PS Zjeżdżaj

Idealna ksiazka na urlop to zawsze romans.

Najlepiej z motywami grumpysunshine i friendstolovers lub enemiestolovers.

Musi być zabawnie, muszą być słowne przekomarzanki i muszą iskry lecieć, ale nie może być zbyt dużo scen łóżkowych, a jeśli dorzucimy to tego jakiś ważny temat to jestem od razu kupiona.

Czy tak było w przypadku "PS Zjeżdżaj"?

Zdecydowanie TAK, znalazłam w tej książce wszystko czego szukam w urlopowych lekturach.

Genialnie się to czyta, płynnie i lekko.

Sama przyjemność. Dialogi cudowne i z odpowiednią dawka humoru.

Ważnym tematem jest tu pogodzenie się ze stratą, relacje rodzinne, miłość pomiędzy rodzeństwem i druga szansa.

Kluczowe przesłanie to oczywiście moc słowa i rozmowy!!!

Polecam Wam tę książkę z czystym sumieniem i z całego serca. To idealna lektura na lato i na poprawę humoru.

🗺️💌 Lauren Connolly stworzyła historię, która z pozoru wygląda jak klasyczny romans drogi, ale bardzo szybko okazuje się czymś znacznie bardziej bolesnym i emocjonalnym. To opowieść o żałobie, niedomkniętych ranach i ludziach, którzy próbują odnaleźć sens po stracie kogoś, kto był centrum ich świata. Już sam punkt wyjścia jest niezwykle poruszający — osiem miejsc, osiem listów i ostatnia wola zmarłego brata, która zmusza Maddie do podróży nie tylko przez kolejne miasta, ale przede wszystkim przez własne emocje. Lauren Connolly bardzo umiejętnie pokazuje, że żałoba nie wygląda jak w filmach. Nie jest cicha, spokojna i pełna wzniosłych monologów. Jest chaotyczna, niewygodna, momentami wręcz irytująca. I właśnie dlatego ta historia działa tak dobrze.

🗺️💌 Największą siłą tej książki są bohaterowie. Maddie od początku wydaje się zamknięta w sobie, zmęczona życiem i pełna gniewu, ale im dalej w historię, tym bardziej widać, jak wiele bólu w sobie nosi. Jej relacja z Dominikiem została napisana bardzo naturalnie. To nie jest przesłodzony romans, w którym wszystkie problemy znikają po jednym pocałunku. Między nimi czuć napięcie, niedopowiedzenia i ciężar dawnych wydarzeń. Dominic nie jest idealnym bohaterem romantycznym, ale właśnie dzięki temu wypada wiarygodnie. Lauren Connolly świetnie oddała dynamikę relacji dwóch osób, które jednocześnie potrzebują swojej obecności i boją się jej bardziej niż czegokolwiek innego. Ich wspólna podróż staje się czymś znacznie większym niż wykonywaniem testamentu.

🗺️💌 Bardzo podobało mi się to, że autorka nie uciekła od trudnych tematów. W tej historii nie chodzi wyłącznie o miłość. To także opowieść o traumach z dzieciństwa, poczuciu porzucenia i lęku przed kolejną stratą. Maddie przez całe życie była uczona, że ludzie odchodzą, zawodzą i zostawiają po sobie pustkę. Śmierć Josha tylko pogłębia ten strach. Lauren Connolly pokazuje, jak łatwo budować wokół siebie mur i jak trudno później dopuścić kogokolwiek bliżej. Szczególnie mocno wybrzmiewają sceny związane z listami Josha.

🗺️💌 Ogromnym plusem tej powieści jest również klimat podróży. Kolejne miejsca rozsypywania prochów nie są tylko tłem dla romansu. Każda lokalizacja coś symbolizuje, wnosi nowe emocje i zmienia bohaterów. Lauren Connolly pięknie pokazuje, że czasami trzeba dosłownie ruszyć przed siebie, żeby zacząć oddychać na nowo. W książce jest sporo humoru, drobnych sprzeczek i lekkich momentów, które świetnie równoważą cięższe emocjonalnie sceny. Dzięki temu historia nie przytłacza, mimo że dotyka bardzo trudnych tematów. To jedna z tych powieści, które potrafią rozbawić, a chwilę później kompletnie złamać serce.

