Sezon duchów. Osiem upiornych opowieści na długie zimowe noce

Polecam tę książkę, w której znalazło się aż osiem przerażających opowiadań. Jedno lepsze od drugiego, a wszystkie łączy fakt, że rozgrywają się w okresie zimowym. Jak dla mnie to idealna lektura na chłodne wieczory, bo właśnie wtedy można najlepiej odczuć klimat wykreowany przez autorów. Jeśli ktoś lubi kontrolowany strach i silne emocje, to nie będzie zawiedziony, a klimat z opowiadań na długo zapada w pamięć.

- Co bardziej Cię przeraża? Egzorcyzmy, demony, opętania, duchy

czy gwałciciele, pedofile, psychopaci i mordercy?

Zimowo świąteczny sezon na duchy dobiega końca, a na koniec tego czasu najlepsze są ostatnie mroczne opowieści, jakie ukazały się, aby straszyć nas, gdy noc trwa dłużej niż dzień.

Sezon duchów toosiem upiornych opowieści, które nie dadzą Wam zasnąć w nocy, a w dzień będą Was prześladować, aż zwątpicie w swoją poczytalność. Tradycja opowiadania sobie strasznych historii sięga czasów przed narodzeniem najpopularniejszych historii o duchach takich jak opowieści Charlesa Dickensa, czy Pana Jamesa. Od zawsze lubiliśmy się straszyć, im więcej mroku, duchów, zjaw i tajemnic tym lepiej. Gdy najlepsze historie z dreszczykiem zaczęły pojawiać się w wersji papierowej, cieszyły się wielką popularnością i tak jest do dziś.

Najnowsza antologia Sezon duchów dostarcza nam nowych niezapomnianych emocji, zabierając nas w świat klasyki, która będzie towarzyszyła nam do kolejnych Świąt Bożego narodzenia, gdy na rynku wydawniczym pojawią się nowe publikacje w tej tematyce.

Bridget Collins, Laura Purcell, czy Jess Kidd to tylko kilka z nazwisk Autorów, którzy raczą czytelnika swoimi najlepszymi upiornymi opowieściami. W pozycji tej znajdziemy wszystko od nawiedzonych domów, demonów i upiorów, po tajemnice, dreszczyk emocji, czy opętania. Przyznam, że kocham tego typu książki więc dla mnie Sezon duchów to fantastyczne zakończenie zimy. Mam na swoich półkach wiele antologii o tematyce paranormalnej i w każdej odkrywam nowych Pisarzy, najbardziej podobają mi się klasycy tematu, to jest naprawdę dobry horror z genialną fabułą.

Współczesnym opowiadaniom o duchach moim zdaniem brakuje ikry i jakiegoś magicznego polotu, bardzo chętnie sięgam po Autorów, którzy wiedzą, o czym piszą, a to niestety znajduję tylko w klasyce. Faktem jest, że starsze opowiadania wymagają głębszego i dokładniejszego czytania, potrafią być trudne i na koniec mogą wydawać się nijakie, ale mają klimat, którego nie znajduję nigdzie indziej. Tak samo jest z filmami, klasyka horroru to coś pięknego, a współczesne produkcje moim zdaniem są stanowczo wybrakowane.

W czasach totalnej czytelniczej tandety warto być wybrednym na nowości wydawnicze. Oferta zimowo świąteczna jest bogata i obszerna, ale często beznadziejnie nudna. Warto szukać perełek wśród morza piasku. Sezon duchów moim zdaniem jest właśnie taką perełką. Bez względu na to, czy wierzymy w duchy i wszelkiego rodzaju zjawiska nadprzyrodzone, każdy z nas czasami lubi się bać. Warto zatem sięgać po coś, co naprawdę dostarczy nam niezapomnianych emocji.

