Sezon na lisa

„Sezon na lisa” jest ostatnim tomem romantycznej trylogii Agaty Czykierdy-Grabowskiej, która w piękny, pełen emocji sposób opisuje związki młodych ludzi. To moje pierwsze spotkanie z jej twórczością i jestem pewna, że nie ostatnie, a mam sporo do nadrobienia. Nie miałam żadnych problemów z brakiem wiedzy na temat poprzednich części, dlatego ten cykl można czytać, jako niezależne części. Mimo wszystko warto sięgnąć poprzedniczki i poznać wszystkich bohaterów, których historie zechciała nam przekazać autorka. Jak mi się podobała historia Olka i Pauli? Co w niej jest takiego urokliwego?

„Wyglądała jak najniewinniejsze stworzenie na świecie, ale po kilku zamienionych z nią zdaniach zauważyłem, że była strasznie pyskata”.

Wyżej wspomniany Olek rozpoczyna pracę w pensjonacie o klimatycznej nazwie Lisia Dolina, bardzo marzy mu się wyjazd do Kanady, jednak chciałby mieć pewność, ze jego babcia sobie poradzi, kiedy go nie będzie. Robi wszystko, aby wyleczyć się ze swojego zauroczenia Sarą, dziewczyną, która związała się z innym mężczyzną, co ciąży mu mocno na sercu. Daje sobie czas na realizację planów dotyczących wyjazdu i zbiera na realizację potrzebne fundusze. Jakim jest człowiekiem? Bardzo sympatycznym i przyjacielskim, łatwo nawiązuje kontakty z współpracownikami, a także z szefostwem. Olek jest też bardzo atrakcyjnym mężczyzną, który na pewno będzie miał powodzenie u pań. Takiego to ze świecą szukać, więc czytelniczki romansolubne będą zachwycone, nie jest postacią bierną i bladą. Szybko zyskuje sympatię i kibicowałam mu, aby poukładał sobie życie tak, jak o tym marzył

„Jesteś najsilniejszą osoba, jaką spotkałem w życiu – szepnął i delikatnie podniósł moją głowę, podtrzymując palcami podbródek. - Ale przy mnie nie musisz taka być. - Patrzył na mnie jasnymi jak bezchmurne niebo oczami. - Przy mnie możesz być, kim zechcesz, i to mi wystarczy.”

Paula przybywa do pensjonatu i staje się jego nową pracownicą, ma niepełnosprawnego brata, więc każdy grosz się przyda, aby zapewnić mu odpowiednie warunki. Dziewczyna z pozoru wydaje się bardzo cicha, nieśmiała i krucha, taka, którą mężczyzna chętnie otoczy ramieniem i swoją opieką. Jest jednak jedno ale, to tylko pozory, albo tylko cześć tej rudowłosej kobiety. Twardo stąpa po ziemi i ma charakterek diablicy, jest pyskata, a przy tym potrafi o siebie walczyć. Kreacja tej postaci bardzo mi się spodobała, jest wielowymiarowa, potrafi nas ująć sobą i swoją barwnością. Stara się być niezwykle samodzielna, dźwiga brzemię i problemy na własnych barkach nie oczekując księcia w lśniącej zbroi. To niezwykle zdeterminowana dziewczyna, o którą warto walczyć i się starać. Odmienność charakterów sprawia, że można mieć wątpliwość, czy Olek jest tym, który naprawdę pasuje do Pauli, jednak jego charyzma i zaangażowanie nie pozostawia czytelnikowi żadnych wątpliwości, tylko czy zauważy to bohaterka? Czy dla niej Olek będzie mężczyzną, któremu będzie w stanie zaufać? Czy to tylko letni romans i fascynacja?

„Świat stał przed nami otworem i po raz pierwszy w życiu poczułam prawdziwą wolność. Wolność, którą pokazał mi chłopak na tandemowym rowerze.”

Agata Czykierda-Grabowska przypomina nam, że tych pierwszych razów w życiu mamy naprawdę wiele, pierwszy raz angażujemy się w coś emocjonalnie, wsiadamy na rower, zakochujemy się, walczymy o to, w co wierzymy. Każdy z nich jest w życiu człowieka bardzo cenny, pozwala nam zdobyć doświadczenie i wyciągnąć z nauki wnioski. Autorka przedstawiła Lisią Dolinę niezwykle barwnie, mazurski klimat sprawił, że sama miałam ochotę wynająć tam pokój i poobserwować bohaterów i ich urocze przekomarzanki.

