Sądny dzień

Ciągle zachwycamy się fantastyką zagraniczną, ale w naszym rodzimym kraju mamy takie historie, że aż grzech po to nie sięgnąć. Nawiązanie do legend i klechd słowiańskich to coś co możemy znaleźć w debiucie książkowym autorki Jagi Moder. Jej „Sądny dzień” rozpoczyna cykl Uniwersum Legendysty. I zapowiada się naprawdę ciekawie.

Blanka Dunin jest zwyczajną studentką z dość dysfunkcyjnego domu. Wszystko za sprawą ojca, który swoją krytyką potrafi zmęczyć każdego. Jej brat Teo również ma tego dość, więc po zakończeniu nauki, spakował dobytek i wybrał się z kolegami na dłuższy wypad do Sowich Gór. Po czym słuch po nich zaginął… Blanka łapie się każdego sposobu, by tylko dotrzeć do jakichkolwiek informacji o jej bracie. Trafia na Legendystę. I kompletnie nie ma świadomości w co się pakuje. Gdyż winny zniknięcia jej brata jest… bazyliszek. Okazuje się, że nie tylko ta legenda ma się świetnie w naszych czasach.

Ogólnie pomysł na książkę był naprawdę dobry. Dodatkowo dopiero w podziękowaniach autorki dowiedziałam się, że to jej debiut. W życiu bym się nie domyśliła. Książka jest podzielona na 5 części. Lubię bardzo sposób w jaki Fabryka słów wydaje książki. Mamy tutaj zintegrowaną okładkę z piękną grafiką, poza tym w środku książki znajdziemy również ilustracje. No coś wspaniałego. Początkowo próbowałam tę powieść przesłuchać w audiobooku, jednak miałam problem ze skupieniem się na fabule, więc wróciłam do papieru. To był dobry pomysł, ale jednak nie uratowało to książki. Początkowo byłam mocno zaintrygowana. Jednak im bardziej w las tym ciężej było mi utrzymać uwagę na tekście. Z przykrością muszę stwierdzić, że według mnie fabuła jest mocno przegadana. Chwilami owszem przyciągała mnie do siebie po czym napięcie szybko opadało i znów męczyłam się podczas czytania. Nie polubiłam żadnego z bohaterów. Mnogość opisów zdecydowanie zniechęcała mnie do dalszej lektury. Podsumowując, jak na debiut to naprawdę dobra książka z fajnym pomysłem. Jednak mnie w niej czegoś zabrakło. Raczej nie sięgnę po kolejny tom.

Jaga Moder jest znana w internecie jako Legendystka, a od początku czerwca jako autorka :Sądnego dnia". Fantasy mającej naprawdę wiele do zaoferowania. Książka zabiera czytelnika w polskie rejony, najpierw do Łodzi, ale zajdzie się również podróż do Krakowa, Warszawy, na tereny kaszub albo Gór Sowich. Każda wędrówka ma swój cel bezpośrednio związany z... legendami?

Ale może zacznijmy od początku. :)

Blanka Dunin, studentka z Krakowa, odwiedza rodziców w Łodzi, ponieważ od kilku dni nie ma kontaktu z bratem Teodorem. Chłopak razem z kolegami po napisaniu matury wyjechał do Osówki, by wędrować po górach i czerpać z życia, ile się w tym młodym wieku da. Sęk w tym, że brak jakiegokolwiek odzewu ze strony Teo nie należy do rzeczy zwyczajnych, dlatego Blanka się martwi. Dzwoni na policję, ale to niewiele daje. Postanawia więc pod wpływem chwili wstawić post gdzieś na forum w odmętach Internetu. Ku zdziwieniu, dostaje odpowiedź. Dziwną, całkowicie niespodziewaną i burzącą normalny świat dziewczyny.

Blanka postanawia spotkać się z autorem postu, który przedstawia się jako Sambor Fogiel i który ma dla niej dość nieciekawe informacje o bracie. I o rzeczywistości, ponieważ okazuje się, że świat legend pewnego dnia po prostu ożył, więc aktualnie można spotkać smoki, bazyliszki, wiedźmy, wąpierze, diabły czy anioły...

Czy Blance uda się odnaleźć w tym szaleństwie? Czy pomoże bratu? Kim naprawdę jest Sambor i czy jest godny zaufania?

