć szybko się adaptuje do warunków epoki.

Fajnym elementem jest też dodanie wspomnień Reginy, kiedy matka zdaje się, że próbowała przygotować córkę na to, co ma nadejść.

W tej części pojawia się nowe zagrożenie i po przeczytaniu tego tomu nadal nie wiem, kto jest wrogiem a kto sojusznikiem tak do końca.

A może każdy ma swoje ukryte zamiary i Gina może liczyć wyłącznie na siebie?

Domysłów mam sporo i jestem bardzo ciekawa, co będzie dalej i czy uda się rozwikłać tajemnice, kim jest czarna morzyca i czego chce od naszej Giny.

Czy ona i Markus ponownie się połączą?

Czy zabranie szlachcianki zmieni losy naszych bohaterów i świata?

Jagna Rolska bardzo umiejętnie wplątuje wątki z wierzeń słowiańskich, kaszubskich oraz fakty historyczne.

Trzeba jej oddać, że bardzo przyjemnie poznałam dzięki niej historię Helu i okolic na przestrzeni wieków i gdyby w szkole tak ciekawie nam o tym opowiadano, zapewne bardziej bym lubiła historię jako całość a nie wybrane dzieje.

Ciekawa jestem, co autorka nam zaserwuje w kolejnym tomie - uzyskamy wyjaśnienia czy jeszcze bardziej nam namąci w głowach?

Jakie tajemnice skrywała Edyta?

Kim jest Gina? Czy pozna swoją tożsamość?

Czy dowie się, kto jest jej ojcem?

Podróże w czasie, Bałtyk i folklor zachęcają do poznania tej serii, której okładki pięknie się uzupełniają.

Lekka fantastyka, subtelna nutka romansu i duża dawka przygód sprawiają, że z zaciekawieniem się czyta kolejne strony i poznaje losy bohaterów, którzy zdają się połączeni ze sobą pewną siecią...

Zachęcona wysokimi ocenami i opisem postanowiłam sprawdzić tę serię Jagny Rolskiej. To moje pierwsze spotkanie z tą autorką, ale już od początku mnie do siebie przekonała, na tyle, że po "Klątwie Kani" od razu musiałam sięgnąć po drugą część. Autorka oprócz ciekawego romansu i interesującego wątku fantastycznego odrobiła wspaniałą lekcję i przedstawiła w ciekawy sposób historię Helu (w obu książkach w innych czasach). Już sam ten wątek jest na tyle oryginalny, że warto te książki przeczytać. Aż jestem zdziwiona, że miasto nie ma żadnego patronatu nad książkami.

Jagna Rolska @jagnarolska

"Śpiew morzycy" tom 2

Cykl: Pajęczyna Czasu

@wydawnictwo_mieta

* "Czas się mienia. Jesteśmy tu z jakiegoś powodu."

Przeniosę Was do 1899 roku. Tak jak Gina zabrała ze sobą Markusa, który niczego nie pojmuje i wszystko jest dla niego obce. Tym razem Gina musi zadbać nie tylko o siebie, ale również o Markusa.

Fabuła jest niczym rozpoczynający się sztorm, który stopniowo nabiera siły, lecz kiedy już zbierze odpowiednio, wtedy zaczyna się niszczycielska i jednocześnie przepiękna chwila, która mogłaby trwać bez końca. Sztorm sam w sobie jest piękny, potrafi wzburzyć ocean i zrobić z nim co tylko chce, tak samo jak fabuła, która uderza nas niczym wysoka fala w statek.

Akcja jest niczym ponton podczas burzy, wiatr, deszcz oraz fale, robią z nim co chcą. Unoszą, próbują zatopić, przewracają, targają na wszystkie strony. Taka właśnie jest akcja, zaskakująca z każdej strony i trzymająca w napięciu, bo nigdy nie wiesz z jaką siłą przyjdzie się zmierzyć.

