Song of the Forever Rains. Edycja kolekcjonerska (barwione brzegi)

Narzeczona na niby.

Życie w Królestwie Złodziei nie należy do nudnych. Władca magicznego miejsca jest wspierany przez Mousai, które potrafią oczarować i zawładnąć sercami zwykłych i niezwykłych gości tej krainy. Jedna z nich, Larkyra Bassette, otrzymuje niebezpieczną misję. Okazuje się, iż książę Lachlan nielegalnie sprowadza silny narkotyk z Królestwa Złodziei, co najmłodsza z Mousai ma powstrzymać raz na zawsze. Postanawia udawać zainteresowaną związkiem z księciem, lecz wnikliwe spojrzenia Dariusa Mekenny mogą pokrzyżować jej plany. Jeśli ma ocalić mieszkańców tego wyjątkowego miejsca, musi powstrzymać swoje serce przed nieoczekiwanymi uczuciami wobec prawowitego dziedzica Lachlan...

O trylogii E. J. Mellow wiedziałam od jakiegoś czasu, dlatego bardzo ucieszyła mnie wieść o premierze pierwszego tomu w Polsce. Song of the Forever Rains to propozycja dla fanów zakazanych relacji, magicznych światów oraz niebezpiecznych intryg. Nie potrafiłam powstrzymać ekscytacji na myśl o tej fascynującej lekturze. Czy młoda Mousai zdoła przechytrzyć księcia Lachlan i ocalić mieszkańców przed zagładą?

Fascynująca. Liryczna. Magiczna. Song of the Forever Rains to cudowna wizja walki o marzenia i nadzieję w świecie pełnym cierpienia, brutalności i przemocy. E. J. Mellow poradziła sobie z wielowątkową fabułą oraz barwnymi bohaterami, a motywy wykorzystane w utworze oczarowały od pierwszych stron. Czytelnicy poszukujący wzruszającej i słodko-gorzkiej lektury powinni śmiało wkroczyć do świata Mousai. Jak zakończy się przygoda Larkyry?

Pełna recenzja na stronie: [Adres usunięty] | @paradisewithbooks

Larkyra Bassette jest jedną z trzech sióstr tworzących Mousai, grupę potężnych czarodziejek. Jej moc zabijania potworów śpiewem jest najpotężniejsza. Zadaniem dziewcząt jest wspieranie Króla Złodziei. Misją Larkyr’y jest powstrzymanie księcia Lachlan, który używa ciężkich narkotyków na swoich ludziach. Postanawia zgodnie z misją, zbliżyć się do księcia, by go powstrzymać. Jednak na drodze staje jej młody lord Darius i tylko sojusz z nim może wróżyć zwycięstwo.

Piękne romantazy. Świat wypełniony po brzegi intrygami i tajemnicami. Magiczne stworzenia i bajkowy, wręcz baśniowy świat, w którym chce się zanurzyć i już tam pozostać. Przepiękna, powoli budząca się relacja miłosn, bez przesadnie opisanych scen romantycznych, budząca wachlarz emocji przyprawiający o ciarki na skórze. Bardzo polubiłam bohaterów, którzy są niezwykle charakterystyczni, realni i godni podziwu. Nic tu nie jest łatwe, a każdy ruch niesie za soba poważne konsekwencje.

Miłość romantyczna, ale też się miłość córki do ojca, pełnena magii walka, baśniowy świat. To zdecydowanie moje klimaty.

Czekam na kolejną część.

Czy pierwsze zdanie w książce ma dla Ciebie znaczenie?

”Dziewczynki bawiły się w kałuży krwi” - to pierwsze zdanie i jednocześnie powód, dla którego przeczytałam „Song of the Forever Rains”.

W Królestwie Złodziei żyją trzy potężne siostry zwane inaczej Mousai. Są prawą ręką tajemniczego Króla Złodziei. Każda z nich włada inną magią, ale to ta najmłodsza, Larkyra ma moc uśmiercania potworów swoim śpiewem. Kiedy odkrywa, że książę Lachlan planuje w nielegalny sposób nękać poddanych, postanawia wyruszyć na misję i go powstrzymać podając się za potencjalną narzeczoną księcia. Sytuacja zaczyna się komplikować kiedy pojawia się prawowity następca tronu… Czy Larkyra pokona swoje demony przeszłości i zmierzy się z przyszłością?

