Revelle

Znacie Moulin Rouge?

Podoba się wam klimat tego widowiska?

A może cyrk jest wam bliższy?

A co powiecie na połączenie tych dwóch miejsc?

Jeśli jesteście na tak, to zapraszam was na magiczną przygodę z książką “Revelle” autorstwa Lyssy Mii Smith. Magiczny świat to jest coś, co bardzo lubię, a magia przedstawiona w tej książce jest bardzo ciekawie ukazana. Mamy klejnoty, które wzmacniają magię, mamy moc, która może się wyczerpać, mamy różne rody, które mają różne moce, mamy genialnie napisaną książkę. Motywów dobrze nam znanych i pewnie przez większość lubianych jest w tej książce wiele, jednak wszystko jest połączone w spójną całość. Klimat magicznego cyrku, połączonego z domem uciech, nadaje książce świetnej oprawy, a pióro autorki bardzo umiejętnie prowadzi nas przez ten świat. Bardzo mi się spodobał klimat tej książki, do książki podeszłam z wielkim entuzjazmem i na samym początku nie mogłam się wciągnąć w historię, jednak po tej chwili, fabuła mnie porwała i nie chciała już puścić.

Tajemniczy tytuł “Revelle” to nic innego tylko nazwisko, starego i pokaźnego magicznego rodu, który żyje jak trupa cyrkowa. Żyją na wyspie, która jest położona u wybrzeży Nowego Jorku. Charmant jest przepełniona magią i nielegalnie lecz obficie płynącym szampanem. Dla ciężko pracującego rodu Revelle nadszedł tragiczny czas, czas prohibicji, szybko kurczące się zapasy alkoholu zmuszają głowę rodu do wyciągnięcia asa z rękawa. Jego największa gwiazda ma zadanie uwieść Chronosa, czyli członka magicznego rodu, który może cofać się w czasie i ma ogromną władzę. Jest to jedyna droga do zakazanego alkoholu, bez którego widowiska rodu Revelle nie będą się cieszyć takim powodzeniem jak do tej pory. Dewey Chronos jest w stanie pomóc Lux Revelle pod jednym warunkiem, ona pomoże mu zostać nowym burmistrzem, a on pomoże jej. Czy ich mały układ ma szansę zakończyć się powodzeniem?

Podróże w czasie są częstym motywem w książkach fantastycznych, jednak cofanie się w czasie połączone z magią, to coś nowego dla mnie. Znacie książkę, w której podróż w przeszłość czy przyszłość, była uwarunkowana magią?

Bardzo spodobał mi się pomysł na odczuwanie konsekwencji takich podróży w czasie. Każda minuta, każdy dzień czy rok, o który cofnął się członek rodu Chronos, odbija się na życiu cofającego się w czasie po stokroć, prościej mówiąc, gdy cofnie się taka osoba o rok, to jej życie skróci się o 100 lat, gdy cofnie się o minutę, to życie skróci się o 100 minut. Jest to świetny pomysł autorki, jednak rozważania innych bohaterów na temat równoległych linii czasowych były czymś, co nie pasowało mi do czasów, w których toczyła się historia, jednak to tylko moje odczucia i takie rozważania same w sobie były bardzo interesujące.

Jak pisałam, klimat książki jest magiczny i jest to jeden z najmocniejszych punktów tej powieści, a fakt, że “Revelle” jest debiutem Lyssy Mii Smith, mocno mnie zaskoczył, ponieważ bardzo podobał mi się styl autorki.

Nie mogę przejść również obojętnie obok okładki, już nawet nie będę wspominać o tym, że jestem okładkową sroką, ups, jednak okładka od razu przyciągnęła moją uwagę. Przepięknie przedstawieni bohaterowie w formie kalejdoskopu przyprawili mnie o szybsze bicie serca, bardzo trafiła w mój gust i nie mogłam przejść obok niej obojętnie.

Jak już wspomniałam bohaterów, to muszę się przyznać, że nie porwali mnie, nie czułam szybszego bicia serca podczas czytania o nich. Nie denerwowali mnie, nie płakałam nad nimi, nie porywali mnie swoimi słowami, czułam się wobec nich bardzo obojętnie, co trochę umniejszyło mi ostateczny odbiór tej historii. Jednak ostatecznie wam ją bardzo polecam, ponieważ jest to miła i ciekawa historia. Dziękuję bardzo wydawnictwu YouAndYa za książkę.

