Sekretna mowa kamieni

Wyjątkowa książka dla każdego, kto interesuje się kamieniami szlachetnymi i ich mocą. Sama forma książki jest dla mnie magiczna, a przy okazji serwuje osobom mniej obeznanym sporą porcję wiedzy. Poza tym autorka pięknie przedstawiła relację między głównymi bohaterami i o ile obawiałam się, że w tym wypadku może być zbyt bajkowo i nierealnie, to było dokładnie na odwrót. Po przeczytaniu książki nie wiedziałam, czy mam najpierw zacząć ją czytać od nowa, żeby znowu zanurzyć się w tym świecie, czy zrobić zakupy w sklepie oferującym piękne kamienie w formie biżuterii:)

„Sekretna mowa kamieni” Chiara Parenti

Moja przygoda z piórem włoskiej Jojo Moyes, bo taką informację znajdujemy z tyłu książki, miała swój początek w ubiegłym roku. Niedługo po zakupie „Sztuki sięgania gwiazd” zdecydowałam się ją poznać, co, warto zaznaczyć, nie zdarza się często. Co tu dużo mówić. Zauroczyła mnie jej treść i z wielkim entuzjazmem przyjęłam zapowiedź Wydawnictwa Znak o drugiej powieści autorki, która pierwotnie pojawiła się początkiem dwa tysiące dwudziestego pierwszego roku, ale przez pandemię premiera została przesunięta w czasie. Wreszcie nadszedł dzień, w którym przeczytałam tę nowość i...

Za sprawą dziadka dla Luny świat kamieni zdaje się nie mieć przed nią tajemnic. Starszy pan z przyjemnością przekazuje wnuczce całą wiedzę, jaką posiadł na temat minerałów. Jest prawdziwym pasjonatem w tej dziedzinie. Początkowo dziewczyna bardzo mocno i bez problemów odbiera ich moc, ale po latach rzecz wygląda zgoła inaczej. Taki obrót sprawy spowodowany jest kilkoma kwestiami. Między innymi odejściem ukochanego Leo. Świat dorosłej Luny rozpada się na kawałki. Po tym wydarzeniu z dziewczyny nie tylko uchodzi chęć do życia, ale również zatraca umiejętność odbierania mocy kamieni. Kiedy chłopak decyduje się wrócić, była ukochana nie chce słuchać jego wyjaśnień. Gdyby nie minerały, które w najmniej oczekiwanych momentach potrafią działać cuda, ta historia na pewno miałaby zupełnie inne zakończenie.

„... twoja babcia była różowym kwarcem. Ale Jedeit była diamentem. A diament po prostu jest jak prawdziwa miłość, Luno (…). Diamenty, podobnie jak miłość, ta prawdziwa, nie boją się upływającego czasu, wulkanicznych erupcji, najwyższych temperatur, gigantycznego ciśnienia. Wytrzymują. Czekają. Zawsze.”

… podobała mi się. „Sekretna mowa kamieni” to lektura przyjemna, może dla jednych okaże się przewidywalna, może dla innych nie, ale niewątpliwie jest w niej coś świeżego. Kamienie. Tego światu żadna autorka nie chciała wcześniej ze mną zgłębić. Chiara Parenti zrobiła to w sposób zajmujący. Mamy tutaj nie tylko mężczyznę prowadzącego sklep i dobierającego minerały do klienta indywidualnie, ale też mężczyznę, dla którego kamienie są rzeczywiście pasją i do do takiego stopnia, że wyrusza w liczne podróże w poszukiwaniu nowych diamentów. Ładna opowieść, pełna mądrych cytatów. Pozwoliłam sobie przytoczyć powyżej jeden z nich. Uważam, że jest intrygujący i może przyciągnąć do lektury.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Znak.

W zeszłym roku miałam okazję przeczytać książkę „Sztuka sięgania gwiazd” autorstwa Chiary Parenti. Opowiadała ona o walce z własnymi lękami. Po zakończeniu jej czytania miałam chęć, aby wszyscy ludzie na świecie ją przeczytali. Trafiła ona na idealny moment w moim życiu. Inspirując się przeczytaną historią sama zaczęłam walczyć z własnymi lękami metodą głównej bohaterki. Wspominam, więc tę książkę bardzo dobrze. Ogromnie się ucieszyłam, kiedy zobaczyłam zapowiedź kolejnej książki Parenti. Jednak, kiedy pojawiła się już na mojej półce, to trochę poczekała zanim po nią sięgnęłam. Bałam się, że po tak wspaniałej poprzedniczce, ta może okazać się średnia. W końcu się odważyłam i ją przeczytałam. Czy moje lęki były uzasadnione?

Och, co to była za historia! Piękna historia o miłości, przyjaźni, niezwykłej więzi między dziadkiem a wnuczką, podążaniu za marzeniami, a także krzywdzie i jej skutkach, które potrafią się utrzymać na długie lata. Mam wrażenie, że już po kilku pierwszych stronach wsiąknęłam w czytanie i nie chciałam jej kończyć. Marzyłam o tym, aby jak najdłużej zostać w tym świecie. Kończyłam ją w pełni zadowolona z lektury, ale także ze smutkiem, że to już koniec.

W książce znalazłam także dużo informacji o kamieniach. Dziadek głównej bohaterki jest łowcą kamieni oraz posiada sklep z kamieniami szczęścia. Każdy rozdział książki zatytułowany jest nazwą kamienia. Znajdziemy także krótki opis znaczenia danego kamienia. Ta dużo ilość historii z kamieniami w roli głównej sprawiła, że wyciągnęłam swój ulubiony pierścionek z kamieniem i resztę książki czytałam z nim na palcu.

