Sekret mojej córki. Liceum Freuda. Tom 7

„Sekret mojej córki” Marcel Moss

Greta po latach upokorzeń i psychicznego znęcania się postanawia odejść od męża. Sytuacji nie ułatwia zatwardziałość i bezwzględność mężczyzny oraz mocno obciążający swoimi humorami szef.

Odnalezienie po latach zostawionej córki daje kobiecie wiatr w żagle. Pomimo ciągłych niepowodzeń decyduje się ona dążyć obraną ścieżką bez względu na wszystko.

Czy odkrycie prawdy o swoim dziecku pomoże Grecie ?

Jak przeciwstawić się całemu złu tego świata ?

Komu można zaufać gdy wszystko sie sypie ?

Historia utkana bólem i strachem. Niemoc przeplata się z przebłyskami nadzieji a niezrozumienie z szansami na lepsze jutro.

Zestawienie mocno doświadczonej kobiety, której los nie oszczędza z nastolatką szukającą swojego miejsca. Krew symbolizuje wołanie o pomoc, przyjaźń i miłość- życie tu i teraz.

Brak zrozumienia i tajemnice. Rodzina i znajomi. Praca pełna wyzysku i stres paraliżujący od samego rana.

Opowieść przepełnia trud i zmęczenie. Podejmowana walka wydaje się niewystarczająca a los nie oszczędza nikogo.

Jak dla mnie trochę za dużo tych złych rzeczy w jednej historii. Kumulacja i ich ciągłość może delikatnie przytłoczyć.

Dwie bohaterki, dwa roztrzaskane życia, depresja, próba samobójcza, despotyczny mąż, brak zrozumienia i sekret ciążący na matczynych barkach to główne wątki najnowszej części powieści Marcela Mossa z cyklu Liceum Freuda.

Greta nie ma siły wstać z łóżka. Czuje się wykorzystywana przez rodzinę i przełożonego. Despotyczny mąż nie docenia jej wysiłków, nie liczy się z jej zdaniem. Przełożony poniża przy reszcie pracowników, dokładając kolejnych obowiązków. Po którejś z kolei ostrej wymianie zdań z mężem Greta wyprowadza się z domu. Wynajęte naprędce mieszkanie dokłada jej kolejnych kłopotów. Upokorzony mąż zrobi wszystko, by odciąć żonę od syna. Dodatkowo sekret z przeszłości pragnie ujrzeć światło dzienne.

Szesnastoletnia Maja coraz gorzej znosi kolejne kłótnie rodziców. Nie potrafi skupić się na nauce. Narastające problemy, poczucie niezrozumienia sprawiają, że dziewczyna szuka ukojenia w dam okaleczeniu. Czarę goryczy przelewa strata przyjaciół. Nieudana próba samobójcza staje się początkiem nowej relacji.

Czy Greta odzyska syna i własne szczęście? Czy Maja zbuduje swoje życie od nowa? Jak przeszłość wpłynie na dalsze losy obu kobiet?

"Sekret mojej córki" to thriller psychologiczny doskonale odzwierciedlający trudne życiowe zawiłości. Autor porusza szereg niełatwych tematów, wplatając pośród depresję, samotność, odrzucenie, czy zdradę sztuczną inteligencję.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Marcela Mossa i z pewnością nie ostatnie. Teraz rozumiem zachwyt czytelników, ciągłe zapytania o kolejne publikacje i długą listę czytelników, cierpliwie czekających na swoją kolej wypożyczenia woluminu w miejskiej bibliotece.

Autor doskonale stopniuje napięcie w finale zaskakując czytelnika nagłym zwrotem akcji.

Moje odkrycie roku.

Jestem zachwycona i chcę więcej.

Polecam i waszej uwadze.

Marcel Moss powraca z powieścią, która uderza w najczulsze struny – "Sekret Mojej Córki" to poruszająca i intensywna opowieść o próbie odzyskania siebie w obliczu druzgocącej przeszłości. To nie jest lekka lektura, ale wciągający portret kobiety zepchniętej na margines, która podejmuje desperacką walkę o swoje życie i spokój.

Główna bohaterka, Greta, przez lata egzystowała w toksycznym uścisku apodyktycznego męża. Zdominowana, niedoceniana i obciążana obowiązkami, w końcu osiąga punkt krytyczny. Jej decyzja o odejściu, choć wymuszona psychicznym wycieńczeniem, uruchamia lawinę zdarzeń. Niestety, upokorzony mężczyzna, którego ego zostało dotknięte, nie zamierza odpuścić i wykorzystuje wszelkie środki, by zemścić się na żonie. Ta część historii jest wstrząsającym studium przemocy psychicznej i jej długofalowych skutków.

Zmuszona do samotności i osaczona przez swojego oprawcę, Greta szuka ukojenia w próbie naprawienia najboleśniejszego błędu z przeszłości – odnalezienia córki, którą porzuciła szesnaście lat wcześniej. Nadzieja na odbudowanie więzi i odnalezienie choćby namiastki stabilizacji jest jej jedynym motorem. Czytelnik z napięciem śledzi, jak kobieta, pragnąca odkupienia, nieświadomie wplątuje siebie i córkę w nowe, śmiertelne niebezpieczeństwo. Wkraczając w życie dziewczyny, Greta staje się katalizatorem tragicznych wydarzeń, których nie sposób już zatrzymać.

Moss z autentycznością oddaje skomplikowaną paletę ludzkich emocji – od poczucia beznadziei, wyrażonego w przejmującym stwierdzeniu: "NIE MAM JUŻ SIŁY SIĘ MĘCZYĆ Z TYM CHAOSEM. CZUJĘ, ŻE ŚMIERĆ JEST DLA MNIE JEDYNYM WYJŚCIEM", po upartą, choć niepewną wolę walki. Autor mistrzowsko obnaża, jak łatwo można zatracić własną tożsamość w destrukcyjnej relacji i jak długa i wyboista jest droga do odbudowy poczucia własnej wartości oraz zaufania do świata.

Autor po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o ludzkich emocjach w sposób wyjątkowo przejmujący i autentyczny. Tematyka poruszana w książce jest niezmiernie istotna i zdecydowanie powinniśmy się nad nią pochylić. Autor z klasą i na wysokim poziomie przedstawił poważne problemy trapiące zarówno dorosłych, jak i młodzież. W fabułę wplecione zostały kwestie takie jak: przemoc w związku (szczególnie psychiczna), depresja, hejt oraz brak zrozumienia w relacjach międzyludzkich.

"Sekret Mojej Córki" to historia, która wykracza poza ramy typowego thrillera. To głęboka refleksja nad tym, jak "ciche dramaty", rozgrywające się za zamkniętymi drzwiami, mogą mieć dramatyczne i nieodwracalne konsekwencje, jeśli zostaną zignorowane. Powieść zmusza do zastanowienia się nad siłą toksycznych relacji, ciężarem winy i ceną, jaką trzeba zapłacić za próbę odkupienia.

