Przebudzenie

…

Grecja, wakacyjny czas, monumentalne zabytki starożytności i coś złowrogiego, czającego się w prastarych murów. Do tego dodajmy Jacka Ketchuma, którego przedstawiać nie potrzeba oraz cień mitu, coraz wyraźniejszego z rozdziału na rozdział. Co otrzymamy w efekcie końcowym? Grozę, narastającą, dozowaną wpierw dość oszczędnie, lecz w odpowiednich momentach i kryjącą się pod maskami aż do momentu, kiedy prezentuje się w pełnej, krwiożerczej, krasie. To motyw główny, chociaż zdający się być nieco na uboczu, ale to jedynie zmyłka, doskonale wpleciona w akcję. Początkowo otrzymujemy kilka wątków, zdawałoby się całkowicie odrębnych, jakie zazębiają się powoli, lecz nierozerwalnie. Coraz mocniej odczuwamy nieuchronność zła, intensyfikującego się i testującego, jak wiele z siebie już może pokazać, a ile pozostawi jeszcze w zanadrzu. Kiedy zaatakuje z pełną mocą, wciągnie bohaterów i czytelników w niesamowity wir przerażającej sekwencji wydarzeń, w którym nie ma światełka w tunelu, a tylko krwawe tropy. „Przebudzenie” sięga korzeniami nie jedynie do starożytnych mitów i wierzeń, lecz również czerpie siłę przekazu z najbardziej podstawowych źródeł ludzkich uczuć. Mrok, pierwotne lęki i przede wszystkim mistrzowskie operowanie atmosferą, słowem, emocjami i plastycznością opisów.

Nie jestem przekonana co tutaj się stało i jakoś nie potrafiłam się wgryźć w tą historię. Złożona ze zlepek wydarzeń występujących naprzemiennie prowadziła mnie do małego chaosu, którego nie potrafiłam ułożyć. Takie coś zdarza mi się bardzo rzadko. Przeważnie zawsze potrafiłam wejść do umysłów postaci i wtedy stawałam za którymś z nich, komu poświęcałam największą uwagę. Momentami było tutaj ciekawie, ale ja widziałam to jako bazowanie wokół tematu, gdzie wszystko mogło się wydarzyć, wiele różnych odkryć można było temu przypisać, a często chciałam wiedzieć konkretnie o co tutaj chodziło, a nic nie było wytłumaczone. Bardzo lubię motyw grobowców i ujawniania tego, co może się w przyszłości wydarzyć, jednak nie potrafię wam nawet streścić co tutaj się zadziało. Wizja przyszłości była okropna, jeden wielki chaos w wydarzeniach i treści, a do tego opowieść pięknej kobiety, która była naprawdę niebezpieczna. Miała pewien dar, ale nie wiem skąd, postępowała bez logiki i nie wiedziałam, czy istniała naprawdę, czy może była czyjąś fantazją. Prawdziwa kobieta zagadką, która mówiąc nie, robiła na tak. Być może był to rodzaj fantastyki do którego mój umysł nawet nie sięgnął. Albo byłam na tyle rozkojarzona, że nie dostrzegłam tego, co widzieli w niej inni. Wydaje mi się, że czasami najlepiej samemu coś przeczytać, niż sugerować się opinią osób trzecich. Jeśli zatem ten temat z dodatkiem horroru was interesuje, to sięgnijcie po tą książkę:-)

Jestem jako [Adres usunięty]

Wybierzmy się w podróż do Grecji, krainy tak samo pięknej, co nieprzewidywalnej i pełnej tajemnic. Taka jest Grecja z powieści zmarłego już niestety w 2018 r. Jacka Ketchuma i taką Grecję widzimy oczami Jordana Chase – biznesmena i podróżnika. Jego podróż nabiera barw w momencie, kiedy poznaje zniewalająco piękną kobietę. Co ukrywa tajemnicza nieznajoma i jakie mroczne wydarzenia czekają bohaterów tej książki? Zapraszam do lektury. Dodam, że książka ta po raz pierwsza w Polsce wydana została w 2004 r., a to wydanie jest jedynie jej wznowieniem.

.

