Rykowisko

Na mapie Polski znajdziemy sporo takich miejsc, które są owiane złą sławą i krążą o nich przedziwne legendy. A jak wiadomo, w każdej legendzie kryje się ziarno prawdy. Niezależnie od tego czy są to wioski, czy miasta to informacje o tym co się działo tam na przestrzeni lat, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. A biorąc pod uwagę fakt, że ludzie lubią coś dodać od siebie do takich historii, to z opowieści powstają poematy.

"Rogaty Las stał się rykowiskiem cierpienia niewinnych osób. Miejscem do polowania".

Czarna Góra to miejscowość ponura, słynąca z plotek i ludowych opowieści. Mieszkają tutaj sami desperaci i psychopaci. Pożar starego internatu to niczym otwarcie puszki Pandory. To dopiero preludium tego co nastąpi w późniejszym czasie w Czarnej Górze. W zgliszczach zostają znalezione zwłoki mężczyzny, wcale nie zabił go pożar. Policja wszczyna śledztwo, postronne osoby też chcą pomóc. Darek Moskal religioznawca i dwie uczennice wpadają na pewien trop. Do dziwnych zaginięć i pożarów dochodziło tutaj już przed laty. Ci, którzy zaczynają zbliżać się do prawdy, ściągają na siebie niebezpieczeństwo. Gra się dopiero rozpoczyna, a stawka z każdym dniem rośnie. Wydarzenia sprzed lat zostały przypisane słowiańskiej sekcie. Czy to możliwe, żeby działała nadal, a jej członkowie pozostają bezkarni i są nieuchwytni dla policji? Jakie tajemnice skrywa Rogaty Las? Ile osób jeszcze będzie musiało zginąć, zanim policja znajdzie winnego?

"Nierozwikłana zagadka potrafi zniszczyć umysły i życie."

Rok 2024 obfituje w genialne debiuty. Jednym z nich jest "Rykowisko". To historia niebanalna, w której przeszłość przeplata się z teraźniejszością, a legendy przekazywane z ust do ust działają na wyobraźnię. Psychodeliczny, ekscentryczny kryminał na pograniczu fantastyki tak bym zaklasyfikowała tę książkę. Sekta, Słowianie, zjawiska paranormalne to tylko niektóre z wątków ukazanych przez autorkę. Pani Julia Halladin stworzyła mroczną i klaustrofobiczną powieść, gdzie świadkiem wszystkich nieszczęśliwych wydarzeń były drzewa i duchy.

Zawsze cieszy mnie fakt, gdy debiut wybija się ponadprzeciętność. Sięgając po lekturą Julii Halladin już na początku czułam, że czeka na mnie coś wyjątkowego, ale ostatecznie nie spodziewałam się, że to będzie aż tak dobra historia.

Autorka zaskakuje na wstępie mocnym przytupem i umiejętnością prowadzenia odpowiedniego klimatu. Nie boi się wyzwań, nie ucieka przed trudną treścią, tym samym serwując czytelnikowi moc atrakcji oraz niebezpiecznych zdarzeń. Pierwsze strony zapewniają nas, że przed nami lektura pełna ukrytych wyzwań, morderstw i mylnych tropów a to tylko podsyca atmosferę i tym chętniej przerzucamy kolejne strony w nadziei na odnalezienie kolejnych mrocznych zaułków. Autorka bawi się gatunkami mieszając thriller z kryminałem i elementami grozy co wychodzi jej nadzwyczaj dobrze, ponieważ od samego początku nasza wyobraźnia działa na najwyższych obrotach.

Nad małą społecznością Czarnej Góry zawisło widmo nieuchronnej tragedii. W starym internacie wybuchł pożar a po ugaszeniu ognia służby na miejscu odkryły zwęglone zwłoki. Ciało jednak nie miało nic wspólnego z pożarem, ponieważ jak się szybko okazało, doszło tam dużo bardziej zatrważającego morderstwa. Rogaty Las otaczał miasteczko i rozsiewał dookoła gęstą grozę a policjanci na równi z cywilami prześcigali się z czasem, by jak najszybciej rozwiązać zagadkę. A gdy dochodzi do kolejnego morderstwa, nikt już nie czuje się bezpiecznie nawet we własnym domu.