Już od pierwszych zdań "Sekretu mojej córki" wiemy, że czeka nas trudna, emocjonalna przeprawa. Marcel Moss po raz kolejny wciąga czytelnika w mroczny świat nastolatków z uniwersum liceum Freuda.

Narracja prowadzona jest z perspektywy Grety, matki oddanej do adopcji dziewczynki, którą postanawia po latach odnaleźć. Jest nią Maja, która samookalecza się, by zagłuszyć ból istnienia.

Proza Marcela Mossa jest nasycona emocjami: nagimi, surowymi i bolesnymi. Autor jest prawdziwym mistrzem rozdrapywania ran i konfrontowania nas z tym, o czym często wolimy milczeć. Z każdą kolejną stroną wylewa na czytelnika cały brud współczesnego świata: problem depresji i samotności wśród dzieci i młodzieży, ale równie mocno wybrzmiewa tu wątek kobiet i przytłaczających je ról społecznych.

Książkę czyta się z mieszanką zgrozy i fascynacji. Z jednej strony trudno nie czuć ciężaru opisywanych wydarzeń, z drugiej pojawia się nieodparta ciekawość, czym jeszcze zaskoczy autor i dokąd zaprowadzi nas fabuła. Moss wypracował swój własny, niepodrabialny styl, który potrafi wywoływać ogromny dysonans. To proza toksyczna, wywołująca falę negatywnych emocji, a jednocześnie zachwycająca pomysłowością i odwagą w podejmowaniu trudnych tematów.

"Sekret mojej córki" to książka, która nie daje o sobie zapomnieć - bolesna, prowokująca i niezwykle aktualna.

“Proszenie o pomoc to siła. I czasem jedyny sposób, by przetrwać…”

Greta od wielu lat tkwi w małżeństwie, które coraz trudniej jej unieść. Z każdym dniem bardziej dusi się pod ciężarem despotycznych zachowań męża. Żyje w jego cieniu, po cichu godząc się na złe traktowanie, jakby to było jedyne, co jej w życiu pozostało. W końcu po jednej z wielu brutalnych awantur Greta mówi dość. Wyprowadza się. Nie ma jednak pojęcia, jak daleko posunie się mężczyzna, który poczuł się upokorzony i zdradzony. Nękana, upokarzana i – co najgorsze – opuszczona przez ludzi, od których oczekiwała wsparcia, Greta podejmuje decyzję, o której myślała od lat. Postanawia odnaleźć córkę, którą porzuciła szesnaście lat wcześniej. W jej sercu kiełkuje nadzieja, że uda jej się odbudować więź, że krzywdy i błędy z przeszłości zostaną jej wybaczone. Nie wie jednak, że właśnie ta decyzja sprowadzi na nie obie realne, śmiertelne niebezpieczeństwo. I że zmieni wszystko.

Siódmy tom intrygującej serii Liceum Freuda. Każdy z nich można czytać niezależnie, ale każdy zostawia w czytelniku ten sam dreszcz – mieszankę niepokoju, współczucia i fascynacji. Marcel Moss z ogromną lekkością i realizmem wchodzi w pokręcony, mroczny świat bohaterów, którzy niosą ze sobą ciężar traum i błędnych decyzji. Akcja powieści toczy się szybko, momentami gwałtownie, wzniecając skrajne emocje. To fabuła gęsta od dramatów, duszna od napięcia, przejmująca swoją bezkompromisowością. Atutem powieści są przede wszystkim postacie – świetnie nakreślone, pełne psychologicznej głębi, niejednoznaczne. Każda perspektywa odsłania nową warstwę dramatu.

Mocna, przejmująca, dojrzała. Autor nie unika trudnych tematów – wręcz przeciwnie, dotyka ich wprost, nie oszczędzając ani bohaterów, ani czytelnika. Toksyczne małżeństwo, przemoc psychiczna i fizyczna, poczucie samotności i odrzucenia, depresja, ból niespełnionej matki, syn żyjącego w cieniu ojcowskiej przemocy. Do tego wątek sztucznej inteligencji – jej wpływu na codzienność, tego, jak może być zarówno ratunkiem, jak i pułapką. Wszystko to razem tworzy historię, od której trudno się oderwać.

To książka, która porusza i zmusza do refleksji. Moss pokazuje, jak kruche jest poczucie bezpieczeństwa, jak cienka jest granica między nadzieją a rozpaczą, między miłością a bólem. Poruszająca. Trudna. Niezwykle prawdziwa. Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :)

Najnowsza część z cyklu #liceumfreuda już za mną. Marcel Moss po raz kolejny udowadnia, że nie boi się trudnych tematów i potrafi wstrząsnąć czytelnikiem do głębi. #sekretmojejcórki to emocjonalny rollercoaster, w którym tajemnice rodzinne, ból i pragnienie bliskości przeplatają się z dramatami dnia codziennego. Chociaż fabuła chwilami przytłacza mnogością tragedii, to właśnie ten natłok emocji sprawia, że historia jest tak żywa i autentyczna. 💔 Może nie będzie to moja ulubiona książka autora, ale z pewnością warto po nią sięgnąć. 📖

•

Greta, uwięziona w toksycznym małżeństwie, postanawia zawalczyć o siebie i odzyskać to, co kiedyś jej odebrano. Latami żyła w strachu z mężczyzną, który nieustannie ją poniżał i kontrolował każdy aspekt jej życia, a relacje z synem stawały się coraz trudniejsze. W końcu decyduje się na desperacki krok, ucieka i postanawia odnaleźć córkę, którą w młodości musiała oddać. Nie wie jeszcze, że ta decyzja będzie początkiem drogi, która odmieni życie ich obu.

Maja, jej córka, to nastolatka z ogromnym bagażem emocjonalnym. Czuje się niekochana, nierozumiana i pozostawiona sama sobie. Zawód miłosny, napięcia w domu i brak poczucia akceptacji sprawiają, że balansuje na granicy wytrzymałości. Ratunku szuka nawet w wirtualnej przyjaźni, która daje jej jedynie złudne poczucie bezpieczeństwa. Spotkanie z Gretą budzi w niej nadzieję, ale obie nie zdają sobie sprawy, że ta relacja niesie ze sobą nie tylko światło, lecz także cień, który może pociągnąć je ku przepaści i sprowadzić zagrożenie.

•

Ogromną siłą tej książki jest to, że autor pozwala nam wejść zarówno w świat matki, jak i córki. Dzięki temu widzimy, jak bardzo ich doświadczenia, choć różne, splatają się na moment ze sobą. To opowieść o samotności, depresji, przemocy psychicznej, poczuciu winy i o tym, jak trudno jest walczyć o lepsze jutro, gdy brakuje nadziei. Wątek sztucznej inteligencji, z którą młoda bohaterka nawiązuje relację, dodaje powieści wymiaru współczesności, pokazuje, jak bardzo cyfrowy świat może być zarazem ucieczką i pułapką.

