Próby Słońca

Choć fabuła może nie wyróżnia się jako bardzo oryginalna, a niektóre elementy są nieco cukierkowe, to książka wciąż dostarcza wspaniałej rozrywki. Rywalizacja między bohaterami podczas prób jest fascynująca i stanowi ożywiony element opowieści. Postacie są najważniejszym atutem tej powieści - łatwo się z nimi identyfikować, współodczuwać ich emocje i przeżycia. Choć nie wszyscy uczestnicy prób zostali równie dobrze zaprezentowani, to kreacje bohaterów są jednym z mocnych punktów książki.

Początek książki może wydawać się nieco nużący, jednak dynamiczny rozwój akcji podczas prób wciąga czytelnika. Rywalizacja między bohaterami tworzy napięcie, a ich przygody dostarczają emocji. Niestety, w opisach tych prób czasami brakuje klarowności i porządku, co może sprawić, że czytelnik traci orientację w wydarzeniach.

Aiden udanie korzysta z elementów mitologii, a opisy bóstwa Sol przynoszą książce dodatkową głębię. Jednakże, niektóre wyrazy meksykańskie oraz niejasne opisy mogą czasem odrywać czytelnika od lektury i utrudniać zrozumienie świata przedstawionego.

Pomimo pewnych chaotycznych elementów, "Próby Słońca" to ciepła queerowa powieść przygodowa dla młodzieży. Książka pozwala na zanurzenie się w meksykańskiej kulturze. Choć zakończenie pozostawia pewne pytania i otwarte wątki, całość nadal dostarcza czytelniczej rozrywki i wartościowych przemyśleń.

W przedmowie od tłumaczki trafnie jest podkreślone, że w tej książce osoby autorskiej queerowości oraz kultury meksykańskiej jest dużo więcej w porównaniu do “Strażników Dusz”. Więc, jeżeli tamta historia skradła Wasze serca, to koniecznie sięgnijcie po “Próby Słońca”, bo i w tym przypadku także się nie zawiedziecie.

Ta książka dosłownie jest przepełniona mitologią meksykańską i dodatkowo kipi magią. Aiden Thomas perfekcyjnie łączy elementy fantastyczne ze światem rzeczywistym i tworzy przy tym coś swojego. Choć w trakcie czytania samoczynnie nasuwa się skojrzenie z serią o Percym Jacksonie, to jak dla mnie jedynym podobieństwem między tymi tytułami jest wykorzystanie mitologii do zbudowania całej fabuły. A poza tym, są to dwa różne dzieła. I przyznam, że “Próby Słońca” przekonują mnie do siebie zdecydowanie bardziej.

W książce znajdują się nawiązania do naszego współczesnego świata i tego co obecnie zdominowało nasze życie – social media. Ale za każdym razem, gdy w tekście pojawiały się wzmianki o uwielbianych przez nas aplikacjach, na mojej twarzy pojawiał się uśmiech. Dlaczego? To musicie już sprawdzić samodzielnie.

To opowieść o przyjaźni, oddaniu, o walce dobra ze złem, przemianie, akceptacji, o potędze życia i sile poświęcenia. To fantastyczne young adult, po którego przeczytaniu dociera do ciebie, że potrzebujesz więcej. Dobrze, że ma to być dylogia.

Próby Słońca to książka napisana przez Aidena Thomasa i wydana przez Wydawnictwo Must Read.

#współpracabarterowa

Książka budziła we mnie masę nostalgicznych uczuć i wspomnień z Percym Jacksonem, bo poczułem nieco tego mitologicznego vibu pomieszanego z Coco i Igrzyskami Śmierci. Percy to seria mojego dzieciństwa, z którą nadal wiążę bardzo wiele ciepłych uczuć. Przez to szybko i łatwo odnalazłem się w Próbach Słońca. To ciepła przygodowa powieść o odnajdywaniu siebie, walce z przeznaczeniem, oczekiwaniami rodziców. Bardzo silnie wybija się w tym przyjaźń - to niezwykle ważny aspekt tej opowieści.

