Sekrety rodziny Winnickich

Literatura obyczajowa w wydaniu Aleksandry Rak nie zawodzi i tak również jest w tym przypadku. Historia rodziny Winnickich to bardzo ciekawa opowieść o tym, jak wiele sekretów może skrywać rodzina. W mojej ocenie książka jest warta polecenia dla osób, które szukają mniej wymagającej lektury, która pozwoli zanurzyć się w fascynującej historii.

Osobiście uwielbiam utwory, w których wyjawiane są rodzinne sekrety z przeszłości, a ta książka fantastycznie się w ten klimat wpisuje. Jak wiele czasem kryje się za fasadą uśmiechu i pozornego zadowolenia z życia... Pamiętnik babki Emilii odkryje niejedną tajemnicę. Wzruszająca i mądra powieść, zdecydowanie warta przeczytania.

Polecam to zdecydowanie zbyt mało powiedziane. Sekrety rodziny Winnickich to znakomita pozycja obyczajowa o uniwersalnych charakterze. Tak naprawdę każdy z nas może odnaleźć w pewnych fragmentach książki swoją własną sytuację. Całość autorka okrasiła barwnym językiem i soczystymi dialogami, które sprawiają, że czytanie jest niezwykle przyjemne.

Każda rodzina ma jakieś sekrety. Poznawanie sekretów rodziny Winnickich przyszło mi z wielką przyjemnością. To książka wciągająca, napisana z polotem, dopieszczona w każdym calu. Wszystko jest w tej książce ‘po coś’, nie ma nic przypadkowego. Poznanie przeszłości jest kluczowe dla odnalezienia się w teraźniejszości. Polecam!

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Bardzo lubię historie jakie tworzy Ola i jak tylko widzę, że napisała coś nowego wiem, że będę musiała po to sięgnąć. Tak też było w przypadku książki "Sekrety rodziny Winnickich", którą przyciągnęła mnie do siebie interesującym opisem i piękną, klimatyczną okładką. Muszę oczywiście jeszcze wspomnieć o cudownie dopracowanym środku książki, coś pięknego! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że historię rodzinny Winnickich czyta się niesamowicie szybko, ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania i nie poznałam wszystkich sekretów rodziny. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona, natomiast bohaterowie zostali świetnie i niezwykle autentyczne wykreowani, to postaci z którymi śmiało można się utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy moralne, a także takie, które z powodzeniem moglibyśmy spotkać w rzeczywistości. Historia została przedstawiona z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, q tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. W moim odczuciu był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając Czytelnikowi wielu emocji i wrażeń. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, bardzo życiowych i ponadczasowych tematów, które mogą spotkać tak naprawdę każdego z nas. Pokazuje codzienne życie bohaterów, relację panujące w rodzinie Winnickich, a z każdą kolejną czytaną stroną poznajemy także ich sekrety i tajemnice, jedne mniej drugie bardziej wstydliwe, jednak wszystkie mające wpływ na losy bohaterów oraz ich bliskich. Kilka tajemnic udało mi się odkryć dość szybko, inne natomiast były dla mnie sporym zaskoczeniem, co bardzo mi się podobało i wywołało we mnie sporą dawkę emocji. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuję jak ogromne znaczenie i wpływ na przyszłe pokolenia mają decyzję ich przodków. Ola pokazuje również jak ważna w relacjach rodzinnych oraz tych międzyludzkich jest szczera rozmowa. "Sekrety rodziny Winnickich" to emocjonująca, miejscami poruszająca i wartościowa opowieść pełna życiowych mądrości doświadczeń i prawd, z którą cudownie spędziłam czas! Czekam już na kolejne powieści spod pióra Oli! Polecam!

Czy zdarza Wam się płakać?

Mi często spływają łzy po policzku, z różnych powodów, ze smutku, zmartwienia, ale i z radości. Są dla mnie pewną formą oczyszczenia, tak jak zauważyła to również autorka…

„Mówią, że płacz oczyszcza, że z każdą łzą ulatuje z człowieka element błędnej układanki, która namieszała w jego emocjach. Płacz wprawia w bezruch, zmusza do zatrzymania się na kilka chwil, by znów móc ruszyć dalej” … płacz jest potrzebny.

Na stronach powieści o rodzie Winnickich pojawiło się wiele sytuacji, w których ten szloch stał się pomocny, a był oznaką słabości, załamania, niewiedzy i braku perspektyw.