Jeśli szukacie lektury, która wciąga i zmusza do refleksji, a przy tym nie ucieka od bolesnych tematów, ta historia jest właśnie dla Was. Polecam! 🖤

Jak wspominasz swoje czasy w liceum? Biorąc pod uwagę cały przebieg mojej edukacji, to był jeden z szczęśliwszych okresów w moim życiu, choć pełen obowiązków, bo łączyłam dwie szkoły. Bywały dni krytyki i niezrozumienia ze strony rówieśników, ale nie dotykało mnie to tak jak Maję…

„Serket mojej córki” to kolejny tom serii Liceum Freuda (przyznaję, że nie znam wszystkich części, ale nie przeszkodziło mi to w pochłanianiu tej opowieści). Ważną postacią jest Greta, dorosła kobieta, zmęczona życiem z despotycznym mężem, gdzie każda przestrzeń – dom, praca – była naznaczona smutkiem. Zamknęła za sobą drzwi i wreszcie zapragnęła ciszy i spokoju w głowie… ale ciężko było jej tego zaznać.

To doprowadziło ją do odnalezienia córki, którą oddała po urodzeniu jako młoda, szesnastoletnia dziewczyna. Teraz nadszedł czas naprawiania błędów przeszłości, ale czy uda się odbudować to, co zostało zniszczone? Maja, biologiczna córka Grety, zmaga się z samotnością, zdradą i cierpieniem. Przez książkę przedzierają się krzyki zarówno Grety, jak i Mai, obie próbują odnaleźć promień nadziei w świecie pełnym bólu, cierpienia i chaosu.

Autor porusza niezwykle trudne i ważne tematy: depresję, samotność, zdradę, okrucieństwo ludzi wobec siebie, a także wpływ współczesnej technologii, w tym AI, na nasze życie. Ta książka to swoisty przewodnik po emocjach, których nie powinniśmy ignorować. Pokazuje, że cierpienie nie zawsze znika samo, ale rozmowa, wsparcie i odwaga mogą zmienić bieg wydarzeń. Na końcu znajdziesz fragment rozmowy z psychologiem oraz numery, pod którymi można szukać pomocy, gdy strach i smutek stają się nie do udźwignięcia.

Nie bój się walczyć o siebie. Twoje życie jest najcenniejsze. Ucz się prosić o pomoc, jedno zdanie, rozmowa, gest mogą uratować wszystko, a ich brak czasem prowadzi do nieodwracalnych konsekwencji.

To książka momentami przerażająca, ale potrzebna. Pokazuje, że nawet w najciemniejszych momentach można odnaleźć choćby maleńki promień światła mimo wszystko.

Literacki gepard- takie jest moje pierwsze skojarzenie odnośnie do tekstów Marcela Mossa. Doskonale nam znany polski pisarz jest niemal perfekcyjnie płodny twórczo. Obecnie, licząc wznowione wydania, ma na koncie 40 książek, a tylko w 2025 roku zaserwował nam 7 nowych historii. Rok się jeszcze nie skończył, więc czym nas zaskoczy? Tylko on to wie, ale na pewno nie będzie to nudna historia. Ponadto, szybkość jej wydania nigdy nie koliduje z jakością, co nas, wiernych odbiorców, niezwykle cieszy. Marcel Moss skupia się przede wszystkim na pokazywaniu nie tylko blasków, ale i gorszych stron życia przeciętnego człowieka. Głośne przypominanie nam o problemach społecznych to jego specjalność. Pisarz jest gotowy otwarcie przedstawiać dramaty osób samotnych, gnębionych, uzależnionych czy myślących o samobójstwie. Sama ostra i zawsze wstrząsająca fabuła to nie wszystko- w każdej swojej książce przybliżone są równie dramatyczne dane statystyczne, które nie mają nic wspólnego z fikcją literacką. Wyciągana do nas pomocna dłoń to także walor zawodowy Marcela Mossa, a przykładem są choćby numery pomocnicze dla osób zmagających się z depresją czy lękiem. Jestem przekonana, że pisarz już nie jeden raz uratował komuś życie, bądźmy mu za to bardzo wdzięczni.

„Sekret mojej córki” to już siódmy tom cyklu pt. LICEUM FREUDA. Ogromnym plusem jest to, że czytelnicy nie muszą kurczowo trzymać się chronologii. Jeśli jakieś wydarzenie zostaje przypomniane, to w sposób subtelny, a odbiorca nie odczuwa zagubienia. Wszystkie części dotyczą jednak wspomnianych wyżej problemów emocjonalnych. Nie inaczej jest i tym razem. Greta Kosecka, główna bohaterka książki, zostaje przedstawiona jako żona Darka- despoty, przemocowca. Nie zna on słów oddania, wręcz przeciwnie. Robi wszystko, by Greta czuła się stłamszona, nieszczęśliwa i nieatrakcyjna. Jest po prostu cieniem samej siebie. Jakby tego było mało, Bartek, syn pary, świetnie współgra z ojcem i nie okazuje matce należytego szacunku. Po kolejnej dawce upokorzeń jedynym sensownym wyjściem wydaje się być ucieczka, ale czy to rzeczywiście takie proste? Owszem, można spakować waliki i wyjść z mieszkania, ale co dalej? Jakie „niespodzianki” czekają na Gretę? Tego oczywiście zdradzić nie mogę, ale wiem jedno. Duet Darka i Grety można porównać do cyrku, gdzie to kobieta ma grać tak, jak zażyczy sobie tego partner. Idealna postawa ma dotyczyć zarówno sfery wizualnej, domowej i zawodowej. Ba, autor używa jeszcze innych kwiecistych metafor- Greta to więźniarka lub szarpiące się w klatce dzikie zwierzę. Zdaję sobie sprawę, że wiele kobiet przechodzi dokładnie taki sam kryzys i posłusznie zgadza się ze wszelkimi żądaniami. To smutne, ale zarazem prawdziwe.

Osoby znające twórczość Marcela Mossa doskonale wiedzą, że jeden wątek to dla pisarza za mało. Ponadto, kilka historii w jego książkach zawsze mają jakiś wspólny mianownik. Co z sytuacją Grety może więc mieć wspólnego Maja- nastolatka niezrozumiana przez najbliższe otoczenie, chorująca na ADHD, a także traktująca żyletkę jako antidotum na traumatyczne przeżycia? Niczego nie zdradzę, ale mogę obiecać, że przeplatające się perypetie Grety i Mai mocno wciągają czytelnika, a także zmuszają do osobistych refleksji. Po skończonej lekturze jeszcze bardziej rozumiem, że nikogo nie należy oceniać pochopnie, z góry. Ludzie mieli, mają i będą mieć całą masę sekretów, zaś ideałów po prostu nie ma.

