Shuttergirl

C.D. Reiss nie zawodzi. Podobnie jak w jej poprzednich książkach (serię "Marriage Games" uwielbiam) rozpala czytelniczki do czerwoności. Zaskakujące zwroty akcji i mnóstwo pikanterii - jeżeli na to liczycie, to "Shuttergirl" Was nie zawiedzie. Polecam miłośniczkom erotyków.

"Shuttergirl" jest jedną z tych książek, na które autor miał pomysł i wykonanie również mu się udało. Michael jest sławnym aktorem i właśnie gra ważną rolę w nowym filmie. Laine jest znaną paparazzi. Ta dwójka spotyka się po latach i przypominają im się uczucia z przeszłości. Jednak ich światy całkowicie różnią się od siebie. Właśnie dlatego najlepszą opcją jest, aby zapomnieli o sobie.

Bardzo spodobała mi się ta historia, bo autorka przedstawia nam prawdziwe życie aktora, ale również paparazzi. Każdy z nas zapewne zdaje sobie sprawę z ciężkości pierwszego zawodu. Od mediów nie da się uciec. Jednak pierwszy raz mogłam poznać życie paparazzi. Było to dla mnie naprawdę ciekawe, bo nie spodziewałam się, że także jest to trudny zawód. Główna bohaterka nawet w środku nocy zbierała się, aby zrobić jakieś dobre zdjęcia gwiazd i zarobić na tym. Wydaje mi się, że autorce udało się dobrze ugryźć ten temat.

W książce pojawia się również wątek pornografii dziecięcej oraz trudnych i niesprawiedliwych rodziców. Cieszę się, że autorka nie wplata w historię wielu wątków. Skupiła się przez to na tych głównych i dobrze je opracowała

"Shuttergirl" czytało mi się przyjemnie i nie mam jakiś większych zarzutów do tej historii. Jest to dobra książka do przeczytania w wolnej chwili.

No cześć! Dzisiaj na tapecie kolejna nowość od @[Adres usunięty]ce czyli C.D.Reiss "Shutter girl". Jeśli lubicie książki z tematyką sławy oraz erotyka, to bardzo możliwe, że ta książka będzie i dla was. Ja po nią sięgnęłam dlatego bo "Shutter girl" to nie tylko "wyśniona" sława. Tutaj jest do tego wątek paparazzi - hien czekających tylko na to aby zarobić na niekorzystnym zdjęciu. W takim razie czy mi sie spodobała? .

Przeczytałam tę książkę w okresie mojej przeprowadzki. I to był bardzo dobry pomysł, ponieważ książka odciągała moje myśli od tego niemiłego faktu, bardzo skutecznie. Dobrze sie bawiłam przy "Shutter girl", Autorka stworzyła ciekawą historie, przyjemnie i bardzo lekko napisaną, ale... znając jej poprzednią książkę "Małżeńska gra" liczyłam na większe zwroty akcji, bo jeśli chodzi o to, to Autorka ma wielką wyobraźnie do takich sytuacji i szkoda, że swojego potencjału troszke bardziej nie wykorzystała. Wątki mogły też być troszke bardziej dynamiczne bo w niektórych momentach miałam wrażenie, że fabuła stoi w miejscu. Ale tak poza tym? Ja sie przy niej dobrze bawiłam, przeczytałam ją dosyć szybko. Podobała mi się wytworzona relacja między Michaelem i "Shutter girl" w której od razu dało się poczuć chemię, między dwoma bohaterami. Ich namiętność i miłość była ciekawie rozrysowana i miała zdecydowanie większe poczucie stylu, niż bohaterowie w poprzedniej książce C.D.Reiss "Małżeńska gra".

.

Czy polecam? Ja wam polecam. Oprócz takich małych mankamentów, ta książka jest fajną i lekką lekturą, idealna na jeden wieczór. Jeśli ktoś tak jak ja nie za bardzo przepadał za "Małżeńską grą" niech spróbuje przeczytać właśnie "Shutter girl" - dzięki tej książce troche poprawiło mi sie mniemanie o Autorce i nie ukrywam, że jeszcze po jej książki sięgne :) .

Ludzie sukcesu wydają się idealni – inteligentni, pewni siebie, piękni, pracowici, z poczuciem humoru i wieloma innymi cechami, które są obecnie szanowane. Przynajmniej ja zawsze mam taką wizję człowieka osiągającego jakiś wielki sukces. I często pokrywa się ona z rzeczywistością. Tylko dobrze znaną prawdą jest fakt, że nie istnieją idealni ludzie. Za kurtyną sławy i osiągnięć kryje się coś więcej niż to co pokazuje telewizja i prasa. Każdy człowiek ma swoją własną historię, która może być szczęśliwa, może być okrutna albo wbrew pozorom całkowicie zwyczajna. Nieważne jaka jest... Ważne jest, że to życie tej osoby i to ono ukazuje prawdę, która doprowadziła do tego niezwykłego sukcesu. Warto się skupić właśnie na tej prawdzie.