Autorka przenosi czytelnika do małej miejscowości, w której ród Winnickich jest wszystkim dobrze znany. Od wielu lat prowadzi on swoją winnice, ale teraz oczy mieszkańców zwróciły się ku nim z jeszcze większą uwagą, bowiem to teraz owo miejsce obchodzi jubileusz stulecia powstania. Ale to nie jedyny powód… nestorka rodu Emilia zaginęła w tajemniczych okolicznościach, nagle przepadła nie mówiąc nikomu o swoich planach…

To familia, która skrywa w sobie wiele sekretów. Każde pokolenie ma swoje tajemnice, których nie chce pokazać światu, bo niekiedy są wstydliwe, niekiedy świadczą o braku zaradności, innym razem o niepowodzeniu. I to właśnie te wszystkie tajemnice doprowadziły do tego jak wyglada ich obecne życie, bo pamiętaj Drogi Czytelniku: „ co zasiejesz, to zbierzesz. Wybór zawsze należy do Ciebie, tak jak i jego konsekwencje”.

To gorzka opowieść o codziennych problemach, które ma każdy, nie ważne czy jest bogaty, czy biedny. Los na to nie patrzy… Przemierzamy wraz bohaterami ścieżki ich życia, zaglądamy w najmniejsze zakamarki i poznajemy z czym się mierzą. Jest takie powiedzenie, że z rodziną wychodzi się najlepiej na zdjęciu, ale trzeba pamiętać, że aby to powiedzenie nie stało się prawdą należy rozmawiać, bo bez szczerych słów nie zbudujemy nic trwałego. I mam tu ma myśli szczerość w każdym aspekcie, oczywiście również w tym uczuciowym.

Ta historia pokazuje również to, że warto nauczyć się prosić o pomoc, bo czasem to właśnie tylko druga osoba może wyprowadzić nas z trudnej sytuacji. Niekiedy dopiero przyparci do muru dostrzegamy ile nas omija, dostrzegamy to czego wcześniej nie chcieliśmy widzieć…

To mądra, wzruszająca historia rodzinna, która uświadamia nam, że „nie wolno tracić nadziei, nawet w obliczu katastrofy.”

,,Musisz pamiętać, że należy do nas nie tylko wybór, ale i jego konsekwencje”

Winniccy są doskonałym przykładem tego jak wiele tajemnic może skrywać rodzinna. Gdzie pod płaszczykiem idealnych relacji kryje się wiele niedomówień i konfliktów a także niespełnionych oczekiwań. Początkowa reakcja Winnickich na zniknięcie nestorki rodu, Emilii wprawiła mnie delikatnie ujmując w osłupienie. Była dla mnie kompletnie nie zrozumiała i taka niemal abstrakcyjna. Ale to właśnie to wydarzenie zapoczątkowało wiele zmian, których ta rodzina naprawdę potrzebowała by zrozumieć, że ich wzajemne stosunki są tragiczne.

To momentami smutna ale prawdziwa i bardzo mądra historia. Nie jest przesadzona, przekoloryzowana a pokazuje bohaterów jako realne postacie, mające swoje problemy i rozterki. Uświadamia, że tak naprawdę nikt nie jest idealny ale każdy może nad sobą pracować i co najważniejsze jak choćby w przypadku Diany prosić o pomoc. Jeśli o nią samą chodzi to pogubiła się najprościej na świecie pragnąc miłości i uwagi. Nie chciała majątku a jedynie odrobiny uczucia, ciepłych ramion i dobrego słowa. Tego by ktoś chciał jej wysłuchać i pozwolił jej iść jej własną drogą. Tymczasem było wręcz odwrotnie. Nie mogła liczyć nawet na własną matkę, która krytykowała każdy jej ruch nie rozumiejąc, że to czego pragnie ona nie jest również celem jej córki. Zniknięcie Emilii sprawia, że przeszłość wdziera się niespodziewanie w codzienność domowników. Sprawy nie ułatwia znaleziony pamiętnik, który seniorka prowadziła od młodych lat a jedynie jeszcze bardziej komplikuje całą sytuację stawiając jeszcze więcej niewiadomych. Jej zniknięcie to najlepsza lekcja również dla jej męża Antoniego, który uparcie i z klapkami na oczach tkwi w swoich przekonaniach nie zwracając na nikogo uwagi.