Jeśli jednak chodzi o Gretę Kosecką- wisienką na torcie są jej problemy zawodowe. Autor mocno podkreśla, że praca w korporacji może nas wyniszczać, a stawiane nam wymagania są po prostu zbyt obszerne, zbyt dynamiczne. Jak zatem poradzi sobie kobieta z ogromnym bagażem życiowym, wielkimi tajemnicami i kompletnym niezrozumieniem ze strony męża, syna i pracodawcy? Zapraszam do lektury.

O sztucznej inteligencji mówi się teraz niemal bez przerwy, ale czy jest ona naszym remedium na problemy czy niewiedzę? A może jest znacznie bardziej niebezpieczna, niż nam się wydaje? Autor nie po raz pierwszy dotyka tego zagadnienia, dlatego warto podkreślić coś szalenie istotnego: co jeszcze musi się wydarzyć, byśmy zrozumieli, że Internet nie ma sentymentów? Dlaczego o tym przypominam? Przekonajcie się sami.

„Sekret mojej córki” to książka jak zwykle zbudowana na zakończeniu. Autor słynie z tego, że w jego tekstach liczy się każdy wers, zwłaszcza końcowy. Warto więc przeczytać całość, gdyż nie będzie to zmarnowany czas.

Reasumując, kolejna opowieść autora jest ważna i wciągająca. Celowo nie podaję wszystkich wątków, a także imion bohaterów, bo dzieje się tu znacznie więcej, niż może się wydawać. Warto poznać każdy szczegół i nie przechodzić obojętnie wobec opisanych dramatów. Co ważne, NIE możemy pominąć posłowia, gdyż jest to swego rodzaju poradnik dla rodziców, opiekunów czy nauczycieli. Nie wiecie, jak pomóc nastolatkowi pogrążonemu w depresji? Nie zauważacie oznak zbliżającego się dramatu? Przeczytajcie posłowie, a mocno poszerzycie swoją dotychczasową wiedzę.

Polecam.

Autor po raz kolejny nie boi się poruszać trudnych tematów, które związane są z okresem wkraczania w dorosłość, ale nie tylko. Pisze o samotności, którą można przeżywać w tłumie, o kruchości więzi rodzinnych, o samo0kaleczeniach, depresji i myślach sãmobójczych – problemach, z którymi mierzy się wielu nastolatków, a o których wciąż rozmawia się za mało. O dramatycznych sytuacjach, które dzieją się tuż obok, a często pozostają niewidoczne. Pokazuje też współczesny paradoks – łatwiej czasem zwierzyć się anonimowej aplikacji, nawet jeśli jesteśmy świadomi, że to sztuczna inteligencja, niż bliskim czy specjaliście. A to może okazać się bardzo niebezpieczne.

Z drugiej strony wśród dorosłych mamy oczekiwania, wymagania, coraz wyżej zawieszaną poprzeczkę – zarówno przez otoczenie, jak i samego siebie. Presja, perfekcjonizm, który zamiast dodawać skrzydeł, prowadzi do smutku, rozczarowania i w końcu do wypalenia.

Jedna rzecz w tej opowieści zupełnie mnie nie przekonała i zgrzytała mi z całością. Chodzi o nagłe obudzenie się Grety po latach i chęć poszukiwania córki, przy jednoczesnym odstawieniu na bok walki o syna, który ponoć tak wiele dla niej znaczył. Nie potrafię sobie wyobrazić, by którakolwiek kochająca matka "uzupełniała" lukę po jednym dziecku drugim.

Pomijając ten aspekt fabuła mi się podobała i głęboko mnie poruszyła przez swój realizm. Jest pełna trudnych emocji i współczesnych problemów młodzieży.

Dla mnie, jako mamy nastolatków, niezwykle ważne było posłowie i zawarta w nim rozmowa z pedagożką M. Musiał na temat depresji nastolatków, sposobów rozmawiania z nimi, wsparcia i tego, czego unikać w sytuacjach kryzysowych. To nie tylko uzupełnienie historii, ale też konkretne wskazówki, które warto zapamiętać.

" [...] Proszenie o pomoc to siła. I czasem jedyny sposób, by przetrwać. [...]"

"Sekret mojej córki" Marcela Mossa, to siódmy tom z cyklu "Liceum Freuda". Dokładnie rok czekaliśmy na jego pojawienie się. Czy było warto tyle czekać? Powiem wam tak, było warto. Otrzymałam tutaj historię pełną bólu, niezrozumienia i niestety śmierci. Autor lubi wstrząsać swoimi czytelnikami. W tym tomie to mu idealnie wyszło. Dosłownie aż strach się bać. Fabuła trzyma czytelnika w ogromnym napięciu. Wysysa z człowieka całą energię, ale i uczy jak nie postępować z własnym dzieckiem i współmałżonkiem.

Tutaj poznajemy losy Grety i Mai. Jedna z nich ma męża, który jej kompletnie nie szanuje i robi awantury. Czy dziewczyna postanowi zawalczyć o siebie i swoje dobro? Jak na to zareaguje despotyczny mąż? Druga z nich ma problemy między innymi ze swoimi adopcyjnymi rodzicami. Też nie jest szczęśliwa. Stanęła pod ścianą i niestety nie widzi dla siebie światełka w tunelu. 

Marcel Moss w swojej najnowszej powieści idealnie przedstawił działanie AI. Jest to bardzo niebezpieczna aplikacja. Nie wiadomo, kto się może pod nią podszywać. Przekonała się o tym jedna z bohaterek. 

Czy przeszłość ma znaczący wpływ na przyszłość? Czy błędy popełnione kiedyś przyniosą bolesne skutki w przyszłości? Autor to idealnie przedstawił. 

Nie żałuję, że przeczytałam tę powieść. Wciągnęła mnie od samego początku. Po twórczości Marcela Mossa można spodziewać się dosłownie wszystkiego. Na pewno tego, że będzie niebezpiecznie i bardzo boleśnie. Tak właśnie jest w siódmym tomie z serii "Liceum Freuda".

Cieszę się, że na końcu książki autor umieścił ważne i bezpłatne numery telefonów dla wszystkich osób będących w kryzysie psychicznym i ich rodzin.

Pamiętajcie! Nie bójcie się prosić o pomoc. Nie jesteście sami. Chowanie wszystkiego w sobie, przeważnie nie prowadzi do niczego dobrego. 