Kreacja bohaterów jest na wysokim poziomie, to tutaj odnajdzie się swoją bratnią duszę. To oni pokażą jak można żyć nie znając niczego, jak można odnaleźć się we wszystkim. To ich przemyślenia skłonią do naszych własnych. Oni to krew i kości jak my czytelnicy, to charakterne postacie, mające swoje ja, swoje właśnie przeżycia i doświadczenia. To dzięki nim ta historia jest prawdziwa.

Opisy są dopracowane, realistyczne i uruchamiające wyobraźnię na najwyższe obroty. Tutaj nie sposób nie przeżywać wszystkiego wraz z bohaterami. A ich przemyślenia tylko jeszcze bardziej pozwalają zżyć się nie tylko z nimi, ale z całą historią.

Emocjonalnie jest to podróż w głąb siebie, by poczuć wszystko stopniowo i jednoczesnie. To emocje wypływają miedzy stronami, a my je zbieramy, wchłaniamy jak gąbka wodę, po to by odebrać je w swój sposób, przeżyć po swojemu.

Dodatkowym plusem są rozdziały, które rozpoczynają się wspomnieniami Giny, to one oddają to o czym będzie dany rozdział, to one mają moc dzięki, której my rozmyślamy.

Podsumowując "Śpiew Morzycy" to historia, która skradnie serca tym co uwielbiają przenosić się w przeszłość, odkrywać, uczyć się i po prostu przeżywać przygodę.

Polecam 💙

A ja nie mogę doczekać się już kolejnego tomu! 🥺

Perun "Śpiew morzycy" to kawał świetnej historii, która zabierze w podróż w nieznane. To podróż pełna emocji, przemyśleń, doświadczeń, które zmienią podejście do życia i otaczającego nas świata. To historia pełna niebezpieczeństw, miłości, przyjaźni i nadziei.

Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Cóż to była za historia! Pełna emocji opowieść o dwójce zakochanych, poniekąd zagubionych w czasie. Przeniesieni przez klątwę do obcych im czasów muszą się nauczyć żyć w nich na nowo co jest skomplikowanym zadaniem, co autorka idealnie ukazuje. Rozwój relacji między bohaterami i wpływ nowego otoczenia jest bardzo ciekawie poprowadzony. Poznajmy nowe osoby, które mają wpływ na ich los, a wśród nich są te które są im przyjazne oraz te, które życzą im źle.

W tej części mamy znacznie więcej wątków fantastycznych jak np. tajemnicza kobieta, która okazuje się być morzycą. Dodatkowo jest tu nie jeden przeskok w czasie, a dwa, dzięki czemu możemy odwiedzić dwa różne okresy historyczne. Spotykamy znane nam już postacie, ale i nowe. Główna bohaterka niejednokrotnie staje przed trudnymi wyborami, a jej charakter i to jaką jest osobą jest godne podziwu, zwłaszcza, że poznajemy również fragmenty jej dzieciństwa. Każdy element tej układanki jest niezwykle istotny i razem tworzą świetną powieść.

Cała historia jest idealnie i misternie połączona niczym pajęcza sieć. Jest niezwykle dopracowana, wciągająca i nie pozwala się choć na chwilę odłożyć. Jest to jedna z lepszych historii romantycznych jakie miałam okazję czytać w ostatnim czasie. Z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy i mam nadzieję, że uzyskam w nim odpowiedzi na nurtujące mnie pytania jakie pozostały w mojej głowie po tej powieści.

Oczywiście bardzo Wam polecam zarówno tą część, jak i pierwszy tom, od którego koniecznie należy zacząć tą serię.

Jagna Rolska gra na własnych zasadach i to się opłaca. Uwielbiam książki z gatunku romantasy, ale często czuje, że wszystkie są mocno do siebie podobne. Na szczęście obie części Pajęczyny czasu to powiew świeżości w tym gatunku - dobrze rozpisane główne postaci i ich związek, ciekawa intryga fantastyczna z ciekawych folklorem i mitologią oraz interesująco oddane tło historyczne. Widać, że książka została napisana z pomysłem, a nie tylko żeby odcinać kupony od modnego ostatnio gatunku.

