Przeprawa

Jack Ketchum

"Przeprawa"

@skarpawarszawska

* "Starzy Bogowie uczą posłuszeństwa. Uczą poddania się prawom ziemi u nieba. Krew za lupy, krew za deszcz. Kiedyś uciskała nas tak ziemia."

* "Nie miałem jedynie pojęcia, w jaki sposób to szaleństwo objawia się w duszy człowieka."

Zabiorę Was do Arizony, roku 1848. Zakończenie wojny meksykańskiej. To w miasteczku Gable's Ferry wydarzą się rzeczy, o których nawet Wam się nie śniło.

Fabuła jest niczym dobre wino, z konkretnego okresu czasowego. Pełne doznań smakowych, wytrawności oraz uczucia pełnego niewiadomych, bo kto wie jak poczuję się za drugim kieliszkiem czy kolejnym prawda? Tutaj tak jest, z każdą stroną, nie wiesz co będzie, jak będą czuć się bohaterowie i jak Ty sam/sama.

Akcja natomiast jest jak spacer po krawężniku, ale po dobrym winie. Nigdy nie wiesz czy następny krok nie okaże się tym zgubnym, ale i tak idziesz, bo skoro zacząłeś to trzeba skończyć, nawet jakbyś miał upaść!

Bohaterowie są wykreowani jako charakterne postacie, indywidualne i zdecydowanie nie traficie nawet na podobnych sobie ludzi!

Emocji nie zabraknie, nie tutaj, nie w tamtych czasach kiedy nie da objąć się rozumiem tego co się działo. I tutaj jedni odczują mocniej inni mniej, ale po zakończeniu książki, nadal będziemy myślami w tym co zobaczyliśmy i przeżyliśmy razem z bohaterami.

Opisy tutaj nie mam co się rozpisywać na ten temat, bo książka jest krótka, ale powiem Wam, że konretna jeżeli chodzi o przemyślenia bohaterów czy opisane wydarzenia jakie miały miejsca!

Podsumowując cóż to była za wyprawa! Pełna niebezpieczeństw, dzikości i tej niepewności! A klimat w tej jakże krótkiej, ale konkretnej powieści jest niesamowity! Aż nabrałam ochoty na film w tym klimacie i serial!

Polecam! ❤️‍🔥

Lubicie westerny ?

Ja nigdy nie przepadałam za takimi filmami, klimatem Dzikiego Zachodu.

A jednak sięgnęłam po książkę Ketchuma. W końcu to autor - wręcz - legenda .

“Dziki Zachód to gangrena, wieczne pragnienie, rzeki spływające krwią i niebo tak wielkie, że z łatwością może cię zgnieść na miazgę.”

Otrzymałam pięknie wydaną choć wywołującą dreszcze zarazem swoją okładką, książkę, którą zaryzykowałabym nazwać - opowiadaniem. Dlaczego ? To bardzo krótka historia, dosłownie na przerwę pomiędzy innymi książkami. Aczkolwiek wstrząsająca.

Opowieść dawnego korespondenta wojennego, który dołączył do dwójki mężczyzn zajmujących się wyłapywaniem dzikich koni, momentami mrozi krew w żyłach. W sumie to on ją spisał, ale najwięcej doświadczyła dziewczyna, która pewnego dnia pojawiła się naga i poturbowana na ich drodze… Skąd uciekła ? Co zapoczątkuje jej pojawienie się w ich życiu ?

“Od dawna wiedziałem, że wojna to czyste szaleństwo. Nie miałem jedynie pojęcia, w jaki sposób to szaleństwo odbija się na duszy człowieka.”

Z pozoru zwyczajna hacjenda, zarządzana przez trzy okrutne kobiety, jest piekłem dla wielu innych kobiet, za to rajem dla mężczyzn pozbawionych człowieczeństwa w czasie wojny. A może wcześniej już go nie posiadali ? Tego się tu nie dowiecie. Jednak mimo, że historia jest krótka i czyta się ekspresowo to zdąży przerazić.

To książka o bestiach i ludziach. O istotach zdolnych do najokrutniejszych czynów i mężczyznach walczących honorowo, odważnie, w obronie kobiety…która swoją drogą też w ciemię bita nie jest.