Uwaga – recenzja zawiera spojlery

{współpraca reklamowa}

Moje oczy zaświeciły się niczym kryształy Luxe Revelle, kiedy zobaczyłam ten tytuł, opis i wszędzie pojawiające się porównania do „Caravalu” i „Cyrku Nocy”. Muszę to mieć, muszę to mieć, muszę to mieć, to będzie moja nowa miłość – powtarzałam w myślach. A później szczęśliwa, z naprawdę ogromnymi oczekiwaniami zaczęłam czytać i zdałam sobie sprawę, że owszem „Revelle” trafi do mojej topki. Topki największych rozczarowań tego roku.

Zapowiadała się cudowna fantastyka z subtelnym romansem wypełniona politycznymi intrygami i specyficzną magią. Odizolowana od świata wyspa Charmant, na której mieszkają rody, każdy specjalizujący się w innym typie mocy – podróże w czasie, manipulacja emocjami, czytanie w myślach… Na Charmant nie ma słowa „niemożliwe”. Ograniczeniem mogą być tylko kryształy i gorzała. Luxe Revelle, rubin rodziny iluzjonistów, która odkryła jak posługiwać się magią bez płacenia koniecznej „ceny”. Dewey Chronos, który chce podać jej na tacy cały świat. Jamison Port szukający prawdy o sobie i zaginionych rodzicach. W tle wszystkich wydarzeń zbliżające się wybory na burmistrza.

Ta historia miała niesamowity potencjał. Miała wręcz OGROMNY potencjał, ale dużo rzeczy tu nie zagrało. O ile nie wszystko. Już na samym początku poznajemy głównych bohaterów – Luxe, zwaną królową lodu, która od śmierci swojej matki i ciotek ukrywa odkrytą przez siebie moc i w porozumieniu z prowadzącym show wujkiem za sprawą magii rozkochuje w sobie widzów oraz Jamisona, osieroconego chłopaka, który z przyjaciółmi (Trystą Chronos i Rogerem Revelle) wreszcie dociera do Charmant. Mając więc dwie perspektywy już możemy domyślać się jak będzie wyglądać główna para zakochanych. W końcu sam Jamison na około 70 stronie stwierdza, że jest w Luxe absolutnie zakochany. I skupmy się trochę na jego postaci, bo z ręką na sercu, już dawno nie czytałam o tak mdłym i płytkim bohaterze, który nie miałby w sobie za grosz charyzmy. Jamison w tej książce określa tylko miłość do Luxe, smutek po stracie rodziców i (ponoć) dobroć, która objawia się tym, że prawie dwumetrowy mężczyzna praktycznie co chwilę jest pobity przez wszystkich, których spotka na swojej drodze. Luxe również nie jest dużo lepszą postacią, ale jej narracja wydawała mi się dużo bardziej przystępna. Mimo, że od początku miałam zarys relacji głównej pary w pierwszych rozdziałach pojawił się trzeci bohater, Dewey, który razem z Luxe chciał wygryźć swojego wyrodnego brata z roli burmistrza Charmant, a tak naprawdę miał uzupełnić ten niezbędny w książkach „trójkąt miłosny”, który od początku był tak nieudany i oczywisty, że naprawdę przez długi czas zastanawiałam się jaki finalnie był jego cel. Luxe przez prawie pół książki skakała myślami między „lubię Jamisona” do „lubię Deweya”, żeby później drastycznie zmienić swoje zdanie. Chyba Was nie zdziwię, jeśli powiem, że ta zmiana była przewidywalna od 70 strony.

Ale jeśli już mówimy o przewidywalności… Kim jest główny złol? Wiemy to już od 70 strony. Czemu? Bo domniemany złol (wyrodny brat) pojawił się w tej książce dokładnie w trzech scenach i później słuch o nim zaginął. W związku z tym zagrajmy w Milionerów – który bohater mógł być prawdziwym złolem jeśli od początku była trójka najważniejszych, z czego dwójka z nich miała swoją perspektywę? Bingo, ten trzeci.

Drugim wątkiem była specyfika magii Luxe. Jeśli czytacie książki uważnie i ze zrozumieniem, to bardzo łatwo wyłapać sceny, w których A: Luxe zapewnia, że nie ma pojęcia skąd wzięła się jej moc, B: jest wspomniany inny rodzaj magii określony jako „nieistniejący”. Pytanie za milion, jaką magią dysponuje Luxie? Bingo, nieistniejącą.

