Przypływy i odpływy

Mam wrażenie, że w polskiej literaturze jakaś czarna dziura pochłania sensowne historie o kobietach trzydziestoparoletnich. Może nie jestem dziką fanką literatury obyczajowej (z wyjątkami), ale raz na jakiś czas sięgam kontrolnie po jakąś nowość, licząc na to, że tym razem zamiast mdłego, szytego grubymi nićmi romansidła, albo abstrakcyjnej komedii pomyłek, trafię w końcu na rodzimy odpowiednik wczesnej Emily Giffin. Książkę w której znajdę prawdziwe życie, rozterki, z którymi mogę się utożsamić, bohaterki, które borykają się z tymi samymi "egzystencjalnymi rozkminami" co ja i zwykłych bohaterów - nie takich przefiltrowanych przez fantazje erotyczne koła gospodyń podmiejskich. Ot, takie mam dziwaczne fanaberie.

Pewnego dnia dostałam propozycję zostania betaczytelniczką debiutanckiej książki wnuczki Krystyny Siesickiej, jednej z moich ulubionych polskich pisarek. Zgodziłam się od razu - z ogromną nadzieją, ale też całkiem zrozumiałym niepokojem. Bo czy zdolność malowania słowem rzeczywistości może być dziedziczna? Okazuje się, że owszem. Jeśli nawet nie geny, to widać same interakcje ze sławną babcią wyposażyły autorkę nie tylko w dobre pióro, ale też dar obserwacji rzeczywistości i eksplorowania skomplikowanych, trudnych emocji.

Przejdźmy do konkretów. Główna bohaterka jedzie na Półwysep nauczyć się pływać na desce, a przy okazji spędzić przyjemne lato w jakichś atrakcyjnych męskich ramionach. Chętnych do nauczania (i nie tylko) nie brakuje, ale nie wszyscy spełniają wymagania. Gdyby bardzo, ale to bardzo fabułę upłycić, można byłoby stwierdzić, że mamy tu klasyczny trójkąt i bohaterkę, która nie potrafi wybrać. Szkopuł w tym, że nie jest to banalny, miałki romans, a prawdziwy wybór nie dotyczy bynajmniej tego, który z panów na tapecie jest fajniejszy. Czytając, miałam wrażenie, że męskie postacie, choć wyraziste i wystarczająco pogłębione są tu jedynie metaforą, odzwierciedlającą różne wizje szczęścia. Przypływy i odpływy to dla mnie tak naprawdę historia o tym, że czasami najtrudniej jest wybrać samą siebie. Na nic zda się determinacja, odwaga i bezkompromisowość, kiedy błądzi się po omacku w labiryncie krzywych luster. Postawić własne pragnienia i szczęście ponad oczekiwania innych? A czy potrafimy je jeszcze odróżnić?

Już czekam na drugą część! Historia wciąga tak, że nie sposób przerwać czytania. Ja zarwałam noc i przeczytałam całość jednym tchem. Świetnie zbudowane postacie, nieoczywiste przemyślenia skłaniające do refleksji, a przy tym styl autorki jest lekki, naturalny i emocjonalnie prawdziwy. Klaudia Komorowska doskonale oddaje subtelne niuanse relacji międzyludzkich i wewnętrzne rozterki bohaterów. “Przypływy i odpływy” to nie tylko poruszająca opowieść o miłości i stracie, ale też o sile przebaczenia, nadziei i poszukiwaniu siebie. Gorąco polecam każdemu, kto lubi książki, które zostają w sercu na dłużej.

Karolina twardo stąpa po ziemi. Wyjeżdża na Hel, gdzie przez sezon mieszka w przyczepie i uczy się surfować. Jej nauczyciel to Max, chłopak dużo młodszy o niej, ale o wielkim sercu. Ich uczucie rozwija się naturalnie, rozpoczynając od przyjaźni. W momencie kulkminacyjnym ich ścieżki jednak się rozchodzą, kiedy Karolina odmawia wyjazdu razem z chłopakiem do Niemiec. 💔

Zostaje na Helu. Zakłada z koleżanką konto na Instagramie, które szybko się rozwija. Poprzez współpracę w social mediach poznaje Borysa. I choć to fajny facet, to jednak jej myśli wciąż wracają do surfera. 🏄🏼‍♂️

Muszę z przykrością stwierdzić, że przeczytałam tą książkę bez emocji i ostatecznie uznałam, że była ona o wszystkim i niczym. Jasne, zawiera dużo wątków ważnych, takich jak przemoc, trudne relacje z rodziną, ale także problemy z panowaniem nad gniewem, który zdecydowanie miała Karolina. To jedna z tych bohaterek, które niesamowicie mnie irytują. Bardzo łatwo ją wyprowadzić z równowagi, wiele słów odbierała jako atak, a jednocześnie nie widziała rzeczy, które miała na wyciągnięcie ręki. 🥶

Trochę mnie ta książka męczyła. Jest pełna płytkich dialogów, które nic nie wnoszą. Bohaterowie ciągle coś jedzą - nie rozumiem do końca, dlaczego autorka poświęciła aż tyle uwagi jedzeniu i piciu alkoholu (bo bohaterowie naprawdę często po niego sięgają). Nużyły mnie ciągłe opisy tego co jedzą, a kiedy już myślałam, że skończyli, to oni mówili że dalej są głodni i znowu szukali czegoś do jedzenia. 😂