Wadą i zaletą zarazem tej książki jest jej długość. Z jednej strony się cieszę, że ekspresowo kolejna książka za mną i stosik maleje. Z drugiej, wiem, że cała historia zyskałaby wiele, gdyby ją rozbudować. Otrzymałam książkę sławnego pisarza grozy, która zrobiła wrażenie ale…mogła zrobić większe. Czyli - liczyłam na coś mocniejszego i konkretniejszego. Nie nazwę tego rozczarowaniem. Raczej taki niedosyt.

Jeśli macie przesyt słodkich, lekkich i uroczych historii, potrzebujecie dawki mocnych wrażeń - to książka idealna. Mnie ten przerywnik dobrze zrobił. I z pewnością samo wydanie cieszy oko.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Kiedy myślę o westernach od razu przychodzi mi do głowy jedno skojarzenie - moje dzieciństwo! Pamiętam doskonale kiedy telewizja nadawała westerny co niedzielę i razem z moim tatą zasiadaliśmy przed telewizorem. Oczywiście więcej frajdy w oglądaniu tych filmów miał mój tato, bo ja z racji tego, że byłem jeszcze brzdącem, zaczynałem się szybko tym seansem nudzić. Jednak wspomnienie zostało! Mam wrażenie jakby to było wczoraj a przecież minęło już tyle lat...

Czy western może kojarzyć się również z horrorami? W tej kwestii mogę wypowiedzieć się jedynie jeśli chodzi o filmowy horror i muszę przyznać, że te miksy filmowe nie były wysokich lotów. Widziałem kilka horrorów klasy B, których akcja osadzona była w mocno westernowych ramach czasowych i niestety nie były to dobre filmy... A co w przypadku książek? W nasze ręce właśnie trafia "Przeprawa" Jacka Ketchuma, która przeniesie nas wiele lat wstecz i zafunduje nam miks horroru z westernem! Na który gatunek przechyli się szala? O tym już za chwilę!

Cóż mogę powiedzieć o samym autorze? Jack Ketchum przez jednych uznawany jest za ikonę horroru, inni podchodzą do jego twórczości z większą rezerwą. Gdzie mogę usadowić samego siebie? Chyba gdzieś po środku. Do tej pory miałem możliwość przeczytania dwóch książek tego autora i szczerze pisząc były to raczej przeciętne lektury. "Czas zamykania" był średnim zbiorem opowiadań. Potem przyszła pora na "Rudego" i tutaj moja ocena poszybowała już nieco wyżej. Kiedy dowiedziałem się, że nakładem Wydawnictwa Skarpa Warszawska ukaże się "Przeprawa" pomyślałem sobie, że pora sprawdzić czym tym razem uraczy nas autor. Świetnie prezentujące się wydanie i zachęcający opis jeszcze bardziej zachęciły mnie do sięgnięcia po najnowszą książkę Ketchuma. Jak tym razem wypadł autor?

Arizona, rok 1848. W okolicach małego miasteczka Gable's Ferry, reporter Marion Bell oraz zwiadowca John Charles Hart odnajdują ciężko ranną młodą Meksykankę. Uratowana Elena szybko dochodzi do siebie i opowiada mężczyznom o koszmarze jaki spotkał ją, jej siostrę oraz inne młode kobiety w domu niewoli w obozie niewolników. Podczas kiedy Elenie udaje się uciec z koszmarnego domu, w którym cały czas dochodzi do gwałtów i handlu ludźmi, w niewoli pozostaje jej siostra. Bell i Hart postanawiają pomóc Elenie w odbiciu młodej kobiety.

Jack Ketchum tym razem zabiera nas do czasów kiedy ledwie zakończyła się wojna meksykańska. Lądujemy na samym środku pustkowia, gdzieś w okolicy miasteczka, które powstało praktycznie z dnia na dzień. Autor zabierze nas w sam środek brutalnej akcji, jaką znamy z horrorów i ubierze wszystko w iście westernowe szaty!

