Soften me again

Tytuł: "Soften me again"

Autor: Weronika Schmidt

Data premiery: 08.01.2024r.

Wydawnictwo: Imagine Books

Jeżeli chodzi o drugi tom dylogii "Soften" to jestem usatysfakcjonowana z tej części 😁

Willow zdecydowanie była bardziej dojrzała. Widać tutaj przemianę bohaterki..Victor natomiast... to bohater, którego mogłabym co chwile przytulać 🤭

Lubię go. Bardzo!

To jeden z tych bohaterów, którzy pozostają w głowie na długo. Był opiekuńczy, odpowiedzialny, mądry, zaradny... No same plusy 😁 musicie koniecznie go poznać!

Oczywiście, żeby nie było tak kolorowo chłopak przeżuł swoje. Stracił siostrę... Jego życie totalnie się zmieniło, ponieważ dostał pod opiekę swoją małą siostrzenicę. Jak tu pogodzić karierę, życie towarzyskie i pełnienie obowiązków rodzicielskich w tak młodym wieku?

Victor stanął na wysokości zadania i uważam, że poradził sobie z tym znakomicie, choć on sam się zalamal...

.

Po pierwszej części Willow mnie denerwowała. Jest to również bohaterka z przejściami, ale miała takie pyskówki, że czasami chciałam nią potrząsnąć, a tutaj? Dziewczyna nie do poznania. Miło było czytać jak zmieniła stosunek do Victora...że to, co stało się pod koniec części pierwszej zostało wyjaśnione. Lubię jak wątki są w pełni zamknięte.

.

Cieszę się, że mogłam spędzić z tymi bohaterami weekend. I przyznaje, że jest to jedna z trzech książek w tym roku, która mi się naprawdę podobała!

To są moje klimaty 💕💙

.

.

A wy macie zamiar poznać bohaterów?

.

Polecam!💙

I dziękuję wydawnictwu za kolejną świetną książkę!

Rozsypaliśmy się na kawałki, które dopiero teraz tworzyły spójną całość.

Niektóre z rozczarowań bolą bardziej niż inne i, mimo że czujemy niedosyt, bardzo ciężko spojrzeć na historię negatywnie, ciężko wystawić jej choćby delikatnie słabszą ocenę, a tym bardziej dużo ciężej rozstać się z nią…

Po “You soften me” nie mogłam doczekać się kontynuacji, dlatego cieszyłam się jeszcze bardziej z tego, że nie muszę czekać na nią tak długo. Od samego początku spodziewałam się, że będzie to historia w rodzaju “płakajki”, czyli historii, która wywołuje fale łez. Z początku faktycznie tak było, praktycznie przez sporą część pierwszych stu stron miałam łzy w oczach, z czasem jednak zawitało odrętwienie, zwiastujące zupełnie inny odbiór historii niż się spodziewałam.

Całość recenzji [Adres usunięty]

„Życie ma wobec nas różne plany i w różny sposób próbuje dać nam lekcję”.

„Soften me again” Weroniki Schmidt to drugi tom dylogii SOFTEN. Kto czytał pierwszy tom ten już poznał Willow i Victora. Akcja drugiego tomu to zaledwie dwa lata później. Można powiedzieć, że to wcale nie tak dużo. Jednak w życiu naszych bohaterów przez ten czas sporo się zmieniło.

Czy ponowne spotkanie będzie dobre dla Willow i Victora?

Czy powinno się wchodzić dwa razy do tej samej rzeki?

Tego dowiecie się czytając „Soften me again”.

Pierwszy raz zalałam się łzami czytając prolog. Zawsze czekam na emocje podczas czytania, ale na takie uderzenie nie byłam przygotowana. Jedyna myśl jaka mi się w tym momencie nasunęła to, że nie robi się takich rzeczy czytelnikowi. Jednak po przeczytaniu książki wiem, że to było potrzebne. To pozwoliło mi zrozumieć postępowanie głównego bohatera, a jednocześnie spojrzałam na niego w innym świetle. Moim zdaniem to właśnie w nim zaszły największe zmiany

Autorka pokazała czytelnikowi, że nawet te złe, traumatyczne przeżycia mogą być początkiem nowej drogi, niekoniecznie usłanej różami. Idąc tą drogą nie raz potkniemy się o kamień, ale to nas nie zniechęci w podążaniu do obranego celu.