Życie jest jedno i warto spełniać swoje marzenia, a nie oczekiwania innych. Oni za nas nie przeżyją naszego życia. Każdy z nas powinien żyć własnym życiem bez oglądania się za innymi i zastanawianiem się co ludzie powiedzą. Najgorsze jest to, że my Polacy mamy zakodowane "Co ludzie powiedzą". I niestety tym żyjemy. W UK każdy patrzy na siebie i akceptuje drugiego człowieka takim, jakim jest. 

Zostawiam was z pytaniami: Czy śmierć zawsze jest jedynym wyjściem? Czy depresję da się leczyć?

„Sekret mojej córki” to thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony i nie pozwala o sobie zapomnieć nawet po zakończeniu lektury! 😍 Marcel Moss po raz kolejny udowodnił mi , że potrafi poruszać trudne tematy z niezwykłą wrażliwością i realizmem. Ta książka to mieszanka emocji. Od złości i smutku po strach i nadzieję🤯❤️💔

Greta, główna bohaterka, od lat żyje w toksycznym małżeństwie z despotycznym mężem, który traktuje ją jak służącą 😤 Po kolejnej awanturze postanawia odejść, ale nie spodziewa się, że mężczyzna zacznie ją prześladować i wykorzysta ich syna jako narzędzie zemsty 😢 W obliczu samotności i desperacji Greta decyduje się odnaleźć córkę, którą porzuciła 16 lat wcześniej. Niestety, wkraczając do życia nastoletniej Mai, nieświadomie naraża ją na niebezpieczeństwo 😱

Wątek córki, Mai, wprowadza czytelnika w świat współczesnych nastolatków zmagających się z samotnością, presją społeczną i brakiem zrozumienia ze strony dorosłych 😔 Maja szuka pocieszenia w internecie, gdzie trafia na Sentiego, wirtualnego „przyjaciela” opartego na sztucznej inteligencji 🤖 Ta relacja stopniowo staje się przerażająca i nieprzewidywalna...

✅️Najlepsze elementy w powieści to psychologiczna głębia postaci. Greta nie jest idealną bohaterką. Jej decyzje są często impulsywne, a motywacje niejednoznaczne. To czyni ją autentyczną i bliską czytelnikowi. Postać męża Grety wzbudza silne emocje; to przykład manipulacji i psychicznej przemocy, który naprawdę daje do myślenia 😤

Wątek sztucznej inteligencji. Marcel Moss wprowadza do fabuły technologię, która staje się zarówno narzędziem pomocy, jak źródłem zagrożenia. To świetne odzwierciedlenie współczesnych dylematów związanych z SI. Napięcie i zwroty akcji w książce trzymają w napięciu do ostatniej strony! Zwroty akcji są zaskakujące, a finał zostawia czytelnika z emocjonalnym „kacem” 🤯 Społecznie ważne tematy ❤️ Autor porusza kwestie przemocy psychicznej, samotności nastolatków i konsekwencji decyzji podjętych w przeszłości. To książka, która skłania do refleksji i rozmowy 💬

💔 Co mogło być lepsze?

Wątek poboczny może wydawać się nieco naciągany , ale nie umniejsza to ogólnemu wrażeniu. Brakowało mi więcej bezpośrednich scen z udziałem Sentiego. Jego postać mogła być jeszcze lepiej wykorzystana 😉

📌 Dla kogo jest ta książka?

· Dla miłośników thrillerów psychologicznych z głębią emocjonalną.

· Dla osób interesujących się tematyką sztucznej inteligencji i jej wpływem na relacje międzyludzkie.

· Dla tych, którzy szukają historii o trudnych wyborach, samotności i walce o siebie.

„Sekret mojej córki” to jedna z tych książek, która zostanie w moim sercu na długo 💖 Marcel Moss po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o trudnych tematach z wrażliwością i realizmem. To nie tylko thriller, ale też ważny głos w dyskusji o przemocy psychicznej, samotności i roli technologii w naszym życiu.

Moja ocena: 9/10 ⭐

Polecam z całego serca! ❤️📖😊

BRUNETTE BOOKS

Moja znajomość literacka z Mossem była burzliwa, jednak od kilku książek coś się zmieniło, coś przeskoczyło i autor stał się dla mnie kimś, kto pisze o emocjach, które sprawiają ból, które dają niepokój i to zarówno podczas czytania jak i po lekturze.

Gretą, czyli główna bohaterka powieści to kobieta tkwiąca w małżeństwie z mężczyzną najgorszym z możliwych, bo despotycznym i przemocowym. Pierwsze co mnie uderzyło, to ten ludzki dramat gdzie bardziej od codziennego terrory dojmująca jest bezradność i bezsilność. Tutaj nie doświadczyłam wygładzenia sytuacji, przemilczenia, autor w bardzo brązowy sposób pokazuje jak oprawca poniżając i znęcając się psychicznie, pozbawia ofiarę poczucia własnej wartości.

Ucieczka Grety mająca być wyzwoleniem jest początkiem dramatycznych wydarzeń, w których kobieta jest zostawiona sama sobie i osaczana przez oprawcę. Wtedy właśnie podejmuje decyzje o zmierzeniu się z własną trudną przeszłością kiedy to porzuciła córeczkę i właśnie to jest osią tej książki. To trudne pytanie, czy można naprawić dawne błędy, czy więź można odbudować i czy udźwignięcie ciężaru przeszłości to nie decyzja ponad siły.

Było w tej książce coś, co nawet przez moment nie pozwoliło mi poczuć szansy na happy end, czułam się jakby w tej książce, idealne zastosowanie miało Prawo Murphy’ego i tak czytałam, czytałam i czekałam na nieuchronność tragedii otoczona narastającym dreszczem na plecach.

Autor bardzo umiejętnie porusza się między thrillerem psychologicznym a dramatem obyczajowym, bo jest tu trauma, samotność i nieustannie narastający dreszczowiec, w którym przemoc i obsesja zaciskają się niczym ręce na szyi. Napięcie nieustannie narasta a wraz z nim niepokój, który może wywołać dyskomfort.

To historia bolesna, niedająca pocieszenia, niedająca nadziej, brutalnie ukazująca konsekwencje decyzji. To thriller z mocną fabułą i emocjonalną wiwisekcją, który niczym piętno wypala się pod skórą.

,,Sekret mojej córki" Marcela Mossa to wciągający thriller, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autor mistrzowsko buduje atmosferę tajemnicy, łącząc emocjonalną głębię z dynamiczną akcją. Bohaterowie są autentyczni, a fabuła pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji. To książka, która nie pozwala się oderwać - idealna dla fanów gatunku!

Zazwyczaj tej gatunek trzyma w napięciu. Jest niepokój i strach. Po części i tutaj te emocje obudzą się, ale u mnie co jakiś czas w oczach stawały łzy, które przeplatały się ze złością.

Maja i Greta to dwie postacie, które doświadczyły wiele cierpienia ze strony ich bliskich.