"Sądny dzień" to naprawdę intrygująca historia. Książka dzieli się na pięć części, w których każda (mimo ciągłości fabularnej) dotyczy różnych spraw oraz coraz głębiej wchodzi w świat legend i klechd. I choć jedne części są ciekawsze od drugich, tak ostatecznie odbiór całości oceniam pozytywnie, mimo kilku mankamentów, ale o nich potem. Wróćmy do najważniejszej kwestii, czyli legend. Od samego początku widać, jak doskonale autorka zna się na temacie i widać, że siedzi w nim od lat. Każda przytoczona klechda zawierała wiele szczegółów, których zwyczajny laik po prostu nie zna (no, chyba że zrobi wybitny research), a co za tym idzie - czytanie o nich to był istny powiew świeżości na rynku wydawniczym.

Sambor Fogiel zasługuje na oddzielny akapit w mojej opinii, ponieważ to postać wyjątkowa. Tajemniczna, niezrozumiana, raczej nieprzyjacielska i stroniąca od innych, a jednak doskonale znająca się na swojej robocie, czyli na poszukiwaniu żywych legend i ich niszczeniu. Każdy fragment, który Jaga Moder mu poświęciła, czytałam z wielkim zaangażowaniem i gdyby nie występująca w nich często Blanka, z pewnością nie oderwałabym się od książki aż po ostatnią stronę.

Blanka z kolei to bohaterka działająca na mnie jak płachta na byka. Od początku irytowała mnie swoim zachowaniem, brakiem jakiejkolwiek pozytywnej cechy. Głównie chowała się za Samborem jak przestraszona owieczka, nie wykazując przy tym żadnej inicjatywny. Dopiero pod koniec, w ostatniej części, nie sprawiła, że miałam ochotę rzucić książkę gdzieś w kąt i zacząć krzyczeć z bezsilności.

Styl autorki mocno przypominał mi styl Jakuba Ćwieka, podobnie jak prowadzenie dialogów czy wprowadzenie zabawnych lub nieco mrocznych postaci. Czasami miałam wrażenie, jakbym trzymała "Kłamcę" w rękach, co oceniam na plus, bo bardzo lubię tamtą serię. Ale wróćmy do meritum. W "Sądnym dniu" poza motywem czysto fantastycznym (ożywione klechdy) pojawia się też inne wątki, takie jak sprawa kryminalna czy powrót do przeszłości (jako takiej).

Na wspomnienie zasługuje również przepiękne wydanie, jakim obdarzyła czytelników nieoceniona Fabryka Słów. W Sądnym dniu pojawia się wiele ilustracji autorstwa Przemysława Truścińskiego, które podsycają klimat, a okładka jest zintegrowana i błyszcząca.

W kilku słowach podsumowania. Jaga Moder napisała dobre urban fantasy, ukazując tym samym ogromny potencjał. Powieść momentami jest mocno wciągająca, a przytaczane legendy niezwykle interesujące i doskonale angażujące. Nie do końca podobała mi się kreacja głównej bohaterki, a niektóre części były nudne (zwłaszcza pierwsza). Miałam też lekki problem z zaakceptowaniem tego, w jaki sposób (i jak szybko) Blanka dała się przekonać zupełnie obcemu facetowi w coś kompletnie irracjonalnego (w fakt, że legendy ożyły) i ruszyła z nim w podróż do Osówki. A jednak mimo wszystko czekam na kolejny tom. :)

Szanowni Państwo, Jaga Moder wkracza na scenę i robi to naprawdę dobrze! Jej pierwszy tom cyklu Uniwersum Legendysty zaskakuje mnogością wrażeń oraz kreacją nieszablonowych bohaterów.

Autorka porusza motyw fantastyki w połączeniu z innymi gatunkami. Pierwsze strony witają nas klimatem New Adult, później przewija się temat obyczajowy a następnie otwierają się drzwi do nowego Świata, aby rozpocząć prawdziwy spektakl. Całość wydaje się w pełni przemyślana oraz świadomie poprowadzona, tło wydarzeń wzbogacają wiarygodne detale a bohaterowie obdarzeni zauważalną charyzmą pozwalają rozkładać swoje osobowości na czynniki pierwsze. Autorka dorzuca do tego paletę różnorodnych emocji, pokusiła się o intrygujący wątek romantyczny a następnie wprowadziła na scenę niebezpieczeństwo, aby nikt się nie nudził.

Blanka jeszcze do niedawna wiodła zwykłe życie młodej dziewczyny. Dysfunkcyjna rodzina spędzała jej sens z powiek, studia nie ułatwiały sprawy a dorosłe życie okazało się całkowicie przekłamane. Jednak pewnego dnia zniknął jej brat i wtedy musiała podjąć decyzję czy poddać się rozpaczy, czy stawić czoła wyzwaniu. Podążając tropem zaginionego zawarła ryzykowny pakt i wkroczyła do tajemniczego świata. Stając u boku zaskakującego sojusznika musiała zmierzyć się z masą przeciwności oraz licznych niebezpieczeństw.