Laine jest królową Los Angeles. Przemierza ulice tego miasta bez najmniejszego zawahania, bez obaw i lęku, bo wie, że należy ono do niej. Ono ją wychowało, dało dom, możliwości i szczęście wbrew wszystkim przeciwnościom losu. Musiała się zmierzyć z tragediami, ludzkim okrucieństwem oraz własnymi demonami. Wyszła zwycięsko z tego starcia, a zasługę można przypisać tylko jej samej i miastu tak dobrze jej znanemu. Teraz nie musi się niczego obawiać – jest wolna. Michael dostał dar od życia, jakim jest talent, dobre urodzenie, kochająca rodzina, sława i pieniądze. Paczuszka szczęścia wymarzona przez prawie każdą osobę na tym świecie. Jednak nawet tak dobry początek nie może zagwarantować sukcesu. To ON sam wykorzystał potencjał swojej dobrej sytuacji. Pracowitość i wytrwałość pozwoliły mu osiągnąć wymarzony cel. Lecz te piękne ścieżki życia też mają swoją mroczną stronę, z którą trzeba się zmierzyć. Co się wydarzy, gdy ta niezwykła dwójka ludzi po wielu latach ponownie się spotka? Czy Romeo i Julia mogą znów być razem, żyjąc po dwóch stronach barykady?

Jak widać, książki dla kobiet weszły na stałe do mojego repertuaru lektur. Co w dużej mierze mnie cieszy, bo udowadnia tylko, że ulegałam pozorom, twierdząc, że literatura obyczajowa i romanse, to tylko ckliwe opowieści, z których nic na dłuższą metą nie da się wyciągnąć. "Shuttergirl" po raz kolejny pokazuje mi, że historie miłosne to nie tylko słodkie pocałunki, emocjonalne wzloty i upadki. One mogą zmusić do zatrzymania się choć na chwilę, przemyślenia wielu rzeczy i zdecydowania o swoim własnym życiu.

Pomysł na porównanie świata sławnych gwiazd Hollywood oraz nielubionego świata paparazzi wydaje mi się oryginalny. Co prawda dotychczas nie interesowałam się taką tematyką ani od strony literatury, ani tej medialnej. Dlatego za bardzo nie wiedziałam, czego się spodziewać w tej nieznanej dla mnie tematyce. Zostałam miło zaskoczona, ponieważ historia jest niekonwencjonalna i czuję, że jej potencjał naprawdę został w dużej mierze wykorzystany. Czasami tylko niektóre fakty wydawały mi się naciągane, ale nie raziło mnie to jakoś bardzo. Na pewno mimo wielu obaw ostatecznie doceniłam całą opowieść i bardzo się cieszę, że dałam jej szansę.

Dotychczas nie miałam okazji zapoznać się z twórczością pisarki, choć wielokrotnie spotkałam się z pozytywnymi opiniami o jej powieściach. Na pewno autorka pisze dobrze, tylko szkoda, że przy tym się nie wyróżnia niczym specjalnym pod względem stylistyki. Choć w książce występuje dużo opisów emocji, co przyjęłam z olbrzymią radością. Dzięki temu miałam możliwość zrozumienia bohaterów oraz wielu sytuacji, które same z siebie wydawałyby mi się nielogiczny, gdyby właśnie nie to tło emocjonalne.

"Shuttergirl" jest nierównomiernie napisana. Najpierw mamy dość uroczy wątek romantyczny, by przejść do trudnej przeszłości Laine, a za chwilę skoczyć do skomplikowanego świata Michaela. Cieszę się z tej wielowymiarowości, jednak każda z tych części jest napisana w inny sposób – wątek romantyczny jest bardzo lekki, przeszłość Laine mocno opisana, a Michael to jedna wielka maszyna do analiz. I tutaj też nie mam żadnych zarzutów poza właśnie brakiem odpowiednim przejść między tymi motywami. Za każdym razem musiałam zmieniać sposób myślenia i to mnie po prostu irytowało. Mimo to nie mogę odebrać tej wspomnianej wielowątkowości, która wywołała we mnie wiele intensywnych emocji, czego rezultatem było wiele refleksji nad swoim własnym życiem, ale też sytuacją innych ludzi. Czytając "Shuttergirl", nie można oddać się po prostu rozrywce, bo ta powieść to coś więcej niż opowiastka o paparazzi i aktorze. Tu pozornie wspaniała teraźniejszość przeplata się na każdym kroku z przeszłością, która powinna być wymazana, a tymczasem dzień w dzień wraca i mąci w życiu bohaterów i w naszych sercach.