‎ㅤ

🗺️💌 Bardzo doceniam również sposób, w jaki Lauren Connolly prowadzi rozwój relacji między bohaterami. Nic tutaj nie dzieje się za szybko. Maddie musi nauczyć się ufać, a Dominic zmierzyć się z poczuciem winy i własnymi błędami. Ich relacja dojrzewa powoli, dzięki czemu wszystkie emocje wydają się autentyczne. Chemia między nimi jest wyczuwalna praktycznie od początku, ale autorka nie opiera całej historii wyłącznie na romantycznym napięciu. Najważniejsze są tutaj emocje, proces leczenia i próba odnalezienia siebie po stracie. To właśnie sprawia, że książka zostaje w głowie na dłużej.

‎ㅤ

🗺️💌 PS Zjeżdżaj to niezwykle ciepła, melancholijna i emocjonalna historia o tym, że nawet po największej tragedii można spróbować żyć dalej. Lauren Connolly napisała powieść pełną bólu, ale jednocześnie dającą nadzieję. To książka o drugich szansach, o ludziach, którzy próbują posklejać swoje życie z kawałków i o miłości, która czasami przychodzi wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy. Podczas czytania kilka razy miałam łzy w oczach, ale równie często uśmiechałam się pod nosem. I chyba właśnie za tę emocjonalną szczerość najbardziej polubiłam tę historię. Jeśli lubicie romanse, które poza relacją bohaterów mają w sobie coś więcej — dużo emocji, trudnych tematów i prawdziwego człowieczeństwa — zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.

💙Ta książka przypomniała mi, dlaczego tak bardzo kocham czytać. Dawno żadna historia nie poruszyła mnie emocjonalnie aż tak mocno. To jedna z tych opowieści, które trafiają prosto do serca i zostają w głowie jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. 🧩Gdybym miała opisać ją jednym słowem, byłyby to emocje. To właśnie one są tutaj najważniejsze - intensywne, szczere i niezwykle prawdziwe. Autorka w piękny sposób ukazała różne oblicza miłości: romantycznej, rodzinnej i przyjacielskiej. Każda z tych relacji została przedstawiona z ogromną wrażliwością i autentycznością. 💙Fabuła skupia się na Maddie, która po śmierci brata otrzymuje osiem listów. Może otworzyć je dopiero wtedy, gdy znajdzie się w wyznaczonych miejscach. Jej brat był podróżnikiem i fotografem przyrody, dlatego wykonanie tego zadania staje się dla niej nie tylko podróżą przez różne miejsca, ale przede wszystkim emocjonalną podróżą przez żałobę, wspomnienia i własne lęki. Towarzyszy jej Dominic - najlepszy przyjaciel jej brata, z którym łączy ją trudna i bolesna przeszłość. 🧩Maddie jest zabawna i sarkastyczna, ale pod tą maską kryje się bardzo zraniona kobieta, która nie potrafi poradzić sobie z tęsknotą po stracie brata. Do tego przez całe życie czuła się niewystarczająca, szczególnie przez relację z matką, która odcisnęła ogromne piętno na jej psychice. Totalnie ją zrozumiem. ✈Dominic jest jej całkowitym przeciwieństwem - spokojny, poukładany i opanowany. Jednocześnie bije od niego ogromna troska i dobroć. To bohater, który przez lata tłumił własne emocje i próbował robić wszystko tak, jak należy, nawet kosztem własnego szczęścia ✨„Domowi może się wydawać, że musi mieć wszystko pod kontrolą i o wszystkich się troszczyć. Ale ja myśle, że potrzebuje kogoś, kto przypomni mu, że powinien się zatroszczyć przede wszystkim o siebie.”✨ 🧩Ich relacja jest trudna, pełna ran, braku zaufania i bólu sprzed lat. Ale kiedy zaczynają razem podróżować i oboje mierzą się z tęsknotą, to coś się zmienia. Z czasem zaczynają się wspierać, a pod tą warstwą sarkazmu i drobnych docinek zaczyna wracać coś, co kiedyś już między nimi było, dawne uczucie, i jest to przepiękne i bardzo emocjonalne. ✨„Musze zachować bezpieczny dystans. Bliskość tego faceta odbiera mi rozum. Za każdym razem, gdy dochodzę do wniosku, że jestem wystarczająco dojrzała, by nim przebywać, hormony i potrzeby emocjonalne biorą nade mną górę. Jakiś przesadnie romantyczny zakamarek mojego umysłu uważa, że najlepszą formą kontaktu z Dominikiem jest namiętne przytulanie.” ✨ 💙Największą siłą tej książki są emocje. Czułam każdą emocję bohaterów. Serce momentami dosłownie mi się rozdzierało - I TO KOCHAM. Odczuwałam smutek bohaterów, ich tęsknotę, zagubienie i żal, ale również nadzieję oraz miłość. Autorka ma ogromny talent do budowania atmosfery i tworzenia postaci, które wydają się prawdziwe. Niektóre sceny dosłownie rozdzierały mi serce. 🧩To zdecydowanie jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku. „PS Zjeżdżaj” to historia o stracie, miłości, wybaczaniu, drugich szansach i odbudowywaniu zaufania. O ludziach, którzy mimo bólu wciąż próbują odnaleźć siebie nawzajem. Polecam z całego serca. [ współpraca reklamowa Wydawnictwo Uniesienia ]