Wątek Borysa zupełnie mnie nie zainteresował. Brakowało mi w tym wszystkim jakichś emocji, głębi, czegoś co zatrzyma mnie przy tej książce na dłużej niż dwie godziny. Po opisie spodziewałam się pozycji o odnalezieniu siebie, skłaniającej do refleksji, a dostałam dość prostą historię o miłości. Szkoda. 😭

Jest to debiut autorki, wierzę, że jej styl jeszcze rozwinie się w dobrą stronę, bo czyta się bardzo szybko i myślę, że ma potencjał. Ale ta książka do mnie niestety nie przemawia. 🌊

Nie mogłam się oderwać!🔥

Tak w totalnym skrócie:

Główną bohaterką tej cudownej książki jest Karolina, 30-letnia kobieta, która nadal szuka sensu swojego życia. W tym celu wyjeżdża na camping nad polskie morze uczyć się windsurfingu. I tam poznaje instruktora Maxa, który jest od niej 10 lat młodszy 😈😋

Brzmi jak jakiś wstęp do wakacyjnego romansu jakich wiele?

Też tak z początku myślałam🙈

A przepadłam. Od pierwszej strony przepadłam❤️

Może i jest zauroczenie i romantyczny letni vibe. Ale książka, pomimo tego, że czyta się ją z lekkością, porusza również bardzo ważne tematy. Przede wszystkim oczekiwania społeczeństwa wobec kobiet. Masz 30 lat to czas najwyższy mieć męża, dziecko, dom. Nieważna kariera, bo jesteś kobietą. Reprodukuj się. Kosztem własnego szczęścia i życia. Osobiście jest to temat, który bardzo mnie w życiu irytuje. Kto wgl ma prawo mówić nam w jakim wieku co mamy robić. Niech każdy sobie żyje jak chce. Kolejny temat - rodzina. Twoja krew, więc trzeba ich szanować i kochać choćby nie wiem co. A co jeśli oni tego nie robią względem ciebie?

Trudnych tematów jest tam wiele. Pięknie wplecione w pozoru tak lekką historię Karoliny. Osobiście nie wiem jak autora to zrobiła. Z jednej strony śmiałam się jak głupia, momentami nawet nie tylko pod nosem😆 Teksty głównej bohaterki są mega zabawne, totalnie jej humor trafia w mój gust. Z drugiej strony dała mi tak do myślenia, że to się w głowie nie mieści!

Bardzo wartościowa historia! Wiele wnosząca do mojego życia.

I pomyśleć, że to debiut!🔥

Daje ⭐️10/10, trafia do moich ulubionych i polecam ją Wam wszystkim❤️

Uwaga, razem z tą książką przywołujemy lato!

Nie powiecie, że ta okładka nie ma vibe wakacji 😈

I faktycznie, akcja zaczyna się latem i to dodatkowo nad morzem.

Początkowo irytowała mnie ta pozycja. Karolina, główna bohaterka wydała mi się mocno nijaka, nastawiona na uwiedzenie swojego absolutnie boskiego instruktora. Strasznie mnie to zirytowało, myślałam że to będzie kolejny erotyk, który zaczyna się już mocno od pierwszych stron. Jakie było moje zaskoczenie, kiedy wszystko poszło w zupełnie inną stronę, a Karolina zrezygnowała z lekcji z Adamem, zmieniła szkołę i windsurfingu zaczął uczyć ją Max, który jest młodszy od niej. Już myślałam, że ich relacja rozwinie się tak samo szybko jak z poprzednim instruktorem i tu zastała mnie wielka niespodzianka, autorka postawiła na relację emocjonalną, a nie cielesną.

Maxa polubiłam od razu. Jak na młodego chłopaka miał zdrowe podejście do relacji z Karoliną, niczego nie narzucał, wszystko szło w swoim tempie. Dodatkowym plusem był jego piesek, który często pojawia się w tej historii, ma jednak jedną wadę, nową pracę za granicą. Tak więc życie Karoliny kolejny raz przewraca się do góry nogami a na jej drodze staje kolejny mężczyzna. Co dalej? Sprawdźcie sami 🤫

Nie mogę powiedzieć, że była to rewelacyjna historia. Miałam trochę problem z dialogami, które wydawały mi się drętwe, jednak cała historia mnie zaintrygowała. Nie wiem czy polubiłam Karolinę. Miejscami wydawała mi się ciekawa, ale jej wybory według mnie zostawiały wiele do życzenia. Podoba mi się to, że autorka pokazuje nam różne etapy jej życia. Mamy letnie uniesienia, które nie przysłoniły fabuły, ale są też momenty, które można nazwać traumatycznymi, szczególnie jeśli chodzi o przeszłość Maxa. Można pomyśleć, że będzie to lekka pozycja, jednak autorka w sprytny sposób wplata w fabułę trudne tematy, dzięki czemu książka nie nudzi czytelnika, a wręcz nakazuje mu zagłębić się w treści.

Trzeba przyznać, że w tej historii nie brakuje emocji, chociaż zapowiadało się na letni luz. Podczas lektury przypomniały mi się moje lata, kiedy sama pracowałam nad morzem, więc jest to dla mnie duży plus, sprawdźcie koniecznie ten tytuł.