BEUYS
SZKLANE USTA
OGRÓD ROZKOSZY ZIEMSKICH
MŁYN I KRZYŻ
ONIRICA
BEUYS
Opowieść o słynnym niemieckim „szamanie sztuki współczesnej”, dokonującym symbolicznych aktów ekspiacji zbrodni i traum swojego nardu po drugiej wojnie światowej.
SZKLANE USTA
Poemat filmowy wyznaczający nowe wymiary narracji i percepcji złożony w fabularną całość z wideoartów cyklu „Krew Poety”, które uświetniły otwarcie retrospektywy Majewskiego w Museum of Modern Art. W Nowym Jorku. Bohaterem filmu jest poeta leczący się w szpitalu i jego wewnętrzna rzeczywistość. „Lech Majewski stworzył film o estetyce pięknej i niepokojącej” – napisała recenzentka „New York Times`a”.
OGRÓD ROZKOSZY ZIEMSKICH
Love story dziejąca się w Wenecji; główna nagroda na Festiwalu Filmowym w Rzymie. Claudia i Chris poznają się w Londynie i zakochują od pierwszego wejrzenia. Łączy ich pasja odcyfrowywania ukrytego języka symboli. Gdy filmują detale „Ogrodu rozkoszy ziemskich” Hieronima Boscha, Claudia – niczym Beatrycze Dantego – prowadzi Chrisa przez gąszcz znaczeń. Adaptacja powieści Majewskiego „Metafizyka”.
MŁYN I KRZYŻ
Film inspirowany obrazem Petera Bruegla „Droga na Kalwarię”; wyzwanie, które zaowocowało trzyletnią, wymagającą cierpliwości i wyobraźni pracą nad zbudowaniem wielu warstw, z których złożony jest każdy kadr. W rolę Bruegla wcielił się Rutger Hauer; kolekcjonera jego obrazów zagrał Michael York; Marię zaś – Charlotte Rampling.
ONIRICA
Adam w wypadku samochodowym stracił swoich najbliższych. W tężejącej atmosferze na dramat osobisty nakłada się tragedia narodu; powodzie, pożary i katastrofa samolotu prezydenckiego. Adam porzuca pracę wykładowcy literatury i zostaje kasjerem w supermarkecie. Jedyną lekturą tego mrocznego czasu staje się „Boska Komedia” Dantego.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jakie konkretne teksty zawiera trzeci tom scenariuszy autorstwa Lecha Majewskiego?
Tom ten gromadzi scenariusze do pięciu znaczących dzieł filmowych reżysera, w tym "Beuys", "Szklane usta", "Ogród rozkoszy ziemskich", "Młyn i krzyż" oraz "Onirica". Każdy tekst stanowi literacki zapis wizji plastycznych, które stały się podstawą międzynarodowych sukcesów kinowych autora. Publikacja pozwala prześledzić proces twórczy od słowa pisanego do złożonych obrazów inspirowanych malarstwem Boscha czy Bruegla. Jest to niezbędna pozycja dla osób analizujących warsztat scenariopisarski oparty na syntezie sztuk.
Czy scenariusz "Młyn i krzyż" oddaje skomplikowaną strukturę filmu inspirowanego Brueglem?
Tekst scenariusza precyzyjnie odwzorowuje wielowarstwową konstrukcję kadrów, które w filmowej wersji powstawały przez trzy lata. Czytelnik odnajduje tu zapis dialogów i sytuacji, w których uczestniczyły takie ikony kina jak Rutger Hauer czy Charlotte Rampling. Lektura pozwala zrozumieć, jak Majewski przekłada statyczny obraz "Droga na Kalwarię" na język akcji i dramaturgii. To studium przypadku pokazujące, jak literatura może korespondować z dawnym malarstwem niderlandzkim.
Dla jakiego typu czytelnika przeznaczona jest publikacja "Scenariusze T.3"?
Książka skierowana jest przede wszystkim do filmoznawców, studentów szkół artystycznych oraz miłośników kina autorskiego o wysokim stopniu symboliki. Publikacja stanowi fascynujący wgląd w intelektualne zaplecze twórczości Lecha Majewskiego, łączącej poezję, malarstwo i filozofię. Czytelnicy zainteresowani analizą "Boskiej Komedii" czy prac Josepha Beuysa znajdą tu literackie rozwinięcie tych motywów. Treść pełni funkcję pomostu między literaturą piękną a nowoczesnym wideoartem prezentowanym w MoMA.
Jaki styl narracji dominuje w scenariuszach zawartych w tym zbiorze?
Narracja w tych tekstach charakteryzuje się oniryzmem oraz silnym nastawieniem na warstwę wizualną i symboliczną, typową dla poematów filmowych. Autor rezygnuje z klasycznej struktury przyczynowo-skutkowej na rzecz budowania nastroju i głębokiej introspekcji bohaterów, co widać szczególnie w utworze "Szklane usta". Słowo pisane służy tu do opisu wewnętrznej rzeczywistości postaci dotkniętych traumą lub pasją odkrywania ukrytych znaczeń. Lektura wymaga od odbiorcy skupienia oraz gotowości do interpretacji licznych metafor kulturowych.
Czy ta książka jest odpowiednim wyborem dla osoby szukającej lekkiej beletrystyki?
Publikacja nie jest polecana czytelnikom poszukującym prostej rozrywki, szybkiej akcji czy tradycyjnej formy powieściowej. Ze względu na swój specjalistyczny charakter scenariusza filmowego, tekst wymaga od odbiorcy znajomości kontekstów sztuki współczesnej i historii malarstwa. Osoby nieprzepadające za hermetycznym stylem, brakiem linearności oraz gęstą symboliką uznają tę lekturę za zbyt wymagającą. Jest to pozycja stricte artystyczna, skupiona na estetyce i metafizyce, a nie na dostarczaniu masowej rozrywki.