"PS zjeżdżaj" autorstwa Lauren Connolly to historia, która okazała się zupełnie inna niż zakładałam.

Strata brata dla Maddie to koniec świata jakiego znała.

To nie tylko strata brata, ale i najlepszego przyjaciela.

Jak ma teraz żyć?

Brata był jedyna osobą, która potrafiła ją zmotywować do życia.

Ale zostawił coś po sobie, miejsce które chce by odwiedziła i zostawiła jego część.

Ale jest jeden problem, ma to zrobić z jego najlepszym przyjacielem, Domem.

Dom, był jej pierwszą miłością i pierwszym zawodem.

To przez niego uciekła na drugi koniec kraju.

Czy teraz będąc zmuszeni do wspólnej podróży wyjaśnią sobie przeszłość?

Ta historia dzieje się na przestrzeni lat. Ich ponowne spotkania są niezręczne. Nie potrafią ze sobą rozmawiać. Maddie chroni się pancerze sarkazmu i złośliwości. Za to Dom to pan perfekcyjny. Ona jest żywiołem, on spokojem. Od razu wiadomo, że będzie ciężko im się dogadać.

Maddie ma wielki problem z zaufaniem. Nie ufa nikomu w 100 procentach nawet przyjaciołom. Cały czas siedzi w niej zakorzenione przekonanie, że każdy ją porzuci, jak nie dzisiaj to w przyszłości, więc lepiej chronić fragment sobie. Tak samo było z Domem zdradził jej zaufanie i złamał serce. Teraz za wszelką cenę stara się trzymać go na dystans, ale on każdym swoim zachowaniem, drobnymi gestami czułości i troski zmiękcza jej pancerz. Tylko czy jest jeszcze dla nich nadzieja?

Czekałam na historię o stracie i taka była, ale też nie do końca. Zupełnie jakby nasza bohaterka wyłączała uczucia, dopiero będąc w podróży dawały o sobie znać, ale też tak pobieżnie, delikatnie jakby nadal łudziła się, że to jednak nie jest koniec. Dopiero na samym końcu, ostatnie rozdziały były mocne i bolesne. Takie pogodzenie się z losem i strata, a reszta to historia o drugiej szanse.