Idealne połączenie ciepła wątków romantycznych z intrygującą fantastyczną opowieścią związaną z głębinami zimnego morza Bałtyckiego. Rolska napisała książkę tak, że cały czas przejmowałam się jego bohaterami i fabułą. Początek jest dosyć powolny, ale książka w pewnym momencie się rozkręca i trzyma w napięciu do samego końca.

"Śpiew Morzycy" to kontynuacja historii z "Klątwy Kani" o romansie średniowiecznego pirata oraz Giny, kobiety z czasów współczesnych. W pierwszym tomie tajemnicza klątwa łączy ich życia mimo, że żyją na przestrzeni różnych wieków. W nowej części przenoszą się w czasie do XIX wiecznego Helu i tym razem muszą razem poradzić sobie w zupełnie innych okolicznościach, w świecie, którego oboje nie znają. Autorka świetnie potrafi połączyć romantyczne wątki z fantastycznymi czy nawet grozy. Obie części są napisane lekko i czyta się to niezwykle przyjemnie - cały czas byłam ciekawa co stanie się później i przejmowałam się bohaterami.

Nie wiem czemu, ale po prostu uwielbiam książki Jagny Rolskiej. Wciągają oraz uczą (więcej się dowiedziałam o Helu niż w czasie podróży do tej miejscowości). Lekutra jej ksiażek to dobrze spędzony czas i pieniadze, więc jeżeli chcecie spędzić przy książke kilka miłych chwil i po prostu dobrze się bawić to "Śpiew Morzycy" oraz "Klątwa Kani" będą idealnym wyborem.

Pajęczyna czasu to świetna seria, która z romansu i konwencji fantastycznej wyciąga wszystko co najlepsze. Jest zabawnie, przejmująco i przez cały czas martwimy się o naszych bohaterów i jesteśmy ciekawi co będzie dalej. Jagna Rolska pokazała, że można w interesujący sposób napisać romans i nie przynudzać.

Jeżeli poszukujesz romansu ze sporą nutą polskiej fantastyki to obie książki Jagny Rolskiej z serii Pajęczyna czasu idealnie się do tego sprawdzą. Namiętny związek, ciekawie dobrane fantastyczne postaci i bohaterowie, o których po prostu chce się czytać. Autorka wybrała ciekawe, mi mało znane, miejsce akcji, które umiejętnie urozmaica lekturę.

Morza szum, ptaków śpiew… a nie, to nie ta bajka. W tej znajdziecie influencerkę i pirata zaklętych w czasie, miłość, która nie miała prawa się zdarzyć, legendy, które ożywają na naszych oczach i tajemniczą morzycę o wątpliwych intencjach. A to i tak nie wszystko, co czeka Was w II tomie serii „Pajęczyna czasu” Jagny Rolskiej pt. „Śpiew morzycy”.

Jeśli jeszcze nie czytaliście „Klątwy kani”, szybko biegnijcie nadrobić – bez tego ani rusz!

(możliwe spoilery do I części)

Gina i Markus, za sprawą przeklętej kani, trafiają do Helu u schyłku XIX w. Czasy zdecydowanie bliższe dziewczynie nie powinny stanowić dla niej problemu. Tymczasem okazuje się, że rzeczywistość różni się znacznie od jej wiedzy i wyobrażeń. Skołowani, zagubieni i osamotnieni muszą stawić czoła chwili obecnej, bowiem w odmętach czasu zgubili nie tylko Geczetę, ale też drogę do siebie nawzajem. A może to sprawka czarnej morzycy?

