Skazani na miłość

Dagmara to młoda farmaceutka, której życie nie rozpieszcza od dzieciństwa. Niekochana przez ojca, potem matkę, dorastała w poczuciu, że jest tym gorszym dzieckiem. Jej brat był pupilem rodziców. W chwili obecnej ojciec nie żyje, matka leży sparaliżowana po udarze, a brat nie poczuwa się do opieki nad nią. Dagmara wzięła na siebie odpowiedzialność za nią i opiekuje się nią najlepiej jak potrafi. Kobieta nie ma czasu na przyjemności. Przepełnia ją gorycz, gdyż w pracy też nie ma lekko. A aptece trafiają jej się różni klienci, ale jeden wyjątkowo załazi jej za skórę. Jest nim policjant Krystian. Spotkanie w aptece nie będzie jedynym, co dziewczynę irytuje, gdyż nie znosi mężczyzny. Czy Dagmara zazna w końcu trochę szczęścia i czy Krystian okaże się takim, za jakiego uważa go Dagmara?

Moja ostatnia przeczytana książka dotyczyła choroby, opieki nad chorobą osobą i relacji z toksyczną siostrą. Tu niespodzianka, bo mam dziś podobną historię, lecz całkiem inną! Jest ona napisana w całkiem innym stylu, bo choć są tutaj niełatwe tematy, to ja się przy tej historii bawiłam wybitnie! Wracając do wspomnianego tematu choroby, jest tu przedstawiony obraz kobiety sparaliżowanej i leżącej, przy której wszystko trzeba zrobić: nakarmić, umyć, przewinąć. I autorka się tutaj nie pieściła, bowiem są fragmenty, w których jest to szczegółowo przedstawione. Widać ile wyrzeczeń i trudu musi przejść osoba, która podejmuję się takiej opieki. W tym przypadku była to córka, która była w tym wszystkim sama. Nie ukrywam, że ten wątek był bardzo poruszający i mnie osobiście bardzo dotknął, gdyż moja babcia też była osobą po udarze. Wiem więc z czym borykała się główna bohaterka.

Kolejny wątek: toksyczne rodzeństwo, a w tym przypadku brat. Ironia losu polegała na tym, że dziecko, które było odtrącane i czuło się niekochane, z troską i oddaniem zajmowało się chorym rodzicem, a to drugie, które było chwalone i faworyzowane, odwróciło się od matki i los jej, był mu całkiem obojętny. Oczywiście nie ma tu także mowy o miłości rodzeństwa względem siebie. To tak jakby chcieć połączyć dobro ze złem. Dagmara była twardą babką, ale mając takiego brata, miała momenty kryzysowe i naprawdę szczerze jej współczułam, tym bardziej, że los zakpił sobie i z niej i z jej matki.

Wisienką na torcie jest relacja Dagmary i Krystiana. On dla niej był dupkiem, a ona dla niego zołzą. Krystian był narwańcem, a Dagmara miała cięty język. Jedno, drugiemu dogryzało, a ich potyczki słowne były momentami bardzo zabawne. Jednak w myśl powiedzenia " Kto się czubi, ten się lubi" tych dwoje ciągnęło do siebie. Oj było i gorąco i czule i śmiesznie i ekscytująco i niebezpieczne. Oboje podbili moje serce ❤️.

"Skazani na miłość" jest drugim tomem z tzw. serii o romansie aptecznym. Ten przedstawia losy innych bohaterów niż w części pierwszej, choć są nawiązania do poprzedniej, można jednak czytać bez znajomości wcześniejszej. Narracja poprowadzona jest z perspektywy głównej bohaterki. Mnie ta seria ujęła dlatego, że pomimo zawartych tu naprawdę trudnych motywów, szczerze się przy niej uśmiałam. Ponadto autorka naprawdę fajnie pisze, nie męczy czytelnika opisami, a jeśli chodzi o całość, to naprawdę nie mam do czego się przyczepić.

Będę was namawiać na przeczytanie tej serii nie tylko dlatego, że ma cudownych bohaterów, ciekawą fabułę czy pokazuje uczucie w inny sposób, lecz także dlatego, żebyście się przekonali, jak trudnym i niewdzięcznym zawodem jest magister farmacji. Myślę, że wielu z was będzie go zdecydowanie inaczej postrzegać. Ja jestem zakochana w obu tomach i z tego miejsca mogę przyznać, że autorka wskakuje na listę moich ulubionych autorek ❤️!

"Moje życie było więzieniem. Nie zbudowanym z krat i betonu, ale z obowiązku i poczucia winy, którego nie rozumiałam. Nikt mnie nie trzymał w nim siłą, a jednak tu tkwiłam. Sama stworzyłam sobie celę z resztek lojalności, którego nigdy nie powinnam była czuć."

Dagmara to postać, którą od razu lubiłam pomimo tego, że jest jędzowata. Kobieta skrywa w sobie wiele bólu, ojciec traktował ją jakby nie istniała tylko dlatego że chciał kolejnego syna, a matka po jego odejściu do innej kobiety przejęła jego rolę. Pomimo tego bohaterka nie potrafiła się od niej odwrócić, gdy ta doznała udaru i teraz potrzebowała jej opieki.

Krystian, cudowny bohater, który początkowo wydawał się burkliwy i nieprzystępny. Ale… tutaj pojawia się, ale ponieważ jest to postać, która także skrywała w sobie ból przez co trudno mu było zaufać kobietom. Jednak, gdy poznał Dagmarę robił wszystko, aby czuła się kochana i ważna.

Klaudia wraca po raz kolejny do nas z romansem aptecznym, chyba po raz pierwszy dzięki niej poznałam bliżej pracę z jaką mierzą się farmaceuci, ale jak ważny jest ten zawód. No i może czasami jaki potrafi być mściwy. Jak ja dobrze się na niej bawiłam, szczególnie podobali mi się pacjenci który przychodzili po recepty a nasz bohaterka nie szczędziła im prawdy. Może i nie zdarzyłoby się to w prawdziwym życiu, ale czytając tą historię z chęcią bym coś takiego zobaczyła.

Może nie jest to długa historia, ale w pełni spełniła ona moje oczekiwania, bo dała mi tak wiele emocji począwszy od rozgoryczenia, które czuła główna bohaterka a skończywszy na rozbawieniu jakie dostarczyli Dagmara i Krystian. Zdecydowanie jestem za tym, aby autorka napisała jeszcze więcej takich historii z wątkiem aptecznym.

" Skazani na miłość" to książka, która daje ukojenie, że po burzy nadal może wyjść słońce i tak było w przypadku głównej bohaterki. Dagmara przyszła bardzo wiele, ale dzięki temu, że poznała Krystiana mogła w końcu przestać wegetować, ale zacząć normalnie i szczęśliwie żyć. Nie obyło się oczywiście bez docinek pomiędzy nimi, ale to tylko jeszcze bardziej ich do siebie zbliżyło.