Trochę z sarkazmem, trochę ze smaczną ironią i poczuciem humoru autorka prowadzi nas przez świat, w którym wszystko może się wydarzyć. Bohaterka z którą bez problemu potrafimy się utożsamić zmienia bieg wydarzeń i zaskakuje odwagą. Świat przedstawiony, w którym rozgrywa się akcja jest niewątpliwą zaletą powieści, ponieważ Moder dopracowała wszystko z podziwu godną precyzją. Uważam jednak, że najlepsze w tym wszystkim były podprogowe wartości pięknie łączące się z motywami współczesnego świata, gdy czytaliśmy o pozorach, dostrzegaliśmy drugiego człowieka za maską pogardy czy obojętności a nawet obserwowaliśmy zachodzące w bohaterach zmiany pod wpływem nabytych doświadczeń a także miłości, zarówno tej romantycznej i jak i zamkniętej w oddanej sobie rodzinie. Książka liczy sobie pokaźną ilość stron, jest przy tym dynamiczna i intrygująca, pełna akcji, przygód oraz wartych zapamiętania doświadczeń.

Przyznaję, że nie spodziewałam się aż tak dużej interakcji z "Sądnym dniem". A jednak powieść bardzo przypadła mi do gustu. I już z niecierpliwością wypatruję kontynuacji! Jaga Moder w szalenie błyskotliwy sposób tworzy fabułę pełną barwnych osobowości, która nie boi się sięgać po trudne tematy. Ważne motywy w tle, dynamiczne sceny a także bohaterowie skrajnie od siebie różni a jednak czujący magnetyczne przyciągnie połączą się w spójną całość idealną do podsycania wyobraźni czytelnika.

Jak wiele legend i podań pamiętacie z dzieciństwa? Może wciąż się tym tematem interesujecie? Zastanawialiście się kiedyś co by się stało, gdyby główni bohaterowie tych wszystkich klechd ożyli? Poradzili by sobie we współczesnym świecie? 🤔

"Sądny dzień" to urban fantasy wypełnione znanymi postaciami rodem z folkloru słowiańskiego. Jeśli więc choć trochę mnie znacie, to wiecie, że koło takiej książki nie mogłam przejść obojętnie 😏

Główną osią spajającą poszczególne części powieści jest potrzeba uratowania Teo, młodszego brata Blanki, który wraz ze znajomymi zaginął w Górach Sowich. Dziewczyna nie mogąc pogodzić się z brakiem postępów przy poszukiwaniu zaginionych, zamieszcza ogłoszenie w dark webie z prośbą o pomoc. I tę pomoc otrzymuje od dosyć tajemniczego, lekko podejrzanego i mocno nieprzystępnego mężczyzny - Sambora, który określa się mianem Legendysty. Od tego momentu Blanka, mierząca się z własnymi atakami lękowymi, przekonuje się, że legendy to nie tylko spisane przez kogoś baśnie, ale bardzo realne stwory, potwory lub postacie, niekiedy miłe, a niekiedy zabójcze.

Czytając tę powieść odniosłam wrażenie, że poszczególne części pisane były osobno i dopiero potem zostały zespolone w całość, poprzez dodanie głównego questa 😉 Najwyraźniej odczułam to przy historii Sambora, która w połowie opisana była z perspektywy innej osoby, co trochę mi się gryzło, gdyż to Legendysta opowiadał Blance swoje dzieje.

Na kartach tej książki możemy jednak poznać całą masę różnych fantastycznych postaci, pochodzących zarówno z legend jak i baśni. Widać, że autorka naprawdę zna się na rzeczy (jeśli Was to ciekawi, to zajrzyjcie na Jej konto: @legendystka i będziecie tego pewni).

Uniwersum Legendysty ma więc spory potencjał, by zabłysnąć w polskiej literaturze urban fantasy. Liczę też, że główni bohaterowie w kolejnych tomach dadzą z siebie więcej. Czegoś mi tu zabrakło w ich kreacji 🤷🏻‍♀️ Wierzę jednak, że Blanka, z pomocą Sambora, pozbędzie się swoich napadów paniki, a ich relacja się pogłębi. I nie musi to być koniecznie romans, choć w sumie... 🤔 zobaczymy, co im autorka szykuje 😉 Jestem bardzo ciekawa jak to wszystko dalej się potoczy