Przyjrzyj się

🌿Simon Dobias jest profesorem prawa w Chicago, jego żona pracuje na rzecz ofiar przemocy domowej. Zamożne małżeństwo prawie z dziesięcioletnim stażem prowadzi spokojne życie. Każde z nich ma swoje sekrety i brudne tajemnice, które trzyma głęboko schowane i robi wszystko, aby nie wyszły one na światło dzienne. Do czasu, kiedy zostaje znalezione na przedmieściach ciało kobiety, dawnej miłości Simona. Ta śmierć doprowadzi do lawiny wielu przykrych zdarzeń.🌿

.

Początek historii zaczyna się bardzo spokojnie i niewinnie, ukazując życie przeciętnego małżeństwa, do czasu... Za nim nie dojdzie do tajemniczego morderstwa kobiety, która ma wiele wspólnego jednym z małżonków. Później będzie tylko więcej akcji, intryg i kłamstw. Historię poznamy z perspektywy każdego bohatera, który ma na celu zrealizowanie własnego planu, jaki wcześniej założył, chociażby chęci zemsty.

.

Autor stworzył bardzo dobry i ciekawy kryminał, w którym nic nie jest oczywiste i przejrzyste. Pomysł na fabułę, poprowadzenie jej, tak aby na każdym kroku zmylić czytelnika, byle by tylko nie był w stanie domyślić się prawdy, doprowadził do powstania tak pokręconej historii, jaką jest "Przyjrzyj się". Bohaterowie odegrali tutaj kluczową rolę, są dopełnieniem tej powieści i twórcami utkanej przez siebie sieci kłamstw i tajemnic, które tworzą fascynującą powieść kryminalną. Ciągłe knucie przeciwko sobie i kombinowanie, oszukiwanie siebie nawzajem mające na celu osiągnięcie i ugranie jak najwięcej korzyści dla siebie. Nie sposób się nudzić w trakcie czytania tej historii, wyobraźnia ciągle pracuje na najwyższych obrotach. Stworzenie tak misternej zagadki i jej rozegranie to jest mistrzostwo. Zostaniecie oszukani i zbici z tropu nie raz, więc jeśli chcecie poczytać o zbrodni doskonałej, to namawiam Was na "Przyjrzenie się" temu kryminałowi.

Simon i Vicky to z pozoru zwykle małżeństwo. Mogą poszczycić się 10letnim stażem pożycia małżeńskiego. Ich życie nie jest spektakularnie szalone. Raczej normalne. Pewnego dnia do miasteczka wraca Lauren, dawną miłość Simona. Wkrótce jednak zostają znalezione zwłoki kobiety...

✨✨✨

Mocno zaskoczyła mnie ta książka. Niezwykle gęsta sieć utkana z kłamstw, niedomówień i zbiegów okoliczności. Nie sądziłam, że tak mnie zaskoczy.

Pomysł na fabułę jest ciekawy. Mamy tu do czynienia ze sporą ilością różnych wątków. Ja osobiście się nie pogubiłam, ale był moment, że lekko zgłupiałam. Nie byłam pewna, czy ogarniam wszystko tak jak trzeba. Według mnie takie główkowanie jest zdecydowanie na plus.

Historię poznajemy z perspektywy kilku osób. Dzięki temu można poznać sposób myślenia kilku bohaterów. Lubię kiedy właśnie taki zabieg jest wykorzystywany w książkach.

Wtedy mocniej zagłębiam się w historię.

Po przeczytaniu książki musiałam chwilę pomyśleć. Nie dlatego, że nie wiedziałam co się właściwie wydarzyło, a dlatego, że zwyczajnie poczułam się zmanipulowana przez autora. Bardzo rzadko mi się to zdarza. Ta historia naprawdę mnie kupiła.

Każdy tutaj coś kombinuje, nikt nie jest do końca szczery. Każdy bohater ma coś za uszami. Jest sporo elementów zaskoczenia. No i masa emocji nie do opisania.

Polecam wam ten tytuł jeśli lubię, kiedy książka was zaskoczy!

Fenomenalna! Nie sądziłam, że aż tak dam się wyprowadzić w pole!

Jestem autentycznie pod dużym wrażeniem fabuły i bohaterów. Ale się nagłówkowałam😃

Autor funduje nam niezły rollercoaster, od którego ciężko się oderwać.

Świetna lektura! Polecam!

Ta powieść jest jednym z tzw. podrzutków, które co jakiś czas podsyła mi koleżanka. Sama pewnie bym się na nią nie skusiła i w efekcie przegapiłabym jedną z lepszych książek.

Simon i Vicky wydają się być udanym małżeństwem. On, utalentowany wykładowca prawa, ona spełnia się w pracy z ofiarami przemocy domowej. Pozorną sielankę małżonków zakłócają panujące między nimi tajemnice, mnożące się kłamstwa i pokaźny spadek, który Simon otrzymał po ojcu.

Chciwość, żądza pieniądza, miłość, zdrada, zemsta i oszustwo. Tego z pewnością nie zabraknie w tej powieści, a jeśli jeszcze jest to wszystko zmyślnie i logicznie połączone, dając spójną, trzymającą w napięciu fabułę, to czegóż można chcieć więcej? Nie przypominam sobie, abym kiedykolwiek czytała równie skomplikowaną fabularnie powieść. Wielowątkowość, ilość bohaterów i powiązań między nimi to level master.

„W końcu najlepsze kłamstwa to te najbliższe prawdzie, czyż nie?”

