Sielsko, nie anielsko, czyli mieszczuch w oparach inwentarza

Życie na wsi

Główna bohaterka książki Anny Podedwornej, Basia, wychodzi za mąż za rolnika. Przeprowadza się na wieś, porzucając swoje dotychczasowe życie w mieście. Musi przystosować się do zupełnie innego trybu życia i stylu życia niż w miejskiej dżungli i ogarnąć swój nowy świat, w którym przyszło jej żyć.

Wraz z bohaterką poznajemy prawdziwe życie na wsi, ciężką i nieraz wyczerpującą pracę rolników, odkrywamy przeróżne sekrety i tajemnice, które dla urodzonych i mieszkających całe życie w miastach ludzi, mogą być zaskakujące i intrygujące. Dla tych, którzy znają choć trochę życie na wsi, nie będą one niczym nowym.

Jestem zawiedziona, że nie była to zwyczajna powieść obyczajowa, a raczej pamiętnik głównej bohaterki opowiadający o jej przygodach po przeprowadzce na wieś. Książkę czyta się szybko, ale nie była ona tym, czego się po niej spodziewałam.

Dla tych, którzy są ciekawi i nie znają obrazu prawdziwego życia na wsi kiedyś i teraz to polecam lekturę tej książki jak najbardziej.

A za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Was Pos.

Basia to młoda dziewczyna z miasta. Wraz z mężem kupują dom na wsi z całym jego inwentarzem. Od tej chwili na jej głowie będzie nie tylko utrzymanie domu, ale także pracę w polu czy karmienie i oporządzanie zwierząt. Niby nic, ale kiedy zostaje z tym sama, a wszystko się wali, można się załamać. Czy Basia wytrzyma na wsi czy spakuje się i wróci pierwszym autobusem do miasta? Musicie się przekonać sami!

Autorka pisze lekko i przyjemnie. Jest tu wiele opisów, szczególnie w części poświęconej wsi dawniej, ale są one ciekawe i nie zanudzają. Dialogi są naturalne, a niekiedy parskalam śmiechem.

Akcja toczy się swoim rytmem. Nie pędzi, ani się nie wlecze. Wszystko idealnie się łączy że sobą w całość, więc nie zgubimy się w wydarzeniach.

Okładka jest świetna! Bardzo mi się podoba i idealnie pasuje do książki.

Życie na wsi nie jest łatwe. Basia przekonała się o tym już na samym starcie. Chciała zmiany, to ją dostała. Praca na roli czy w gospodarstwie nie jest w cale taka prosta, a czasem problemy się piętrzą. Jednak Basia łatwo się nie poddaje i choć jest ciężko, musi rzucić szpilki na rzecz gumiaczków, zadziera wysoko brodę, bo kto jak nie ona. To rezolutna i fajna Bohaterka, której nie da się nie lubić.

Autorka w ciekawy sposób poprowadziła tę książkę. Bowiem losy Basi i Tomasza są poprzeplatane tym jak dawniej wyglądało życie na wsi. Jak nie było udogodnień np w maszynach czy choćby toalecie w domu. To wszystko opisane było w taki sposób, że czuło się, że jest się tam i wszystko się przeżywa. Fachowe słownictwo również tu znajdziemy, jednak nie bójcie sje, bo wszystko jest równie łatwo i przyjemnie wyjaśnione.

Jest to totalnie inna, ciekawa, świetnie napisana książka, po którą sięgnąć może każdy. Dajcie jej szansę i poznajcie wieś z perspektywy rolnika. To ciężka praca, bez której nie można by było funkcjonować. Myślę, że po tej lekturze każdy powinien docenić trud i pot włożony w uprawę roli i nie tylko. Bo wieś to nie tylko piękne widoki, pola pełne zboża, ale to także mnóstwo pracy przy tym i przy zwierzętach. Mi książka przypadła do gustu i wam polecam serdecznie!

Baśka urodziła się i wychowała w mieście. Wydawało jej się, że na wsi to są wieczne wakacje, piękne widoki, dużo wolnego czasu. Dlatego, kiedy jej mąż Tomasz wypatrzył gospodarstwo wraz ze zwierzętami w atrakcyjnej cenie, dała się namówić. Dość szybko okazało się, że nie miała pojęcia, jak wygląda życie na wsi. Musiała nie tylko zmienić swoje poglądy, ale również nauczyć się żyć w nowych realiach. Czy da radę?