Książka Weroniki Schmidt to nie tylko historia pełna przemian zachodzących w głównych bohaterach. To przede wszystkim historia o pasji do tańca i o miłości, która zawsze zwycięża. Historia Willow i Victora jest dowodem na to, że warto zaryzykować i wejść drugi raz do tej samej rzeki.

Mam w swojej biblioteczce ksiàżki, do których lubię wracać teraz dołączy do nich dylogia SOFTEN. Jeśli kiedyś zwątpię czy warto robić to, co robię, wtedy sięgnę po dylogię Weroniki Schmidt. Bo pasja nadaje życiu sens, a jeżeli dzielimy to życie z ukochaną osobą wtedy cały świat leży u naszych stóp.

Gorąco polecam obie części dylogii i gwarantuję, że spędzicie miło czas.

Po niespodziewanym zakończeniu pierwszego tomu nie mogłam się doczekać dalszych losów bohaterów. Ciekawiło mnie co się u nich działo i jak potoczy się dalej ich historia. Otrzymałam wiele sytuacji pełnych emocji, które do tej pory we mnie siedzą.

Willow wróciła silniejsza i pewniejsza siebie, ale czy na pewno? Skrywa się za maską obojętności, a tak naprawdę czuje się zagubiona i samotna. Interesowała mnie jej nowa strona i kibicowałam jej, gdyż bardzo ją polubiłam.

„To zawsze wywoływało u dziewczyny dziwną iskierkę w oczach, tym razem jednak jej nie zauważyłem. Boleśnie mi to uświadomiło, że nie byliśmy już tymi samymi osobami, co wcześniej”.

Victor w tej części skupiał na sobie wiele mojej uwagi. Nadal jest fascynującą i tajemniczą postacią. Z wielką ochotą poznawałam wszelkie jego myśli i uczucia.

Początkowa relacja bohaterów mnie troszkę irytowała, udawali, że nic się nie stało, a tak naprawdę siedziało to wszystko głęboko w nich. Oboje mieli trudności w wyrażaniu swoich emocji i po części ich rozumiem, bo sama mam z tym kłopot. Całe szczęście później było już coraz lepiej.

Autorka utrzymała moje zainteresowanie w całości, przeczytałam książkę na raz. Pochłonęła mnie bez reszty. Nie byłam w stanie, choć na chwilę się od niej oderwać. Pragnęłam jak najszybciej poznać finał tej historii. Choć na końcu poczułam lekki żal, że to już koniec.

Styl autorki przypadł mi do gustu. Z przyjemnością przeczytam coś jeszcze spod jej pióra.

"Soften me again" to kontynuacja historii Willow i Victora i tutaj trzeba czytać koniecznie obie części, bo są mocno ze sobą związane 🥹.

Willow wraca do Londynu.. spełnia swoje marzenie, otwiera swoją szkołę tańca wraz z przyjaciółką i stara się poukładać sobie życie. Cały czas jednak pragnie zapomnieć o tym co łączyło ją z jej poprzednim partnerem tanecznym Victorem ... Jednak nie jest to takie proste, tym bardziej teraz gdy znów są w jednym mieście, a świat taneczny jest mały.

Victor podczas nieobecności dziewczyny wiele przeszedł, a jego życie bardzo mocno się zmieniło .. ciekawe co na to Willow, jak zareaguje na te zmiany ...

