Ratownik

Kilkanaście ładnych lat temu byłam zmuszona dzwonić po karetkę do mojej ukochanej Babci. Jako, że chorowała na cukrzycę, wszystko mogło być powodem osłabienia, cukromoczu czy innych objawów. Kiedy moje pomysły na to jak zaradzić Staruszce kończyły się, bez wahania sięgałam po telefon i wykręcałam 112. Mieszkałam wtedy w pod Krakowskiej miejscowości i wierzyłam, że Ratownicy zrobią co będą mogli, by jej pomóc. W drzwiach stanęło mi 3 ludzi, pamiętam to jak dzisiaj, z czego panowie niemalże wyśmiali mnie, że do bzdetów wołam pomoc, a prawdziwym powołaniem wykazała się pani, która nie tylko wtedy pomogła, ale uspokoiła mnie, że wszystko będzie okej, a Babcia dożyje sędziwych lat.

Właśnie tamto zdarzenie, które utkwiło mi w pamięci bardzo mocno, spowodowało, że zapragnęłam poznać tę książkę. Sprawdzić czy faktycznie ktoś się przyzna do negatywnego obejścia czy myśli na temat takiej pracy. Ciekawiło mnie co do powiedzenia mają ludzie, którzy są Ratownikami, którzy jeżdżą ratować ludzkie życie. I uważam, że to był strzał w dziesiątkę bez dwóch zdań! Przede wszystkim zaznaczyć chcę, że Autorem jest człowiek, który kawał czasu spędził właśnie w tym zawodzie, podoba mi się, że w żaden sposób nie owija w bawełnę tylko szczerze, rzekłabym nawet bezwstydnie zdradza, co dzieje się po tej drugiej stronie. W karetce, która podąża do potrzebującego.

Bohaterem jest człowiek młody, oddany pracy – w jego życiu nie ma miejsca na rodzinę, związki i przyjemności. Nie ukrywam, że można odnieść wrażenie, że powieść zniesmacza, ale prawdziwy obraz tego, że przecież Ci ludzie potrzebują odskoczni nie powinno nikogo szokować. Nie umiem sobie wyobrazić z czym muszą borykać się na co dzień. Wydaje mi się, że to taka naga prawda o tym co dzieje się w momencie kiedy jedzie się ratować innych ludzi – to ogromne obciążenie psychiczne jeśli się nie uda. Podziwiam ludzi, którzy mają psychikę do tego zawodu (albo jej nie mają, ale o tym nie mówią).

Jestem pod ogromnym wrażeniem, bez dwóch zdań. Cieszę się, że Autor w taki dość prosty sposób pokazał, że Ratownicy również mają swoje trudne chwile, mogą popaść w narkotyki czy inne uzależnienia. Całość czyta się ekspresowo, a świetnym dodatkiem okazał się być mini słowniczek zwrotów, określeń i slangu medycznego, który co nieco znam, chodź bardziej z seriali o takiej fabule.

Lubicie czytać książki o zawodach?

Ja bardzo lubię czytać takie książki,w których mogę zajrzeć za kulisy pracy różnych profesji.

Kiedy jeszcze jest napisana szczerze,momentami nawet szokujaco,wtedy moja radość jest podwójna,bo wiem,że to jest prawdziwe.

Bo nie wierzę,że w pracy jest gładko i przyjemnie,a wszyscy mili i przyjaźni.

W życiu na każdym kroku czekają nas przecież różne sytuacje.

Co do tej książki mam jednak mieszane uczucia.

Bo o ile ogromnie mnie ciekawiły zawodowe historie i rozterki autora,o tyle kompletnie nie rozumiem sensu wtrąceń z jego życia osobistego,które we mnie budziły tylko niesmak i psuły tę,naprawdę bardzo dobrą książkę.

Jeśli jednak odrzucimy to,co jest niefajne,z opowieści wyłania się smutny,ale niezwykle szczery obraz człowieka,który niosąc pomoc drugiemu człowiekowi,czasami bawi się w Boga.