Greta ma męża, syna i pracę. Wszystko co potrzebne do szczęścia. Niestety, ale mąż jest despota, który nie rozumie swojej żony i wiecznie jest niezadowolony z tego co i jak robi. Podobnie jest w pracy. Szef wymyśla coraz to nowe zadania i pokazuje na każdym kroku, że jest niezadowolony z pracy Grety. Kobieta ma dość. Nie ma sił wstawać z łóżka. W jej życiu nadchodzi dzień, gdy stoi pod ścianą. Czy się od niej odbije?

Maja to córka Grety, którą porzuciła przed 16-stoma latami. Teraz chce ja odnaleźć i naprawić błędy z przeszłości. I jak układa się życie Mai? Tego dowiecie się z najnowszej książki Marcela Mossa, „Sekret mojej córki”.

Akcja książki może nie jest zbyt dynamiczna, ale w tego typu powieściach nie o to chodzi. Autor świetnie pokazał codzienność, emocje i samotność obu kobiet. Narracja tutaj prowadzona jest z perspektywy Grety i Mai, dzięki czemu możemy lepiej poznać obie bohaterki.

Mamy tutaj również krótkie rozdziały, które potęgują napięcie i sprawiają, że książkę czyta się bardzo szybko.

Książkę polecam każdemu kto lubi twórczość Marcela Mossa. Każdemu, kto szuka dobrego thrillera psychologicznego. Każdemu, kto nie boi się czytać o trudnych tematach.

Kiedy przychodzi życiowa katastrofa, to często na wszystkich jego płaszczyznach. I tak właśnie dzieje się u Grety, gdzie prywatnie postanawia zakończyć toksyczne małżeństwo z mężem despotą i walczyć o opiekę nad synem, ale też musi stawić czoła szefowi, który widząc w niej zagrożenie, chce jej się pozbyć z zespołu. Na domiar złego, los ma dla niej kilka innych kłód, które czyhają już za zakrętem. Przyznam, że z początku główna bohaterka irytowała mnie swoją uległością i pokorą, chociaż dobrze wiedziała, że to jest złe. Na szczęście zaszedł w niej duży progres (to chyba częste u bohaterek autora), ale to niewiele zmieniło jej sytuację. Akcja jest dynamiczna i wielowątkowa, a kolejne problemy piętrzą się jak wzburzone fale. Do samego końca czytelnik skupia się na fabule, nie chcąc uronić ani słowa, które może okazać się kolejną ważną wskazówką. Osobiście nie jestem fanką tej serii, ale ten tom zdecydowanie mi się podobał.

Uwielbiam książki, które wciągają od pierwszych stron i nie puszczają aż do końca – i „Sekret mojej córki” jest właśnie taka! Przewracałam kolejne strony w szalonym tempie, bo akcja i emocje nie dawały mi odetchnąć. To świetnie napisany thriller, który czyta się jak najlepszy film – tyle że emocje są jeszcze mocniejsze, bo dzieją się w głowie czytelnika. Zdecydowanie warto!

Greta po latach odchodzi od swojego męża i postanawia odnaleźć córkę oddaną do adopcji, by naprawić dawne błędy. Spotkanie z Mają niesie jednak poważne zagrożenie dla nich obu.

"Sekret mojej córki" to historia o samotności, depresji i traumach, które wpływają na życie naszych bohaterów. Niestety w dzisiejszym świecie coraz więcej osób zmaga się z depresją i czuje się niezrozumianych, samotnych, a ta książka doskonale pokazuje, jak bardzo takie doświadczenia potrafią kształtować życie.

Początek tak naprawdę czytało mi się średnio, narracja była nieco zagmatwana, a wątek Liceum Freuda i związki Grety z tą placówką wydawały mi się być odległe od głównej historii. Trochę ciężko było mi wejść w świat bohaterki i zrozumieć jej emocje oraz decyzje.

Dopiero wraz z pojawieniem się Mai, dałam się wciągnąć w historię, od tego momentu jak dla mnie książka zaczęła naprawdę żyć, a emocje bohaterów stały się wyraziste i realistyczne. Relację między Gretą, a córką są skomplikowane, pełne napięć, ale są także chwile czułości i wzruszeń. Każde ich spotkanie niosło ze sobą mieszankę lęku, nieufności oraz nadziei, a ja poczułam, że się z nimi zżyłam. Ich emocje były tak mocne, że ciężko było mi się z nimi rozstać przy każdym rozdziale. W wielu momentach im współczułam, przeżywałam ich lęki, frustrację, ale także miałam nadzieję, że uda im zbudować prawdziwą więź, której brakowało przez lata.

Autor pokazuje także jak trudne bywają próby naprawienia dawnych błędów i jak duży wpływ na zycie ma nieprzepracowana trauma. Główne tematy zostały przedstawione w sposób realistyczny, co sprawia, że książka jest wartościowa.

Najbardziej jednak poruszające było tragiczne zakończenie, które pozostawiło we mnie głęboki ślad. Czułam ogromny ciężar i pustkę, jakby część tej historii została ze mną na zawsze. Polecam

Ahh to liceum Freuda. Zdecydowanie jest to chyba bardzo smutna szkoła. Jak nie strzelaniny, to hejty, a nawet i samobójstwa. Powiem Wam, że autor bardzo mocno ukazuje problemy ówczesnego społeczeństwa, o których niby się mówi, ale do tej pory chyba jakichś większych środków zapobiegawczych się nie stosuje. Ciągle słyszę, że najważniejsza jest rozmowa, no dobra zgadzam się, tylko że musi być jakaś konkretna przyczyna, że te dzieci w ogóle popadają w takie stany. Świat idzie do przodu w zastraszającym tempie i to co się dzieje, jest po prostu dla mnie niepojęte!

Najnowsza książka Marcela Mossa zawiera w sobie elementy przemocy psychicznej, co idealnie ukazuje on na przykładzie jeden z głównych bohaterek – Grety. Greta jest bowiem żoną i matką, na której barkach spoczywa dosłownie wszystko. Od organizacji przyjęć, wychowywania dziecka, chodzenia do pracy, po zrobienie głupiej kawy mężulkowi, który ma dwie sprawne ręce! Czy to dziwne, że odnalazłam w niej samej bardzo wiele wspólnych cech? Może nie do końca cech, ale myśli które miała, ogromnie przypominały mi moje własne sprzed roku. Także byłam w stanie zrozumieć w jakiej czarnej d… się znalazła. Wieczna pogoń, brak pomocy, brak zrozumienia i ta ciągła presja, po to tylko, aby ktoś inny był zadowolony. Ciągłe myślenie o tym, aby innym było dobrze, zatracając w tym samą siebie. Bardzo nieprzyjemne uczucie, naprawdę.. Ale wracając do książki, Greta pewnego dnia pęka, postanawia odejść od przemocowego męża (good for her!) i rozpocząć życie na nowo.