Och .. bardzo czekałam na tą kontynuację, wbrew pozorom niewiele jest książek z wątkiem tancerzy, a bardzo szkoda, to taki piękny sport❤️ Książki Autorki bardzo lubię, co widać na załączonym obrazku! I tym razem się nie zawiodłam, co więcej uważam że ta część jest lepsza od poprzedniej. Czytało się znacznie lepiej. Bohaterowie przeszli przemianę doroślej podchodzą do życia, mają swoje przemyślenia, a co więcej... Zdecydowanie teraz wiedzą czego chcą i aż miło się czyta o tym jak mocno do tego dążą i nie poddają się. 🥰

Nadal lubię zarówno dziewczynę jak i chłopaka, cieszę się, że ich słowne przepychanki nadal ty były i nadal były bardzo szczere, naturalne i zabawne. 🩵

Czasami moi drodzy trzeba naprawdę odejść, dać sobie ten czas... By być naprawdę szczęśliwym... A nie się męczyć... W końcu co ma być, to i tak będzie!

Jestem pewna, że po kolejną książkę Autorki też z przyjemnością sięgnę ❤️

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Nasza droga do szczęścia, które teraz przy sobie odczuwaliśmy, była usłana różami. Ale nie tymi pozbawionymi kolców. Wręcz przeciwnie. Była pełna ostrych cierni, które raz za razem rozrywały nasze serca i z każdą kolejną bolesną raną czyniła nas silniejszymi."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Soften me again" to druga i zarazem ostatnia część dylogii Soften autorstwa Weroniki Schmidt. Pierwsza część bardzo mi się podobała, więc niecierpliwie czekałam na dalsze losy Willow i Victora.

Mijają dwa lata.

Willow wreszcie spełniła swoje marzenie. Otworzyła szkołę tańca w Londynie. Robi to co kocha i zaraża tą miłością innych. Taniec to nadal jedną z najważniejszych rzeczy w jej życiu, tylko teraz została trenerką. Oprócz tańca oraz małego grona przyjaciół, nie ma nikogo. Stara się zapomnieć o miłości swojego życie, ale nie do końca jej to wychodzi. Czy ponowne ich spotkanie zmieni coś w jej życiu?

Victor, jego życie zmieniło się o 180 stopni. Teraz opiekuje się siostrzenicą i stracił radość z tańca. Czy ponowne spotkanie z Willow, sprawi że wreszcie dadzą sobie jeszcze jedną szansę?

Mam wrażenie, że to zupełnie inna historia i zupełnie inni bohaterowie niż w pierwszej części. Willow dojrzała, ale nadal nie umie otworzyć się na innych ludzi. Głęboko w sobie chowa ból i ciężko jej po raz kolejny zaufać. Nadal w tańcu znajduje ukojenie, choć miałam wrażenie, że ten temat teraz był mniej istotny. Pojawienie się Victora wprowadza zamęt w jej poukładane życie, ale za wszelką cenę chce ona sprawić, by on znów pokochał taniec. Co ich ponownie zbliży do siebie. Victor to już zupełnie inna osoba, wręcz otwarta księga. Wreszcie zostają wyjaśnione sprawy z przeszłości. Victor zrobi wszystko, by odzyskać jej miłość i zaufanie. Tylko czy tak łatwo będzie wybaczyć? Czy Willow po raz kolejny mu zaufa? Nadal ta historia jest pełna emocji. Uwielbiam w książkach humor i tu również jest go sporo. Taki urok Victora, że czasami, a nawet często zachowuje się jak dupek😅, ale cóż, za to go kochamy🤭.

Jeżeli jeszcze nie mieliście okazji poznać tej dylogii, to polecam to zmienić. Świetnie się to czyta i bardzo miło spędziłam przy niej czas. Polecam😊

Książka to tom drugi i ostatnio serii Soften Weroniki Schmidt. Pierwszy mnie zachwycił i nie mogłam się doczekać kontynuacji. Teraz jestem świeżo po lekturze i muszę przyznać, że trochę mam co do niego mieszane uczucia.

Willow wraca po 2 latach do Londynu i zakłada własne studio. Zdobywa klientów i wraz ze swoją przyjaciółka Atutum, zdobywają coraz to więcej klientów, których zarażają pasją tańca. Ma świadomość, że prędzej czy później spotka Victora i będą musieli wyjaśnić sobie wszystko albo unikać nawzajem. Kiedy Victor zapisuje Grace na zajęcia do studio Willow muszą nauczyć się współpracy dla dobra dziewczynki. Zwłaszcza że Willow dowiaduje się co wydarzyło się w życiu tej dwójki. Początkowo mu nie ufa, wie, przez co przeszedł poznaje prawdę sprzed dwóch lat ale nie potrafi zaufać. Jednocześnie chce pomóc Victorowie z odnalezieniem radości, jaką daje taniec. Czy jej się to uda? Czy zaufa ponownie?