Ta historia to istny rollercoaster emocjonalny. Za sprawą braci Doma, Adama i Cartera, śmiałam się jak głupia 🤣. Dominic mnie rozczulał. Za to ostatnie rozdziały to ból i pogodzenie się z losem, z łzami w oczach je czytałam. To nie tylko historia o stracie i drugiej szansie, to też historia dysfunkcyjnej rodziny, która zamiast wspierać niszczy. To historia pełna bólu, niepewności, ale też miłości. Rodzina to nie tylko więzy krwi, czasami to ludzie, którzy kochają nawet jak ich ranisz, trwają i czekają, to przyjaciele na których zawsze możesz liczyć. To historia walki o siebie, walki ze swoimi ograniczeniami. To historia wielkiej siostrzanej miłości. Polecam.

✨️Kto i za co pokocha?

Jeśli podobała Ci się książka “Zdejmij z nieba księżyc” Kristan Higgins, a dokładniej motyw otwierania listów od zmarłej bliskiej osoby, to pokochasz tę powieść. Pokochasz za wzruszenia, za autentyczne emocje związane z żałobą, za Dominica, jego spokój i balans (może trochę mniej za Maddie, bo to trudna bohaterka — raz zabawna, a innym razem jak grochem o ścianę, uparta, niedająca sobie niczego wytłumaczyć, ale i tak ma w sobie coś, za co nie przestaje się jej lubić).

W tej powieści emocje stawiane są na pierwszym miejscu. Raz rozkładają na łopatki bohaterów, a innym razem rozłożą Ciebie, przygotuj się na to. Bez Josha, kochanego brata już nic nigdy nie będzie takie samo. Maddie dopiero teraz, po jego odejściu czuje się naprawdę samotna. Ludzie ją zawodzą, matka to totalna porażka, Dominic, brak słów, on już kiedyś złamał jej serce. Jeśli tylko zdecydujesz się sięgnąć po tę historię, poczujesz te emocje. One dosłownie wpełzną w Ciebie i nie opuszczą aż do finału.

Pokochasz za romantyczną stronę tej opowieści. Niespieszną, ale burzliwą i intensywną.

✨️Czy ja pokochałam?

Tak, bardzo. Zdecydowałam się na tę powieść, bo bardzo spodobał mi się opis fabuły. Przyznam, że obawiałam się tych pięciu na sześć pieprzniczek. Myślałam, że se*s będzie dominował w tej historii, a cały ten intrygujący opis stanie się jedynie tłem. Ale kto nie ryzykuje, ten nie czyta dobrych książek. A ta jest re-we-la-cy-jna! Za tą kolorową, przyjemną okładką skrywa się historia o stracie, samotności, miłosnym zawodzie i przeznaczeniu. Zakończenie jest świetne, jest jak wisienka na torcie, jak ostatni puzzel w układance.

✨️Czy polecam?

Polecam, nie może być inaczej. To piękna, ale i bolesna opowieść. Jeśli łatwo się wzruszasz, to szykuj chusteczki. Ale jeśli tak, jak ja będziesz przeżywać tę książkę bez łez, to też jest okej i też będziesz zachwycon* tym, co oddała na nasze ręce Laurell Connolly.

✨️O czym jest?

_

Ostatnią wolą Josha był zlecenie misji jego siostrze Maddie i najlepszemu przyjacielowi, Dominicowi. Chłopak zostawił dla nich osiem listów ze współrzędnymi. Kiedy dotrą do wskazanych miejsc, mają wykonać powierzone im zadania i rozsypać jego prochy. Niestety, Dom skrzywdził kiedyś Maddie, brutalnie złamał jej serce. Jednak wola Josha jest w tej chwili najważniejsza. Maddie zaciśnie zęby i zrobi wszystko, aby spełnić życzenie brata i poprzez listy przedłużyć jego istnienie.