Snowglobe

Ta książka niestety mnie rozczarowała. Uwielbiam dystopie, a dodatkowo zapowiedzi i zachwyty nad tą pozycją bardzo mnie zachęcił. Niestety. Według mnie pomysł dobry, ale ani bohaterowie ani wydarzenia nie porwały mnie z miejsca. Wiem, że wiele osób jest innego zdania jednak dla mnie to obojętna pozycja.

„Snowglobe” to powieść autorstwa Soyoung Park, przestawiająca dystopijną przyszłość. Wielu autorów czerpie swoje pomysły tego, co ma pod samym nosem. Zmiany klimatyczne, których doświadczamy są idealną iskrą, z której może ewoluować pomysł do napisania interesującej historii. Wyobraźcie sobie, że nasz świat spotkała katastrofa klimatyczna i jest on skuty lodem, zimny, nieprzystępny i trudny do przeżycia. Jak zawsze w takich przypadkach istnieje podział ludzkości. Są tacy, którzy pracują, aby inni mogli żyć w cieple, komfortowo. Czy jednak jest tak faktycznie? Czy ludzie widzą to, co chcą by inni dostrzegali? Gdzie leży prawda? Taka tematyka bardzo mnie zaintrygowała, musiałam po prostu sięgnąć po tą książkę.

Główną bohaterką książki autorstwa Soyoung Park pod tytułem „Snowglobe” jest Chobahm, to młoda dziewczyna, która ma wspaniałe marzenie, chciałaby zostać reżyserem. Żyje w świecie skutym lodem, co zostało spowodowane zmianami klimatycznymi. Istnieje miasto Snowglobe istnieje pod kopułą, gdzie pogoda jest zawsze idealna, a mieszkańcy mają wszystko. Dla tych pracujących na to, aby w mieście było wszystko jest mała nagroda. Jest także ucieczką od ciężkiej pracy i trudnym warunkom w jakich przyszło im żyć. Oglądanie reality show, które jest transmitowane wprost ze Snowglobe, żyją tam aktorzy, reżyserzy, ale ich życie jest publiczne. Goh Haeri nie jest po prostu aktorką, jest megagwiazdą i co ciekawe Chobahm jest do niej uderzająco podobna. Marzenie dziewczyny może się spełnić, kiedy odwiedzają ją wysłannicy z Snowglobe. Okazuje się, że Goh Haeri nie żyje, a Chobahm ma ją zastąpić. Przed dziewczyną otwierają się drzwi, za które chciałby się dostać każdy żyjący poza nim. Cho zajmuje miejsce gwiazdy, czy Snowglobe będzie takie wspaniałe, jak ukazuje je telewizja? Czy Chobahm zaakceptuje tą zmianę?

„Snowglobe” jest ciekawą powieścią, jej założenie jest świeże, budowa świata jest mocna, a rozwój postaci imponujący. To jedna z tych historii, które dają czytelnikowi do myślenia i przestrzegają przed nami samymi.

Chobahm dostaje szansę od życia, ma przyjąć rolę swojej ulubionej gwiazdy w Snowglobe, jedynym miejscu oszczędzonym przed surowym klimatem i okropnym chłodem. Korzysta z niej mając nadzieję na coś o wiele lepszego niż jej obecne życie, tylko po to, aby odkryć, że życie w idealnym świecie Snowglobe nie jest tak naprawdę tym, czym się wydaje. Soyoung Park bada tematy przywilejów, nierówności społecznych, zestawiając zamarznięte pustkowie naznaczone beznadzieją z ekstrawaganckim życiem wewnątrz globu, którego mieszkańcy mają sławę, majątek i bezpieczeństwo. Ludzie cierpią z powodu eksploatacji, pragną lepszego życia, marzą o tym, aby otrzymać szansę zostania aktorami. Jednak pod pozornie idealnym życiem przedstawionym przed ekranami telewizyjnymi kryje się całe społeczeństwo egzystujące pozorami, którego życie sprowadza się do zabawy intymnością w imię rozrywki. „Snowglobe” to wciągająca historia, w której ujawniane są mroczne i niebezpieczne sekrety, fabuła ma swój punkt kulminacyjny, a zwroty akcji zaskakują. Soyoung Park maluje ten surowy świat kreując moralnie szare postacie, sprawia, że poczułam zniecierpliwienie, chcąc dowiedzieć się, co będzie dalej. Fabuła książki jest interesująca, potrafiłam sobie wyobrazić to zderzenie dwóch środowisk i odczucia jakie towarzyszyły ludziom.