Kolejna sprawa, która mnie rozczarowała to właśnie znikające myśli/postacie. Dewey miał konkurować ze swoim bratem w wyborach na burmistrza. Więc dlaczego nie było mowy o chociażby jakichkolwiek programach wyborczych? Dlaczego ten brat praktycznie nie istniał w tej książce? Była tu też kwestia rzekomej siostry Jamisona i innych porwanych dzieci. Jak myślicie, czy na koniec wiemy cokolwiek więcej na ich temat? Nie, nie wiemy. Brakowało mi też opisów świata, czegokolwiek co wskazywałoby na epokę w jakiej dzieją się te wydarzenia, bo oprócz słownictwa typu „dziewczęcie, panienka, kiecka” czy porównań do panierki od kotleta nie dostałam nic co przybliżyłoby mi tę cudowną wyspę Charmant.

Wątek romantyczny mnie zawiódł, nie czułam chemii, nie czułam miłości, a cukierkowy epilog zmusił mnie do przewrócenia oczami. Dodatkowo wątek podróży w czasie… to jest coś, co bardzo łatwo pomieszać i zepsuć i tutaj właśnie tak się stało. Wszystko było maksymalnie zakręcone, bez składu i ładu, zwłaszcza w dramatycznej końcówce (tutaj pomijam już temat śmierci jednej z postaci, bo szybko o niej zapomniano). Tak naprawdę jedyne co w 100% mi się podobało to postacie poboczne (żałuję, że to one nie zajęły miejsca Luxe i Jamisona), plot twist z rodzicami Jamisona (szybko jednak temat zniknął tak jak brat Deweya) i sam pomysł na wyspę i rodzaj magii w stylu „coś za coś”.

Przykro mi, że oprócz tego przeczytałam prawie 500 stron, żeby potwierdzić swoje przypuszczenia z pierwszych 100. Wiem, że dużej liczbie osób ta książka może przypaść do gustu, bo ma coś w sobie i jeśli nie doszukuje się w niej nieścisłości to może sprawiać przyjemność. Ale ja jestem, albo za bardzo spostrzegawcza, albo za bardzo „czepliwa”, żeby z czystym sumieniem napisać Wam, że „było super”

Wystarczy jeden diament, by spełniły się Twoje najgłębsze marzenia. Wchodzisz do namiotu i wręczasz go kobiecie ubranej w suknię wyszywaną cekinami. Bierzesz do ręki szampana i w ogóle nie czujesz, że jest on rozwodniony. Zanim się zorientujesz w Charmant nie zostawisz tylko całego swojego majątku, ale też tego co dla ciebie najcenniejsze.

Ta książka na samym początku złożyła mi obietnicę. Miałam dostać historię, która czerpie z "Caraval" oraz "Moulin Rouge" nie tylko klimat, ale też z tego, co czyni je tak znanymi. Dodatkową wisienką na torcie miała być polityczne rozgrywka o fotel prezydenta dzielnicy przesiąknięta magią. Przez połowę książki miałam to - w niektórych momentach bardziej, w innych mniej. Pierwsze 260 stron to dobrze zapowiadający się i spisany debiut, który zakończył się świetnym plot twistem. Niestety, cyrk zwinął swoje podwoje w połowie i została mi pusta arena, rodem z innej beczki. Mam wrażenie, że ta historia zbudowana jest z trzech elementów, które do siebie pasują. Pierwsza połowa jest bardzo obiecująca, następne ok. 200 stron to wyciągnięty nie za uszy, a ogon królik, który uciekł magikowi na skutek ugryzienia go w nos. A końcówka, to dosłownie finał w którym widzowie uciekają przed króliczkiem, który miał być cudowny, a wyszła z kapelusza pokraka, która chce wszystkich ukatrupić. Autorka nieoczekiwanie zboczyła z drogi i z książki, która mogła mieć, to wszytko co ma dobry debiut, przeobraziła się w romans, który nie miał za dużo sensu (a w ostatecznym rozrachunku względem finału, nie jest tak absurdalna jaka zdawała mi się podczas jej czytania). Luki w fabule, randomowe postacie, dziwne magiczne triki - to wszytko, to co zakończyło tą historię. Miłość pomiędzy femme fatale, a grzecznym chłoptasiem stała się jednym wielkim westchnieniem "ALE JAK ONA MOŻE MNIE CHCIEĆ, TAKIEGO PROSTEGO CHŁOPAKA BEZ NICZEGO". A szkoda, bo przez 260 stron byłam zauroczona magicznym światem Charmant. Ostatecznie wystawiam jej 6/10⭐️ i mocno żałuję, iż się w niej nie zakochałam