Victor wie o powrocie Willow do Londynu. Wie także, że będą musieli zmierzyć się z przeszłością. Bardzo żałuje tego co zrobił jej dwa lata temu, ale wtedy chciał jej dobra. Przeszedł długą drogę, stracił siostrę, stał się "ojcem" dla Grace ale w jego życiu nie ma radości. Prowadzi wraz z przyjacielem szkołę tańca ale z tańcem dawno nei ma nic wspólnego. Kiedy Willow upiera się, że mu pomoże odzyskać radość z tańca podchodzi do tego sceptycznie. Wspólne treningi i to, że Grece uczy się w szkole tańca Willow ponowie zbliżają ich do siebie. Czy odzyska radość? Czy zdobędzie zaufanie Willow? Czy naprawi błędy z przeszłości?

Fabuła książki świetnie przemyślana, idealnie poprowadzona kontynuacja. Książkę czyta się świetnie a pióro autorki jest lekkie. Widać dużą przemianę bohaterów. Wilow stał się bardziej twarda, ma więcej wiary w siebie ale nadal nie potrafi się otworzyć na ludzi. Łatwo ją zranić i wszystko bierze do siebie ale skupiła się na tym co osiągnęła. Upór i ciężka praca dają efekty. Victor po śmierci siostry zmienił się i to bardzo. Stał się odpowiedzialny za Grace, ale to wszystko odcisnęło na ni duże piętno. Wydroślał ale stracił radość z życia, odciął się poniekąd od przyjaciół. Dopiero gdy w jego życiu pojawiła się ponownie Willow jego życie nabrało większego sensu. Czy jednak będzie umiał przyznać się do uczuć? Czy nie popełni ponownie tego samego błędu?

Sama fabuła jest dużo spokojniejsza niż tom pierwszy. Nie brakuje emocji, smutnych i radosnych chwili, czasem zabawnych momentów. Zabrakło mi tu trochę rozwinięcia wątku Willow i jej ojca. Poza dwoma momentami, które były takie epizodyczne, mało rozwinięte. Autorka skupiła się na relacji między dwójką głównych bohaterów. Victor to ciepły młody mężczyzn, który wie gdzie popełnił błąd. Willow zraniona, nie potrafiła zaudfac ale jej zachowanie było czasem irytujące. Działał sprzecznie sama ze sobą. Uparcie broniła się przed zaufaniem i mimo to, że miała ku temu powody to jednak działa bardzo dziecinnie.

Zakończenie zaskaujące choć w pewnym stopniu przewidywalne. Epilog świetnie podsumował historię. Seria Softem mnie urzekła historię, jaką w niej przeczytałam i choć tom drugi wg mnie jest słabszy niż tom pierwszy to mimo wszystko jest bardzo dobrze napisany. To ta książka w stylu, że czegoś mi zabrakło ale nie wiem sama jak to sprecyzować. Jako całość tworzy świetną historię. Polecam serię Soften.

Naprawdę nie mogłam doczekać się drugiej części tej historii, ponieważ pierwszy tom bardzo zapadł mi w pamięci. Pierwsze strony, pierwsze rozdziały i ogromne zaskoczenie. Sama nie wiem, dlaczego, ale myślałam, że po burzliwym zakończeniu, ponowne spotkanie naszych bohaterów, będzie chaotyczne. Myliłam się. Chociaż towarzyszyła temu masa emocji, to całość była przepełniona spokojem.

Nasi bohaterowie wykazali się olbrzymią dojrzałością i niesamowicie przyjemnie czytało mi się o tym, jak powoli odbudowywali swoją relację i próbowali nauczyć się funkcjonować razem, po wszystkim, z czym musieli mierzyć się osobno.