C.D. Reiss wspaniale dopracowała głównych bohaterów. Postarała się, żeby byli czymś więcej niż papierowymi postaciami. Mają swoje motywy, pragnienia, marzenia i problemy, z którymi starają sobie poradzić. Jestem pod wielkim wrażeniem analizy ich myśli. Jednak co innego powiem na temat bohaterów drugoplanowych. Dla mnie okazali się tylko koniecznym tłem. Po prostu byli i mieli jakąś jedną wyróżniającą cechę – nic więcej. Bardzo szkoda, gdyż pisarka udowodniła, że umie wykreować pełnowymiarową postać. Spokojnie mogła poświęcić więcej czasu też dla innych. Samej Laine nie polubiłam. Na każdym kroku chciała pokazać, jaka to jest silna, jak dobrze poradziła sobie ze swoimi życiowymi problemami i błędami, które popełniła w przeszłości. Tymczasem miałam wrażenie, że ta jej siła to pozór, że wykorzystała ją jako nastolatka, a teraz stara się jakoś utrzymać przy życiu. To Michael był aktorem, ale to Laine codziennie grała swoją wymarzoną rolę. Michael był kreowany przez swojego agenta. Miał być doskonały pod każdym możliwym względem i tak był właśnie odbierany przez widzów. Ale jak wspomniałam we wstępie – nie ma ludzi idealnych. Nasz gwiazdor jak każdy miał wady, choć to właśnie one sprawiały, że był tak bardzo ludzki. Kibicowałam mu na każdym kroku i chciałam, żeby nie musiał być aktorem w swoim własnym życiu.

"Shuttergirl" w dziwny sposób oczarowała mnie i widzę to dopiero po przeczytaniu tej książki. Ma ona wiele wad, ale nie są istotne, ponieważ ta powieść naprawdę wiele mi dała. Jest to opowieść pełna prawdziwych emocji, które muszą przetrwać w świecie fałszu, cierpienia i nienawiści. Większość z nas nie musi się z tym mierzyć na co dzień, ale jeśli zapomnimy, że to kolejna hollywoodzka historia, to możemy znaleźć tam samych siebie.

Po książkę „Shuttergirl” C.D. Reiss sięgnęłam właściwie tylko z jednego powodu – bardzo podobała mi się seria Małżeńska gra i byłam ciekawa, czy w innych książkach autorka w taki sam sposób potrafi dozować emocje, skupić się na bohaterach i w sposób subtelny przedstawić seksualne napięcie. Nie ukrywam, że zaczynając książkę, miałam bardzo duże wymagania i to był chyba błąd, bo niestety „Shuttergirl” w porównaniu do „Małżeńskiej gry” oraz do innych książek z tego gatunku jest po prostu średniakiem, przy którym można tylko miło spędzić czas.

W tej książce autorka przedstawia dwa różne światy, a mianowicie świat blasku fleszy oraz pędzących za tymi fleszami paparazzich. Czy to, co pokazują nam okładki wielkich magazynów, jest prawdą i życie aktorów jest rzeczywiście takie kolorowe i beztroskie? Im pikantniejsze zdjęcia – tym lepiej, prawda? Tylko lepiej dla kogo, dla paparazii czy dla aktora? Dzięki dwóm głównym bohaterom będziemy mieli okazję się przekonać, jak to jest z tym życiem na piedestale. Ona – Laine jest rozchwytywaną paparazzi, o jej zdjęcia walczą największe tabloidy. Określana ksywką Shuttergirl wyróżnia się z tłumów innych fotografów, a największe pieniądze przynoszą jej zawsze zdjęcia aktora Michaela Greydona, z którym łączy ją licealna przeszłość. Choć może się wydawać, że świat, a zwłaszcza całe Los Angeles, w którym mieszka stoją przed nią otworem, to jej droga do kariery wcale nie była prosta i przyjemna. Traumatyczne dzieciństwo zaowocowało tym, że Laine stała się twarda i tylko dzięki swojej ciężkiej pracy doszła do tego, co ma obecnie. On – Michael Greydon, w przeciwieństwie do Shuttergirl od najmłodszych lat krok po kroku miał zaplanowany przebieg kariery. Urodził się w rodzinie aktorskiej i z łatwością w każdej dziedzinie odnosił sukcesy. Choć jest rozpoznawany – wcale nie zapomniał o dziewczynie z czasów licealnych, która codziennie stoi po drugiej stronie aparatu. Ich spotkanie będzie zupełnie przypadkowe, bo spotkają się na imprezie i mimo że wszystko wskazuje na to, że przepaść między nimi jest zbyt duża, stoją po przeciwnych stronach, to życie przecież płata niespodzianki. Czy tych dwoje może połączyć coś więcej?

