Kraków odsłania swoje mroczne oblicze.
Pod willą Rożnowskich wielkie zbiegowisko - Wisła wyrzuciła na brzeg zwłoki młodej dziewczyny. W domu profesorostwa Szczupaczyńskich nie mniejsza tragedia: Karolcia - dopiero co przyuczona do służby - niespodziewanie złożyła wymówienie.
A tu zbliża się Wielkanoc i Zofia Szczupaczyńska musi zająć się całym domem, mając do dyspozycji zaledwie jedną służącą! Wie jednak, że jej obywatelskim obowiązkiem jest pomóc w znalezieniu sprawcy morderstwa nad Wisłą. Nawet jeśli będzie zmuszona złamać większość zasad statecznej matrony.
Czy uda jej się zedrzeć zasłonę skrywającą mroczne oblicze Krakowa 1895 roku?
Po bestsellerowej Tajemnicy Domu Helclów Maryla Szymiczkowa powraca z nowym śledztwem. Jeszcze więcej sekretów skrywanych w krakowskich kamienicach, spora dawka namiętności i jeszcze większa porcja humoru.
Bestsellerowa, wydawana także za granicą seria retrokryminałów.
*
Maryla Szymiczkowa – wdowa po prenumeratorze „Przekroju” w twardej oprawie, królowa pischingera, niegdysiejsza gwiazda Piwnicy pod Baranami i korektorka w „Tygodniku Powszechnym”. Dziś co niedzielę po sumie w Mariackim można ją spotkać na kawie u Noworola, a wieczorami do niedawna w Nowej Prowincji.
Autorkę Marylę Szymiczkową powołało do życia małżeństwo pisarzy Jacek Dehnel i Piotr Tarczyński. Ten niezwykły duet łączy wielki talent literacki i niezrównaną wiedzę o życiu codziennym Krakowa końca XIX i początku XX wieku. Gwarantuje pasjonującą podróż w czasie z detektywką, która wie, że tajemnice same się nie rozwiążą.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii kryminał lub z serii Śledztwa profesorowej Szczupaczyńskiej
Czy "Rozdarta zasłona" wymaga znajomości poprzedniej części serii o profesorowej Szczupaczyńskiej?
Powieść "Rozdarta zasłona" stanowi zamkniętą historię kryminalną, więc można ją czytać bez znajomości pierwszego tomu. Autorzy dbają o to, by czytelnik szybko odnalazł się w realiach życia Zofii Szczupaczyńskiej i jej domowników. Choć wątki obyczajowe oraz relacje między postaciami ewoluują, główna intryga morderstwa zostaje w pełni wyjaśniona w tej części. Lektura poprzedniego tomu pomaga jedynie lepiej zrozumieć subtelne niuanse społeczne krakowskiego mieszczaństwa oraz wcześniejsze perypetie głównej bohaterki.
W jakim klimacie utrzymana jest fabuła tej krakowskiej powieści kryminalnej?
Książka łączy w sobie cechy klasycznego kryminału retro z dużą dawką czarnego humoru i satyry społecznej. Akcja osadzona w 1895 roku skupia się na silnych kontrastach między eleganckimi salonami a mrocznymi zakamarkami dawnego Krakowa. Czytelnicy mogą liczyć na spokojne tempo akcji, które sprzyja delektowaniu się detalami epoki oraz błyskotliwymi dialogami. To idealna propozycja dla osób szukających intelektualnej rozrywki, a nie krwawego thrillera o zawrotnym tempie wydarzeń.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt specyficzna lub nużąca?
"Rozdarta zasłona" nie będzie odpowiednim wyborem dla czytelników oczekujących brutalnych opisów zbrodni lub dynamicznej akcji rodem z nowoczesnych thrillerów. Specyficzny styl Maryli Szymiczkowej opiera się na drobiazgowych opisach codzienności, etykiety i konwenansów, co dla fanów szybkich zwrotów akcji bywa męczące. Osoby nieprzepadające za humorem opartym na ironii oraz społecznym dystansie mogą nie w pełni docenić specyficzny urok tej serii. Jest to literatura skupiona przede wszystkim na klimacie i detalu historycznym, a nie na epatowaniu drastycznymi scenami.
Jak duży nacisk autorzy kładą na tło historyczne dziewiętnastowiecznego Krakowa?
Autorzy z niezwykłą precyzją odtwarzają topografię oraz realia społeczne Krakowa końca dziewiętnastego wieku. Każda ulica, kamienica czy zwyczaj kulinarny są opisane zgodnie z prawdą historyczną, co czyni książkę niemal przewodnikiem po dawnym mieście. Czytelnik ma okazję poznać ówczesną hierarchię służby domowej, przygotowania do świąt Wielkiej Nocy oraz nastroje panujące wśród krakowskiego mieszczaństwa. Tło historyczne nie jest tutaj tylko dekoracją, lecz integralnym elementem bezpośrednio wpływającym na przebieg prowadzonego śledztwa.
Jaki typ bohaterki reprezentuje Zofia Szczupaczyńska w tej części śledztwa?
Zofia Szczupaczyńska to postać wzorowana na klasycznych detektywach amatorach, łącząca w sobie cechy Sherlocka Holmesa i Pani Dulskiej. Jako stateczna matrona kieruje się nie tylko wrodzoną ciekawością, ale przede wszystkim poczuciem obywatelskiego obowiązku i dbałością o własną reputację. Jej śledztwo często przeplata się z domowymi obowiązkami, takimi jak zarządzanie niesforną służbą czy przygotowania do uroczystych spotkań. To bohaterka inteligentna, nieco snobistyczna, ale niezwykle skuteczna w demaskowaniu hipokryzji swojego najbliższego otoczenia.