Autorka ukazuje nam realia rodziny, która musiała zebrać siły, aby zapewnić osobie niepełnosprawnej warunki do rehabilitacji, chociaż Paula została przez życie zmuszona do szybkiego dorośnięcia nie buntowała się przeciwko temu. Emocje zostały opisany w taki sposób, że nie sposób było mi się od tej książki oderwać. Byłam ich głodna i chłonęłam zachwycając się realizmem tej sytuacji. „Sezon na lisa” nie jest książką smutną, melancholijną, ale bardzo ciepłą i romantyczną. Daje czytelnikowi wiele nadziei i przyjemności, znajdujemy w niej humor, romantyzm i stopniowe zdobywania zaufania drugiego człowieka.

Jest mi bardzo przykro, że opowieść, którą właśnie opisuję dobiegła końca, jednocześnie mam ten komfort, że przede mną wiele książek Agaty Czykierdy-Grabowskiej, które musze poznać. Tak, muszę, bo kiedy raz złapiecie w ręce coś tej autorki nie będzie łatwo na tym poprzestać.

Po „Sezon na lisa” polecam Wam sięgnąć zwłaszcza, kiedy będziecie spragnieni pięknej i niecodziennej historii o miłości, pełnej subtelności i delikatności. Nie zabraknie momentów, które chwycą za serce, sprawią, że w oku zakręci się łza.

Odkąd przeczytałam powieść „Adam”, Agaty Czykierdy-Grabowskiej uznałam, że jest to moja ulubiona polska autorka. I czytając recenzje innych zauważyłam, że nie jestem w tym odczuciu odosobniona. Książki tej autorki czyta się naprawdę z ogromną przyjemnością i wręcz nie można doczekać się kolejnych.

Tym razem dotarła do mnie powieść pod tytułem „Sezon na lisa”. Brałam ją w ciemno nawet nie czytając opisu, bo wiedziałam, że autorka mnie nie zawiedzie. I miałam rację.

Historia opowiada o rudowłosej Pauli oraz Olku – których niektórzy z Was już podobno znają! Tym razem ich losy spotykają się w Lisiej Dolinie, gdzie Olek próbuje zarobić pieniądze na wyjazd do Kanady a Paula chce pomóc swojemu niepełnosprawnemu, młodszemu braciszkowi. Nawet właścicielka pensjonatu – Anna- nie może oprzeć się urokowi Olka, jednak ON skupiony jest na rudowłosej lisicy. Na samym początku nie przepadają za sobą. Paula jest pyskata, nie da sobą pomiatać, ale na szczęście Olek nie daje za wygraną i stara się jak najbardziej poznać dziewczynę i w końcu mu się to udaje.

Według mnie to zupełnie dwie różne postaci, za które jestem wdzięczna. Pokazują, że pomimo tak różnych charakterów można się dogadać, a nawet i zakochać się w sobie.

Na swojej drodze spotykają wiele problemów. Drobne wypadki Pauli, wyjazdy do jej rodzinnego domu, starcia z Anną, ale na szczęście wszystko dobrze się kończy.

Nie chce szczegółowo opisywać całej książki, ponieważ wiem z jaką radością ją czytałam i chcę, aby ta radość była również z Wami. Z czystym sumieniem polecam tę pozycję. Nawet jeśli nie lubicie typowych romansów. Uwierzcie mi, warto. Zakochacie się w książkach Agaty Czykierdy-Grabowskiej tak samo jak ja!

Recenzja pochodzi z bloga: [Adres usunięty]

Popełniłam straszny błąd. Błąd, który prawdopodobnie, odbił się na mojej pracy. Rozkojarzeniem, gonitwą myśli i pytaniem "po co mi ta robota?" Ale już tłumaczę i przechodzę do sedna.

Olek planuje wyjechać do Kanady, jednak nie chce zostawiać swojej babci samej. Boi się czy ta poradzi sobie z codziennymi sprawami. Takim testem ma być jego wakacyjna praca. Wszystko toczy się spokojnym rytmem, dopóki w pensjonacie nie pojawia się Paula. Mimo że jest całkowicie nie w jego guście, drobna dziewczyna zaczyna budzić w nim cieplejsze uczucia. Czy okaże mu zaufanie?