To jest fantastyka, którą chcę czytać! „Song of the Forever Rains” zachwycił mnie niezwykłymi bohaterami i oryginalnym światem, do którego będę wracała z przyjemnością, przy okazji kolejnych tomów. To historia, którą można się delektować z przyjemnością. Jesteśmy powoli wprowadzani w świat pełen intryg i nieczystych zagrań. Larkyra bardzo szybko przekona się, że mimo szacunku którym darzą ją ludzie, niektórzy będą w stanie zrobić wszystko aby zdobyć moc, którą włada.

Dawno nie czytałam książki z tak przyjemnym baśniowym klimatem, przez który miałam ciarki na całym ciele. Główny romans rozwijał się powoli i delikatnie, ale jednocześnie dostarczył niesamowitych emocji. Przyjęcie zaręczyn aby dowiedzieć się skąd książę Lachlan ma dostęp do silnego narkotyku? Wchodzę w to! Z zapartym tchem obserwowałam każde uczucie towarzyszące naszej bohaterce przy tej niebezpiecznej akcji. Miała się zakochać w księciu, a jej serce zabiło mocniej na widok lorda Dariusza Mekenny… Czy to okaże się jej zgubą? Jak ich relacja wpłynie na powodzenie jej misji?

„Song of the Forever Rains” to książka idealna dla tych, którzy poszukują oryginalnych światów fantastycznych, wielowymiarowych bohaterów i nieoczywistego romansu. Seria podzielona jest na trzy tomy, z czego każdy jest oddzielną historią, opowiadającą o innej siostrze. Już nie mogę się doczekać aż poznam tajemnice i intrygi Niya Bassette.

Czytając tę pozycję, miałam początkowo mieszane uczucia.

Raz mnie wciągała i z chęcią czytałam co dalej, raz mnie nużyła i miałam wrażenie, że nie wiem o czym czytam.

Czasem miałam chęć zająć się wszystkim tylko nie książką a czasami nie mogłam się od niej oderwać.

Ostatecznie całość wyszła całkiem nieźle chociaż na pewno nie będzie to moja ulubiona książka tego miesiąca i nie sądzę, żeby została w mej pamięci jakoś bardzo długo.

Podobała mi się kreacja świata i mocy, pomysł na fabułę ale gdzieś po drodze to się zgubiło i zaczęło stanowić opisy otoczenia i czynności, niektóre zupełnie zbędne.

Na niekorzyść na dla mnie osobiście działały trudne imiona, z automatu czytam takie książki z mniejszą chęcią i zaangażowaniem chociaż gdyby reszta mnie porwała, ten aspekt by poszedł w niepamięć.

Nie można odmówić bohaterom a właściwie bohaterkom bardziej, charakteru.

Są wyraziste, są różnorodne i mają swoje zdanie na każdy temat.

Fabuła skupia się najbardziej na jednej z trzech obdarzonych darami sióstr, co pozwala mi wierzyć, że pozostałe siostry dostaną swoje osobne tomy.

Gdzieś podczas czytania z fantastyki zrobił się romans, który znów ugasił mój entuzjazm (nie zrozumcie mnie źle, lubię romanse i romantasy, jednak tu mi zabrakło tej iskry, wielowymiarowości).

Czytanie tej krótkiej książki zajęło mi jakieś 3-4 dni co w moim odczuciu ciągnęło się jak miesiąc, przy moich możliwościach czytania 1-3 książek dziennie.

Z pewnością jest to historia warta przeczytania jednakże nie zagrzewa miejsca w sercu na dłużej, oczywiście większość imion już zdążyłam zapomnieć a fabuła poza tor*urami księcia i mocami sióstr już mi ulatuje z głowy.

Książce dałam 7/10 całkiem wysoko, piękne wydanie, ciekawy pomysł fabularnie, tylko do realizacji celu odrobinę umiejętności zabrakło, przerysowana została miejscami ta historia.

Szkoda, miała wielki potencjał być świeżym powiewem na rynku czytelniczym ale chyba ostatnimi czasy stawiam jednak na polskie autorki, które w fantastyce rozwijają pięknie skrzydła i potrafią wciągnąć czytelnika w wykreowany przez siebie świat.