Mówią, że stare domy niektórych przerażają, gdyż boją się tego co zastaną w środku. Jednak nie naszego bohatera z pierwszej opowieści. Gdy tylko ujrzał go z oddali, od razu zapragnął mieć. W momencie oględzin już wiedział, że będzie należał do niego. Ku zaskoczeniu sprzedawcy, wyraził chęć spania w nim jeszcze przed spisaniem umowy. Nie potrafił się oprzeć tym starym okiennicom, miękkim fotelom, czy też tej atmosferze, która w magiczny sposób go przyciągała. I z wolna poznamy dom razem z nim. Niby pamiętał co o nim opowiadali, jednak stwierdził, że to tylko plotki. Na krab zmęczenia przyjął przesunięty pionek i nagłe wgłębienie w fotelu. W końcu nikt tutaj od dawna nie mieszkał. Wszelkie świsty, czy też odgłosy kroków mogły być spowodowane nieużytkowaniem go. Ale czy na pewno? Czy był tam sam?

W innym opowiadaniu poznamy ducha Lili, który będzie kogoś nawiedzał. Jej ciało, choć już martwe od dłuższego czasu, nie okazywało żadnych oznak martwości. Leżała w trumience niczym niezwykły Anioł, lecz czy faktycznie kiedyś nim była? Dlaczego ukazywała się w różnych dziwnych miejscach? Co chciała powiedzieć?

To nie tylko antologia grozy. Podobno czarny humor bywa grozą, lecz czy aby napewno? Odnajdziecie tutaj sytuacje, kiedy i u was pojawi się coś na kształt nerwowego śmiechu. Niektóre wydarzenia będziecie chcieli przewidzieć, lecz nie będzie to takie proste. Osiem opowiadań grozy, lecz tylko większość z nich będzie mocno straszne. Inne jedynie powieją grozą, wywołają klimat wyczekiwania, bardzo nerwową atmosferę i później stanie się coś, co rozładuje nasze emocje w formie wybuchu śmiechu. Jednak nie dajcie się zwieść, gdyż zanim historia się skończy... Z pewnością ponownie zaskoczy:-)

Spodobało mi się to, że opowiadania są umiejscowione w innym czasie. Przeszłość i teraźniejszość może nam się mieszać, gdyż niekiedy tylko kilka słownictw sprawi, że będziemy potrafili je odpowiednio umiejscowić. Niby pisane pod sezon duchów, lecz to od stylu danego autora będzie zależało, czy wyjdzie nam gęsia skórka na ciele. Nie polecam czytać w nocy, bo wasz sen długo nie nadejdzie:-)

Przede wszystkim lubię zagłębiać się w intrygujące i mroczne fabuły thrillerów, z przejęciem śledzić pracę policjantów starających się złapać mordercę. Od czasu do czasu jednak lubię wgryźć się w inny gatunek literacki. Mianowicie czasem mam ochotę poobgryzać paznokcie ze strachu i odnieść wrażenie zimnego oddechu na karku. Do sięgnięcia po Sezon duchów. Osiem upiornych opowieści na długie zimowe noce przekonał mnie nie tyle opis wydawcy, co okładka, która swoją świetną grafiką dawała nadzieję, że opowiadania w niej zawarte będą rzeczywiście upiorne i doskonałe na długie zimowe wieczory.

Zbiory opowiadań traktuję zawsze z przymrużeniem oka. Z reguły trafiałam na nierówne antologie. Nic dziwnego skoro tworzy je kilka a czasem kilkanaście osób. Dlatego mimo wszystko nigdy się nie zniechęcam.

Podczas lektury nie czułam niestety niepokoju, strachu. Mimo starań autorów włos na karku również nie chciał się zjeżyć. Jednak większość opowiadań świetnie odzwierciedlała ponury klimat Anglii w czasach wiktoriańskich. Grozę wzbudziło we mnie tło społeczne przedstawione w kilku opowiadaniach. Przedmiotowe traktowanie kobiet, które nie miały prawa do niczego za to szereg obowiązków, a na maltretowanie, poniżane i bicie nikt nie zwracał uwagi, bo to była norma. To rzeczywiście sprawiało, że poczułam zimne dreszcze „biegające” po plecach. Czasem najstraszniejsze nie są duchy, czy nawiedzone domostwa, ale żywi ludzie z krwi i kości...

