Puknij się w aureolę

Czy można z całych sił bronić się przed miłością… a jednocześnie gdzieś w środku wciąż na nią czekać? I co by było, gdyby ktoś z góry postanowił trochę nam w tym wszystkim pomóc? A najlepiej dwóch aniołów, którzy mają zupełnie różne pomysły na to, jak poprowadzić ludzkie serce. Brzmi jak przepis na niezłe zamieszanie, prawda? Właśnie taka jest książka „Puknij się w aureolę” Moniki Tarwid. Jest to historia pełna humoru, ciepła i sytuacji, przy których na twarzy niemal bez przerwy pojawia się szeroki „banan”.

Po tę książkę sięgnęłam z dużą ciekawością. Lubię historie, w których humor pojawia się naturalnie, jest niewymuszony, lekki, wynikający z sytuacji i charakterów bohaterów. Taki, który sprawia, że co chwilę uśmiecham się pod nosem, a momentami nawet wybucham śmiechem. Opis tej powieści zapowiadał właśnie taką historię, dlatego postanowiłam sprawdzić, czy rzeczywiście dostanę opowieść, przy której można się zrelaksować i na chwilę zapomnieć o codzienności. I muszę przyznać, że już od pierwszych stron poczułam, że to będzie książka, którą czyta się z prawdziwą przyjemnością i od której trudno się oderwać.

W książce tej poznajemy Maję – kobietę, która kiedyś kochała bez żadnych zabezpieczeń. Dała z siebie wszystko i bardzo boleśnie za to zapłaciła. Nic więc dziwnego, że dziś udaje twardą, kontroluje każdy krok i robi wszystko, by nie dopuścić do siebie uczuć. Problem w tym, że życie, a zwłaszcza miłość, rzadko przejmuje się naszymi planami.

Na dodatek nad losem Mai czuwają dwaj aniołowie. Delikatny Cassiell i znacznie bardziej… pomysłowy Asadiel. Jeden chciałby subtelnie prowadzić bohaterkę ku szczęściu, drugi uważa, że czasem trzeba trochę namieszać, żeby człowiek w końcu usłyszał własne serce. I kiedy na scenie pojawia się Jarek – mężczyzna, przy którym Maja zaczyna się śmiać tak, jak dawno się nie śmiała, wszystko nabiera rozpędu. A gdy chwilę później w jej życiu pojawia się jeszcze Konstanty, przystojny architekt, sytuacja robi się naprawdę… interesująca. Kogo wybierze Maja? I czy anioły nie przesadzą ze swoją pomocą?

W tej książce nie brakuje momentów, które naprawdę bawią. Dialogi są cięte, sytuacje często niezręczne, a anielskie interwencje potrafią wywołać szczery śmiech. Jednocześnie między tym humorem autorka przemyca coś bardzo prawdziwego... lęk przed ponownym zranieniem, potrzebę kontroli i trudną sztukę odpuszczania. Czy Maja odważy się jeszcze zaufać? Czy pozwoli sobie na szczęście?

Najbardziej spodobało mi się to, jak lekko ta historia łączy humor z emocjami. Z jednej strony śmiałam się z perypetii bohaterów, z drugiej im naprawdę im kibicowałam. Do tego dynamiczna akcja sprawia, że strony znikają w błyskawicznym tempie.

„Puknij się w aureolę” to książka, która poprawia nastrój, wywołuje uśmiech i przypomina, że czasem warto odpuścić kontrolę i pozwolić życiu nas zaskoczyć. Jeśli macie ochotę na ciepłą, zabawną historię o miłości, która potrafi pojawić się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy, koniecznie sięgnijcie po tę powieść. Ja bawiłam się przy niej naprawdę świetnie.

Główna bohaterka Maja - jest jak burza energii. Zakręcona jak jej loki, przebojowa, pełna szalonych pomysłów i absolutnie nie do zatrzymania. Mam wrażenie, że ona nie potrafi usiedzieć w miejscu nawet pięciu minut. I właśnie przez jedną z jej sytuacji (związanych z prawem jazdy) cała historia rusza i daje czytelnikowi znać, ze będzie się działo :)

Poznajemy dwóch mężczyzn, którzy pojawiają się na jej drodze ( i to dosłownie 😁) młodego policjanta i przystojnego architekta.

Majka mieszka w małej wiosce razem z Babcią, a życie w takiej społeczności ma swój klimat… wszyscy się znają, wszyscy wszystko widzą, a przypadkowe spotkania zdarzają się częściej niż człowiek by chciał.

