Rumor

Andrzej Rumowski po śmierci żony, wybiera życie samotnika i wraz ze swoim psem mieszka w lesie zdala od cywilizacji i prowadzi serwis przyczep kempingowych. Jego dotychczasowy spokój zostaje zakłócy. Na sąsiedniej działce zostają odnalezione ludzki szczątki. Do mężczyzny wracają wydarzenia sprzed lat, o których przez te lata próbował zapomnieć. Kontaktuje się z dawnym przyjacielem Zgonowiczem, lecz ten nagrywając swoje podcasty na temat tajemniczego odnalezienia ludzkich szczątek, próbuje zrzucić cień podejrzeń na zmarłą żonę Rumora.

Jakie tajemnice wyjdą na jaw?

Kto naprowadził policję na odnalezienie zwłok i dlatego to zrobił?

Co z tym wszystkim miał wspólnego Rumor?

Co wydarzyło się lata temu?

Kryminał z krwi i kości. Autor zafundował niezły rollercoster emocji. Czytając co chwila zastanawiałam się, czy bohater mógł to zrobić czy jednak nie. Tajemnica, niewyjaśnione sprawy, poszlaki, zawirowania życiowe to tylko mała namiastka tego co możecie odkryć podczas lektury. Nic nie jest pewne aż do samego końca, autor zadbał aby czytelnik zachodził w głowę kto, po co i dlaczego. Dla mnie kryminał nie musi ociekać krwią i być mocno drastyczny, ale musi być intrygujący, wciągający i abym nie mogła wydedukować co tam się wydarzyło i tutaj macie idealny przykład świetnego kryminału, który uwielbiam. Muszę jeszcze wspomnieć o okładce, która dla mnie jest idealnym odwzorowaniem treści. Po prostu sztos.

Serdecznie polecam.

Początkowo nawet nie wiedziałam, że książka ta doczeka się doskonale przygotowanej superprodukcji, a moje czytanie zbiegło się z jej premierą, więc poznawałam książkę dwutorowo - czytając i słuchając na zmianę.

"Najgłośniej krzyczy ten, kto ma najwięcej na sumieniu"

Cóż to były za emocje! Dawno nie odczuwałam podczas czytania, że z napięcia mój żołądek zawiązuje się w supeł. Gęsta, mroczna atmosfera, poczucie zagrożenia, niepokój nie opuszczały mnie ani na moment.

Autor stylem pisania potrafi tak mocno wciągnąć czytelnika w fabułę, że ma się wrażenie uczestniczenia w dramatycznych wydarzeniach, przedzierania się przez las, uczestniczenia w ucieczce wraz z Rumorem. To zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Nie mogłam oderwać się do tej historii.

Skłoniła mnie ona do refleksji nad wagą odpowiedzialności za własne czyny, wyrzutami sumienia, które nie dają spokoju i siłą mechanizmów manipulacji medialnej. Historia emanuje smutkiem, samotnością i traumą z przeszłości, więc dla niektórych trudna tematyka może wydać się przytłaczająca. Mnie głęboko poruszyła.

Dzięki wielowymiarowym bohaterom, których motywacje poznajemy stopniowo, historia zyskuje na realizmie.

Nie mogę nie wspomnieć, że słuchowisko jest genialnie odegrane przez wspaniałych lektorów. Obawiałam się, że oprawa dźwiękowa, wszystkie odgłosy otoczenia, będą mnie rozpraszały, ale zupełnie tak nie było. Gdy słuchałam - cały świat wokół znikał. Gdy czytałam - słyszałam w głowie głosy lektorów. 😀 Bardzo ciekawe doświadczenie!

Gorąco Wam polecam tę książkę, zarówno w druku jak i w postaci superprodukcji. Poza cyklami autora, uważam, że jest to najciekawsza jego książka. 💚

Z ogromną przyjemnością sięgnęłam po kolejną książkę Roberta Małeckiego, bo wiedziałam, że czeka mnie uczta literacka na najwyższym poziomie. Umiejętność budowania napięcia, kreowania niejednoznacznych postaci i prowadzenia wielowarstwowej fabuły niezmiennie budzi mój podziw dla autora.