Dwie przestrzenie czasowe pokazują nam to co dzieje się aktualnie oraz zaglądamy do przeszłości, która odgrywa tutaj kluczowe znaczenie. Groza widnieje na horyzoncie i budzi lęk wśród mieszkańców a małe miasteczko wydaje się zamknięte na chęć współpracy, ponieważ niektórzy wiedzą więcej niż chcą powiedzieć. Autorka w zaskakujący sposób poprowadziła fabułę, nieustannie dając mi do myślenia, pobudzając moje szare komórki i wprowadzając liczne emocje, które pięknie uzupełniły tło. Dzieje się dużo, ale od początku każdy ruch bohaterów jest w pełni przemyślany a poszczególne potknięcia są jedynie etapem śledztwa. Na drodze mroku i niepewności czeka nas wiele zaskakujących odkryć – od analizy ludzkiej psychiki, przez gdybanie nad istotą człowieczeństwa na mrocznych religijnych obrządkach kończąc.

"Rykowisko" to kawał ciekawie przedstawionej historii, która zaskakuje wykonaniem i pomysłowością. Bardzo dobry i równie udany debiut, aczkolwiek z kilkoma niepotrzebnie przegadanymi momentami. Gdyby nie one - śmiało mogłabym nazwać tą książkę jedną z lepszych jakie przeczytałam. Nie umniejszasz to jednak jej wartości, ponieważ bawiłam się lepiej niż dobrze podczas czytania a towarzyszące mi skrajne emocje nieustannie podsycały atmosferę. Uwielbiam gdy thriller łączy się z kryminałem oraz gdy dana powieść przyprawia o dreszcz ekscytacji a tutaj nie brakowało tego ani przez moment. Oto debiut zdecydowanie warty polecenia!

“Nie ufaj nikomu. Nie ufaj nawet samemu sobie…”

Czarna Góra to niewielka miejscowość otoczona ciemnym, gęstym, mrocznym Czarnym Lasem. Pewnej listopadowej nocy w starym internacie wybucha pożar, następujące po sobie wydarzenia są coraz bardziej dramatyczne, tak jakby zło zdołało się uwolnić. Na miejscu pożaru zostają znalezione zwłoki starszego mężczyzny, niebawem okazuje się, że przyczyną śmierci dozorcy nie był ogień. Popełniono morderstwo, do akcji wkraczają śledczy. Sprawą zaczyna interesować się Darek Moskal, nauczyciel i religioznawca, pomagają mu dwie uczennice. Wszystkie ślady prowadzą do słowiańskiej sekty i tajemniczych zaginięć sprzed lat. Zostają znalezione kolejne zwłoki…

O Rogatym Lesie krążą złowieszcze legendy, w tym miejscu wyraźnie wiruje zło. Od pierwszych chwil zostajemy wrzuceni na głęboką wodę. Wielowątkowa akcja toczy się nierówno, przyspiesza i zwalnia, przeszłość przeplata się z teraźniejszością. Fabuła intrygująco poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, jest tajemniczo, mrocznie, chwilami groźnie. Zajmująco, realnie wyraziście ukazani bohaterowie. Czujemy ich wewnętrzne rozterki, niepewność, jakie im towarzyszą. Wzbudzają sprzeczne emocje, od niechęci przez irytację, po sympatię.

Intrygująca zagadka, autorka umiejętnie wodzi nas za nos, niczego nie ułatwia. Umiejętnie buduje atmosferę napięcia, mroku, chwilami grozy. Przednio uknuta intryga. Przemoc, tortury, morderstwa. Nierozwiązane sprawy sprzed lat i ich wpływ na teraźniejszość. Niedopowiedzenia, niedomówienia, zagadki, nieprzepracowane traumy z dzieciństwa, nocne koszmary, głęboko skrywane sekrety. Małomiasteczkowa, specyficzna, hermetycznie zamknięta społeczność, gdzie wszyscy wszystko o sobie wiedzą i każdy coś ukrywa. Słowiańskie wierzenia, religia, tajemnice z przeszłości, demoniczne cienie. A w tle mroczny, stary las, który potęguje uczucie niepokoju i jest cichym świadkiem wszystkiego.

Rewelacyjne połączenie kryminału z thrillerem psychologicznym. Mroczny, mocny, dosadny, intrygujący, skłaniający do myślenia, udany debiut. Zakończenie mocno zaskakuje, nie tego się spodziewałam. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Akcja w dzieje się w Polsce, autorka dobrze łączy w fabule cechy charakterystyczne dla kryminałów i thrillerów. Nieco przypomina mi swoją twórczością dzieła Camilli Läckberg co jest akurat plusem, ponieważ to jedna z moich ulubionych autorek. Książka bardzo dobra, pełna tajemnic i jak dla mniej zaskakujących rozwiązań pewnych zagadek.

Mroczna opowieść autorki, której nie znałam, jaka będzie w stanie przypaść do gustu tym czytelnikom kochającym się w thrillerach. Sama lubię opowiadania z grozą w tle, więc wiem co mówię. Fajny kryminał osoby, którą dopiero co poznaje. Wam również polecam tą lekturę.