Autorka po raz kolejny podarowała mi 3 godziny przyjemności. Romantyczna, ciepła, i w ogólnym rozrachunku, optymistyczna powieść, która w dodatku osadzona została w samym środku lata, to idealna pozycja w te jeszcze zimowe wieczory. A postać Olka na pewno was zauroczy. Idealny kandydat na męża, chłopaka, przyjaciela i kogo tylko potrzebujecie. Najlepiej czytajcie w wolnym czasie, żeby nie przeżywać katuszy, tak jak ja ostatnio w pracy.

Mimo, że książka podobała mi się, to chyba dla mnie była odrobinę zbyt romantyczna? Wręcz idealnie idealna, przez co trochę przewidywalna. Trochę brakowało mi takiego pazura jak choćby w Stand By Me. Albo po prostu bad boye lepiej zapadają mi w serce. Ale to tylko moje subiektywne zboczenie.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Novae Res.

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]r

Paula zaczyna pracę w pensjonacie Lisia Dolina. Zdecydowała się na tę pracę głównie ze względu na brata, który wymaga rehabilitacji, a ta jest dość kosztowna. A nie trzeba mówił, że Paula kocha swojego brata ponad życie i oddała by wiele, żeby był zdrów. Dlatego też nie przeszkadza jej to, że będzie na zmywaku, czy po prostu sprzątać. Jest drobną dziewczyną, ale pracy wcale się nie boi. Nie przypuszcza jednak, że będzie miała czas na zawieranie nowych znajomości. Szczególnie z takim jednym chłopakiem na tandemowym rowerze, który pokaże jej, że nie musi już sama dźwigać problemów rodzinnych.

Olek przyjeżdża do pracy do Lisiej Doliny, żeby zarobić pieniądze na wyjazd do Kanady. Zakochany jest w Sarze, która z kolei spotyka się z Pawłem. Olek wie, że nie ma szans i musi się po prostu wyrwać. W pensjonacie ma na niego ochotę jego właścicielka, ale Olek nie należy do tego typu facetów. Ba, nawet nie myśli, by się spotykać tutaj z jakąś panną. Dopóki jego oczom nie ukazuje się rudowłosa dziewczyna...

Czy wakacje wystarczą, by się zakochać na zabój? Jaką podejmą decyzję? Przecież każde z nich mieszka gdzie indziej. Czy miłość wybaczy wszystko?

***

Od razu mogę śmiało napisać, że to najlepszy tom ze wszystkich trzech! Pierwszy raz do mnie nie przemówił, Stand by me było lepsze, ale to właśnie Sezon na lisa skradł moje serce! Takiej lektury ostatnio potrzebowałam, a Agata spełniła moje oczekiwania!

Bohaterów polubiłam od początku. Paula jest super dziewczyną, oddaną rodzinie i cóż, nie ma co ukrywać - przez chwilę przejęła rolę matki, która niekoniecznie radzi sobie z życiem i chorym dzieckiem, bratem Pauli. To dziewczyna postanawia wyjechać na Mazury, by zarobić pieniądze na jego rehabilitację. Podczas tej wyprawy żyje skromnie, by jak najwięcej odłożyć. Sama też cierpi na pewną przypadłość, przez którą musi uważać, bo nie raz się zdarzy, że będzie miała problemy!

Olek to też fajny chłopak. Zaradny, pomocny i wesoły. Nie przystawia się do Pauli, choć ją z czasem zaczyna lubić, a co za tym idzie - więcej czasu spędzają razem. Na początku jest to relacja typowo koleżeńska, dopiero z czasem zaczyna się coś między nimi dziać. Ale jest to naprawdę naturalne - nie ma takiego nagle bum, motylki wzięły się znikąd. Naprawdę dzieje się to swoim tempem, przez co ta historia jest naprawdę urocza. Olek nawet jest uroczy! Uwielbiam to jak przezywa Paulę :D

Pojawiają się też postaci z poprzednich tomów i jak możemy się przekonać - związek Sary miewa się dobrze i to bardzo dobrze :)

Jest to prosta historia i tak naprawdę nic nowego na rynku wydawniczym. Jednak lekkość, z jaką się czyta tę książkę, sprawia, że pochłaniamy strony zdecydowanie za szybko! Dawkowałam ją sobie, odrywałam się od niej, bo nie chciałam jej tak szybko kończyć. Jak nigdy zżyłam się tak z bohaterami :) Proste, prawdziwe, nic zmyślonego i nierealnego. Książka idealna na wieczór, a już na pewno zapragniemy, by pojawiło się lato!