Jak już wspomniałam na samym początku – oczekiwania były bardzo duże i autorka w tej kwestii poległa. Książka jest typowo schematyczna i nie przyczepiam się do tego rozwiązania, to zabrakło mi tutaj czegoś wyróżniającego tę książkę spośród tysiąca innych schematycznych książek dla fanek literatury kobiecej. Zdaje sobie sprawę z tego, że taka książka powinna być przede wszystkim lekka, przyjemna i bazująca na emocjach – bo jednak pojawiają się w nich wątki erotyczne, to tutaj tego mi po prostu zabrakło. Nie było przede wszystkim chemii między bohaterami i fabuła jest przedstawiona w taki sposób, który może powodować problem z wgryzieniem się w akcję. Mogłabym ją odłożyć w dowolnym momencie i tak wiedziałabym, jak się książka zakończy. To, co jeszcze mi nie pasowało w tej historii – to rozwlekłe przemyślenia bohaterów. Po co? Niczego w moim życiu nie zmieniły. Może zrobiłam błąd, że zaczęłam czytać z wysokimi wymaganiami, ale o „Shutterrgirl” zapomnę bardzo szybko. Szkoda, bo pomysł na fabułę był dobry i nie mam pojęcia, co tutaj zawiodło.

Znamy portale plotkarskie, niektórzy bardzo uważnie śledzą życie i poczynania swoich idoli. A to właśnie za pośrednictwem paparazzich najczęściej poznajemy wiele informacji na temat gwiazd. Właśnie osobom, zdawałoby się znajdujących się po obu stronach barykady CD Reiss poświęciła powieść ,,Shuttergirl". Magnetyczna okładka od razu mnie oczarowała. Sama historia też. Tyle tylko, że sposób jej przekazania czytelnikom, jakoś nie za bardzo.

Laine to paparazza, przed którą branża show-biznesu nie ma tajemnic. Dziewczyna robi bardzo dobre zdjęcia gwiazdom, które sprzedaje za wysokie stawki. Michael to znany aktor, przed którym świat filmu stoi otworem. Gdy spotykają się po latach, oboje nie mogą o sobie zapomnieć. Teraz są w innym położeniu, żyją w innych światach. Jednak przeszłość Laine nie daje o sobie zapomnieć, a uczucie, które się między nimi rodzi jest zakazane.

(...)

,,Shuttergirl" to moje pierwsze spotkanie z CD Reiss. Autorka ma bardzo lekki język, ale niestety na początku nie mogłam się wczytać w tę powieść. Po prostu czytałam ją i nie mogłam wyobrazić sobie, co się dzieje. Autorka prawie wcale nie opisuje miejsc, gestów bohaterów. A jeśli opisuje, to te opisy są szczątkowe. Dopiero po przeczytaniu około jednej trzeciej części tej powieści wkręciłam się w tę historię na tyle, by nie gubić się w wydarzeniach. Pomysł na samą fabułę, punkt zaczepienia książki jest naprawdę dobry, ale mam wrażenie, że autorka nie za bardzo wiedziała, jak to wszystko dalej pociągnąć. W gruncie rzeczy wyszło to nieźle, ale z pewnością mogło być lepiej. Po prostu moim zdaniem z tej historii dało się wyciągnąć coś więcej i szkoda, że autorka nie pokusiła się by to zrobić. Szkoda też, że styl pisania autorki nie jest zbyt dobry, bo co prawda język jakim pisze jest lekki, ale powieść czytało się ciężko ze względu na to, że opisy były zazwyczaj skąpe, a akcja miejscami pędziła na łeb na szyję. Zabrakło mi w niej lekkości, ale nie słów, a samego przekazu. Mimo wszystko warto pochwalić autorkę za to, że jej bohaterowie nie są płytcy i wywołują emocje w czytelniku. A to bardzo ważne podczas czytania romansu.

,,Shuttergirl" to powieść, która ma bardzo intrygującą fabułę i punkt zaczepienia, a także bohaterów, którzy nie są zwykli. Zarówno Laine, jak i Michael wywołują w czytelniku wiele emocji i bardzo im kibicujemy. Pomysł na skonfrontowanie świata paparazzich z światem gwiazd na prawdę trafił w mój gust, ale czegoś mi w tej książce zabrakło i uważam, że CD Reiss mogła wyciągnąć z tej historii więcej. Ponadto, co prawda powieść napisana jest lekkim językiem, ale czytało mi się ją niezbyt dobrze, z powodu zbyt skąpych opisów. Mimo wszystko uważam, że chwile spędzone z tą książką były naprawdę miłe i na pewno sięgnę po kolejną historię od tej autorki.

Całą recenzję przeczytasz na blogu [Adres usunięty]

Czasami mówi się o zakazanych związkach ludzi wyjętych z dwóch przeciwnych światów. O miłości członków wrogich mafijnych rodzin, o biednych dziewczynach zakochujących się w bosach wielkich korporacji – z wzajemnością. Literatura lubi wystawiać na pierwszy plan postaci niebanalne przełamujące lody i tak też stało się w przypadku „Shutter Girl” CD Reiss, historii o zakochanych stojących po przeciwnej stronie barykady. Gotowi na wkroczenie w środowisko słynnego Hollywood? Chętni na przekroczenie barier niedozwolonych relacji? Zerknijcie wpierw na kilka słów mojej recenzji.