Czuję ogromną dumę, gdy myślę o głównej bohaterce. Ta dylogia to zdecydowanie jej historia. Od niepewnej i pokiereszowanej dziewczyny do kobiety, która potrafi z uśmiechem pogratulować swojemu wrogowi. Willow to bohaterka, która przeszła ogromną przemianę wewnętrzną i obserwowanie jej postępów było niezwykle satysfakcjonujące. Początkowo to Willow potrzebowała pomocy, jednak później to ona zapewniała pomoc każdemu, kto jej wymagał. W tym wszystkim nigdy nie zapominała o samej sobie, co wcześniej się jej zdarzało. Jeden z moich ulubionych wątków to ten z jej ojcem. Temat trudny, ale właśnie on pokazał mi największą zmianę, jaka zaszła w dziewczynie.

Choć momentami brakowało mi akcji, to nie brakowało mi tańca. Podoba mi się jaki proces przeszła relacja głównej pary, i to jak zdrowo podeszli do swojej przyszłości.

Warto jeszcze wspomnieć, że autorka ma cudowny styl pisania. Nawet nie wiem, kiedy skończyłam czytać. Mam wrażenie, jakby to była chwila. Ale chwila, która już na zawsze zostanie w mojej pamięci. Przepiękna historia o spełnieniu marzeń, radzeniu sobie ze stratą i o oczywiście o tańcu🩰

Tej książki wypatrywałam z niemałą ciekawości. W poprzedniej części emocje były mocno wyczuwalne – w tej również ich nie brakuje. Już na samym starcie czytelnik wpada w miejsce pogrążone w smutku. Jednak tak jak nie ma bieli bez czerni, nie ma też radości bez przykrych momentów. Dobrze się tutaj równoważą.

Ból i zranienie z poprzedniego tomu stopniowo przeradzają się w szczere uczucie i pogodzenie, poparte większą dojrzałością. Cudownie było o tym czytać, nawet jeśli parę razy zdarzyło mi się mieć ochotę potrząsnąć bohaterami. Widać jednak, że Willow i Victor przeszli pewną drogę od momentu zakończenia “You soften me”. Zmienili się, a ich relacja, nawet jeśli zawieszona w czasie, zmiękczyła mury, jakie wybudowali wokół własnych serc. Dowiadujemy się więcej o myślach Victora, jako że przechodzi tu bardzo wyraźną przemianę i otwiera się na to, co czuje i czego pragnie. Sporo rzeczy się wyjaśnia.

Taniec odgrywa w tej dylogii znaczącą rolę. Dał początek znajomości Willow i Victora, a teraz ta pasja, którą dzielą, może dać im również potrzebne ukojenie. Jest jak osobna emocja, której bohaterowie się poddają; integralną częścią ich życia i poniekąd także sposobem na przetrwanie.

Co prawda pierwszy tom podobał mi się bardziej, jakoś mocniej odczuwałam w nim tę całą tajemniczość. Tutaj było spokojniej, a małe plot twisty raczej mnie nie zaskakiwały. Mimo wszystko jestem całkiem ukontentowana tym, jakiego ta historia nabrała kształtu. Na pewno kiedyś do niej wrócę.

Jeśli macie ochotę na wypełnioną emocjami historię o dwojgu tancerzy, których wzajemna nienawiść oraz pasja przeradzają się w piękne uczucie, polecam wam dylogię "Soften".

💖Recenzja💖

Premiera 09.01.2024 r.

„Soften me again” – Weronika Schmidt

Zranione dusze i serca. Nie zawsze można znienawidzić, bo gdy raz się pokocha to może być problem z odkochaniem.