„…to, że odeszłaś, już jest zwycięstwem. Czasem najtrudniejsze kroki nie dają natychmiastowej ulgi, bo przeszłość przyciąga nas mocniej, niż mogliśmy się spodziewać. Ale to, że teraz jesteś pogubiona, nie znaczy, że tkwisz w ślepym zaułku. To znaczy, że zaczynasz od nowa.”

Zapomniałam wspomnieć, że oprócz męża buraka, w pracy ma jeszcze szefa buraka – także ani chwili oddechu. I gdy już myślała, że wyprowadzka będzie dla niej wybawieniem, okazuje się, że mąż tak łatwo jej nie popuści i jest zdolny do wszystkiego aby uprzykrzyć jej życie. Oczywiście w pracy ma się nie lepiej… dlatego pewnego dnia postanawia odnaleźć swoja córkę, którą oddała do adopcji, gdy była jeszcze nastolatką. Jednak nie spodziewa się, że życie jej córki również nie jest usłane różami. Ale za to obie kobiety łączy jedno – obie muszą zmagać się z problemami, które są niezwykle trudne i wykańczające psychicznie…

„Nie ma nic gorszego niż bycie niezrozumianym. Choćbyś czuła, że wszystko z tobą w porządku, to zderzając się z ciągłą krytyką i odrzuceniem, w końcu zaczniesz przekonywać siebie, że inni mają rację, że faktycznie jesteś wadliwa. A gdy w to uwierzysz, nie będzie już odwrotu.”

Ta historia jest przerażająca. Ale to tylko z tego względu, że takie rzeczy naprawdę mają miejsce! Polubiłam Gretę od samego początku, znalazłam z nią tak jakby wspólny pierwiastek. Podobało mi się to, że pomimo wszystko postanowiła zawalczyć o siebie i w późniejszym czasie, odkrywała, że ona dalej ma w sobie moc do zmian i do walki. Szkoda tylko, że wcześniej nie pomyślała o swojej córce, tylko dopiero w momencie, gdy została już całkiem sama… Z kolei historia Majki, trochę mną wstrząsnęła. Jej rodzice adopcyjni nie zwracali na nią zbytnio większej uwagi, przez co ona wiecznie z wszystkim musiała radzić sobie na swój sposób. I to jest przerażające. I mam wrażenie, że to nie jest tak, że oni nie chcieli jej pomoc, oni po prostu mieli swoje problemy z którymi musieli na co dzień się mierzyć. Zresztą większość dorosłych uważa, że problemy nastolatków są błahymi rzeczami, których nawet nie ma co porównywać z dorosłym życiem.

„Ludziom łatwo jest być ze sobą w szczęściu i dostatku, dopiero porażki weryfikują siłę relacji.”

Podobał mi się również pomysł z wprowadzeniem przez autora sztucznej inteligencji, jako czegoś co wspiera i co może zapewnić pomoc w trudnych chwilach każdemu człowiekowi. Choć z jednej strony jest to da mnie przerażające, bo za niedługo doprowadzi to tylko do zaniku relacji międzyludzkich, a to raczej nie będzie dobre dla nikogo…

„Sekret mojej córki” to książka zdecydowanie życiowa, która pokazuje problemy z jakimi mierzy się wielu nastolatków, a nawet i te z którymi do czynienia mają dorośli. Autor w naprawdę ciekawy i intrygujący sposób to tu właśnie pokazał. Jak już zaczęłam czytać, tak do samego końca ciężko mi było się od niej oderwać. Niektóre rzeczy mnie szokowały, jak np. zachowanie męża w stosunku do Grety - ale po głębszym zastanowieniu, upokorzony mężczyzna zachowuje się czasem gorzej niż obrażone dziecko, więc nie ma co się dziwić. Jednakże nieraz miałam ochotę udusić go gołymi rękami. Był też poboczny wątek, który mnie zaskoczył, choć momentami zastanawiałam się po cholerę, on w ogóle został tu ujęty, chyba tylko po to, żeby akcja nie zwalniała, tylko ciągle coś się działo. No ale tego to się już raczej nie dowiem i nie było to cos co mi tu jakoś bardzo przeszkadzało. Nie będę się czepiać na siłę 😅

Podsumowując, książka bardzo mi się podobała. Były zaskoczenia, było napięcie i było zainteresowanie rozwojem wydarzeń. Nie było absurdalnych momentów, idealna dawka patologicznych zachowań, no i prawda, która boli, rani i pokazuje jak bardzo ludzka natura może być paskudna. Polecam.

„… cała ta miłość jest strasznie przeceniana. Tyle się o niej mówi jak o czymś najpiękniejszym, wręcz sensie życia. Tymczasem nikt nie docenia jej ciemnej strony. Prawda jest taka, że to niebezpiecznie uczucie, które wysysa z ciebie całą dobra energię i popycha do robienia rzeczy, o których w innych okolicznościach byś nie pomyślała.”

„Sekret mojej córki” czytałam z uczuciem coraz większego niepokoju. Atmosfera gęstnieje z każdą stroną, a tajemnice Grety i Mai sprawiają, że nie da się przewidzieć, dokąd ta historia zmierza.

Moss jest mistrzem w budowaniu napięcia. Umie sprawić, że nawet zwykły dialog brzmi jak zapowiedź katastrofy. Zaskoczyło mnie, jak wątek AI został wpleciony w fabułę – zamiast technologicznej zabawki mamy coś, co potęguje grozę i poczucie zagrożenia.

To thriller psychologiczny z prawdziwego zdarzenia – mocny, wciągający i długo pozostający w pamięci.

Jeśli ktoś szuka książki, w której od pierwszej do ostatniej strony coś się dzieje – „Sekret mojej córki” jest idealny. Nie ma tu miejsca na nudę: dramat rodzinny, emocje, wątek sztucznej inteligencji, przemoc, tajemnice i nagłe zwroty.

Czyta się szybko, bo akcja gna, ale nie kosztem treści. Moss potrafi pisać tak, że z jednej strony serce bije mocniej przy kolejnych wydarzeniach, a z drugiej – myślisz o tym, jak bardzo podobne dramaty mogą rozgrywać się obok nas.

To książka dla tych, którzy chcą emocji, szybkiego tempa i jednocześnie ważnego przesłania.

Jak zawsze na najwyższym poziomie! Pochłonęłam tę książkę w jeden dzień i szczerze polecam. Moss pisze w sposób prosty, ale pełen emocji. Wplecenie sztucznej inteligencji do fabuły sprawia, że historia nabiera jeszcze większej aktualności. AI jest tutaj jak zwierciadło – odbija samotność Mai, ale nie daje jej prawdziwego wsparcia.