ZARYS FABUŁY

Łączy ich relacja z przeszłości, Michaela, Laine i jej brata z rodziny zastępczej, Toma. Bieg czasu zdążył jednak nie tylko ich rozdzielić, ale także zmienić perspektywę tej znajomości. Michael to hollywoodzki, rozchwytywany idol, któremu udało się wspiąć na wyżyny sławy. Stroniący od otaczającej go świty , ale zapierający dech z piersiach. Laine z kolei została jedną z najbardziej utalentowanych paparazzi, która wie jak zrobić zdjęcie, żeby trafiło na pierwsze strony gazet. Teraz spotykają się kolejny raz i przekonują się, że czują do siebie nie tylko fizyczny pociąg. Czy jednak ta relacja ma jakiekolwiek szanse przetrwania? Jak czuje się gwiazda poznająca uroki świata paparazzi i jak czuje się polujący na sławy fotograf, któremu nagle zabiera się prywatność?

BOHATEROWIE PO PRZECIWNYCH STRONACH

Bardzo ciekawe i oryginalne zestawienie bohaterów, jak na literaturę gatunku, w którym ciężko trafić się ze świeżym tematem. Dziewczyna, która biega z aparatem kradnąc czyjąś prywatność, by móc wzbić się w swojej dziedzinie na szczyt teraz staje po drugiej stronie, zyskując sławę, za to tracąc poczucie bycia wolnym i niewidzialnym ptakiem. Twardo stąpająca po ziemi Laine to bohaterka z krwi i kości, potrafiąca wiele udźwignąć, o czym świadczy determinacja w walce ze wspomnieniami przeszłości. Z drugiej strony nie tak łatwo przychodzi jej zaufać i zaangażować się emocjonalnie, kobieta ma swoje słabe punkty i chwile załamania, które czynią ją czytelnikowi bliższą. Po drugiej stronie stoi Michael, gwiazda u bram wielkiej kariery. Mężczyzna przystojny, wzbudzający zainteresowanie, ale przy bliższym poznaniu przypominający faceta do rany przyłóż. Daleko mu do egoistycznego snoba czy wzdychającego do samego siebie narcyza.

ZAKAZANA MIŁOŚĆ

Głównym motywem powieści jest oczywiście wątek miłosny ludzi, którzy jednak nie są dla siebie zupełnie obcy. Choć los porozrzucał ich daleko od siebie, dzieląc swego rodzaju życiową barierą, łączy ich przeszłość i wspólne wspomnienia. Zakazana miłość, której doświadczają przebiega raczej według przewidywalnego rytmu, niemniej wątki poboczne dodają treści atrakcyjności tak, że całość wypada całkiem pozytywnie. W grę wchodzi bowiem przeszłość głównej bohaterki, rodziny zastępcze, trudne wspomnienia dziecięcych lat, które choć z przeszłości, wciąż tkwią w jej umyśle. W tle wielki świat sław, błysk fleszy, wartość chwili uchwyconej migawką aparatu. Cena sławy, pozory, przyjaźń i przeznaczenie.

PODSUMOWANIE

Książka jest lekka, choć porusza także istotne i wcale nie takie płytkie kwestie. Obyło się bez wielkich zwrotów akcji czy skrajnie głębokich emocji, jednak nie zauważyłam infantylnych fragmentów, które znacząco wpłynęłyby na moją negatywną opinię. W efekcie powiem, że całą historię czytało mi się przyjemnie, była dobrze napisana, choć nie jest to jedna z tych, które na długo zapadają w pamięć. Polecam jako nieobowiązkową lekturę na leniwe wieczory.

„Shuttergirl” to książka, która jakoś nie powaliła mnie na kolana, chociaż opis zapowiadał naprawdę fajną historię. Nie twierdzę, że ta powieść jest całkowicie do luftu, ale mi jakoś ona nie przypadła do gustu. Moim skromnym zdaniem C. D. Reiss miała fajny pomysł na całą tę książkę, ale ją to chyba przerosło i po prostu nie wykorzystała tego całego potencjału, jaki mogła wykrzesać z „Shuttergirl”. Pierwsza połowa tej powieści ciągnęła się dla mnie niemiłosiernie. Czekałam na jakieś nieoczekiwane zwroty akcji, które wbiją mnie w fotel, ale niestety tego zabrakło w „Shuttergirl”. Zakończenie tej książki też jakoś mnie nie zaskoczyło i to chyba było ostatnim gwoździem do trumny tej historii.

Natomiast, jeżeli chodzi o warstwę emocjonalną to „Shuttergirl”, jakoś wielu ich we mnie nie wzbudziła. Nie było tutaj tego emocjonalnego rollercoastera, o którym niejednokrotnie wspominałam przy okazji innych recenzji. Nawet mroczna przeszłość Laine, według mnie była potraktowana po macoszemu. Dla mnie było to wyprane z jakichkolwiek większych uczuć.