„Rumor” reklamowany jest jako książka inna niż dotychczasowe kryminały i powieści Roberta Małeckiego. Dla tych, którzy uważnie śledzą twórczość autora – jak ja – „Rumor”, może przywołać skojarzenia z początkiem jego pisarskiej kariery i debiutancką serią o Marku Benerze. W takim przypadku ta historia nie będzie dla nikogo zaskoczeniem. Choć główny bohater powieści, Andrzej Rumowski, nie jest błyskotliwym dziennikarzem śledczym jak Marek, to podobnie jak on zostaje wplątany w ciąg wydarzeń, w które wcale nie chciał się angażować. Różnica polega na tym, że Benerowi powierzano śledztwa, a przy okazji prowadził on prywatne poszukiwania zaginionej przed laty żony, natomiast Rumowski musi działać na własną rękę – odkryć prawdę, ukrywając się jednocześnie przed wymiarem sprawiedliwości.

Zarówno seria o Marku Benerze, jak i najnowszy „Rumor” wyraźnie wyróżniają się na tle pozostałych książek Roberta Małeckiego – przede wszystkim tym, że są znacznie bliższe gatunkowi powieści sensacyjnej. Charakteryzuje je szybsze tempo akcji, liczne zwroty, umiejętnie budowane napięcie oraz silne, osobiste zaangażowanie bohatera. Całość osnuta jest atmosferą nieustannego zagrożenia – to elementy typowe raczej dla thrillera niż klasycznego kryminału psychologicznego, z którego autor jest najbardziej znany. W porównaniu z innymi tytułami, które koncentrują się na warstwie obyczajowej, psychologicznej i społecznej, „Rumor” dostarcza znacznie większej dawki adrenaliny.

Robert Małecki zręcznie wprowadzał zwroty akcji, które wywracały dotychczasową perspektywę i zmieniały bieg wydarzeń. Zaskakujące momenty i nieoczekiwane odsłony bohaterów powodowały, że nie mogłam oderwać się od książki. Każdy nowy wątek prowadził do jeszcze większej zagadki, a finalne rozwiązanie, choć mroczne, jest satysfakcjonujące w swojej spójności i logice. Zakończenie, które nie pozostawia miejsca na happy end, zostawiło mnie z wątpliwościami co do ceny, jaką trzeba zapłacić za własne decyzje i manipulacje innych. To zakończenie, które wstrząsa, ale jednocześnie stanowi mocny punkt całej historii.

Jak już wspomniałam na początku, „Rumor” przypomina mi słynną sensacyjną serię Roberta Małeckiego z Markiem Benerem w roli głównej — głównie przez dynamiczną fabułę i nagłe zwroty akcji. Oczywiście wprawny czytelnik dostrzeże różnice, bo od premiery debiutu autora minęło już dziewięć lat.

Robert Małecki doskonale balansuje pomiędzy dynamiczną akcją a subtelnym budowaniem napięcia. Pokazał, że jest mistrzem narracji, w umiejętny sposób prowadził mnie przez kręte ścieżki swojej historii, z każdą stroną coraz bardziej zagmatwanej i nieprzewidywalnej. Tempo akcji było perfekcyjnie wyważone — autor dawał mi czas na zanurzenie się w psychologię postaci, ale jednocześnie nie pozwalał na chwilę wytchnienia.

Robert Małecki mistrzowsko połączył elementy kryminału, sensacji i thrillera, tworząc powieść, która nie tylko mnie pochłonęła, ale także skłoniła do głębokiej refleksji nad współczesnym światem. „Rumor” to wciągająca historia, która pokazała, jak media, plotki i manipulacje potrafią kształtować nasze postrzeganie rzeczywistości. To książka, która nie dawała chwili wytchnienia, skłaniając mnie do rozważań nad tym, jak łatwo można stać się ofiarą własnych wyborów i wpływów innych.