"Przeprawa" to cienka i bardzo ładnie wydana książeczka, która każdy jest w stanie przeczytać praktycznie w jeden wieczór. Autor tym razem przedstawia akcję, która będzie rozgrywała się bardzo szybko i nie będzie tutaj czasu na nudę. Początek oraz całkiem spory jej fragment to typowy western. Mamy tutaj odważnych mężczyzn, kobietę, która ledwie uszła z życiem a jak się szybko okaże ma tyle samo odwagi i zimnej krwi, co napotkani Bell i Hart. Potem tempo przyspiesza. Otrzymujemy kawałek brutalnej akcji oraz szereg nawiązań do legend i bóstw miejscowej ludności. Całość przypomina miks westernu z klimatem nieco horrorowym. Czy jednak był to horror "pełną gębą"? W mojej ocenie zdecydowanie nie!

"Przeprawę" czytało mi się całkiem nieźle oraz bardzo szybko. Opis książki, rewelacyjne wydanie, ciekawa okładka oraz barwione na czerwono brzegi sugerowały, że zasiądę do lektury krwawego horroru. Jednak większość akcji stanowił tutaj western, a horrorowych zagrywek było tutaj zdecydowanie za mało. Było brutalnie, była krew ale to trochę za mało, by nazwać tę książkę horrorem. "Przeprawa" nie jest rasowym horrorem, który zapisze się w kanonie krwawych lektur. Nie jest również złą książką! Króciutka powieść Ketchuma przypomina rozbudowane opowiadanie będące raczej brutalnym westernem niż horrorem. Jednak nie możemy ocenić tej książki negatywnie. W opowieści cały czas coś się dzieje. Wspomnienia Eleny czytało mi się bardzo dobrze, podobnie zresztą jak akcję przedstawiającą powrót kobiety w celu uratowania siostry.

Jeżeli lubicie westerny to "Przeprawa" z pewnością się Wam spodoba i będziecie czytali tę książkę z wypiekami na twarzy. Jeśli jednak nastawiacie się na typowy horror, to tutaj go nie znajdziecie. Chwilami będzie brutalnie, będzie krew i akcja ale to jednak nie jest horror w dosłownym znaczeniu. "Przeprawa" to raczej brutalny western, który czyta się całkiem nieźle.

Myślę, iż śmiało można powiedzieć, że jest to opowiadanie wydane w formie książki. Lektura jest dość cienka objętościowo i czyta się ją naprawdę szybko. Piękna twarda oprawa i barwione brzegi zachęcają do sięgnięcia po ten tytuł. Okładka robi naprawdę niesamowite wrażenie, każdy miłośnik mrocznych klimatów musi mieć ją na swojej półce!

Mankamentem tej książki, który niestety uwidacznia się już po przeczytaniu kilku stron jest nieco przestarzały język i styl pisania autora. Bardzo łatwo można wyczuć, że książka nie jest aktualna. Jednak w odniesieniu do westernowego klimatu powieści oraz akcji rozgrywającej się lata temu, ma to także swoje uzasadnienie.

No właśnie, idąc za ciosem - zabrakło mi też nieco klimatu grozy, cech typowych dla horroru lub choćby thrillera. Autor serwuje nam za to powieść na motywach westernu.

Oczywiście szkoda, że fabuła nie została bardziej rozwinięta i wzbogacona o dramatyczne opisy, jednak mimo, iż inne książki autora znacznie bardziej przypadły mi do gustu, to tę pozycję także mogę Wam polecić. Książka ma swój wyjątkowy klimat westernowego miasteczka, porusza motywy wojenne, społecznościowe i kulturowe - a są to równie intrygujące tematy.

PRZEPRAWA to zdumiewające połączenie horroru z westernem, które was albo zachwyci albo odrzuci w swojej formie.

To powieść, która na pewno wyróżnia się na tle innych, bo czy często spotykacie horror w takim wydaniu? Otóż, nie! Dla mnie to coś nowego, swoisty powiew świeżości na rynku wydawniczym. Sama nigdy nie byłam fanką westernów, zawsze podchodziłam do nich jak pies do jeża, jednak tu autor mnie zaskoczył! Opowiedział historię przesiąkniętą krwią i brutalności, w dodatku z pradawnymi wierzeniami. I oczywiście, jak na prawdziwy western przystało, są rewolwery, konie i strzelaniny.

Nigdy nie podejrzewałabym, że spodoba mi się western. Ale w takim wydaniu, mówię: „chcę więcej”.