Nie mogę się na pewno przyczepić do narracji, ponieważ C. D. Reiss w tej powieści zdecydowała się na naprzemienną narrację, dzięki czemu czytelnik poznaje lepiej głównych bohaterów tej historii. Uważam, że właśnie to ożywia całą tę książkę, bo to pozwala lepiej zrozumieć poczynania Laine oraz Michaela. Tylko, czy samą narracją autorka mogła uratować ten tonący okręt?? Moim zdaniem, to nie!!

Cóż ja mogę powiedzieć o głównych postaciach tej powieści?? To chyba to, że mam mieszane uczucia wobec tej dwójki. W „Shuttergirl” były momenty, gdzie lubiłam tych bohaterów, ale były momenty, gdzie ich wręcz nienawidziłam. To też sprawiło, że nie kupiłam tej całej chemii pomiędzy tą dwójką.

Po raz pierwszy z twórczością C.D. Reiss miałam okazję spotkać się w ubiegłym roku, mniej więcej o tej porze. „Małżeńska gra” wypadła na tyle znakomicie, że dzięki niej zdołałam się wyrwać z dołka czytelniczego i na nowo odkryłam piękno literatury romantycznej. Autorka zaskoczyła mnie wówczas świetnym i nieschematycznym pomysłem na fabułę, którego potencjał w pełni wykorzystała. Seria „Marriage Games” wciągała, zaskakiwała, intrygowała i zdecydowanie pobudzała zmysły. Po tak wspaniałym duecie było więcej niż pewne, że nie odmówię sobie przyjemności przeczytania kolejnych powieści Reiss. Dlatego kiedy usłyszałam o premierze jej najnowszej książki wiedziałam, że bez względu na to o czym będzie muszę ją mieć.

„Jak o nim myślałam? Bezustannie, od czasu kiedy nasze drogi znów się skrzyżowały.”

Z „Shuttergirl” od samego początku miałam jednak pewien problem. Z jednej strony historia paparazzy Laine i gwiazdy filmowej Michaela była naprawdę ciekawa, wciągająca i oryginalna, ale z drugiej strony bywały chwile, w których rozważałam odłożenie jej na później. Wszystko przez to, że momentami miałam problem ze zrozumieniem treści, a przez zbyt szybkie tempo akcji zaczynałam się zwyczajnie gubić w rozgrywających się wydarzeniach. Mimo to do samej fabuły oraz bohaterów nie mam jednak żadnych zastrzeżeń. Wszystkie postacie zostały dobrze wykreowane i dzięki swej autentyczności przypadły mi do gustu. Sam pomysł autorki na poprowadzenie fabuły również bardzo mi się spodobał. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z historią opowiadającą o relacji między paparazzim a celebrytą czy aktorem. A wielka szkoda, ponieważ jest to interesujący temat, gdyż niezwykle często paparazzich przedstawia się jako hieny żerujące na szczęściu i nie szczęściu innych, co jak się okazuje nie jest do końca prawdą. C.D. Reiss skupiła się w tej książce przede wszystkim na przedstawieniu całkiem innej strony tej relacji i pokazała, że wbrew temu co powszechnie sądzimy, zawód ten jest niezwykle ciężkim i ulotnym kawałkiem chleba, a gwiazdy niejednokrotnie same potajemnie na siebie donoszą.

Reasumując, „Shuttergirl” nie jest najlepszą książką, jaka wyszła z pod pióra C.D. Reiss, ale można z nią miło i przyjemnie spędzić letnie popołudnie. Nie mogę się pozbyć jednak wrażenia, że autorka nie wykorzystała w pełni potencjału tej historii. Mimo to uważam, że warto sięgnąć po „Shuttergirl” i przekonać się na własnej skórze, jak bardzo może być skomplikowany świat paparazzich i gwiazd Hollywoodu.

Aleksandra

Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Shuttergirl” autorstwa C.D. Reiss.

Więcej na : [Adres usunięty]

Jak na romans przystało mamy jego i ją, dwoje ludzi po przeciwnych stronach barykady, z różnymi życiorysami. Fajny pomysł, bo ja lubię bohaterów, których przyciąga do siebie właśnie to, że nie powinni być razem ;) Namieszałam? No cóż, mam nadzieję, że mimo wszystko wyłapiecie sens. Samo wykonanie niestety już podoba mi się mniej, nie czułam napięcia między Laine i Michaelem, nie czułam iskry, choć między nimi dochodzi to ostrych tarć. Romans rozwija się bardzo płynnie i niezwykle... wolno, a może to ja po prostu potrzebuję silniejszych wrażeń?