Muszę przyznać szczerze, że ta historia mnie nie porwała. Długo nie mogłam się wczuć w bieg wydarzeń, a pan lektor również mi tego nie ułatwiał. Podobały mi za to się opisy przyrody, liczne sceny erotyczne i ogólnie bogaty język, jakim posługuje się autor. Cała historia dość ciekawa, ale nie zaciekawiła mnie na tyle, bym mogła powiedzieć, że oto trafiłam na autora, po którego książki będę sięgać regularnie. Zarówno opisy scen zbrodni, jak i scen cielesnych uniesień skonstruowane zostały genialnie, przez co wywołały u mnie mnóstwo emocji. Ketchum wie jak przerazić czytelnika. Nie bez przyczyny jego książki umieszczono w rankingu najbardziej przerażających tytułów przygotowanym przez serwis [Adres usunięty]. Tuż za pierwszym w zestawieniu Stephenem Kingiem, wiec o czymś to świadczy. Może kiedyś zdecyduję się przeczytać ten tytuł jeszcze raz i spojrzeć uważniejszym okiem i uchem na tę pozycję. Znacie książki tego autora? Jak jego twórczość wypada w porównaniu z mistrzem gatunku, czyli Kingiem? Dajcie znać w komentarzu.

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję skarpawarszawska

"Przebudzenie" to thriller z elementami fantastyki. Ciekawe połączenie i już po opisie książki wiele się po niej spodziewałam.

Akcja rozgrywa się w Grecji. Starożytnej krainie pełnej mitów. I autor odnosi się do mitologii greckiej, mamy tutaj nawiązanie do bogów [Adres usunięty]. Artemidy, Hekate, Apolla...

Cóż, książka była dla mnie dużym rozczarowaniem. Była dosyć chaotyczna, niekiedy gubiłam wątki i nie wiedziałam o co chodzi. Czytało się ją o dziwo dobrze, czasami męczyła mnie lektura ale tylko wtedy kiedy gubiłam się w treści.

Nie spodobał mi się już sam zamysł. Chociaż, nie, sam pomysł na historię jest ciekawy ale nie spodobało mi się jak została ona poprowadzona. To dziwny i poplątany tytuł.

Lelia, jedna z głównych bohaterek, nie przypadła mi do gustu. Uważam, że można było o wiele lepiej przedstawić tę postać. Była niestabilna, nienormalna, niemoralna i zła. I nie przeszkadzają mi czarne charaktery ale ona była taka nijaka. Po prostu mnie irytowała i miałam jej dość.

Na pewno jest to coś innego i oryginalnego. Nawet dobrze mi się ją czytało, jednak ten tytuł mnie rozczarował. I jako całokształt nie przypadł mi do gustu.

„Przebudzenie” Jacka Ketchuma to horror osadzony w malowniczej Grecji, gdzie zaczynają dziać się dziwne rzeczy, zjawiska nadprzyrodzone dają o sobie znać, a mrok i tajemnice czają się na każdym rogu wśród cudownych krajobrazów.

Fabuła została bardzo ciekawie skonstruowana i łączy w sobie elementy starożytnych mitów oraz horroru. Leila została skojarzona z potrójną boginią: Seleną, Artemidą i Hekate. Pragnie ona odrodzenia ziemi greckiej i składa krwawe ofiary z ludzi, których wybiera przypadkowo. Grozy dodaje fakt, że z ofiarami bawi się jak kot z myszką i czerpie z tego ogromną satysfakcję. Jej umiejętności sprawiają, że podczas lektury książki niejednokrotnie czułam ciarki na plecach; to idealne odzwierciedlenie tego, jak można omamić człowieka.

Podoba mi się, jak Ketchum zestawił malownicze krajobrazy z grozą i makabrycznymi scenami. Stworzył szokujący kontrast ukazujący, jak silne są ludzkie żądze i do czego potrafią one doprowadzić. Zmusza nas do refleksji nad tym, jak te pragnienia mogą zdominować myślenie, omamić człowieka i sprawić, że za wszelką cenę będzie on dążyć do ich zaspokojenia.

Co niektórym może nie pasować – chociaż według mnie świetnie wpasowuje się w fabułę – to liczne sceny seksu, w tym także bardzo brutalnego.

„Przebudzenie” to świetny horror z motywami nadprzyrodzonymi, stopniowo wzrastającą brutalnością i głębszym przesłaniem dotyczącym naszego życia. Czyta się go z zapartym tchem i dreszczem niepokoju. Serdecznie polecam!