Willow spełniła swoje marzenia i otwiera szkołę tańca. Realizuje swoje pasje i uczy innych. Pomimo, że tyle osiągnęła to nie czuje się ważna w oczach ojca, jednak ona się nie zraża. Robi to co kocha i nie zważa na przeszkody. To wyjątkowa dziewczyna, która pomimo ogromnego zamknięcia potrafi ponownie się otworzyć na dawne uczucia. W obliczu cierpienia innych nie stoi bezczynnie, tylko idzie za głosem serca i pomaga. Ma czasem niekonwencjonalne pomysły, ale co się nie zrobi aby przywrócić komuś dawny blask. To złota dziewczyna, która w swoim życiu wiele przeszła, ale nigdy się nie poddała. Pomimo, że wiele osób rzuca jej kłody pod nogi to ona z uniesioną głową idzie dalej. Boli ją serce, ale wie, że jest warta o wiele więcej niż inni myślą.

Victor to dosyć trudny temat. W jednym momencie musiał podjąć bardzo ważną decyzje i to nie tylko dotyczyło jego życia. Stracił coś cennego, po czym ciężko mu się podnieść. Jednak pomimo bólu musi się uśmiechać, bo ma dla kogo. Troszkę zatracił siebie o swoją pasję. Stał się jałowy i pozbawiony sensu. Problemy nawarstwiły się i nie pozwalają żyć tak jak dawniej. Ma on jednak wokół siebie ludzi którzy zawsze mu pomogą, nieważne jak bardzo jest dla nich niemiły. Co do spraw uczuciowych to nie jest już taki jak kiedyś. Zmienił się. Jest w stanie walczyć o to co ważne i będzie czekał ile będzie trzeba.

Rozstanie. Cierpkie słowa. Ból. Każde z nich na swój sposób przeżywało zaistniałą sytuacje. Ona miała go znienawidzić, a on chciał przestać czuć. Jedno przypadkowe spotkanie i uczucia odżywają. Nie ma między nimi żalu i kłótni o to co kiedy się wydarzyło. Starają się traktować jak zwykli ludzie. Kiedy wychodzą pewne fakty to wszystko zaczyna się od nowa. Czułe gesty, spojrzenia w oczy i ciarki na ciele.

Niekonwencjonalny pomysł na jaki wpada Willow zbliża ich do siebie i pojawiają się nowe znaki zapytania.

Autorka w piękny i kulturalny sposób ukazała spotkania po rozstaniu. Pokazała, że gdy ludzie coś do siebie czuli, są w stanie zachowywać się wobec siebie normalnie. Wręcz nawet miło. Autorce udało się przekazać wszystkie emocje, a było ich całe mnóstwo. Moja buzia miejscami śmiała się z uczuć i z nostalgii, po policzkach płynęły łzy z cierpienia i bólu. Miejscami byłam mocno rozemocjonowana. Ewidentnie autorka ma dar grania ludziom na uczuciach. Poruszyła najczulsze struny mojego serca i duszy. To właśnie takich książek pragnę czytać. Skomplikowanych, ale pięknych za razem. Taniec również ukazany w wyjątkowy sposób, taki, że można się od zaraz zakochać.

Miłość jest mocno skomplikowanym uczuciem, ale tak pięknym i niepowtarzalnym, że można przenosić góry. A dawnego uczucia nie można tak łatwo zapomnieć, jeśli było prawdziwe.

To jest cudowna historia powróceniu dawnego uczucia i walki o to co w życiu jest ważne, czyli swoje szczęście. Bohaterowie prawdziwi, z krwi i kości, ze swoimi problemami oraz uczuciami, które są różne w różnych sytuacjach. Polecam każdemu kto wierzy w drugą szanse i odnowienie uczuć, bo cierpieniu.

11/10🔥

"Soften me again" jest drugim tomem dylogii Soften. Motywem przewodnim książki jest taniec co bez wątpienia sprawiło, że zatraciłam się w tej historii. Już podczas przygody z pierwszą częścią zwróciłam uwagę na ten motyw, który Weronika Schmidt oddała w sposób doskonały. 

Taniec tańcem, ale tym razem to relacja między bohaterami wydaje się być najważniejsza. Chyba każdy wie, jak trudno ponownie zaufać komuś, kto nas zawiódł. Stracić zaufanie jest łatwo, ale czasem trzeba nie lada wysiłku, aby je odzyskać. Szczerość i rozmowa o tym co czujemy i czego pragniemy to podstawa, by zbudować zdrowy, trwały związek. 