Autorka pokazuje budzące się uczucia z subtelnością, nie ma tu nachalnych scen, a raczej muśnięcia emocji, bardzo fajnie przedstawia tę „elektryzację” między bohaterami. To wszystko dzieje się naturalnie, spokojnie. Nie ma tu sytuacji, że nagle pojawiają się sceny łóżkowe i koniec tematu. Bardziej jest to takie delikatne budowanie napięcia, spojrzenia, gesty, momenty niepewności, kiedy jeszcze nie wiadomo, czy druga osoba też czuje to samo… a serce już rwie się do przodu.

No i aniołowie… To chyba najbardziej oryginalny element tej książki. Majka ma aż dwóch aniołów stróżów i mam wrażenie, że są jednymi z najbardziej zapracowanych istot w całej historii.

Mają swoją księgę losów, ale mocno podkreślone jest to, że człowiek ma wolną wolę. Aniołowie mogą próbować pomóc, ochronić i naprowadzić, ale i tak wszystko zależy od decyzji bohaterów. Ich rozmowy i działania są momentami tak zabawne, że naprawdę dawno żadna książka mnie tak nie rozluźniła.

To lekka, ciepła komedia romantyczna, którą czyta się szybko, z uśmiechem i z poczuciem, że ma w sobie coś świeżego. A zakończenie… daje jasny sygnał, że będzie ciąg dalszy, więc ja już czekam, bo bardzo chętnie wrócę do tego świata.

Macie czasem wrażenie, że Ktoś Wam bardzo życzliwy czuwa nad Wami gdzieś tam z góry? W moim przypadku zdarzyło się to nieraz. Jestem wdzięczna za te "interwencje", bo dzięki nim udało mi się wybrnąć z naprawdę trudnych sytuacji.

I to nieraz. Niezależnie od tego, czy ktoś uzna te fakty za wyjątkowe zbiegi okoliczności (czy też nie), dla mnie były to czytelne "sygnały".

Dlatego myślę sobie, że w dużej mierze właśnie dzięki tym moim osobistym doświadczeniom, zdecydowałam się odpowiedzieć na zaproszenie @anetaiksiazki. Wzięcie udziału w zorganizowanym przez Nią Book Tour z debiutancką powieścią Moniki Tarwid okazało się świetnym pomysłem.

Dlaczego ta konkretna historia Majki Jagiełło - Król ukazana w książce "Puknij się w aureolę!" przypadła mi do gustu? Z kilku powodów. Jednym z nich jest obecność niezwykłych Aniołów, którzy przybierają postać ludzką. Jak to ludzie nie są doskonali. Mimo to wzbudzają sympatię (ich powiedzonka jak złoto!). Ich czasem nieporadne działania/próby ratowania sytuacji i psikusy (ach, te pojawiające się czasem "chochliki" w tekście) siłą rzeczy wywołują uśmiech na twarzy. Przecież takie właśnie jest życie. Nie zawsze idzie zgodnie z planem, mimo to życie toczy się dalej, szykując dla nas nierzadko coś znacznie ciekawszego.

Nie sposób pominąć przy tym roli, jaką w powieści odgrywa niezwykła relacja między główną bohaterką a jej babcią Zdzisławą. Ich środowe wieczory filmowe udowadniają, że budowanie określonych rytuałów przynosi dużo radości, i to każdej ze stron. Doświadczając tak bolesnej straty, jaką niewątpliwie jest śmierć bliskich osób, wspaniale jest mieć świadomość tego, że mogą na siebie liczyć. To niezwykle budujące.

Skoro "historie o miłości są jak nalewki: mocne, czasem gorzkie, ale zostają w sercu", z uwagą śledzimy i przyglądamy się postaci Jarka, lokalnego policjanta i Konstantego- architekta. Pokrewna dusza dająca poczucie bezpieczeństwa, otaczająca estymą naszą bohaterkę czy mężczyzna wywołujący duże emocje, przyciągający do siebie swoją energią? Jaki będzie wybór Majki? Czy uda jej się odnaleźć tak upragnione szczęście i przeżyć romantyczną miłość? Zakończenie książki sugeruje, że tu jeszcze wiele może się wydarzyć. Myślę, że Asadiel i Cassiell (wraz z innymi aniołami) jeszcze sporu tu namieszają. Czy jestem ciekawa ciągu dalszego tej nietypowej historii? Do stu chmur najwyższych! Mam nadzieję, że @monikatarwid nie każe nam długo czekać