„Sekretna mowa kamieni” to historia, która na długo zostanie w mojej pamięci i w moim sercu. Chiara Parenti stworzyła niesamowitą książkę, od której trudno było mi się oderwać. Zdecydowanie potrzebuję więcej książek tej autorki.

"Sekretna mowa kamieni" to historia miłości młodych ludzi – przyjaciół z dzieciństwa, w której głównym bohaterem są… kamienie szlachetne. Jest to element idealnie wkomponowany w fabułę. W książce znajdziemy sporą dawkę wiedzy o nich, ale niech nikogo to nie zmyli. Sekretna mowa kamieni nie jest przewodnikiem. Kamienie szlachetne nadają tej powieści magiczny, bajkowy klimat. Każdy z nich ma swoje znaczenie, niesie przekaz, staje się językiem, w którym porozumiewają się bohaterowie. Są ich pasją i celem w życiu.

To historia miłości nie tylko do kamieni szlachetnych, ale także dwójki młodych ludzi. Poznamy historię ich przyjaźni, dojrzewania do miłości, a potem bolesnego rozstania. Będziemy świadkami ogromnego bólu Luny i poczucia winy Leo, poszukiwania siebie, próby wybaczenia i kolejnych porażek.

I na pewno pokochamy dziadka Pietra, który młodym bohaterom zastępował ojca. To mądry, wrażliwy człowiek, który poświęcił życie kamieniom szlachetnym. Historia jego życia wzrusza i pokazuje, że to niedoskonałości czynią ludzi wyjątkowymi.

Chiara Parenti stworzyła w powieści ciepły i dobry klimat. Nie tylko dzięki obecności i dużej roli znaczenia kamieni szlachetnych. Połączyła ten wątek z bohaterami, którzy budzą sympatię. Do tego poznamy klimat Tajlandii, jakiej nie znaliśmy do tej pory, siłę przyjaźni, więzów rodzinnych. I, chociaż język tej powieści czasami mnie irytował, ostatecznie Autorka sprawiła, że historia pochłonęła mnie od pierwszej strony i trudno było mi się z nią rozstać.

W codziennym zabieganiu tracimy z oczu to, co najważniejsze. Skupiamy się na rzeczach, które pozornie dają nam szczęście. Wysilamy się, aby osiągnąć to, co może przynieść nam radość, choć często jest ona na wyciągnięcie ręki. Podobnie jak miłość, która „wymaga siły, poświęceń, nieskończonej wytrzymałości"... ale wciąż warto o nią walczyć. Zamiast wsłuchać się w głos natury i z niej czerpać wszelkie dobra, jakie nam ofiarowuje, otaczamy się zbędnymi rzeczami... Ta książka otwiera oczy, pokazuje, jak wiele korzyści może dać życie w zgodzie z naturą, bo przecież jesteśmy jej nieodłącznym elementem. I o tym nie należy zapominać.

Nigdy nie zastanawiałam się, co oznaczają poszczególne kamienie. Co więcej, podchodziłam do ich „mocy” z dużą rezerwą. Nie dla mnie była ta cała magia i właściwości, które mogą pomóc nam osiągnąć szczęście, wzmocnią wiarę w siebie czy przyniosą upragnione uczucie. I choć jestem realistką, to ta powieść mnie kupiła. Otuliła mnie magią i dałam się porwać do jej świata, wsłuchałam się w sekretną mowę kamieni. Brzmi irracjonalnie? Przeczytajcie ją, a z pewnością poczujecie to, co ja.

Christina Parenti ponownie urzekła mnie fabułą swojej powieści, która jest nie tylko prawdziwą encyklopedią wiedzy na temat kamieni, ale także poruszającą i piękną opowieścią o miłości. O relacji dziadka i wnuczki, o pierwszej, młodzieńczej miłości, a także o uczuciu łączącym człowieka z darami matki natury. To trochę baśniowa historia, która otula nas swoim ciepłem. Akcja książki toczy się dwutorowo. Możemy poznać głównych bohaterów, ich troski oraz codzienność, a jednocześnie odkryć tajemnicę z przeszłości, która rozdzieliła dwa „diamenty". Parenti maluje słowem, tworząc opowieść dla romantyczek i wszystkich tych, w których wciąż drzemie jeszcze przekonanie, że w naszej szarej rzeczywistość można znaleźć odrobinę magii... I choć wydźwięk tej powieści jest na wskroś romantyczny, to w całej słodyczy jest także łyżka życiowego dziegciu: goryczy porażki, odrzucenia, zdrady, złamanego serca i poczucia straty. Jej lektura przynosi uśmiech i łzy, radość i smutek, bo odszedł ktoś, kogo zdążyliśmy pokochać. Stanowczo można się w niej rozsmakować i przenieść w zupełnie inny wymiar, z którego nie chce się wracać.

Podsumowując:

Myślę, że siłą powieści Parenti jest jej uniwersalne przesłanie. Czytając ją, każdy może dostrzec zupełnie co innego. Wszystko zależy od tego, na jakim etapie życia się znajduje i jak wielkie pokłady magii ma w swoim sercu. Mnie urzekła, poruszyła wrażliwe struny romantycznej strony mojej natury. A kamienie? Nie tylko są swoistego rodzaju preludium do każdego rozdziału. One stanowią fundament, na którym autorka utkała tę historię. Cytując słowa dziadka Pietra: „Kamienie żyją i nas wzywają. [...] To one wybierają nas". Kto wie, może i ja trafię na swój talizman, który przyniesie rozwiązanie, kiedy stanę na życiowym rozstaju dróg? Polecam wszystkim wrażliwym i romantycznym duszom.