Robert Małecki w “Rumorze” motywu podcastu nie traktuje jak inni autorzy - nie jako faktycznego śledztwa detektywistycznego, które ma objawić nam prawdę, a jako narzędzie, pretekst, by obnażyć emocje postaci i wywołać to pchnięcie, kiedy zdarzenia fabularne powinny zacząć toczyć się do przodu. Historia oparta jest na Rumorze, tytułowym bohaterze, który żyje sobie spokojnie w domku pośrodku lasu do czasu, aż nagle policja odkopuje jego starą tajemnicę… dosłownie odkopuje szczątki pogrzebane w lesie. Nie wiemy jednak jak mocno zaangażowany w sprawę był Rumor i tak naprawdę z czego ona wynikła, a jego kreacja odgadnięcia nie ułatwia - to człowiek dobry, ale skłonny do bardzo głupich zachowań, co może pójść źle, u niego zawsze idzie. Jakie więc grzechy przeszłości ma na sumieniu? Historia zawiera w sobie nutę sensacyjną, lekko gangsterską, ale ubrana jest w spokojny, uważny styl, dzięki czemu całość toczy się tempem umiarkowanym, w którym jest na wszystko miejsce, a co ważniejsze, w którym wszystko jest umieszczone po coś. Już sam styl opowieści mnie zachwycił - pozornie prosty, jednak po bliższym spojrzeniu delikatnie liryczny… Kreacje postaci też nie są tylko dla fabuły, a każda z nich niesie sobą inny temat do refleksji, choć te najważniejsze to pojęcie przyjaźni, obowiązku i próby wyrównania krzywd, których wyrównać się nie da. Autor swoją opowieść prowadzi nieszablonowo, więc tak naprawdę przez całą książkę trudno założyć, czego możemy się spodziewać, świetnie buduje też klimat, tło powieści, które zdaje się zamglone, mimo upalnego lata. Bardzo lubię takie powieści, które pod warstwą intrygi kryminalnej, niosą tak wiele refleksji i fantastycznego kunsztu literackiego!

Andrzej Rumowski mieszka z psem Kamperem w domku holenderskim pod lasem tuż obok warsztatu przyczep kempingowych przejętym po teściu. Na działce obok policjanci odkopują ludzkie zwłoki. Do Rumora, jak na niego mówią, wraca koszmar sprzed lat. Czy jest on gotowy stawić mu czoła?

Temat znalezionych zwłok podejmuje w swoim podcaście Marcin Zgonowicz, dawny przyjaciel Rumora. Jego śledztwo posuwa się naprzód zdecydowanie szybciej niż to policyjne. Jak to możliwe, że tak szybko rozwiązuje zagadkę starego morderstwa?

Zaczyna się rozgrywka, w której stawką jest życie?

"Rumor" to kolejny świetny kryminał pióra Roberta Małeckiego. Akcja wciąga w wir wydarzeń od pierwszych stron. Czyta się jednym tchem.

Znalezienie zwłok otwiera puszkę Pandory. Lawina zdarzeń rusza błyskawicznie. W Rumorze budzi demony przeszłości, z którymi ciężko sobie poradzić. Jest ona nadal w żałobie po śmierci żony. Wiedzie proste i niemal pustelnicze życie. Gdzieś, jednak z tyłu głowy, cały czas miał świadomość, że ta chwila może nadejść. Że jego życie może się skończyć. Nie poddaje się jednak bez walki. Zwłaszcza że ktoś chce zniszczyć pamięć o jego żonie.

Marcin Zgonowicz, kiedyś najlepszy przyjaciel Andrzeja Rumowskiego, dziś znany dziennikarz. Ostatnio popadł w kłopoty związane ze skandalami z jego udziałem. Podcast ma pomóc mu w odbudowie jego kariery i wypromować nowy projekt. Czy dziś Rumor dalej nazwałby Zgonowicza swoim przyjacielem? Z obecnego punktu widzenia ta relacja chyba nigdy nie opierała się na prawdziwej przyjaźni.