Co ja mogę więcej napisać? Po prostu przeczytajcie! Uwierzcie mi, przy tej książce świetnie spędzicie czas!

Agata Czykierda – Grabowska to zdecydowanie jedna z moich ulubionych polskich pisarek. Jej książki mogę zdecydowanie czytać w ciemno, nawet bez poznania opisu. W sumie jakby nie było, to taka sytuacja miała miejsce przy okazji „Sezonu na lisa” - czekałam na to miesiącami, ale opis przeczytałam chyba dopiero kiedy już do mnie dotarł egzemplarz.

Tym razem autorka skupiła się na Olku, który pracuje w pewnym mazurskim pensjonacie Lisia Dolina, tam... wpada w oko właścicielce pensjonatu, Annie. Chłopak jednak nie potrafi przestać myśleć o nowej pracownicy Lisiej doliny – o rudowłosej, nieco pyskatej Pauli, która nie daje sobie w kaszę dmuchać. Z początku ta dwójka nie przypada sobie do gustu, jednak dziwnym trafem nie potrafią przestać o sobie myśleć...

Tak na początek.. Paula! Pani Agato, dziękuję za tę Paulę! Nie no, ja się jaram, że w końcu jest książka, w której główna bohaterka ma moje imię! (Dobra, prawie... ale przyjaciele mówią na mnie Paula i ja też uwielbiam to zdrobnienie). Ale, wierzcie mi, strasznie polubiłam tę dziewczynę. Wydawała się cicha i nieśmiała, ale jednocześnie ma charakterek i twardo stąpa po ziemi. Nie jest tak bez przyczyny, bo pewne sytuacje zmusiły ją, by szybciej dorosła. Dodatkowo te rude włosy – jak dla mnie idealnie pasują do jej osobowości!

Z drugiej strony Olek i a niech mnie, uwielbiam go! Przepraszam bardzo, ale to jeden z moich ulubionych facetów z książek Agaty! Podejmował rozsądne decyzje, choć raz myślałam, że za to co zrobił powinien solidnie oberwać, ale potem zrozumiałam jego pobudki i cel w tym i cała złość mi przeszła, bo no cóż, nie wpadłabym na to.

Paula i Olek to takie dość sprzeczne charaktery, ale zarazem oni tak dobrze do siebie pasują! Początki ich znajomości były nieco burzliwe, coś ich do siebie przyciągało, ale nie umieli się zgrać. Potem... poszło już jak z płatka. I wiecie co? KOCHAM te ich przekomarzanki, dogadywania... ta dwójka potrafiła skutecznie wywołać uśmiech na mojej twarzy, zresztą nie tylko oni. Wywoływali bardzo często coś w typie reakcji „awwww” połączonej z rozczuleniem. W tej książce występuje dużo śmiesznych fragmentów, podczas których buzia sama się śmieje... uwielbiam to! Jak już mowa o tym... scena z tandemem! No kocham po prostu!

Podobało mi się też to, jak Olek porównywał Paulę do lisa... to było takie urocze! To ciągnięcie za kitkę, itd... A no i też – tytuł nie jest przypadkowy! Przyznam, że na początku zastanawiałam się, skąd akurat taki tytuł, ale w trakcie czytania się to wyjaśniło ;)

Pięknie została też pokazana relacja z rodzeństwem, w dodatku niepełnosprawnym. Mowa o młodszym bracie Pauli, o Adasiu. Można było zauważyć to, jak siostra z bratem się świetnie ze sobą dogadują, spora różnica wieku nie stanowiła dla nich żadnego problemu. Po prostu cieszyli się czasem spędzonym wspólnie.

W tej książce autorka zdecydowała się na narracje pierwszoosobową i chwała za to! A przynajmniej mnie to bardzo cieszy, bo zdecydowanie wolę ten typ narracji, nie przepadam za trzecioosobówką. Dzięki temu czytało mi się jeszcze przyjemniej! Agata już i tak dysponuje bardzo dobrym stylem, takim, który nie męczy i nie jest taki, jakby to nazwać, „typowo polski” - mam nadzieję, że rozumiecie o co chodzi. [...]

Ciąg dalszy na blogu - [Adres usunięty]