Na plus zapisuję wątki poboczne, niejasną sytuację rodzinną głównej bohaterki, jej przeszłość, która rzuca się cieniem na jej osiągnięcia jako fotografa, a także może zaszkodzić karierze Michaela, oraz tuszowanie wszelkich afer i skandali — pożywki dla mediów. Nie myślałam, że o życiu w Hollywood można napisać coś świeżego i odkrywczego, dlatego mnie ta książka nie rozczarowała. Oczywiście, że na co dzień wolę inne tempo, więcej adrenaliny, ale ta konkretna powieść miała mnie oderwać od codzienności i to się udało. Mimo wszystko ja polecam :)

„Shuttergirl” to moje pierwsze spotkanie z twórczością C.D. Reiss, mimo to, chętnie sięgnęłam po tą książkę, która przeniosła mnie w świat blasku fleszy, nachalnych paparazzi, pędzących za karierą ludzi. Świat wielkich pieniędzy, ale Holywood to nie tylko blask, ale także i cienie, pokusy, szybki wzrost, chwila na szczycie i bolesny upadek. Szarych obywateli zawsze pociąga ten oślepiający blask, wyobrażenia o nim, masa pieniędzy i pozorny brak kłopotów. Nie widzą wszystkiego, jedynie to, co potrafią przekazać media, a im pikantniejsze doniesienia tym lepiej. Skoro jest popyt musi być i podaż, czytelnicy chcą takich smakowitości, a ona im je zapewnia. „Shuttergirl” to romans, w którym bohaterowie dostają okazję, aby wyciągnąć dłoń, ku drugiej szansie z kimś, dla kogo są całym światem, czy się na to odważą?

Główną bohaterką książki „Shuttergirl” jest Laine Cartwright, która ma dwadzieścia pięć lat i obecnie mieszka w Los Angeles. Może się wydawać, że świat przed nią stoi otworem i w pewnym stopniu tak właśnie jest, jednak

nie zawsze tak było, miała dość trudne dzieciństwo, brak w nim było rodziców. Wychowała się w rodzinach zastępczych, jednak nigdy nie potrafiła się z nimi w pełni scalić, zawsze czułą się z boku, była doskonałym obserwatorem, co wykorzystuje w swojej pracy. Najlepiej się czuje stojąc po drugiej stronie aparatu fotograficznego. Nie jest królową lodu, to bardzo wrażliwa dziewczyna, która nie miała lekko, a teraz ciężko pracowała, aby zarobić pieniądze i nie musieć się tułać po ulicach, jak kiedy była mała, ze swoim przybranym bratem Tomem. Teraz pracuje jako najlepszy paparazzi w Hollywood, dorobiła się nawet własnej ksywki wśród gwiazd Shuttergirl, jest dobra i wyróżniająca z tłumu, dumna z tego, że jest najlepsza w swojej branży. Największe pieniądze przynosiły jej zdjęcia pewnego aktora, Michael’a Greydon’a, z którym łączyła ją wspólna przeszłość. Chodzili razem do szkoły średniej będąc dla siebie najlepszymi przyjaciółmi, mieli swój własny związek, czuła się wyjątkowo, przy żadnym innym mężczyźnie nie doświadczyła, czegoś tak wyjątkowego. Zna go na tyle, że wie, kiedy przybiera na twarz maskę aktora oddalając się od niej, nie będąc tym „jej Michael’em”, którego znała.

Michael Greydon urodził się w rodzinie aktorskiej, więc od najmłodszych lat był przygotowany do tej pracy i osiągnięcia sukcesu we wszystkim, czego tylko miał dotknąć. Każde przedsięwzięcie począwszy od aktorstwa, przez sport, własny biznes, czy nawet działalność charytatywną miało przynieść mu dobry rozgłos i przyczynić się do zbudowania swojej marki. Ciężko pracował pośród znanych i szanowanych aktorów, zawsze grał według własnych ustalonych zasad, aby nigdy nie ujawniać zbyt wiele, a przede wszystkim nie tracić samego siebie. Opanował tą umiejętność wprost do perfekcji, pozostając ty samym mężczyzną żyjącym w zepsuty świecie, otoczony przez żądnych wpływów i pieniędzy rekinów. Wbrew temu, co sądzi Laine doskonale ją zauważa i pamięta z czasów szkolnych, myśli o niej, chociaż pewnie nie powinien.

Pewnego wieczoru spotykają się na pewnej imprezie, nie mogą udawać, że siebie nie dostrzegają, a tym bardziej, że siebie nie znają. Wspólny taniec i rozmowa sprawiają, że zyskują pewność, że ta chemia, która była między nimi nadal istnieje, jest jeszcze silniejsza niż za czasów szkolnych. Ich sytuacja nie jest najlepsza, mężczyzna powinien trzymać się od jednej z paparazzi z daleka, jednak wcale tego nie chce, to jego Laine, tylko czy na dłuższą metę ma to sens? Ich romans może dać im tak wiele, ale także zniszczyć egoistycznie ich bliskich, których chronią, wszystko do czasu, kiedy pojawi się kolejna gorąca plotka, jednak rany pozostaną, nie znikną z kolejnym pojawieniem się nowego brukowca. Czy są gotowi na takie ryzyko?