Duże wrażenie zrobiła na mnie metamorfoza Victora. Pewność siebie, upór w dążeniu do celu i to coś, co każda dziewczyna i kobieta szuka w mężczyznach. To jak przedkładał dobro swoje nad innych... świetnie ukazane. Mnie po prostu serce rosło. Willow również się zmieniła. Stała się silniejsza, spełniła swoje marzenia, a jej skomplikowana relacja z ojcem w końcu nabrała innego wymiaru. Jestem też oczarowana relacją między małą Grace a Willow. Coś pięknego... 

Ta historia pokazuje, że marzenia to coś, o co zawsze warto walczyć, nawet mimo porażek, które przecież mogą być dla nas bezcenną lekcją na przyszłość. Bez nich nasze życie jest jakby niepełne, czujemy, że czegoś bam brakuje. Dlatego czasem trzeba zaryzykować, zawalczyć, bo nie zawsze możemy dostać drugą szansę, by spełnić swoje marzenia. 

To powieść o spełnianiu marzeń, poświęceniu, drugiej szansie i mocy słów. To książka, która przypomina, jak ważna jest rozmowa, szczerość i zaufanie. Chcecie doświadczyć chwil wzruszenia, radości i całej palety emocji? Sięgnijcie po "Soften me again". Nie pożałujecie!

Drugi tom z serii Soften od Weroniki Schmidt nie porwał mnie tak bardzo, jak „You soften me”. Muszę jednak przyznać, że do dobrze napisana kontynuacja.

Pierwsza cześć przyzwyczaiła nas do gburowatego Victora, a przy lekturze drugiej miałam wrażenie, ze ktoś podmienił bohaterów. Poniekąd to logiczne, że okazali się być inni, w końcu akcja „Soften me again” dzieje się dwa lata po zakończeniach pierwszej części. Wierzcie mi, wydarzyło się przez ten czas wiele, nie zdradzę wam co, by nie odbierać przyjemności z czytania. Willow i Victor dojrzeli, spełniali marzenia, konfrontowali się z przeloscia, lub po prostu adaptowali się do nowej, nierzadko naznaczonej bólem teraźniejszości.

Czytając najnowszy tom znajdziecie odpowiedzi na każde pytanie pozostawione samo sobie. Autorka mistrzowsko podomykała rozpoczęte wątki. Po zakończonej lekturze miałam odczycie spokoju. Może się wam to wydawać dziwne, ale naprawdę nienawidzę porozpoczynanych i nieskończonych wątków, a tutaj Weronika zadbała o mój komfort psychiczny.

Przy tych wszystkich kłodach, które rzuca bohaterom los, Willow i Victor nie zapomnieli o ich wspólnej miłości: tańcu. I to właśnie ta czynność, ich wspólny talent pozwalał na ponowne poznawanie się, odkrywanie na nowo. Może właśnie dzięki treningom we dwoje ponownie sobie zaufali, postanowili zaryzykować, postawić na jedną kartę.

„Soften me again” było bardziej nostalgicznie, życiowe, a na myśl przychodzi mi pytanie, czy w rzeczywistym świecie, tej prawdziwej miłości dane jest istnieć, pokonać każdą przeciwność? Czy może los nie jest łaskawy i bardziej wzoruje się na tragicznej historii Romea i Julii?

Jeśli lubicie motyw drugiej szansy, taniec, masę emocji, trudną przeszłość- czytajcie.

Chciałam w ten nowy rok wejść z wielkim książkowym przytupem, który podniesie mnie na duchu i sprawi, że zechce mi się chcieć. Powiedzmy, że owa pozycja dodała mi różnych emocji. Wpierw na pewno smutek. Żeby było jasne, sama książka jest pięknie napisana, styl bardzo ozdobny i pokazowy, autorka stosuje tu dużo porównań, idealnie oddających klimat każdej sytuacji. Kiedy ukazuje radość, to jest to ogromna euforia przy której chce się skakać i tańczyć. Jednak, jeśli opisuje smutek, to chcemy płakać, rozpaczać i każda negatywna emocja wchodzi na nasze barki. I właśnie taki jest początek tej pięknej historii. Bardzo smutny i przygnębiający. Jest dużo podkreśleń jak postacie cierpią i jak sześcioletnia dziewczynka nie rozumie, dlaczego jej mamusi nie ma. Niestety to przygnębienie trochę trwa, więc jeśli przed początkiem lektury byliście radośni, to do pewnego momentu cały czar pryśnie i będzie po prostu przykro.