Jak cudownie jest wciągnąć się w nową historię, tak niecodzienną i momentami dziwną. Mamy magię, Królestwo Złodziei, wątek romantyczny i narkotyk, dający chwilową moc i zatruwający duszę, czego chcieć więcej?

Przyznam się, że podeszłam do tej książki z całkowicie czystą głową. Odkąd tylko zobaczyłam zapowiedź byłam nią zainteresowana - głównie przez przecudowne wydanie i wyjątkowo intrygujący opis. Jednak tak poza tym, raczej nie wyświetlała mi się na zagranicznych booktokach i całkowicie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Jak więc się cieszę, że dałam jej szansę, bo to jedna z ciekawszych książek jakie ostatnio czytałam.

Głównymi bohaterkami są trzy siostry, połączone magia przejawiającą się w muzyce. Siostry tak bardzo różne, a jednak tak samo ekscentryczne. Ta część dotyczy jednak Larkyry, najmłodszej, która aby udowodnić swoją dojrzałość zostaje wysłana na misję - ma udawać narzeczoną księcia innego królestwa, który ściągnął na swój lud nieszczęście, wieczny deszcz i korzysta z narkotyku, który powinien być dostępny tylko w kraju Larkyry. Należy więc odszukać nowego, nadprogramowego dostawcę, jednak początkowo nie ułatwia jej tego prawowity dziedzic, do którego zaczyna czuć coś więcej…

Powiem Wam, że napięcie wyczuwalne jest od pierwszych stron. Już sam prolog jest niezwykle klimatyczny, mroczny i lekko niezrozumiały. Magiczna istota, w której ciele żyją dwie osoby? Bal u króla? A może widowisko dla wtajemniczonych w świecie złodziei, do którego nie tak łatwo się dostać? Kraina zmarłych, gdzie traci się lata na rozmowę z utraconymi bliskimi? A może tajemne przejścia, opuszczone skarbce, poszukiwania składników w jaskiniach pełnych potworów, czy intrygi polityczne? Narkotyk czerniący usta, zbuntowani lordowie czy aroganccy piraci? Znajdziecie to wszyscy tutaj, w idealnym wręcz mixie.

Osobiście jestem zachwycona jak zgrabnie autorka połączyła wszystkie swoje pomysły. Jaki ciekawy i niecodzienny świat stworzyła, pełen zagadek, naprawdę dziwnej magii i wielu różnych istot. Początkowo może Wam się wydawać, że ciężko jest się wgryźć, bo dialogi bohaterów są naprawdę specyficzne (więcej się nie rozumie niż rozumie), a autorka nie zalewa nas faktami, woląc żeby wszystko, co ma do przekazania wypłynęło w trakcie fabuły, ale zapewniam Was, że to jest w tym najlepsze. Takie zwodzenie, bawienie się słowem. Jestem również zachwycona jak idealnie wplotła wątek (naprawdę subtelny!) romantyczny w historię tak przesyconą akcją i intrygami, bo tutaj nie zwalniamy ani na sekundę i ciągle coś się dzieje. Relacja Larkyry i Dariusa to miód na moje serce: ich rozmowy, wzajemne pokazywanie swoich blizn, odkrywanie kolejnych warstw, zarówno tych szczęśliwych jak i pełnych cierpienia i smutku. Wszystko jest wyważone, a przez to wydaje się rzeczywiste, bo choć ta dwójka od początku jest sobą zainteresowana, to przez długi długi czas bardziej sobie nie ufają, niż na odwrót.

Ta książka to idealny przykład dobrej fantastyki z idealnie wyważonym wątkiem romantycznym, który doda rumieńców i napięcia. Od pierwszej strony będziecie się bawić fenomenalnie i choć cały końcowy plot-twist jest dosyć prosty i mało wymagający (to raczej fantastyka młodzieżowa, nie aż tak skomplikowana jak mogłoby się wydawać przy pierwszych stronach), to i tak jestem pewna, że zakończenie Was usatysfakcjonuje i tak jak ja będziecie wyczekiwać drugiego tomu. Tutaj każdy bohater ma przynajmniej dwie twarze: damy mogą być złodziejkami, lordowie mordercami, a całość jest wykonana tak ciekawie, że jestem pewna, iż połkniecie te lekko ponad 400 stron na jednym wdechu.