Trzecia część Marii, tak Monika Koszewska mówi o tej książce. Akcja powieści rozpoczyna się w samolocie, którym główna bohaterka, trzydziestoletnia atrakcyjna singielka, wraca z Kijowa. Właśnie rozstała się ze swoim chłopakiem.
Dobrze, że świeciło słońce, przynajmniej nie wyglądałam jak blondi, która stylizuje się na celebrytkę chodząc w okularach w pochmurny dzień. Bez nich też się zbyt dobrze nie prezentowałam, rozmazany makijaż, podkrążone oczy i ta mina smutnego królika z opuszczonymi uszami. Po co ja ryczę, przecież łzy niczego nie zmienią. Oszukał mnie, nie można temu zaprzeczyć. Wybiegłam z mieszkania i nie pozwoliłam, żeby mnie dogonił na lotnisku i się wytłumaczył, przecież to była moja decyzja. Wiem, płaczę, bo jest mi najzwyczajniej w świecie przykro.
Na lotnisku Chopina w Warszawie zagaduje ją przystojny doktor weterynarii, z którym poleci do Gdańska. Czy będzie jak w piosence śpiewanej przed laty przez Kasię Sobczyk i Czerwono-Czarnych: Jesteś to jesteś, a jak Cię nie ma to też niewielki kram? Czy Marii uda się zapomnieć o Mikołaju, czy on tak łatwo pozwoli jej odejść? Co na to jej przyjaciele i wrogowie? Mikołaj jest prezesem firmy, której tak wiele poświęciła. Zostać i narażać się na kolejne zranienia, czy rzucić i zacząć wszystko od początku? Nad Zaciszem też się niebo zachmurzyło.
Znów jakieś zamieszanie. Weronika wybiega przed klatkę, za nią biegnie Adam, łapie ją za ramię, teraz przytula. Wydało się, Tomasz jest mordercą! Ja naprawdę jestem wariatką, przed chwilą ryczałam, rozmazałam sobie resztki makijażu, a teraz sama ze sobą dowcipkuję. Machają do mnie. Co mam zrobić? Podjechać, może w garażu coś się wydarzyło?! Jakiś czas temu monterzy od instalacji gazowej sprawdzali, czy jest szczelna. Mówili, że to rutynowa kontrola, obowiązkowy przegląd, który przeprowadzają raz do roku. Administrator mógł im kazać to powiedzieć, żeby nie wzbudzać niepokoju wśród mieszkańców, tylko dlaczego Weronika płacze?
Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w tomie nawiązującym do poprzednich: Kiedyś nadejdzie ten dzień i Nadszedł ten dzień. Warto je poznać, bo każdy z bohaterów ma swoją barwną historię i na trzecim tomie się ona nie skończy. Przygoda z Moniką Koszewską to sama przyjemność, jej książki czyta się lekko, niemal jednym tchem. Sprawnie poprowadzona narracja i błyskotliwe dialogi nie pozwalają na odłożenie rozpoczętej lektury na później.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Czy przed lekturą książki Przeminął ten dzień konieczna jest znajomość poprzednich tomów?
Lekturę najlepiej rozpocząć po zapoznaniu się z tomami Kiedyś nadejdzie ten dzień oraz Nadszedł ten dzień, gdyż powieść stanowi ich bezpośrednią kontynuację. Monika Koszewska rozwija tu wątki personalne i zawodowe bohaterów, których losy są ściśle powiązane z wydarzeniami z przeszłości. Znajomość wcześniejszych części pozwala w pełni zrozumieć skomplikowane relacje Marii z Mikołajem oraz tajemnice mieszkańców osiedla Zacisze. Czytanie serii w odpowiedniej kolejności gwarantuje zachowanie ciągłości emocjonalnej i fabularnej.
Jaki styl narracji dominuje w tej powieści obyczajowej?
Autorka posługuje się lekkim językiem oraz dynamiczną narracją, która skupia się na błyskotliwych i autentycznych dialogach. Historia jest prowadzona w sposób angażujący, łącząc codzienną prozę życia z nagłymi zwrotami akcji o charakterze sensacyjnym. Czytelnik towarzyszy głównej bohaterce w jej wewnętrznych monologach, co pozwala na bliskie poznanie jej emocji i dylematów. Taki sposób prowadzenia opowieści sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko i z dużym zainteresowaniem.
Czy fabuła książki skupia się wyłącznie na wątkach miłosnych?
Powieść wykracza poza ramy klasycznego romansu, wprowadzając do fabuły mroczne wątki kryminalne oraz problemy zawodowe. Obok relacji damsko-męskich istotną rolę odgrywa tajemnica morderstwa oraz napięta atmosfera w firmie zarządzanej przez Mikołaja. Wielowątkowość sprawia, że historia nabiera realizmu i nie pozwala na nudę podczas czytania. To propozycja dla osób szukających w literaturze obyczajowej głębi oraz nieoczywistych połączeń gatunkowych.
W jakich miastach osadzona jest akcja powieści?
Wydarzenia rozgrywają się głównie w Warszawie oraz Gdańsku, co nadaje historii współczesny i dynamiczny charakter. Istotnym punktem na mapie opowieści jest również osiedle Zacisze, gdzie dochodzi do kluczowych dla fabuły interakcji między sąsiadami. Podróże bohaterki między tymi lokalizacjami, w tym początkowy lot z Kijowa, stanowią tło dla jej życiowych zmian. Realistyczne opisy miejsc pomagają czytelnikowi lepiej osadzić przedstawioną historię w znanej mu rzeczywistości.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka nie jest polecana osobom szukającym zamkniętych, jednostrzałowych historii, ponieważ stanowi integralną część niedokończonej jeszcze sagi. Czytelnicy oczekujący wyłącznie czystego kryminału mogą poczuć niedosyt, gdyż wątki sensacyjne przeplatają się tutaj z rozbudowaną warstwą psychologiczną i obyczajową. Ze względu na liczne nawiązania do przeszłości, lektura bez znajomości poprzednich części może być utrudniona. Jest to pozycja skierowana przede wszystkim do miłośników wielotomowych opowieści o skomplikowanych relacjach międzyludzkich.