Zacznę od tego, że książka to nie tylko sama historia Baśki. Mamy na przemian - rozdział z jej historią oraz rozdział, w którym poznajemy wieś, zasady tam panujące i wiele więcej. Przyznam szczerze, że nie spodziewałam się takiego połączenia i było ono dość pomysłowe. Można było się dowiedzieć wiele ciekawostek.

Jeśli chodzi o historię Basi, nie stwierdzę, że mnie zachwyciła, a jednocześnie nie była nudna. To jedna z tych pozycji, którą fajnie się czyta, jednak nie zostaje nam w pamięci na długi czas.

Główną bohaterką jest Basia, kobieta, która z bardzo się zmienia. Zamienia stołek w korporacji na widły i grabie. Jest bohaterką, którą polubiłam.

„Sielsko nie anielsko, czyli mieszczuch w oparach inwentarza” to książka, którą czyta się szybko, a jednocześnie nie zapamiętuje historii na długo. Jednak uważam, że warto przeczytać, kiedy mamy ochotę na coś lżejszego i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Cześć. Lubicie jeździć na wieś? Czy jednak wolicie miasto?

Ja zdecydowanie wolę wieś, otaczająca mnie cisza i spokój zawsze daje mi ukojenie po pracy.

Bardzo się cieszę, że mogłam przeczytać książkę  „Sielsko nie anielsko czyli mieszczuch w oparach inwentarza” Anna Podedworna, od wydawnictwa Waspos. Autorka świetnie przedstawiła tą prawdziwą wieś, ze wszystkimi detalami.

Bardzo polubiłam Basię, która urodziła się w mieście, jej mąż Tomasz wychował się na wsi i jak tylko nadarzyła się okazja zakupił  gospodarstwa i namówił do tego pomysłu żonę.

Czy Basi uda się zaaklimatyzować na wsi?

Znam wieś bardzo dobrze, miałam tam rodzinę i co wakacje tam właśnie się zaszywałam. Pamiętam żniwa, dojenie krów, pracę w polu związaną z usuwaniem chwastów. Teraz też mieszkam na wsi ale nie posiadam ani pola, ani zwierząt  hodowlanych. Jednak też nie należę do opisanych w książce osób napływowych. Gdyż żyję ze swoimi sąsiadami w zgodzie, tak jak opisała autorka to ja się tu do nich wprowadziłam.

Praca na wsi jest bardzo ciężka, nie trwa osiem godzin, a czasem cały dzień i wymaga wielu wyrzeczeń. Jednak satysfakcję daje dobrze wykonana praca i jej końcowy efekt.

Książkę polecam!!!

W książce "Sielsko nie anielsko czyli mieszczuch w oparach inwentarza" Anna Podedworna przenosi nas na wieś - ale nie taką z folderów czy romantycznych książek, lecz prawdziwą - soczystą, pełną błota, kurzu i zapachów niekoniecznie Chanel no 5.

Mąż Basi, Tomek, wychował się na wsi i chciałby tam wrócić. Spełnia więc swoje wielkie marzenie i kupuje gospodarstwo - na dodatek w inwentarzem. I tak ze stuprocentowego mieszczucha Basia zostaje wiejską gospodynią. Z jakim skutkiem? Przekonajcie się sami...

Jeśli oczekujecie romantycznej powieści o wsi - to nie tutaj. Autorka nie owija w bawełnę, niczego nie upiększa - pokazuje wiejskie życie, takie jakie ono jest, z wszystkimi jego urokami I aromatami.

W książce mamy dwa typy narracji - kartki z pamiętnika Basi przeplatane są rozdziałami z perspektywy Autorki, która przybliża nam realia życia na wsi- kiedyś i teraz. Z jednej strony podobał mi się ten zabieg, ale mam mały niedosyt - chętnie poznałabym lepiej Basię i Tomka, ich historię, wzajemne relacje. Tego mi trochę brakowało.

Oczekiwałam czegoś innego, ale to, co dostałam - spodobało mi się.

Jestem stuprocentowym mieszczuchem, nie miałam rodziny na wsi, do której mogłabym jeździć na wakacje ( no dobra, byłam raz u cioci mojej przyjaciółki), więc taka lektura była dla mnie bardzo interesująca i pouczająca.

Myślę, że warto pisać i czytać takie książki. Dzięki temu możemy choć odrobinę poznać życie na wsi - wypełnione pracą, przyrodą, radzeniem sobie w przeróżnych sytuacjach.