Dziś przychodzę do Was z historią, którą mogłam poznać jakiś czas przed premierą i już wtedy pisałam Autorce "że to dobrze wchodzi", przyznać muszę, że nie znam finałowej wersji, ale jestem przekonana, że została doszlifowana w każdym szczególe i jeśli poszukujecie historii, która da chwilę relaksu i ukoi poszarpane nerwy, jestem przekonana, że "Puknij się w aureolę!" będzie doskonałym wyborem. Autorka wykreowała zaskakujące i ciekawe postacie, klimat małej miejscowości oddała z wszystkimi jego plusami i minusami, oraz dodała szczyptę czegoś nadnaturalnego, co dodało masę uroku i humoru całej treści, tworząc tym samym niezwykłą mieszankę, przy której nie tylko się uśmiejecie, ale znajdziecie miejsce na zadumę i wzruszenie.

Pomysł na fabułę w moim odczuciu świetny, choć imiona dwóch pewnych jegomościów są dla mnie nadal nie do zapamiętania (ale to taki tam szczególik)!

Barwne i lekkie opisy pozwalają poczuć się przez chwilę częścią tej historii, stać obok głównej bohaterki, kibicować jej i trzymać kciuki za jej wybory. Opisy górskich wycieczek obudziły we mnie tęsknotę za pieszą wycieczką, po znanych sobie szlakach i przypomnienie sobie tego wyjątkowego klimatu.

Poczucie humoru autorki doskonale pokrywa się z moim, więc przepłynęłam przez tę opowieść na jednej fali. Bohaterowie są ciekawi pod każdym kątem, zabawni, błyskotliwi, może czasami troszkę przerysowani, ale nadrabiającymi niezwykłym urokiem. Uwielbiam wszystkie powiedzonka, które wyszły z ust nie tylko Aniołów, ale i innych postaci a relacja głównej bohaterki z jej babcią rozczulała mnie totalnie na każdym kroku i od razu otwierała wielką ranę w sercu, która jeszcze się nie zabliźniła. Przyznam, że momentami byłam zaskoczona groteskowością niektórych sytuacji, ale bawiłam się przednio, mąż niejednokrotnie podpytywał, z czego tak się śmieję.

Akcja dzieje się szybko, momentami nawet zaskakuje. Wątki poboczne współgrają z główną osią. Jest lekko, ale bardzo zabawnie i ciekawie. Książka wciąga i nie pozwala się odłożyć do ostatniej strony.

Mam nadzieję, że niebawem poznamy kontynuację ;)

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Fantastyczna odskocznia od codziennej szarugi i nie sugerujcie się okładką. To nie jest młodzieżówka ;)

Jestem świeżo po lekturze powieści „Puknij się w aureolę” napisanej przez Monikę Tarwid. Czy będzie nie na miejscu, jeśli określę książkę, w której występują aniołowie, jako piekielnie dobrą? Jeśli tak, mam nadzieję, że wybaczycie mi to niefortunne sformułowanie, ale po prostu nie mogę inaczej.

Główną bohaterką jest Maja Jagiełło-Król, czyli nieco zwariowana i bezkompromisowa dwudziestokilkulatka, przy której aniołowie Asadiel i Cassiell mają masę obowiązków. Dziewczyna skrycie marzy o znalezieniu prawdziwej miłości, ale jej poszukiwania są trochę skomplikowane i wiążą się z perypetiami, o których czytałam, zaśmiewając się w głos.

Humor, którego nie żałuje nam Tarwid, jest największą siłą powieści. Miejscami wysublimowany, innym razem nieco rubaszny, tworzy atmosferę wesołości i beztroski. Wzmacniają ją naturalne dialogi, opisy zabaw, spływów kajakowych i górskich wędrówek grupy młodych ludzi. Z historii bije niezwykła witalność i zamiłowanie do aktywności fizycznej, o które mocno podejrzewam autorkę.

Mimo że całokształt wypada bardzo lekko, w książce pojawiają się też trudne tematy i trzymające w napięciu zwroty akcji. W czasie czytania odczuwałam mnóstwo emocji, ale najwięcej wzruszeń dostarczyło mi zakończenie. Pokochałam Majkę od pierwszych stron i mocno trzymałam kciuki, by z pomocą swoich niebiańskich opiekunów odnalazła szczęście i spokój. Czy jej się udało? Tego nie zdradzę.

„Puknij się w aureolę” to idealna propozycja dla Was, jeśli szukacie przyjemnej i nieszablonowej opowieści o miłości oraz przełamywaniu własnych barier. Cukierkowa okładka obiecuje nam słodkie remedium na szarą rzeczywistość i zapewniam, że nie jest to obietnica bez pokrycia. Bardzo polecam!