Jest jeszcze żądny zemsty ojciec ofiary. Jest gotowy na wszystko, aby pomścić syna. Czy to on jako pierwszy dopadnie mordercę?

Wszyscy bohaterowie to ludzie z krwi i kości. Mają swoje słabości, przeżywają dramaty, ale mają też piękne wspomnienia. Jedni są silni i zdeterminowani, inni słabi i nieumiejący poradzić sobie z codziennością. Przyjaźnie, relacje, które z biegiem lat się rozluźniają, też każdy z Was pewnie zna z doświadczenia.

Policyjne śledztwo przeplata się z próbą odnalezienia wyjścia z tej sytuacji przez Rumowskiego oraz planowaniem zemsty przez Kobrzyna. Całość uzupełnia podcast "Zgon na służbie". Wszystkie wątki idealnie się ze sobą łączą, a prawda zaskakuje.

Gorąco Was zachęcam do poznania tej historii.

Andrzej Rumowski to człowiek z trudną przeszłością. Bez prawdziwej tożsamości, od dziecka musi walczyć o przetrwanie. Mając ponad czterdzieści lat stara się poskładać swoją codzienność. Niedawna śmierć żony wstrząsnęła jego życiem. W momencie, kiedy wszystko zaczyna się z wolna stabilizować, obok jego posesji zostają odkopane zwłoki. Tym samym przeszłość gwałtownie daje o sobie znać.

"Rumor" to nie jest zwykły kryminał. To sensacyjna gonitwa ku prawdzie. Błędy młodości kładą się cieniem na życiu bohaterów. To, co czas pokrył kurzem zapomnienia, ktoś nagle przetarł i wywlókł na światło dzienne.

Komu na tym zależało? Dlaczego właśnie teraz?

Większość poszlak obciąża konkretną osobę. Śledczy podążają w jednym kierunku. W sprawę włącza się jednak znany dziennikarz, znajomy Andrzeja. Mężczyzna w swoim podcaście relacjonuje własną wersję wydarzeń, wprowadzając w konsternację wszystkich zainteresowanych.

Gdzie leży prawda? A może tradycyjnie po środku?

Sytuacja gmatwa się jeszcze bardziej, kiedy do akcji włącza się lokalny półświatek. Sprawa jest o tyle niebezpieczna, że odnalezione ciało należy do syna gangstera.

Przyjaźń, lojalność - ile tak naprawdę znaczą, kiedy ich filary opierają się na chybotliwej podstawie, stworzonej z tajemnic i kłamstwa? Zdrada wdziera się nieproszona. Podsycana egoizmem i strachem rośnie w siłę, burząc pozytywne relacje.

Jak widzicie, wiele się dzieje. Mnóstwo tu manipulacji, gry na emocjach i snucia pochopnych wniosków.

Bardzo polubiłam głównego bohatera i chwilami było mi go po prostu żal. Już dawno żaden kryminał mnie tak nie zaangażował. Dosłownie od pierwszych zdań poczułam czytelniczy zew, a jestem przekonana, że również dla wielu z Was liczy się mocne pierwsze wrażenie.

Czytajcie koniecznie!

„A sprawiedliwość (…) – zawsze szła pod rękę z cierpliwością”.

Andrzej Rumowski – Rumor, to facet z przeszłością i po przejściach.. Życie go zdecydowanie nie oszczędzało. Jakoś tak się złożyło, że od urodzenia miał pod górkę.. A gdy już spotykało go coś dobrego – los mu „to” brutalnie odbierał pozostawiając wyrwę w sercu.. Dziś, choć życie odebrało mu wiele, ma niemal wszystko co potrzeba. Mieszka w małym domku na odludziu pod Toruniem. A czas i tęsknotę za zmarłą żoną wypełnia mu praca – prowadzi warsztat przyczep kempingowych. Jest totalnym outsiderem i dobrze mu z tym.

