Siostry z Auschwitz

Słyszałem wcześniej o Roxanne van Iperen, słyszałem, że zdobyła nagrodę Hebban, dlatego z dużą nadzieją sięgnąłem po 'Siostry z Auschwitz'. Autorka kreśli opowieść opartą na faktach, zadziwia warsztatem literackim, tworzy wartką akcję. Nie mam zbyt dużo czasu na czytanie, jednak tej książce poświęciłem całkowicie mój wolny weekend, z pewnością był to doskonale spożytkowany czas, gdyż poszerzyłem swą wiedzę i zaczerpnąłem kilku cennych refleksji. Z pełnym przekonaniem polecę, czekam na kolejne książki pani van Iperen.

Dzisiaj kilka słów o prawdziwej historii dwóch żydowskich sióstr, które wykazały się niezwykłą odwagą i heroizmem w czasach tak okrutnych, których żaden człowiek nie chciałby przeżyć.

Kiedy II Wojna Światowa zbliża się wielkimi krokami Żydzi dostają wezwania, w ich dowodach pojawiają się pieczęcie z literą J, zostają odsunięci od jakiejkolwiek władzy, wyrzuceni z uniwersytetów, nie wolno im prowadzić własnych działalności.

Jednak prawdziwy dramat zaczyna się, gdy do władzy dochodzi Hitler. Dla żydowskiej społeczności oznacza to eksterminację, śmierć.

To w tym czasie bohaterskie siostry Janny i Lien Brilleslijper w Holandii dołączając do ruchu oporu pomagają swojej żydowskiej społeczności. Załatwiają fałszywe dokumenty, pomagają w ucieczce, organizują jedzenie. Jednak największym ich osiągnięciem jest stworzenie ostoi w środku lasu- Wysokiego Gniazda. Tuż pod nosem wroga ukrywa się tam około 20 Żydów, każdego dnia drżąc o swoje życie. Dom podczas ostatnich czystek w kraju tętni życiem. Przez wiele miesięcy pozostają niezauważeni, jednak zostają zdradzeni i tak poznajemy drogę i życie sióstr w obozie Auschwitz.

Chęć uzyskania czystej aryjskiej rasy przez Hitlera niosła ze sobą okrucieństwo, którego nie sposób zrozumieć. Żyły jednak w tym okropnym świecie anioły, które wykazywały się nieziemską odwagą i determinacją by pomagać w utrzymaniu życia innych. Siostry robiły wszystko, co w ich mocy by ratować ludzi przez śmiercią.

Opisy dojazdu do obozu jak i samego w nim życia wywołuje dreszcze na skórze, mrozi krew w żyłach. Jednak nawet tam wielu udawało się przeżyć. Jak wielką determinację i chęć życia trzeba mieć by to przetrwać? Nie potrafię się temu nadziwić.

To ważna książka z ogromną ilością wiedzy, otwiera oczy. Nie pozwala zapomnieć do czego zdolny jest człowiek w swoim okrucieństwie.

Tym razem zacznę troszkę inaczej, ponieważ historia, jaką znalazłam w książce, oparta jest na faktach i daruję sobie zarys historii.

Kim były Siostry Janny i Lien Brilleslijper? Na pewno nie były zwykłymi kobietami, a to, co robiły dla innych, w czasie wojny sprawiło, że je po prostu podziwiam. Ich historii nie znałam wcześniej i uważam, że był to błąd. O takich ludziach powinno się mówić i to jak najwięcej. Janny i Lien bardzo dużo ryzykowały, prowadząc Wysokie Gniazdo – miejsce, w którym schronienie otrzymywali Żydzi, w którym życie toczyło się w miarę normalnie, pomimo że nieopodal byli członkowie partii nazistowskiej. Kobiety wiedziały, co im grozi, jednak nie zamierzały przestać pomagać. Niestety do czasu, aż za swoją dobroć zostały zdradzone i nie tylko już nie mogły pomagać, ale same trafiły do transportu, który miał je zawieść do Auschwitz.

To nie jest lekka książka, którą się szybko zapomni. To książka, w której poznamy historię trudną, bolesną, taką, która wywołuje wiele emocji. Nie jednokrotnie musiałam na chwilę zatrzymać się, aby „przetrawić” to, co przeczytałam. Po mimo że nie jest to pierwsza książka o tej tematyce, nadal nie mieści mi się w głowie, jak można tak traktować ludzi, jak można być tak złym, okrutnym, bez sumienia. Na szczęście byli też ludzie, na których pomoc można było liczyć. Dobre, szlachetne, bezinteresowne, opiekuńcze – takie właśnie były siostry Brilleslijper. Niestety zostały zdradzone i za dobro które niosły, zapłaciły wysoką cenę.

To, co się działo, podczas drugiej wojny światowej było okrutne, osobiście lubię książki z historiami z tego czasu, a jednocześnie zawsze mocno je przeżywa. Według mnie książkę pt.: „Siostry z Auschwitz” warto przeczytać i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

W świecie, kiedy życie jest zbrodnią dwie bohaterki zbudowały odskocznię, która choć przez chwilę stwarzała pozory normalności. Jednak i to było solą w oku sąsiadów życzących Żydom wszystkiego co najgorsze. Tak rozpoczął się wstęp do piekła zgotowanego człowiekowi przez drugiego człowieka.