,, Nie mogłem po prostu być tak samolubny, żeby pozwolić ci zmarnować swój potencjał i kawał ciężkiej pracy. Musiałem wybrać i albo dać ci odejść, albo pozwolić zostać, a tym samym stanąć w miejscu".

Pozwólcie, że opiszę wam książkę jak najogólniej, bo tak naprawdę tą część można podzielić na wspomnienia tego co było, spełnienie marzeń odnośnie pracy i powrotu do przeszłości poprzez przyszłość i dokładanie do ognia kolejnych uczuć, które sprawiają, że płonie jaśniej. A nawet jeśli są dobre momenty, to obecnością są łzy wzruszenia, cieszenia się z wytrwałości i dojścia do upragnionego celu. Jednak po drodze jest wiele cierni na które nadeptuje chyba każda z postaci. Z tą opowieścią kojarzy mi się tylko nostalgia. Jest piękna, ale to co dobre ukazane jest przez łzy. Niby są cudowne przekazy walki o to co nasze, co utracone, co niby przepadło, ale starają się to podnieść, bo zawsze warto walczyć. Jednak wydaje mi się, że czystej radości z pozytywną radością, ze wszystkim co szczęśliwe w kolorowych barwach, niestety nie było tu obecne. Jeśli jednak ktoś potrzebuje czytać książki wzruszające, to polecam zacząć od pierwszego tomu. Ten wybór będzie dla was idealny.

Drugi tom dylogi „Soften me again” spowodował łzy w moich oczach oraz udowodnił,że na wyjątkowe rzeczy warto czekać.

„Życie ma wobec nas różne plany i w rożny sposób próbuje dać nam lekcję(…)Na wszystko przecież przychodzi czas”

Czy można zakochać się w bohaterach bardziej niż w I tomie?Otóż można!A to za sprawa dwójki niesamowitych osób-Willow i Viktora do których powracamy w II tomie po wielu miesiącach od ich rozstania.Obecnie są starsi,dojrzalsi i bardziej otwarci na życie.Los dostarczył im wiele chwil cierpienia oraz momentów w których spełniali swoje marzenia.Osiągnęli to,o czym marzyli z dala od siebie.Czy poświęcenie Victora było tego warte?W tej właśnie książce możemy poznać wszystkie odpowiedzi na te pytania. Najbardziej podobało mi się szczerość bohaterów.Wreszcie potrafili rozmawiać o tym co czuli i czego pragną.Rozmowa i szczerość jest podstawa zdrowej relacji,która przetrwa każda słabość i strach o jutro.

Victor i jego zmiana jest ogromnym zaskoczeniem.Dobro najbliższych było dla niego najważniejsze niż swoje.Jego determinacja oraz walka o ukochana ujęła moje serce.Natomiast Willow wreszcie pokazała swoją siłę w skomplikowanej relacji z ojcem jak i osiągnięciu swoich marzeń.

Autorka nie zapomniała o motywie przewodnim w histori jakim jest taniec i miłość do niego.Pokazuje,że nawet w kryzysowych chwilach życia taniec zawsze jest w sercu.Odpowiednia osoba sprawi,ze powróci On do życia i stanie się częścią świata.

Wraz z rozwojem wydarzeń kochałam bardziej postacie.Za walkę o przyszlość oraz sile w chwilach przegranych.

„Softem me again” to historia przepełniona emocjami w której bohaterowie potrafią szczerze rozmawiać i wreszcie pozwalaja sobie na szczęście,które stracili sprzed lat.

Czy Victor i Willow odnajdą wspólna drogę?Koniecznie to sprawdźcie!