Gdy zobaczycie jak jest wydana będziecie mieli pewność, że to jeden z piękniejszych papierowych egzemplarzy zarówno wizualnie jak również jeśli chodzi o przesłanie. Niesie za sobą taką prostą mądrość, której niejednokrotnie brakuje nam w dzisiejszym świecie. Bardzo podoba mi się styl autorki i taka wrażliwość skryta za tą historią. Muszę się przyznać, że początkowo nie miałam zamiaru jej czytać i to byłby jeden z moich największych książkowych błędów. Ta historia zasługuje na każdą poświęconą jej sekundę.

Rodzina Winnickich jest w okolicy doskonale znana i cieszy się powszechnym szacunkiem. Na pozór życie klanu toczy się leniwym rytmem, ale ten idealny obraz pokazywany na co dzień innym, w rzeczywistości wewnątrz aż iskrzy od emocji. Rodzinne relacje są pełne konfliktów, sporów i nieporozumień. Na krótko przed jubileuszem stulecia powstania winnicy w tajemniczych okolicznościach znika Emilia, nestorka rodu i wtedy zaczyna opadać kutyna pozorów. Podjęte kiedyś decyzje, właśnie teraz wydały owoce. Na jaw wychodzą sekrety z przeszłości i współczesne konflikty. Tajemnice rodzinne powoli układają się w jedną całość, a dużą zasługę w ich odkrywaniu ma pamiętnik Emilii odnaleziony przypadkiem przez Dianę w pokoju babci.

Antoni nestor rodu, kiedyś z wielkiej miłości poślubił Emilię, która jednak nie odwzajemniała jego uczucia, zakochana bowiem była z wzajemnością w jego bracie Stanisławie, lekkoduchu i bawidamku. Emilia miała rozdarte serce, ale podjęła decyzję, że dla własnego dobra poślubi Antoniego, pomimo że siostra Luiza kategorycznie jej to odradza.

Emilia wybrała stabilizację u boku Antoniego, ale ich życie wcale nie układa się tak, jak to sobie wymarzyłaSyn Kazimierz wiedzie starokawalerskie życie, pracuje jako architekt z dala od winnicy. Córka Katarzyna prawa ręka Antoniego, już się widzi na miejscu ojca, jako osoba decyzyjna, ale po śmierci synka nie jest szczęśliwa i częsta sięga po alkohol. Próbuje wszystkich rozstawiać po kątach, jest zimna i wyrachowana i tak skupiona na sobie, że nawet zauważa momentu, gdy jej mąż od niej się odsuwa i szuka szczęścia w ramionach innej kobiety. Jak zakończy się jej małżeństwo zawarte z rozsądku, z powodu dziecka? Ich córka Diana wbrew sobie pracuje w winnicy i w ogóle nie jest z tego powodu szczęśliwa. W poszukiwaniu miłości pakuje się w toksyczny związek z narcystycznym Gracjanem. Do czego doprowadzi jej związek z psychopatą? Miłosza syna Kazimierza i Pauliny przed laty porzuciła ukochana, teraz mężczyzna planuje wspólną przyszłość z dziennikarką Laurą, dla której to nie Miłosz jest najważniejszy, lecz jej kariera, czego Miłosz nie potrafi zaakceptować. Była ukochana chłopaka jednak wróciła do Szczepkówki. Jak jej obecność wpłynie na przyszłość Miłosza?

Rodzina Winnickich rozrasta się jak winnica, ale w cieniu niespełnionej miłości. „Brak miłości sprawił, że z takim trudem pielęgnowany rodzinny krzew zaczął usychać”. Mężczyźni w tym rodzie nie mogą zaznać szczęścia, a ich kobietom wcale nie jest łatwiej.

Zdanie, że „rodzina wspólnie pracowała na sukces”, brzmi w tym przypadku jak pusty frazes. Czyżby babcia postanowiła zniknąć, by wreszcie wszyscy przejrzeli na oczy? Chciała nimi wstrząsnąć, by zaczęli podejmować właściwe decyzje, a być może powód jej zniknięcia był jeszcze inny? „Rodzina jest silna, dopóki trzyma się razem”. Gdy to w końcu pojmą, ich sytuacja diametralnie się zmieni.