REVELLE to niesamowita i fascynująca historia osadzona na wyspie pełnej magii, gdzie kilka potężnych rodów z ogromnymi mocami próbuje koegzystować i walczyć o władzę na Charmant. Podobał mi się świat przedstawiony i klimat, jaki towarzyszył całej powieści - tajemniczy, cyrkowy, intrygujący. Ponadto, Autorka wykonała kawał dobrej roboty przy kreacji bohaterów - każda postać była dopracowana, złożona i jej istnienie miało głębszy sens. Mam też wrażenie, że żadna scena nie była tam przypadkowa i miała swój cel w zgrabnie utkanej fabule. Zwłaszcza, gdy pojawiały się poszczególne zwroty akcji (a było ich sporo!), to niektóre fragmenty wskakiwały na swoje miejsce i dowodziły temu, jak bardzo Autorka dopracowała swoją opowieść. Niektórych niespodzianek się spodziewałam, a inne były dla mnie totalnym zaskoczeniem, więc to też na plus. Ogromną zaletą była również wartka, dynamiczna akcja. W tej książce bardzo dużo się działo! I trzeba przyznać, że nie było tam zapychaczy, więc ani trochę się nie nudziłam. Ważnym plusem było też to, że Autorka nie bała się odważnych ruchów i nie zaserwowała nam na koniec cukrzycy.

Do książek z klimatami cyrkowymi podchodzę z dużą dozą rezerwy, bo bywało, że się rozczarowywałam. Tutaj jednak, z czystym sercem mogę Wam polecić Revelle. Podczas lektury bawiłam się przednio i cały czas czułam się zaangażowana w historię.

A Wy, sięgnięcie po Revelle?

Amanda Says

Uwielbiam "Moulin Rouge", oglądałam ten film kilka razy, a po lekturze "Revelle" nie da się ukryć, że inspiracja tym musicalem jest ogromna. Jednak nie było to dla mnie żadnym problemem, cieszyłam się, że mogę odkryć tę historię w nowej wzbogaconej wersji. Autorka dodała ciekawy system magiczny, opisała te same trudne dylematy moralne, przedstawiła wielu zróżnicowanych bohaterów, z którymi możemy sympatyzować. Powieść jest świetna, wciąga od pierwszej strony i bardzo miło spędziłam przy niej czas.

Tytułowe słowo to nazwisko jednej z pięciu rodzin obdarzonych magią. Revelle'owie dają co wieczór cyrkowe pokazy, a największą gwiazdą jest piękna akrobatka Luxe. Widowisko tym bardziej wydaje się spektakularne, bo nieświadomych widzów oszałamia alkohol i skrzętnie pleciona iluzja. Revelle'owie potrafią manipulować umysłem osoby, która wcześniej dobrowolnie odda im klejnot, więc chyba domyślacie się już, jaka waluta panuje na "ich terenie".

Czy zawodowej aktorce z dziesiątkami wyćwiczonych uśmiechów można zaufać? Czy to, co czujesz, jest prawdziwe, czy wywołane magią? To tylko dwa z wielu pytań, które zada sobie Jamison, chłopak-sierota, którego życie doprowadziło na wyspę Charmant, prosto do miejsca pełnego "magicznych".

To powieść o poświęceniu, uczuciach, o rodzinie i uwikłaniu w wiele różnych relacji. Jamison szybko orientuje się, że w krajobrazie wyspy jest coś znajomego... jest to też powieść o odkrywaniu własnej przeszłości. Jak na debiutantkę, autorka wyjątkowo dobrze poradziła sobie z zaciekawianiem i utrzymywaniem uwagi czytelnika.

Diamenty, taniec, wyrzeczenia, zakazana miłość i emocjonalny szantaż - aż słychać pomiędzy wersami "The show must go on". Polecam fanom young adult połączonego z fantastyką, magiczne przedstawienie czas zacząć!