Lubicie oglądać programy typu reality show? A czy zdecydowalibyście się na zostanie gwiazdą takiego programu?

Świat został zniszczony przez katastrofę klimatyczną. Teraz to nic innego jak skuta lodem pustynia. Chobahm jest jedną z wielu, która pracuje przy wytwarzaniu energii. Większość zostaje przesłana do Snowglobe, miasta chronionego kopułą, który jest jedynym ciepłym miejscem na świecie. Ich nagrodą za ciężką pracę jest stały dostęp do nagrań z życia mieszkańców Snowglobe w formie reality show. I obietnica szansy na zostanie jednym ze szczęśliwców. Chobahm dostaje tę szansę. Ma jednak jedno zadanie. Musi udawać zmarłą aktorkę z kopuły. Tylko czy Chobahm da radę? I jakie tajemnice skrywa Snowglobe?

Autorka stworzyła naprawdę solidną dystopię. Koncepcja na świat jest świeża, zwroty akcji są zaskakujące, a rozwój postaci imponujący – zwłaszcza biorąc pod uwagę, jak wiele bohaterów jest podobnych do siebie pod względem fizycznym, a mimo to udaje się zachować odrębność między nimi.

Soyoung Park bada temat nierówności społecznych. Zestawia ze sobą mroźne pustkowie, naznaczone biedą i cierpieniem z ekstrawaganckim życiem wewnątrz kopuły, którego mieszkańcy opływają w luksus.

„Snowglobe” to niesamowicie wciągająca książka, która pełna jest mrocznych sekretów. Park rzuca światło na skorumpowany świat, w którym media manipulują jednostką, standardy piękna niszczą życie, a inżynieria genetyczna jest śmiertelnie niebezpieczna.

Autorka w zręczny sposób wyważyła ciężar tej historii, co sprawia, że po „Snoglobe” może sięgnąć również nieco młodszy czytelnik. Ta historia pozostawia po sobie mnóstwo pytań i przemyśleń.

Świat po nuklearnym konflikcie pokrywa lód i śnieg, ekstremalnie niskie temperatury, zawieje i nieustanne opady sprawiają, że każdy dzień to szkoła przetrwania. I choć tak właśnie wygląda codzienność Chobahm, dziewczyna wciąż ma nadzieję na lepszy los.

Snowglobe to marzenie wielu, ale dostanie się tam graniczy z cudem. Bezpieczna, słoneczna przystań w świecie skutym lodem jawi się jako raj również głównej bohaterce. Dziewczyna za wszelka cenę chce zostać twórcą kręconych tam seriali, bo tylko w taki sposób będzie mogła zamieszkać pod kopułą. Gdy w zimowym piekle jej wioski pojawia się sama reżyserka Cha i proponuje jej układ, Chobaham chwyta się swojej szansy, nie wiedząc jak wysoką cenę przyjdzie jej zapłacić za spełnienie marzeń.

Powieść Soyoung Park to dystopia, która zachwyca swoją mroźną precyzją, a jednocześnie rozgrzewa emocjami. To opowieść o perfekcji, która okazuje się więzieniem i o dziewczynie, która zbyt późno zdaje sobie sprawę, że nie wszystko, co błyszczy, jest złotem.

Tytułowe Snowglobe to gigantyczna kopuła, w której elita społeczeństwa żyje w luksusie i przepychu, pozostając jednak pod całkowitą kontrolą i nadzorem. Ich życia zamienione zostają w niekończące się reality show, pokazując ich nawet w najintymniejszych momentach. I choć na pierwszy rzut oka wszystko tam wydaje się takie naturalne i prawdziwe, za każdym gestem i łzą kryją się reżyserzy tego „doskonałego życia” i tajemnice, które odkryte, zniszczą nie jedną karierę.

W świecie, gdzie rzeczywistość to misternie zaprojektowany spektakl Chobahm będzie musiała dosłownie stać się kimś innym. Intrygi, kłamstwa i zabawa ludzkim losem, to tylko wierzchołek tej „góry lodowej”, z którą przyjdzie jej się zmierzyć.