Czytając, miałam wrażenie, że ta książka to nie tylko fikcja, ale także apel do nas wszystkich: byśmy byli bardziej uważni, byśmy słuchali i dostrzegali. POLECAM!

Kiedy przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć a teraźniejszość staje się nie do zniesienia, pozostaje tylko krok do tragedii, która może zmienić całe dotychczasowe życie. Przekonała się o tym na własnej skórze Greta, czyli bohaterka najnowszej powieści autorstwa Marcela Mossa (@[Adres usunięty]) pt. „Sekret mojej córki” z cyklu „Liceum Freuda”, ukazującego się nakładem Wydawnictwa Filia Mroczna Strona.

Przykładna żona, matka i pracownica, niedoceniana przez nikogo, uwięziona w schematach, na które przez lata przystawała, postanawia powiedzieć „dość” i tym jednym słowem wywołuje lawinę wydarzeń, które zdecydowanie komplikują jej życie. Tylko, czy tego wszystkiego, co ją spotka można było uniknąć? Jak zapomnieć o Calineczce, która mogła być dla Grety całym światem, a stała się nim dla innej rodziny?

Osobisty dramat jednej kobiety, na oczach czytelnika rozrasta się o dramat osamotnionej nastolatki, rodziców zmagających się z doświadczeniem straty i nieszczęśliwie zakochanych bohaterów, dla których miłość nosi cechy destrukcji. Bolesny to i przejmujący obraz, w którym mężczyźni przyjmują rolę tyranów lub nieudaczników, a kobiety naiwnych, zależnych od partnera służących. A najgorsze jest w tym wszystkim to, że tak funkcjonuje wiele współczesnych związków.

„Sekret mojej córki” udowadnia, że Marcel Moss nie boi się tematów trudnych. Depresja u nastolatków, wahania nastroju i poczucie niezrozumienia w prawdziwym życiu, podobnie jak w tej opowieści, coraz częściej prowadzą do tragedii, którym dorośli mogliby zapobiec, gdyby zwiększyli czujność i zwrócili uwagę na z pozoru błahe problemy współczesnej młodzieży. Z tego powodu cenny wydaje się również wywiad z pedagożką i mediatorką Małgorzatą Musiał, stanowiący dodatek do narracji. Otwiera oczy, podobnie jak losy powieściowej Majki.

Jeśli szukasz lekkiej historii – to nie ten adres. Za to, jeśli cenisz sobie emocjonalną intensywność, trudne tematy i moralne dylematy – „Sekret mojej córki” zdecydowanie warto mieć na radarze.

Polecam, bo thrillerów psychologicznych nigdy dość!

Czy dałbyś drugą szansę komuś, kto kiedyś Cię zranił? Komuś kto powinien być Ci bardzo bliski, ale Cię zdradził? Czy dałbyś szansę swojemu rodzicowi?

„Sekrety mojej córki” Marcela Mossa to opowieść, która uderza w czułe punkty - samotność, poczucie winy, brak zrozumienia i konsekwencje decyzji podjętych lata temu. Greta od lat żyje w toksycznym małżeństwie. Mąż–despota kontroluje każdy aspekt jej życia, umniejsza jej wartość, a każda rozmowa kończy się awanturą. W końcu kobieta mówi „dość” i odchodzi. Ale to nie jest historia o wolności po odejściu. To historia o tym, jak przeszłość zawsze potrafi nas dogonić.

Greta postanawia odnaleźć córkę, którą porzuciła szesnaście lat wcześniej. Wierzy, że naprawi błędy, odzyska utraconą więź, wypełni pustkę. Tylko że wchodząc w życie Mai, wchodzi też w jej problemy - a te są poważniejsze, niż mogła przypuszczać. Maja czuje się samotna, niezrozumiana, szuka wsparcia tam, gdzie pozornie łatwo je znaleźć - w internecie. Tam trafia na Sentiego - wirtualnego „przyjaciela”, który wysłucha, pocieszy, doradzi. Problem w tym, że sztuczna inteligencja nie zawsze ma ludzkie intencje…

Moss w swoim stylu łączy dramat rodzinny z thrillerem psychologicznym. Historia jest bolesna, momentami wręcz duszna, bo autor nie daje nam złudzeń - brak rozmów, brak uwagi i empatii potrafi pchnąć młodych ludzi na skraj. Czytając, czułam złość na dorosłych, którzy nie zauważają sygnałów ostrzegawczych, i bezsilność wobec tego, co się dzieje na oczach czytelnika.

„Sekrety mojej córki” to książka aktualna, bo dotyka problemów, o których wciąż mówi się za mało - presji, samotności wśród nastolatków, łatwego dostępu do niebezpiecznych treści online. Jednocześnie pokazuje, że dorosłym też trudno się przyznać do błędów i że często zamiast rozmawiać, wybierają milczenie.

To nie jest lekka lektura. To opowieść, która zostawia po sobie ślad, a po jej zamknięciu jeszcze długo miałam w głowie obraz dwóch kobiet, które chciały naprawić swoje życie… ale świat nie zawsze daje nam na to czas.

Ocena: 9/10 - za emocje, autentyczność i odwagę w poruszaniu trudnych tematów.

💔„Sekret mojej córki” to emocjonalna,wzruszająca i życiowa powieść o tym, jak złe decyzje przeszłości prowadzą do niełatwego życia w codzienności i przyszłości. Każda jedna decyzja niesie ze sobą konsekwencje,które przyczyniają się do tego,że warto zastanowić się w chwili ich podjęcia,bo później może być za późno.

💔Greta jest kobietą,której losy łamią serce czytelnika.Niełatwe nastoletni czas,porzucenie córki,toksyczne małżeństwo,presja w pracy,a kończąc na chęci zmian i poznaniu córki zmagającej się z całym światem.Mamy obraz kobiety walczącej z przeciwnościami losu oraz nastolatki,której nikt nie rozumie i która sama rozwiązuje problemy-na swój sposób.

💔To powieść bardzo realistyczna ze względu na poruszany temat sztucznej inteligencji,rosnącymi problemami nastolatków i szukaniem przez nich drogi na skróty.Niezrozumienie ich przez społeczeństwa narasta w nich flustracje i samotność,a to doprowadza często do tragedii.

💔Historia poruszyła mnie połączeniem losów matki i córki,które walczyły z życiem,kłopotami i ludźmi wokół.Życie ich wyniszcza,choć nie są złymi osobami.Są zbyt ufne i przez to nie mają łatwo na codzień.Do ostatniej strony czytałam z nadzieją,że będzie lepiej,łatwiej i prościej. Życie pokazuje,że nie zawsze można uciec przed przebaczeniem.

💔Książka uczy,przestrzega i wielokrotnie łamie serce.Pochłonięcie ją natychmiast,bo ciężko ją odłożyć.Czytajcie-naprawdę warto!