Rok Bez Lata

Niekiedy wystarczy chwila by wszystko zmieniło się raz na zawsze. Rzadko kiedy można się przygotować do tego, pozostaje więc dać się ponieść wydarzeniom lub stawić im czoła. Co może czekać kogoś, kto znajduje jeszcze jedno wyjście z takiej sytuacji? Nie jest biernym obserwatorem i zaczyna postępować tak jak nikt nie spodziewa się?

Wydawało się, iż przyszłość hrabianki Rózsy jest pełna jasnych barw, szczęścia i pogodnych dni. Jednak śmierć ojca rzuca cień na to, co miało być jej udziałem. Teraz jako bogata spadkobierczyni panna na wydaniu jednocześnie budzi jeszcze większe zainteresowanie. Zbyt wielu pragnie jej majątku, a dziewczyna zdaje się być tylko dodatkiem do niego. Czy zmieni to przyjazd kuzyna? A może to początek prawdziwych kłopotów pięknej arystokratki? Do tej pory była chroniona przez rodzica, lecz obecnie musi sobie radzić sama, przed nią nie jedynie walka o samodzielność, lecz o coś ważniejszego. Zbyt wielu ludzi ma wobec niej plany, dużo nie potrzeba by utraciła wszystko, a kolejne wydarzenia jeszcze zwiększają niepokojącą atmosferę. Komu będzie mogła zaufać, a kogo powinna się wystrzegać? Ci, którzy jej nie docenili zapłacą za to, lecz jaki koszt poniesie hrabianka? Jeszcze nie tak dawno nawet nie przypuszczała do czego będzie zdolna, zresztą nie ona jedna. Kto będzie zwycięzcą? Co zdobędzie Rózsa, a co straci?

Kiedy książka już na wstępie burzy nasze założenia czytelnicze i oferuje coś czego nie spodziewaliśmy się to nie pozostaje nic innego niż pozwolić dać się porwać lekturze. Taką właśnie historię oddała w ręce czytelników Weronika Wierzchowska, pełną nieoczekiwanych wątków, zaskakującą na każdym kroku i przede wszystkim wciągającą od początku do ostatnich słów. Historyczna powieść obyczajowa w odsłonie, w jakiej miłośnicy gatunku na pewno odnajdą to, co najlepsze w nim, a pozostali dostaną opowieść, która wielokrotnie udowodni, że warto poświęcić jej swój czas. „Rok bez lata” ma w sobie to słynne „coś”, nieokreślone do końca, zawsze inne, ale sprawiające, iż śledzimy z zapartym tchem, strona po stronie, opisane wydarzenia. Pisarka po mistrzowsku zaostrza apetyt czytających na więcej, wpierw bowiem przedstawiając wątek i następnie przechodząc do nowego, pozostawiając nas z ogromny znakiem zapytania, wracając do niego w doskonale dobranym momencie, by znowu podsycić i tak duże zaciekawienie. Nieprzewidywalność fabuły zauważamy bardzo szybko, a im bardziej poznajemy bohaterów tym więcej pojawia się niewiadomych i możliwych ścieżek rozwoju akcji. Zresztą same postacie również okazują mieć w zanadrzu dużo i stopniowo pokazują, że tak naprawdę nie powinniśmy zakładać z góry jak postąpią. „Rok bez lata” gwarantuje lekturę, która wyłamuje się z prostych ram gatunkowych, oferując w zamian powieść w jakiej nie brak intrygujących zwrotów akcji oraz dorównującym im sylwetek bohaterów, nieszablonowych i podążających odmiennymi ścieżkami od tych, jakie dla nich przewidujemy.

Myślałam że to będzie zwykła ciekawa lekka książka. A to była… genialna lektura. Co tam się działo… zaczęło się to w roku bez lata. W dalekiej krainie wybuchł wulkan i w Europie zmienił się klimat. Normalnie efekt motyla. Hrabianka Róża jest majętną dziedziczką i przyjmuje pod swój dach kuzyna, Piotra. Niestety on chce tylko jednego – znaczy się dwóch rzeczy – pohańbić Różę i zgarnąć jej majątek. I wtedy – zaczyna się historia Róży. A także innej grupy, która chce chronić hrabiankę przed zakusami złego ojca Piotra, pewnego arcybiskupa i innych, potworów w ludzkiej skórze, którzy czyhają na dobra hrabianki. Na szczęście ludzi dobrej woli jest więcej więc na ratunek przybywa do dworu stary policjant Ignacy, złodziejka Chybka i niewidoma dziewczyna Mara. I reszta przegenialnej grupy. Absolutnie polecam „Rok bez lata” Weroniki Wierzchowskiej a ja idę sprawdzić inne jej pozycje.

"Rok bez lata" Weroniki Wierzchowskiej to książka, po jaką miałam okazję niedawno sięgnąć. To powieść, która opisuje elementy historyczne oraz przedstawia życie ówczesnych ludzi. Co więcej, autorka na potrzeby powieści dodała pięknie opisany wątek romansu, co z pewnością przykuwa uwagę młodych czytelniczek. Powieść podsycona jest też odrobiną grozy i dramatu, dzięki czemu stale budowane jest napięcie. Opisywane prawdziwe wydarzenia sprawiają, że czytelnik nie pozostaje obojętnym, biernym odbiorcą, tylko przeżywa sytuacje w swojej wyobraźni. 

W 1816 roku w wyniku największego w dziejach wybuchu wulkanu doszło do niecodziennych anomalii pogodowych. Tego roku lato nie nadeszło, bo wybuch spowodował wulkaniczną zimę.

Tymczasem ludzie uwierzyli, że nadchodzi koniec świata. Na tym tle zaczęło dochodzić do niepokojów społecznych. Tymczasem do węgierskiej hrabianki Rózsy przybywa polski krewniak. Niestety nie ma względem niej dobrych zamiarów. Przez to sprowadza na siebie i swoich bliskich wielkie kłopoty.

W międzyczasie były policjant Ignacy Kisielnicki wyrusza na Węgry tropem bandy rzezimieszków, która zostawia po sobie krwawy szlak. W trakcie podróży mężczyzna zbiera dość niezwykłą ekipę, która ma mu pomóc w rozprawieniu się z bandytami. Losy młodziutkiej hrabianki i Kisielnickiego przetną się w dość niespodziewanym momencie.

Rok bez lata to książka pełna akcji-pościgów, potyczek i innych brawurowych wydarzeń Została doprawiona silną wiarą bohaterów w zbliżającą się apokalipsą, która rozluźniła ludzkie zachowanie to dodało książce pikanterii. Wyróżnikiem tej książki są też postacie kobiece, które nie są szarymi myszkami. Walczą o swoje i nie oglądają się na konwenanse.

Ciekawy pomysł na czas i miejsce akcji, wyjątkowe postaci, które wręcz same opowiadają nam swoje historie, wartka akcja sprawiły, że książkę czytało wyjątkowo błyskawicznie. Świetnie się przy niej bawiłam i myślę, że innym czytelnikom także powinna przypaść do gustu.