Pewnego dnia okazuje się, że to nie koniec jego „pecha”, a „każda zmowa milczenia ma swoją datę przydatności”. Rumor zmuszony jest „napisać sobie rolę w tym dramacie”, a wcale „nie zamierzał być w tej rozgrywce statystą”. Przed nim wiec niełatwe doświadczenie zmierzenia się z przeszłością. Tylko tym razem to Rumor ma przewagę nad kaprysami losu.. Tym razem, mężczyzna nie ma już nic do stracenia. Może tylko wygrać – szansę na poznanie prawdy o wydarzeniach z przeszłości.. i nie tylko.

„Rumor” to najnowsza powieść Roberta Małeckiego – dynamiczny kryminał z elementami sensacji. Autor wrzuca nas w świat mrocznych tajemnic z przeszłości, trudnych relacji, zadymionych sumień. W świat manipulacji, podcasterów, śledczych i gangsterów. Mamy więc charakternych bohaterów, wartkie śledztwo, akcję i reakcję. Do tego barwne tło i emocje, które podnoszą ciśnienie.

Świetnie się bawiłam.

Polecam.

„Historia wyglądała jak dopracowany scenariusz na film. Ale była zbyt gładka i śliska. Jak szkło albo tafla lodu”.

Andrzej Rumowski "Rumor" nigdy nie miał w życiu łatwo. W dzieciństwie porzucony na wycieraczce sierocińca niemal zawsze walczył o przetrwanie. Teraz żyje na odludziu, na skromne życie zarabiając naprawą przyczep kempingowych. Gdy próbuje się pozbierać po kolejnych tragediach, spada na niego nowy cios. Na działce obok jego posesji odnaleziono ludzkie szczątki, a koszmar sprzed 20 lat powraca do Rumora zwielokrotniony.

Trzonem fabuły są wydarzenia z przeszłości i na nich koncentruje się cała historia. Śledczy odkrywają tajemnicę zbrodni, która nigdy nie miała wyjść na jaw. Szum wokół sprawy podsyca Marcin Zgonowicz – znany podcaster kryminalny, a zarazem przyjaciel Rumora, którego audycje sugerują, że dziennikarz wie więcej niż deklaruje. W dodatku ślady znalezione w miejscu zakopania zwłok wyraźnie wskazują na udział Rumora, który sam musi stanąć do walki i udowodnić swą niewinność. Naprawdę gorąco zaczyna robić się w chwili, gdy na arenę wydarzeń wkracza były lokalny gangster szukający zemsty. Wówczas zaczyna się brawurowa, ryzykowna walka o prawdę i przetrwanie.

Jakże bardzo podobała mi się ta książka! Było w niej wszystko, co lubię. Zwięzła, nieprzegadana fabuła, skupiona wyłącznie na istotnych wydarzeniach, wciągająca jak wir i napięciu trzymająca za gardło. Świetnie wykreowany główny bohater, naznaczony tragiczną przeszłością, noszący w sobie mrok, obarczony wysoką emocjonalnością. Rumora po prostu nie da się nie lubić, nawet jeśli naprawdę ma coś na sumieniu. Do tego autor dorzucił zbrodnię sprzed lat, której echa nie milkną do dziś, zróżnicowanych bohaterów drugoplanowych, których udział w zdarzeniach jest niebagatelny, bo to oni i ich motywacje wypełniają historię. Jest też korupcja, lokalne układy i zmowa milczenia, tajemnice, manipulacje, a wszystko to zgrabnie zebrane w spójną i realistyczną historię.

To także w pewnym sensie książka o miłości. Ale za to jakiej! Wielkiej, prawdziwej i ponadczasowej. Takiej, której nie naruszy nawet śmierć. Piękne to było, mimo że wybrzmiewało subtelnie, jakby spoza kadru. Gdy u Rumowskiego emocje związane z tym uczuciem dochodziły do głosu, to naprawdę działa się magia. Wzruszało i poruszało, nadając bohaterowi jeszcze bardziej ludzkiego wymiaru. Kolejnym ważnym elementem historii jest wyraźnie zaznaczony motyw przyjaźni, zaufania i lojalności. Na przykładzie Rumora i Zgonowicza obserwujemy, jak ich przyjaźń poddawana była próbie czasu, wpływowi wydarzeń. Czy w ogóle między mężczyznami jest miejsce na coś takiego jak przyjaźń, gdy każdy ma swój własny interes do ugrania, a lojalność i zaufanie schodzą na dalszy plan?