Literatura nawiązująca do obozowych czasów nie należy do najłatwiejszych, ale jestem zdania, że każdy czytelnik - w odpowiednim dla siebie momencie - powinien zmierzyć się z tematem, poznać brutalną przeszłość i spróbować wyciągnąć wnioski. W tym gatunku pojawiło się wiele książek wartych uwagi, ale mnie osobiście przyciągają do siebie najbardziej te, które łączą świat zewnętrzny z życiem w obozie, ponieważ otrzymujemy silny, szokujący kontrast. Właśnie ten motyw wykorzystuje Roxane van Iperen najpierw dając nam złudne poczucie nadziei, by ostatecznie i tak podciąć bohaterom skrzydła.

Siostry Janny i Lien Brilleslijper prowadziły miejsce, które w Holandii było ostoją dla tych, którzy uciekali przed nazistowskim terrorem. Wysokie Gniazdo pozwalało chociaż na moment zapomnieć o tym co dzieje się dookoła i złapać oddech, gdy dookoła ostatni Żydzi wywożeni byli do obozów zagłady. Jednak nie wszystko poszło po myśli sióstr i te, wraz z rodziną Anny Frank, trafiły ostatnim transportem do Auschwitz. Tak rozpoczęła się tragiczna podróż o której świat nigdy nie powinien zapomnieć.

Wiemy co się wydarzyło, ponieważ historia oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. Mimo wszystko trudno nam uwierzyć w los jaki spotkał siostry, które jako jedne z niewielu wykazały się dobrym i bezinteresownym sercem w czasach prawdziwego okrucieństwa. Roxane van Iperen od początku stworzyła gęsty klimat, który ze strony na stronę potęgował mroczne napięcie, bo chociaż przywitała nas sielanka to nie dało się uciec od poczucia nadchodzącej grozy. Fabuła trzymała mnie więc w swoich objęciach i nie pozwalała się odłożyć choćby na moment, ponieważ piękny i obrazowy styl autorki pozwolił mi poczuć się obecnym uczestnikiem całej akcji.

"Siostry z Auschwitz" to piekielnie emocjonalna powieść, w której każdy ruch bohaterów ma znaczenie. Motywuje do działania, uczy zrozumienia dla drugiego człowieka, ale jednocześnie nie boi się podkreślać ludzkiego egoizmu czy czystej obojętności. To kolaboranci i nazistowscy sąsiedzi dopuścili się wydania Wysokiego Gniazda, i chyba to bolało najbardziej. Niezwykle przejmująca, szczera i odważna lektura, która - mam nadzieję - trafi na półkę każdego z Was.

Wszelkie autentyczne opowieści z wojną w tle wzbudzają całą paletę skrajnych, przeszywających emocji, z jakich nie sposób ochłonąć. Mieszanka niewyobrażalnego cierpienia, bólu i strachu, dowodów bestialskich czynów nie jest bowiem zjawiskiem, z którym da się pogodzić czy przejść obojętnie. I choć w obecnych czasach takie okrucieństwo większość z nas zna jedynie z opowieści pisanych czy mówionych, są one wciąż żywe i tak samo przytłaczające. Dla niektórych jednak życie w czasach wojny nie jest zaledwie opowiastką, to mroczne demony przeszłości, bolesne rany, jakie rozdrapane wciąż są tak samo silną, niewyobrażalną udręką. To także potężna dawka miłosiernych czynów, bezinteresownej pomocy, dowodów odwagi i walki o przetrwanie własne, swoich najbliższych, jak i zupełnie obcych osób, bo przecież w obliczu wojny wszyscy są równi, nikt nie zasługuje na tak porażające cierpienie i niesprawiedliwość.

Są takie pozycje, które wywołują wachlarz obezwładniających emocji i zostawiają po sobie ślad już na zawsze. Książka"Siostry z Auschwitz" zdecydowanie do nich należy, to lektura, jaka silnie potrząsa czytelnikiem, zalewa jego serce koszmarnymi, brutalnymi obrazami, dosadnie ukazującymi okrucieństwo wojny, lecz także napawa serce nadzieją, że dobro, szlachetność i chęć niesienia pomocy, mimo wielkiego ryzyka, są czymś niezniszczalnym, niepodważalnym.

Szok, niedowierzanie, gniew oraz strach, to główne emocje, jakie towarzyszyły mi podczas lektury "Sióstr z Auschwitz". Świadomość, iż jest to historia oparta na faktach, dodatkowo bulwersuje i wprawia w osłupienie. To książka, która pozostawi po sobie ślad już na zawsze, na samo wspomnienie do oczu będą napływać łzy!

Przerażająca, przeszywająca na wskroś, napełniająca duszę bólem, a jednak niosąca iskierkę nadziei, że nic nie jest w stanie zniszczyć dobrego serca i odwagi! Ta niezwykła, autentyczna opowieść dotknie waszej najczulszej struny i zostanie w pamięci na bardzo długo! Polecam!