Róża wiatrów

"Lepiej jest czuć niż stać się obojętnym. Nawet jeśli to uczucie nie jest czymś przyjemnym"

Marianna jest malarką, która z powodzeniem wykorzystuje swoje możliwości. Jej życie zawodowe rozwija się w cudownym i lekko przerażającym tempie. Galeria, którą prowadzi przynosi ogromne zyski i obietnicę spełnienia najskrytszych marzeń. Tylko czy na pewno? Mariannę bowiem od jakiegoś czasu cieszy coraz mniej. Za to jej myśli coraz częściej uciekają w stronę ustatkowania się. A w tych marzeniach zawsze pojawia się Maciej. Przyjaciel? A może jednak ktoś więcej?

Maciej to podróżnik. Wolny duch, pragnący sięgać po więcej. Jednak jego podróż zawsze kończy się przy jej boku. Kiedyś łączyło ich coś więcej. Rozstanie i przyjaźń była układem, którego każde z nich pragnęło. Do momentu, kiedy ich drogi przestają się przecinać. Nie ma już pamiątek z podróży, całonocnych rozmów i ognia, który czuje się tylko przy tym jednym, wybranym człowieku.

Więc dlaczego? Czego zabrakło?

Przyjaźń. Miłość. Ogień...

Niedomówienia. Brak rozmowy. Żart losu....

Tak, było wszystko i wszystko nagle pękło, jak bańka mydlana. Oboje to czuli. Kiedy patrzyli sobie w oczy, nie widzieli świata poza sobą. Taka relacja trafia się tylko raz w życiu, jeśli ma się szczęście. Marianna i Maciej puścili ją wolno. I stracili. Na długo. Nie pozwoliło im to cieszyć się spełnionymi marzeniami, innymi związkami. Żyli, ale jednak nie do końca. A wystarczyła rozmowa. Szczerość, zamiast chowania głowy w piasek. Powiedzenie głośno tego, co oboje widzieli w swoich oczach...

Książka daje nam jasny przekaz. Nie marnujmy życia na to, co nie jest wyjątkowe. Jedyne w swoim rodzaju. Rozmawiajmy. Kochajmy i walczmy o to, co jest dla nas najważniejsze.

Niewątpliwie jest to wyjątkowa historia. Pełna przeróżnych uczuć i emocji. Samotność, ból straty. Miłość. Przyjaźń. Złamane serce ale również to posklejane. Jedyne czego nie mogę przeżyć to to, że bohaterowie zmarnowali tak wiele czasu. Byłam na nich tak okropnie zła, że musiałam odłożyć książkę. Jak mogli mając wszystko, przejść obok tego obojętnie. Nie mogłam ich zrozumieć.

Myślę że emocje, które książka we mnie wywołała są związane z moimi aktualnymi emocjami w życiu prywatnym.

Polecam ❤️

Do sięgnięcia po książkę „Róża wiatrów” skłoniła mnie przede wszystkim cudowna okładka. Bo jest ona po prostu piękna! W drugiej kolejności spojrzałam na opis, który również brzmiał zachęcająco, dlatego też zdecydowałam się po tę książkę sięgnąć. W dalszej części dowiecie się, czy było warto!

Marianna vel Mania to główna bohaterka powieści. Poznajemy ją kiedy wraz z przyjaciółką podpisują ważny kontrakt we własnej galerii. Kobiety nie spodziewają się, że ten moment odmieni ich życie.

Marcin to zafascynowany podróżnik. Nie ma dla niego rzeczy niemożliwych. Jednak będzie musiał się w pewnym momencie ustatkować..

Nasi bohaterowie przyjaźnią się od młodych lat. Nigdy nie byli w związku, a ich relacja polega teraz bardziej na relacji friends with benefits. Seks jest dla nich obojga przyjemnością, jednak nie zamierzają tworzyć związku. Na początku trudno było mi to zrozumieć, jednak z czasem uświadomiłam sobie dlaczego było tak, a nie inaczej.

„Róża wiatrów” to powieść, która mi się spodobała! Już od pierwszych stron autorka kupiła mnie swoim stylem pisarskim. Jej pióro jest lekkie i książkę czytało się bardzo szybko i przyjemnie. Fabuła jest przemyślana i z niezwykłą przyjemnością czytamy najpierw o przeszłości bohaterów, a poznajemy ich teraźniejszość. Bohaterowie są świetnie wykreowani. Polubiłam wszystkie występujące tutaj postaci i cieszę się, że autorka stworzyła tak zgrany literacki team!

Jednak troszkę zabrakło mi tutaj rozwinięcia niektórych wątków. Z jednej strony niby wszytko ok. Mamy tutaj przedstawione wydarzenia z 2003 roku i te 20 lat później. No ale czegoś mi tutaj zabrakło. Chciałabym się więcej dowiedzieć co działo się w tym czasie u bohaterów. Zostało mi trochę znaków zapytania, mimo wszystko odbiór książki jest zdecydowanie pozytywny.