„(...) prawdziwy przyjaciel nie okrada swojego przyjaciela z radości, tylko stara się ją pomnożyć”.

Na koniec dodam, że jest też bohater trzeciego planu, o którym muszę wspomnieć, bo jego kreacja kupiła mnie całkowicie. Choćby dla niego warto przeczytać tę powieść… pies Kamper…. Zachowanie Kampera podczas ataku na Andżelikę to wzruszający przykład psiego oddania, przywiązania i lojalności. A na koniec jeszcze ta akcja Rumora… piękne!

Niedawno koleżanka zadała pytanie o to, czy dobry kryminał musi być brutalny i krwawy. Ja już od dawna zauważam u siebie, że chętniej czytam te klasyczne kryminały niż te, w których spektakularnie i na żywca wydłubuje się oczy, więc odpowiedziałam, że dla mnie nie musi. Robert Małecki „Rumorem” stawia ostateczną kropkę w tym temacie. Dobry kryminał ma mieć przede wszystkim dobrze skrojoną zbrodniczą historię, zapewniać napięcie, emocje, a finalnie gwarantować zaskoczenie. I taką powieścią jest "Rumor".

Ależ to była piekielnie dobra historia!

„Rumor” to znakomita i fascynująca mieszanka kryminału, sensacji i thrillera podana w idealnych proporcjach. Chłonęłam tę powieść z wypiekami na twarzy i buzującą w żyłach adrenaliną, pędziłam na złamanie karku, by odkryć pełną mroku, zagadkową przeszłość bohaterów, tak umiejętnie skrywaną pod płaszczem tajemnic i skrzętnie utkanych intryg. Smakowałam ją niczym najbardziej wykwintne danie w najlepszej restauracji. Żyłam tą historią, delektowałam się każdym wątkiem. Ależ to się czytało! Ta niepokojąco autentyczna, niezwykle sugestywna, wyjątkowo oddziałująca na czytelnika historia pochłonęła mnie bez reszty, bezpardonowo trzymała w swoich szponach i nie dawała odetchnąć. O matko! Takie powieści chce czytać!

Robert Małecki niepostrzeżenie wciąga nas w wir owianych tajemnicą sekretów, które mrożą krew w żyłach. Snuje opowieść o destrukcyjnej przyjaźni, która zamiast budować wyniszcza, braku lojalności, zdradzie, trudnym dzieciństwie naznaczonym traumami, a także bolesnej stracie i obsesyjnej potrzebie wyrównania rachunków. Serwuje nam tak niebywale dobrą opowieść, okraszoną wyjątkowym warsztatem pisarskim, która zachwyca nie tylko totalnie niebanalną, świetnie skrojoną intrygą, ale także psychologią postaci. Przelewa na karty powieści targające nimi emocje w tak szczery i dogłębny sposób, że aż są namacalne. Ich się wręcz doświadcza wraz z bohaterami tej powieści. Kreacja Andrzeja Rumowskiego aż się prosi o oklaski. Fenomenalna! A zakończenie? No cóż … Dałam się zwieść jak totalny amator.

Jeśli gustujecie w niebanalnych, intensywnych, totalnie angażujących historiach przepełnionych emocjami, ogromem emocji, to koniecznie sięgnijcie po „Rumor”. Ta niezwykle dynamiczna, naszpikowana wartką akcją opowieść, w której przeszłość kładzie się cieniem na teraźniejszości, Was nie zawiedzie. Gwarantuje, z pełną odpowiedzialnością!

Za takie historie uwielbiam literaturę kryminalną. Przepyszna powieść, która pozostanie z Wami na dłużej. Znakomita! Zdecydowanie topka tego roku!