Park tworzy świat, który wydaje się niemal namacalny – ogromne rozwarstwienie społeczne i technologiczne, ciągłe próby gonienia za marzeniami. Bohaterowie Snowglobe niczym realni ludzi łapią się na przekonaniu, że u sąsiada łąka jest zawsze bardziej zielona. Pewni idealności świata do którego dążą, boleśnie zderzają się z konsekwencjami swoich wyborów i ogromną ceną jaką przychodzi im zapłacić za spełnienie marzeń. Przedstawiony w książce postapokaliptyczny świat, rozdarty przez lód i uprzywilejowanie elit jest zimny, precyzyjny i odarty z romantyzmu. I choć widać w nim inspiracje klasycznymi dystopiami, to książka ma swój unikalny charakter – bardziej subtelny, psychologiczny, skłaniający do refleksji.

Pod idealną powierzchnią Snowglobe kryją się tajemnice – i to one napędzają fabułę. Każdy rozdział odkrywa kolejne warstwy iluzji, a Chobahm zaczyna zadawać pytania, na które nikt w kopule nie chce odpowiadać. To książka o władzy, manipulacji, ale też o marzeniach i o tym, co się dzieje, gdy nasze wyobrażenia o perfekcji zderzają się z rzeczywistością.

Jednym z najbardziej fascynujących aspektów powieści jest sposób, w jaki ukazuje kontrolę nad rzeczywistością. W kopule wszystko jest wyreżyserowane – emocje, relacje, nawet życie bohaterów programów, które oglądają miliony. To brutalna metafora współczesnych mediów i social mediów – tego, jak łatwo można manipulować ludźmi, jeśli pokaże się im tylko to, co mają widzieć.

Snowglobe to książka, która wciąga niczym wir – najpierw zachwyca swoim światem, potem intryguje fabułą, a na końcu zostawia z pytaniami, na które nie ma prostych odpowiedzi. To nie tylko dystopijna opowieść, ale też komentarz na temat naszego współczesnego świata – w którym technologia obiecuje nam perfekcję, ale w zamian odbiera coś znacznie cenniejszego.

Liczę, że pojawi się kolejny tom, ponieważ niezwykle podobała mi się ta pozycja. Daje solidne 8/10 i polecam wszystkim fanom dystonii i postapo.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu StoryLight

Wydawnictwu Insignis

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współpracareklamowa

Kataklizm klimatyczny, cały świat pokrywa gruba warstwa śniegu, średnia temperatura na zewnątrz to -45 stopni Celsjusza. Ludzie by przeżyć pracują zmianowo w elektrowni i siłą swych mięśni poruszają turbiny wytwarzające prąd.

Jedyną ich rozrywką jest oglądanie telewizji, oglądają reality show z udziałem uprzywilejowanych mieszkańców Snowglobe — futurystycznego miasta chronionego przezroczystą kopułą. W jego murach elita żyje w luksusie, a każdy jej ruch jest transmitowany na zewnątrz.

To jedyne miejsce w w którym jest ciepło i każdy marzy, że kiedyś właśnie tam trafi i nie będzie musiał martwić się o chłód czy jedzenie, jedyną ceną jest prywatność.

Nasza bohaterka marzy, by zostać reżyserką i móc produkować w kopule swoje programy, nieoczekiwanie dostaje propozycje życia w kopule, jednak w zupełnie innej formie niż sobie wyobrażała.

Gdy obejmuje to pełne przepychu, choć sztuczne życie, zaczyna odkrywać złowrogie prawdy ukryte pod wypolerowaną powierzchnią miasta. Z każdym odkryciem powieść zagłębia się coraz bardziej w tematy oszustwa, władzy i ceny przywilejów.

Powieść stawia niepokojące pytania: Ile z tego, co widzimy, jest prawdziwe? Jak daleko posuną się ludzie, aby utrzymać iluzję doskonałości? Kontrast między walczącymi masami na zewnątrz Snowglobe a spektaklem wewnątrz odzwierciedla rzeczywiste problemy nierówności majątkowych i manipulacji społecznej.

Jednak nie tylko to jest w tej książce ciekawe bo Snowglobe skrywa więcej mrocznych tajemnic niż by się wydawało, a w jedną z nich jest zaangażowana nasza główna bohaterka. Czy odkryje ona prawdę?