To, że opowiadania nie były dla mnie upiorne, nie oznacza, że mi się nie podobały. W tym konkretnym zbiorze do gustu przypadło mi aż 5, a że całość liczy 8 opowiadań, uznaję to za dobry wynik. W niniejszej antologii mamy mnóstwo propozycji. Od historii kobiety uciekającej przed przemocowym mężem, ducha uwielbiającego grać w szachy, domek w głuszy otulony warstwą śniegu powodujący stany otępienne, wózek inwalidzki, który próbuje wskazać, gdzie tak naprawdę kryje się zło czy fotografa zakochującego się w zwłokach młodej, pięknej kobiety i próbującego przywrócić ją do świata żywych poprzez siłę miłości. Trzy opowiadania nie skradły ani mojego serca, ani całkowitej i nadmiernej uwagi. Jednak całość ma odpowiedni klimat i nastrój.

Nadmienić też trzeba, że zbiór opowiadań został bardzo ładnie i starannie wydany. Dla fanów dreszczyku w krótkich formach to będzie dobry pomysł na prezent.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty] oraz dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zysk i S-ka.

Historie z dreszczykiem to coś, co uwielbiam! 🤗 Tym razem miałam okazję trochę się pobać 😱 za sprawą budzących grozę historii zamkniętych w antologii 📚 "Sezon duchów. Osiem upiornych opowieści na długie zimowe wieczory".

Te mrożące krew w żyłach opowiadania 🫣 zostały napisane przez współczesnych autorów specjalizujących się w tworzeniu tego typu makabrycznych dzieł. 🫨 A oto lista tych twórców oraz tytuły tekstów zawartych w książce: "Dom w czerni i bieli" Bridget Collins, "Lokator Thwaite'a" Imogen Hermes Gowar, "Węgorzowi śpiewacy" Natasha Pulley, "Lily Wilt"Jess Kidd, "Fotel Chillinghamów" Laura Purcell, "Zielona kaskada" Andrew Michael Hurley, "Odosobnienie" Kiran Millwood Hargrave i "Potwór" Elizabeth Macneal.

W tym zbiorze 📚 znajdziemy historie o upiorach, 👹 duchach 👻 czy nawiedzonych domach, 🏚 a każda z nich przesycona jest zimową aurą 🌨❄️ oraz utrzymana w klimacie klasycznych opowieści grozy z minionych lat. Autorzy zabierają nas do klimatycznej dawnej Anglii, gdzie, wraz z bohaterami, musimy stanąć twarzą w twarz z wiedźmą, 🧙potworami, 😈 lokatorami zamieszkującymi nawiedzoną posiadłość, 👻 czy też stawić czoła makabrycznej zbrodni. 🩸🪓 Do wyboru, do koloru. 😉 Fanów historii bryzgających i opływających krwią muszę tutaj jednak rozczarować - opowiadania zawarte w tym tomiku nie mają z czymś takim bowiem nic wspólnego. 🤷‍♀️ Są to bardzo klimatyczne, tajemnicze, czasami melancholijne i działające na wyobraźnię opowieści, w których nastrój grozy budowany jest stopniowo. 🫣

Mogę Was jednak zapewnić, że każdy z tekstów jest napisany na bardzo wysokim poziomie 🏆 i każdy ma w sobie to COŚ. 👍 Te historie, przepełnione wszechogarniającą grozą, 😱 niepokoją, trzymają w napięciu i naprawdę potrafią przestraszyć. 🫨 "Sezon duchów" to porcja solidnych emocji. Polecam❗️☺️