Uwielbiam motyw podróży w czasie, jednak to bałtycki folklor i kaszubskie legendy ciągną mnie do tej serii. To na ich kanwie rozgrywają się wydarzenia niezależnie od epoki. Miejsce jednak pozostaje to samo – Półwysep Helski. Dzięki temu autorka odkrywa przed nami jego historię i zmiany, jakie zachodziły tu na przestrzeni wieków. Tym razem dowiecie się, skąd swą nazwę wzięło Władysławowo, jak rozbudowywało się wybrzeże i jakich ludzi przyciągało. Tego nie uczą w szkole. Szczególny nacisk Rolska kładzie też na postaci kobiece – ich rolę, prawa i emancypację na łamach historii. Stąd tak wiele ich w tej powieści obok Reginy – Iwona, Judyta, Aniela… zwróćcie na nie uwagę.

Problemy epoki to nie wszystko, z czym przyjdzie się zmierzyć bohaterom. Nadchodzi bowiem sztorm, który zwiastuje nie tylko niebezpieczeństwo, ale i kłopoty, a wraz z nimi nadciąga czarna morzyca. Kim jest i jaki wpływ wywrze na Ginę ta kaszubska syrena? Bo możecie być pewni, że solidnie namiesza. Do czego zmierza ta niecodzienna przygoda? Pytań znajdziecie tu więcej niż odpowiedzi, brew nie raz powędruje Wam w górę, a zwroty akcji wywołają lodowaty dreszcz jak ostry podmuch znad samego Bałtyku.

Jagna Rolska niczym tytułowa morzyca sieje chaos i zamęt w życiu swoich bohaterów. Pajęczyna czasu zatacza coraz ciaśniejsze kręgi. Burzliwe nie tylko morze, ale także fabuła sprawiają, że trudno pozostać przy zdrowych zmysłach. Czy w tym szaleństwie jest metoda?

Jeśli jesteście fanami niewyjaśnionych, skomplikowanych i wątpliwych teorii, a przy tym nieszablonowych historii z wątkiem podróży w czasie i romansem, polecam Wam tę książkę.

Bałam się czy kontynuacja "Klątwy Kani" będzie miała sens i uda się tak dobrze jak pierwsza część. Na szczęście widać, że autorka ma jeszcze wiele pomysłów i ciekawego wykorzystania tych szczególnych bohaterów i miejsca akcji (pięknie opisanego Helu). "Śpiew morzycy" to dalej świetnie napisany romans, tym razem chyba z trochę większą ilością fantastyki.

Zazwyczaj nie sięgam po romantasy, ale dla polskich autorek, które lubię robię wyjątek. I takim wyjątkiem są książki Jagny Rolskiej. Piękne opisy polskiego Helu, bardzo dobry wątek tytułowej Morzycy i ciekawe rozwinięcie związku głównych bohaterów. Jestem ciekawa czy będą kolejne części :)

Bardzo lubię cyberpunkowe książki z serii SeeIT, więc chciałam sprawdzić jak autorka odnajdzie się w bardziej tradycyjnej fantastyce połączonej z romansem. Na szczęście obie książki "Klątwa Kani" oraz "Śpiew Morzycy" okazały się cudowną lekturą. Autorka w dobry sposób pokazuje różnorodność obu światów, pięknie opisuje miejsce akcji, w tym przypadku nasz polski Hel i wplata w to różnorodne elementy fantastyczne. Nie mogłam się oderwać od lektury, zdecydowanie polecam!

Pierwsza część Pajęczyny czasu to jedna z moich ulubionych polskich powieści romantycznych połączonych z fantastyką. Jagna Rolska cudownie oddała średniowieczny Hel. Tym razem dwójka bohaterów przenosi się w czasie do Helu w XIX wieku. Miejscowość rozkwita, również jak miłość głównych bohaterów, ale taki skok w czasie stwarza wiele problemów, dodatkowo tytułowa morzyca, syrena może wiele zmienić w i tak już zakręconym życiu tych dwojga. "Śpiew morzycy" to wspaniała i chwytająca za serce powieść, napisana lekkim jezykiem - przez książkę sie po prostu płynie :)