Reasumując „Róża wiatrów” to książka, którą czyta się bardzo miło i przyjemnie. Jest to książka na jeden wieczór i to jest w niej cudowne. Nie musimy się rozstawać z bohaterami nawet na chwilę. Tą powieść skierowana jest dla fanów powieści z motywem romansu i drugiej szansy! Polecam!

W tej książce poznajemy życie Marianny, to jak za sprawą zbiegu okoliczności, niezdecydowania, a może braku odwagi i gotowości na podjęcie walki dwójka bohaterów traci szansę na wspólne szczęście. Historia pokazuje nam że miłość w życiu jest najważniejsza, jeśli spotkamy na swojej drodze tą wyjątkową osobę, właśnie dla nas, nie powinniśmy pozwolić jej nigdy zniknąć z naszego życia.

Wzruszająca historia, pełna emocji, wzlotów i upadków, główna bohaterka jest cudowną wrażliwa postacią, dla bliskich gotową na bardzo wiele. Całą książkę liczyłam na happy end dla niej, więc koniec posklejał moje serce, bardzo polecam

„Róża wiatrów” w moim odczuciu to smutna powieść obyczajowa z wątkiem romantycznym. Porusza historię dwojga stworzonych dla siebie ludzi, kompatybilnych dusz, które przed dwoma dekadami podjęły błędne decyzje. Opis sugeruje nam, ze dostaniemy motyw dobra osoba/zły czas. Powiedziałabym inaczej: dobra osoba, złe wybory.

„Różę wiatrów” czyta się błyskawicznie. Trochę żałuje tego, że wiele wątków było potraktowanych zbyt pobieżnie, bez wchodzenia w szczegóły. W moim odczuciu książka w niewielkim stopniu na tym straciła, bo wierzcie mi, z chęcią oddałabym się tej lekturze drugi raz, ale w wersji rozbudowanej, z większą ilością szczegółów.

Co do treści, książka ma dwie części: 20 lat temu i aktualnie. W przeszłości bohaterowie irytowali mnie, było młodzi, roztrzepani, emocjonalni, przyciągali się, odpychali, ranili. Jednak zawsze d siebie wracali. Brakło między nimi szczerości, chęci rozmowy. Liczyło się dla nich tu i teraz.

Czasy współczesne są za to poruszające. Świadczą o tym, jak życie przepływa nam przez palce; nie wiemy kiedy ostatni raz kogoś widzimy, oddajemy się pracy nie patrząc na swą samotność, ale w każdym momencie może nadejść czas, gdzie będzie już na wszystko za późno.

Polecam, czyta się ja ekspresowo, wiec choćby za to warto dać jej szansę i przekonać się na własnej skórze, czy to jest to. Ja, pomimo małych minusów jestem zachwycona, „Róża wiatrów” zdecydowanie do mnie przemówiła. Moje serce potrzebowało takiej historii.

Można mieć wszystko. Karierę, pieniądze, dom, ale jeśli już nie ma się miłości, cóż warte są te wszystkie dobra i osiągnięcia? Ta historia pokazuje, że miłość jest w życiu najważniejsza i tylko ona tak naprawdę potrafi sprawić, że będziemy szczęśliwi. 

Poznajemy Mariannę, która od zawsze kocha tylko Maćka. Nie zmienia się to nawet wtedy, gdy ten odchodzi i zakłada nowa rodzinę. Czy kobieta będzie potrafiła w końcu ułożyć sobie życie bez niego? A może będzie cierpliwie czekać? Czy warto? 

Nie byłam w stanie do końca polubić Maćka. Nie mogłam zrozumieć, że mógł zostawić taką kobietę jak Marianna. Od prawdziwego mężczyzny chyba oczekiwałabym czegoś więcej. 

W trakcie lektury niemal stale towarzyszył mi smutek. Tej książki nie da się czytać na szybko. Tu każde słowo, każda emocja są przez nas odbierane z mocą, jakiej początkowo się nie spodziewamy. Towarzyszymy bohaterom w ich dylematach, trudach podejmowania decyzji, w walce z lękami, cierpieniu i tęsknocie. Często boimy się szczerej rozmowy. A przecież tylko dzięki niej możemy rozwiać wszelkie nieporozumienia, niedomówienia lub rozpocząć coś nowego. Brak dialogu może mieć niebagatelny wpływ na nasze dalsze życie. Tak samo jak zbiegi okoliczności czy napotkani ludzie.

"Róża wiatrów" to pełna emocji, wzruszająca historia o podróży przez życie. To powieść o szczerej przyjaźni, pasji, poświęceniu, czekaniu, nadziei i przeznaczeniu. Jeśli szukacie książki o rozstaniach i powrotach - sięgajcie śmiało!

"Tysiące pytań czekających na końcu języka rozprysło się w drobny pył za sprawą jednego spojrzenia. To co zobaczyłam w jego oczach..."

🧳🧳🧳

Udowadniająca, że nic nie dzieje się bez przyczyny.

Odzwierciedlająca uczucie, które wystawione na próbę, staje się silniejsze i wieczne.

Wybory.

Stajemy przed nimi codziennie.