Bohaterowie „Shuttergirl” pochodzą z różnych światów, a mimo to czują do siebie tak wiele, Laine jest rozdarta między pracę, to, co powinna, a jej własne serce, ale czy nie zasłużyła na szczęście? Bardzo podobała mi się jej postać, mimo słabości byłą naprawdę silna, może właśnie dlatego? Laine jest twarda i wiedziała, jak przetrwać w tym pełnym obłudy świecie, nie miała łatwego startu, a mimo wszystko twardo stąpała po ziemi. Ciężko na siebie pracowała, dlatego, kiedy serce doszło do głosu tak ciężko było jej dokonać tego wyboru, zaprzepaścić wszystkie te lata? To było zupełnie, jakby strzelić sobie samobójczą bramkę, ale Michael nie zamierzał się poddać, uciekać, ani wycofywać, twardy z niego zawodnik. Nadchodzą problemy, których niestety nie da się uniknąć, czy Michael sobie z tym poradzi?

„Shuttergirl” to opowieść dla fanek literatury kobiecej, a także erotycznej, pozwoliła mi uciec na kilka godzin w świat wykreowany przez autorkę. Wpuściła mnie do miejsca, które nagle może się roztrzaskać na drobne kawałeczki, równie szybko, jak zbudować całą tą doskonałość i splendor. Miejsce, w którym szczęście istnieje, jest możliwe, chociaż trzeba na nie, nie tylko zapracować, ale także nieustannie walczyć. To opowieść o życiu, które nie powinno zostać przeniesione na scenę, ale rozgrywa się przed ekranem wielkiego świata. Bardzo podobała mi się ta historia, a jeśli będę miała taką możliwość z pewnością sięgnę po inne powieści tej autorki.

Najnowsza powieść C.D. Reiss to przyjemna, lekka, ale jednocześnie pełna emocji i wartości powieść, którą wręcz się pochłania w tempie ekspresowym.

Autorka zafundowała odbiorcom zaskakujące zwroty akcji. Tutaj nie ma miejsca na nudę, a kreacja postaci, ich decyzji oraz zachowań w moim odczuciu nie pozostawia nic do życzenia.

WIĘCEJ NA: [Adres usunięty]

Laine to rozchwytywana paparazzi. Wie jak dobrze korzystać z aparatu i robić idealne zdjęcia, za które wiele może zyskać. Jest profesjonalna i dzięki swojej spostrzegawczości oraz kontaktom zawsze wie gdzie dzieje się coś ciekawego. Michael to świetny aktor u szczytu swojej kariery. Ułożony, grzeczny, niepakujący się w kłopoty mężczyzna, który zawsze odpowiedzialnie podchodzi do wyznaczonych zadań. Dwójka całkiem różnych bohaterów, stojących po przeciwnych stronach barykady. Paparazzi i aktor, piękna kobieta i przystojny mężczyzna, których łączy wspólna przeszłość. W młodości byli przyjaciółmi, lecz pewne wydarzenia sprawiły, że nie widzieli się przez kilkanaście lat. Jednak nigdy tak naprawdę o sobie nie zapomnieli, a ponowne spotkania udowadnia, że wciąż wiele dla siebie znaczą. Dwa różne światy, dwie różne osobowości, jednak coś ich do siebie ciągnie, a to sprawia, że zrobią wiele, aby spędzić wspólnie czas. Jednak czy to ile ich dzieli nie będzie przeszkodą w budowaniu wspólnej przyszłości?

"Shuttergirl" to książka, z którą mam pewien problem. Z jednej strony podobała mi się ta historia, również bohaterowie zostali ciekawie przedstawieni, ale z drugiej bywały momenty kiedy miałam problem ze zrozumieniem treści oraz zabrakło mi chemii między bohaterami. Jednak mimo kilku mankamentów książkę czytało się dobrze i zapewniła kilka godzin przyjemności. Historia, w której kobieta z nieciekawą przeszłością i mężczyzna wielbiony przez miliony, będą musieli zmierzyć się nie tylko ze swoimi demonami, ale również z ludźmi, którzy będą chcieli im zaszkodzić. Książka, która pokazuje jak ważne jest, aby mieć wokół siebie ludzi na których można polegać zawsze bez względu na okoliczności. Jak pojawienie się wybuchowej, szalonej kobiety sprawia, że Michael w końcu zaczyna w pełni żyć. Jak to co zakazane smakuje najlepiej, lecz nie zawsze jest odpowiednie, a późniejsze konsekwencje mogą wiele zniszczyć. Zabawna, wzruszająca, bolesna, momentami groźna, ale również pouczająca lektura, którą mimo wszystko warto poznać.