Jak cienka jest granica na której balansuje przekonacie się czytając.

Ja,pomimo wszystko Wam polecam.

Good! ✰✰✰✰

Dobra książka według mnie. Ratownik w oczach ludzi to porządny człowiek, wręcz bohater, ale jaka jest prawda? Na ile można być dobrym człowiekiem widząc codziennie śmierć i ból innych ludzi? Jak trzeba żyć aby dać sobie rade z tak ciężkim zawodem? To właśnie ukazuje nam ta książka. Imprezy, seks, nielegalne biznesy i przydatne znajomości... może to daje szanse na przetrwanie?

Po prostu dobra książka, ukazująca prawde...

Książka przedstawia życie i prace ratownika medycznego który zostaje przeniesiony z miasta do stacji na Wypizdowie. Każdy rozdział przedstawia inną historię i skupia się na innym pacjencie są tutaj zarówno przypadki poważne jak również bezpodstawne wezwania. Autor pokazuje nam jak ważny w tym zawodzie jest zgrany zespół i jakie mogą być konsekwencje nieporozumień czy też braku odpowiednich umiejętności. Chociaż autor posługuje się zawodowym językiem to bez obaw będziemy wiedzieć o co chodzi, a na końcu dodatkowo znajdziemy słowniczek z pojęciami zarówno medycznymi jak i skrótami myślowymi. Oprócz życia zawodowego mamy jak zawsze pokazane również życie prywatne autora, jednak tym razem ono moim zdaniem nic nie wnosi do całości, wręcz czasami miałam wrażenie jak bym czytała bardzo słaby erotyk. Sam autor ma bardzo specyficzny sposób pisania i wulgaryzmy to u niego norma, początkowo mnie denerwowały, ale ostatecznie się do nich przyzwyczaiłam. Jednak to co mnie denerwowało to postawa jaką miał zarówno wobec pacjentów jak i też współpracowników, ponieważ często był wyniosły i odnosiłam wrażenie jak by uważał się za lepszego bo wcześniej pracował w mieście. Same opisy akcji ciekawe i bardzo szczegółowe co pozwala zauważyć, że autor zna się na swojej pracy i posiada odpowiednią wiedzę, chociaż czasami w swoich działaniach miałam wrażenie, że był zbyt zuchwały. I jak już kiedyś wspominałam bardzo lubię książki związane z medycyną i po tą sięgnęłam również z wielkim zaciekawieniem, ale jednak okazała się dla mnie przeciętna. O ile sam opis pracy mi się podobał to reszta wątków trochę mnie nudziła, a postawa bohatera drażniła, ja jestem w stanie zrozumieć, że po kilku latach pracy można się przyzwyczaić do wielu sytuacji i wręcz należy zachować zimną krew chociaż czasami tutaj mam wrażenie było na pograniczu z chamstwem.

innego.

Do tej pory myślałam, że praca ratownika to bardzo odpowiedzialna robota. Nadal tak myślę mimo tego co przeczytalam w tej książce.

Określanie pacjenta jako klienta. No cóż. Wychodzi, że jest to taki dodatek utrudniający pracę. Przydaje się aby potrenować wbijanie igieł czy reanimację. Takie mało poważne podejście, ale może tak to wygląda w praktyce.

Dyżur za dyżurem, zobojętnienie. Alkohol, narkotyki, seks. Żeby nie dać się zwariować, żeby jakoś to przejść. Żeby nieść pomoc, a nie samemu jej potrzebować. Żeby trzymać garde i się nie poddać. Takie życie ratownika?

Bardzo dużo uwagi poświęcone zostało jaki to macho z naszego ratownika, opowieści o jego ekscesach. Nie chciałabym trafić na takiego osobnika. Mimo jego doświadczenia medycznego.

Ważne jest to aby nie traktować tej książki jako reportaż. Niestety w książce ratownicy ukazani są negatywnie. Niektóre osoby mogą mieć mylny obraz i brać to bardzo serio uogólniając wszystkich