Początkowo ma się wrażenie, że wszystko w tej powieści jest jasne, oczywiste, szablonowe i przewidywalne, lecz to, co autor serwuje nam na początku to tylko taki mało znaczący wstępniak na rozgrzewkę. Szybko okazuje się, że fabuła to jedna wielka gra pozorów i ogromna niewiadoma. Choć to Simon i Vicky są postaciami wiodącymi i mówią do nas pierwszoosobowo, autor udzielił głosu również i innym bohaterom, dzięki czemu historia staje wielopłaszczyznowa i jeszcze bardziej interesująca.

Kompozycja fabuły, dynamika akcji i poziom zagmatwania sprawiają, że nie ma najmniejszych szans na zbudowanie sobie jakichś własnych teorii, na przywiązanie się do jakiejś wizji dalszego przebiegu wydarzeń i na odgadnięcie prawdziwych motywacji bohaterów. Bohaterowie rozgrywają się wzajemnie, wciąż podsuwane są nowe tropy, mnożą się poszlaki, a to, co w teorii wydaje się oczywistym powodem wszystkich zdarzeń, nie ma nic wspólnego z prawdą.

Książka nie należy do cienkich, ale jej wybitnie piękny styl i niesamowita lekkość narracji sprawiają, że powieść jest naprawdę nieodkładalna. I chociaż zdarzały się momenty, w których powieść wydawała mi się nieco przegadana (np. kiedy Vicky przez kilka stron napominała Christiana, w kółko powtarzając mu te same nakazy i rady, co w moim odczuciu nic nie wnosiło, prócz kolejnych zadrukowanych stron), to jednak nie sposób zaprzeczyć, że jest to dzieło pochłaniające na maksa. Ciekawość tego, co się wydarzy nie pozwala na chwilę wytchnienia, zapomnienia o wydarzeniach z Chicago.

Powieść ma jeszcze jedną zaletę, której nie sposób pominąć przy powieściach będących przekładami z obcych języków. Rzadko się o tym mówi, rzadko wspomina się o tych świetnych ludziach, którzy sprawiają, że obcojęzyczna powieść po polsku brzmi tak, a nie inaczej. Pani tłumaczka, Katarzyna Matczuk, dokonała czegoś fantastycznego. Ten rewelacyjny przekład zasługuje na uznanie, ponieważ między innymi to za jego sprawą ta skomplikowana historia zyskała płynność narracyjną. Mnie, bo jestem fanką rozkminek językowych, urzekły przekłady gierek słownych, które Simon przeprowadzał w chwilach stresu. Z pewnością nie było łatwo znaleźć polskie odpowiedniki do angielskich zabaw językiem i jeszcze tak brawurowo połączyć je z tokiem fabularnym, a jednak pani Matczuk zrobiła to mistrzowsko. Moje ulubione to „ujść płazem” i „soczysty opis”. Cytując jedno ze zdań z powieści: „doprawdy paradne”… Naprawdę jestem pod wrażeniem.

Podobno „O wiele łatwiej jest oszukać człowieka, niż go przekonać, że został oszukany” – przekonajcie się sami…

„Geniusz prawa polega na tym, że nie skupia się ono na jednej osobie, lecz na systemie obowiązującym wszystkich. By móc chronić niewinnych, chroni także tych winnych”.

Halloween w Wietrznym Mieście.

Doskonała noc na zbieranie cukierków.

Doskonała noc na morderstwo..

No to jak, „cukierek albo psikus”..?

Simon Dobias wraz ze swoją żoną Vicky mieszkają w Chicago. On jest szalenie inteligentnym profesorem prawa. Ona pracuje na rzecz ofiar przemocy domowej. Zamożna, bezdzietna para z niemal dziesięcioletnim stażem prowadzi spokojne, stateczne, zwyczajne życie.. wręcz zionące nudą. Czyżby? Gdyby tak przyjrzeć się im bliżej, okazuje się, że nic tu nie jest takie, jakim się wydaje. Każde z nich ma swoje małe i duże sekrety, słodkie i gorzkie tajemnice. Każdy tu ma swój mały intymny świat, dzięki któremu zachowuje granice własnego „ja”. Każdy potrafi namiętnie kłamać, zręcznie konfabulować, oszczędnie gospodarować prawdą..

Gdy pewnego dnia w rezydencji na przedmieściach zostaje znalezione ciało olśniewająco pięknej młodej kobiety, Lauren Betancourt – sekrety Simona i Vicky nieśmiało zaczynają wypełzać na światło dzienne..

Co się stało w Halloween w Chicago i jak do tego doszło?

Ktoś tu wzniesie się na wyżyny swoich umiejętności aktorskich. Ktoś inny okaże się wybitnym reżyserem mającym dar opowiadania nie słowem, a obrazem. A zupełnie ktoś trzeci, z kurtuazją zostanie wyprowadzony w pole. Tu nie można brać czegokolwiek za pewnik. Trzeba mieć ambiwalentny stosunek do tego, co widać na pierwszy rzut oka, otwarty umysł i wysoką tolerancję na szaleńcze zwroty akcji i nieoczywiste emocje, które targają czytelnikiem wciągniętym przez wir zdarzeń – czy tego chce, czy nie.

„Przyjrzy się” to świetny, rasowy thriller. Książka z serii tych „nieodkładalnych”. Porywająca powieść o ludziach w „spektrum szaleństwa”, o obsesji, zemście, chciwości i zbrodni doskonałej.

Tak więc proszę Państwa, tu się trzeba skupić, by nie dać się oszukać. Przyjrzeć się dobrze i odkryć, kto wybrał „cukierek”, a kto „psikus”.

Polecam.