Raz dokonujemy tych dobrych.

Innym razem boleśnie odczuwamy ich konsekwencje.

A mimo to staramy się żyć dalej.

Musimy cieszyć się tym, co mamy, chociaż w sercu panuje smutek i pustka.

Marianna, bohaterka książki "Róża wiatru" Sary Rzeczyckiej, także dokonała wyboru, który zaważył na jej życiu uczuciowym. Nie walczyła o Maćka - swoją miłość, do której nie potrafiła się przyznać - i pozwoliła mu odejść.

Skupiła się na karierze. Odnosiła sukcesy lecz nie miała tak naprawdę z kim ich świętować. Chociaż miała serce na dłoni i pomagała innym bezinteresownie, to jej szczęście odeszło wraz z mężczyzną, który był jej opoką i siłą, który był jej spokojem i ukojeniem po najbardziej gwałtownej burzy.

W jego ramionach czuła się bezpiecznie, czuła się kochana i potrzebna.

Ale on wybrał inną, pozostawiając po sobie żal i roztrzaskane serce.

Marianna uciekła w pracę. Ona stała się jej oazą. Opuściła kraj i wyjechała do Paryża, by tam piąć się po szczeblach kariery.

Jednak po dwudziestu latach postanowiła wrócić do siebie i zacząć nowe życie.

Czy jednak podjęła dobrą decyzję opuszczając europejską stolicę mody?

"Róża wiatrów" to piękna powieść, która niejednokrotnie zmusza do refleksji. Sentymentalna, piękna, nostalgiczna.

Delikatna, chociaż wywołująca wiele emocji.

Historia Marianny i Macieja mogła wydarzyć się naprawdę. Wielu z nas mogłoby się z nią utożsamić. Każdy z nas ma za sobą wiele, czasami nie do końca przemyślanych decyzji. Każdy z nas boryka się trudami dnia codziennego. Każdy z nas kogoś stracił i zna ból rozłąki.

A mimo to każdy z nas wierzy w swój własny happy end. Marianna także. I ja mocno jej kibicuję ❤️

Dziękuję Wydawnictwu Najlepsze za możliwość przeczytania i zrecenzowania "Róży wiatrów". A Was zachęcam do lektury 🌼

Lekkie pióro autorki sprawia, że przez całą historię się płynie po wzburzonym morzu. Dzieje się dużo i szybko. Dynamika wydarzeń przypadła mi do gustu. Dialogi są bardzo naturalne, niewymuszone, takie autentyczne. Opisy rzeczowe, konkretne i barwne zarazem pozwalające na poznanie charakterów i emocji bohaterów. Istotny dla mnie jest fakt, że ( opisy) nie są istotą tej powieści, powodując znużenie mnie jako czytelnika. Autorka wg mojej oceny znalazła w tej kwestii balans. Wszystko jest zrównoważone. Wykreowani bohaterowie są realistyczni, z wadami, zaletami i rozterkami, z którymi borykają się ludzie na świecie. Bardzo szybko ich polubiłam. Całość tworzy cudną, spójną fabułę, w której przyjaźń (a może jednak miłość) damsko-męska gra pierwsze skrzypce 🎻

Z czym kojarzy Wam się tytułowa róża wiatrów? Mi z podróżami i nagminnym gubieniu się 😅 Taka jest pierwsza moja myśl. Wg mnie całą książke można porównać do mojego skojarzenia. Autorka zabiera nas w cudowną, momentami wzruszającą podróż przez życie prywatne i zawodowe głównych bohaterów. Ich wieloletnia "przyjaźń" i uczucie, które nie zostało zidentyfikowane przynosi lawinę wydarzeń, która w pewnym momencie, była niedozatrzymania. Przeżywałam razem z nimi konsekwencje ich decyzji, które były nieodwracalne. Brak zdecydowania w kluczowych momentach zdecydował za nich. Talentem otwierała prawie każde drzwi. Tych do swojego pełnego szczęścia nie potrafiła otworzyć bardzo długo.

W fenomenalny sposób ukazany został motyw czasu, który nieubłaganie biegnie, nie oglądając się na nic. Wzmianka o pomocy charytatywnej, która daje radość to już wisienka na torcie. Strona 198 łzy wzruszenia nie do opanowania...

Szczerze, co by nie napisać to i tak będzie za mało...

Historia przepiękna! Tak naładowana emocjami - i tymi pozytywnymi i mniej przyjemnymi dla bohaterów, że nie sposób postawić się na ich miejscu. Zresztą, kto przeczyta - ten zrozumie, jak prawdziwa jest ta historia. Że mogła przydarzyć się każdemu z nas i z pewnością przydarza się każdego dnia. Po cichu. Bo najpiękniejsze historie zdarzają się bez publiczności. Są małe szczęścia i wielkie zmartwienia, ale przede wszystkim - prawdziwa przyjaźń i uczucie, które przychodzi z czasem, a które tak naprawdę było od zawsze.

Jeśli jeszcze nie znacie - a jest to debiut autorki, polecam z całego serca!