Wspaniała, ciepła, kobieca opowieść o rodzinie, o tym, co jest w życiu najważniejsze. Wybory, jakich dokonali Antoni i Emilia odcisnęła trwałe piętno na całej rodzinie, chociaż kolejne pokolenia mogły same podjąć decyzje, popełniali błędy swoich przodków. Co sami posiali, teraz muszą zebrać. Nie potrafili cieszyć się, tym, co mieli, zamiast patrzeć w przyszłość, wciąż żyli przeszłością. Sekrety, tajemnice, niedopowiedzenia oplotły ich rodzinę niczym winorośl. „Sekrety rodziny Winnickich” to piękna opowieść o rodzinie, miłości, zaufaniu, spuściźnie przekazywanej z pokolenia na pokolenie, niesnaski, sekrety, to wszytko, jak autorka wspomina w posłowiu, skryła pieczołowicie na kartach tej powieści. Opowiada o rodzinie wielopokoleniowej złączonej wspólną krwią, a podzieloną konfliktami. Sekrety rodziny Winnickich to przepięknie napisana i wydana książka ze wspaniałymi ilustracjami, które sprawiają, że ta powieść jest wyjątkowa. Nie tylko ze względu na wspaniałą historię opowiedzianą przez autorkę, ale także z powodu satysfakcjonujących doznań estetycznych. Powieść „Sekrety rodziny Winnickich” ma niepowtarzalny klimat, jedyny w swoim rodzaju, który wprowadza czytającego w nostalgiczny nastrój i sprawia, że czuje się po jej lekturze, niczym po wypiciu lampki dobrego wina. Jestem oczarowana tą niesamowitą i piękną historią, zmuszającą do refleksji, wspaniałymi opisami i mądrością życiową, jaka z niej płynie. Nie chciałam jeszcze rozstawiać się z bohaterami 𝑆𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑟𝑜𝑑𝑧𝑖𝑛𝑦 𝑊𝑖𝑛𝑛𝑖𝑐𝑘𝑖𝑐ℎ, tak bardzo mi się ta książka podobała, ale wraz z napisem koniec, historia Winnickich wcale się nie kończy. Z tyłu okładki moi kochani znajdziecie niespodziankę, wraz z notką o powieści. Zaparzcie sobie aromatyczną herbatkę, zapalcie świeczki zapachowe, otwórzcie kuferek z sekretami rodziny Winnickich i przenieście się do winnicy w Szczepkówce. Pani Aleksandro dziękuję za piękną, ciepłą i mądrą opowieść w sam raz na długie jesienne wieczory.

"Nie­do­mó­wie­nia sieją spu­sto­sze­nie w sercu i zo­sta­wia­ją w ru­inach emo­cje."

Niedługo przed jubileuszem stulecia powstania winnicy znika nestorka rodu Emilia. Wydaje się, że zapadła się wprost pod ziemię. Jej telefon jest wyłączony, a ona nie daje znaków życia. Powoduje to, iż na świtało dzienne wychodzą konflikty czy skrywane od lat sekrety. Okazuje się również, iż domowa piwniczka skrywa nie tylko beczułki ze szlachetnymi trunkami…

„Sekrety rodziny Winnickich” to pełna emocji i rodzinnych tajemnic historia, która wciąga od pierwszych stron. Nie brakuje tu konfliktów, gry pozorów, nieprzepracowanych problemów. Widzimy brak akceptacji decyzji podejmowanych przez najbliższych ale i motywów jakimi się kierują. Autorka w wyjątkowo obrazowy sposób uświadamia do czego prowadzi brak prawdziwego domu, stabilizacji, ciepła, szczerej rozmowy czy miłości. Determinuje to nasze wybory, które nie zawsze są słuszne ale i niosą konsekwencje. Widzimy jak pozorne może wydawać się czyjeś szczęście. To co widzimy z boku nie zawsze pokazuje prawdę. Pozory mogą mylić, a nikt nie wie tak naprawdę co dzieje się za zamkniętymi drzwiami. Bogactwo czy sukces, które obserwujemy z boku nie zawsze są gwarancją szczęścia, a i rodzina nie gwarantuje że nie będziemy czuli się samotni. Autorka w swojej najnowszej książce pokazuje jak ważne jest wsparcie najbliższych.

Całość zmusza do refleksji i zastanowienia. Myślę, że każdy z nas znajdzie tu coś czego sam doświadczył w swojej rodzinie. Może dzięki lekturze zweryfikujemy swoje wybory, a może wyjaśnimy niedomówienia czy konflikty. Możliwe, iż dostrzeżemy problem zanim będzie za późno i nie będzie czego ratować. Ogromnym plusem powieści są piękne opisy. Dzięki nim możemy poczuć jakbyśmy wraz z bohaterami przebywali w otoczeniu winnicy. Zdecydowanie warto sięgną po lekturę zwłaszcza, iż jest wyjątkowo mądra.