Fabuła nie była zbyt odkrywcza i dla mnie może zbyt cukierkowa i kolorowa. Na końcu prób miał umrzeć tylko jeden? To za małe ryzyko! Mimo wielu kłótni to nie odczułem większych dramatów czy mroku. Okazało się dla mnie nieco zbyt sielankowo. Mimo to świetnie bawiłem się śledząc wyzwania jakie czekają naszych bohaterów - a oni! Wykreowane postacie okazały się dla mnie najlepszym atutem powieści - takie którym można kibicować, z którymi się zżywa, które zaczynają żyć w naszych sercach. Postacie, które zostaną z Wami nawet na długo po ukończeniu książki. Szkoda tylko, że nie wszyscy uczestnicy prób zostali lepiej nam zaprezentowani.

Kolejnym wielkim plusem były dla mnie nie eksponowane wątki LGBT, które traktują tożsamość i orientację w tak naturalny sposób jako część świata przedstawionego, że nie trzeba aż takiej uwagi do nich przykładać ani wspominać je na każdym kroku!

Próby Słońca to ciepła, pozytywna i ciekawa powieść przygodowa dla młodzieży. Można zapoznać się nieco lepiej z meksykańską kulturą i przeżyć niezapomniane chwilę ze wspaniałymi postaciami, a po lekturze z naszymi przyjaciółmi. Niezwykle się cieszę, ze miałem okazję to przeczytać!

Pierwszych kilka stron było pełen barwnych informacji i opisów kultury, o której niewiele wiem dlatego z początku obawiałam się, że się nie połapie. Na szczęście autor świetnie prowadzi czytelnika w tę kulturę i odmalowuje kolorowy, wciągający i żywy obraz kultury inspirowanej Meksykiem/latino. Bardzo pomocny był również wstęp napisany przez tłumaczkę – moim zdaniem nie dość, że świetnie przetłumaczyła tę książkę to sam fakt, że przygotowała ten wstęp świadczy o tym z jaką troska podchodzi do czytelnika!

Theo jest wspaniałą postacią – lekko buntownikiem, ale też troszkę niepewnym siebie i możemy obserwować, jak się zmienia podczas Prób. Uwielbiam w nim to, że nie jest tak typowo „męski” odnajduje w nim też trochę cech, które normalnie identyfikujemy z kobietami co dla mnie jest super, bo bardziej mogę się wczuć w jego historię. Wiecie, że I am a sucker for a strong female lead więc czytanie książki z męskim bohaterem napawało mnie lekką obawą. W ogóle uwielbiam różnorodność postaci w tej książce – mamy postacie takie ‘typowe’ czyli typy villain, typy mean girl itp. Ale mamy też postacie, które są widocznie bardziej complex i właśnie przez to bardziej familiar.

Magiczny świad Diosów i półbóstw w którym odgrywa się cała historia jest tak barwny i wciągający: pełen kolorów, kultury, tradycji oraz smaków i zapachów. Aż chce się pojechać w rejony Ameryki Południowej, żeby tego wszystkiego doświadczyć! Samo poznanie latynoskich bóstw było dla mnie super funem a i czytanie opisów tego jak autor sobie ich wyobraził było cudownie stymulujące dla mojej wyobraźni 😊

Plot twist na końcu mnie naprawdę zaskoczył a i nie spodziewałam się tego, że książka będzie miała kontynuację! Z przyjemnością po nią sięgnę!

Próby słońca to niezwykle barwna opowieść opowiadająca o przyjaźni w różnych światach, wspólnym celu, miłości lub jej braku, samoakceptacji i niezwykłym świecie w którym nie jeden z nas chciałby się znaleźć.

Głównym celem historii jest wyłonienie nowego zwiastuna, który dokona ofiary na innym zawodniku aby bóstwo mogło ich dalej ochraniać. Najważniejszym elementem jest dokładne przeczytanie prologu czyli tego co zrobiłu Sol i Tierra. Zanim jednak opowiem o wrażeniach, chciałabym dodać że słowo wstępu od tłumaczki jest bardzo ważne i cieszę się że pojawiło się tak treściwe, bo lepiej nam zrozumieć zasady w książkowym świecie.

Próby słońca jak dla mnie są trochę na opak. Konstrukcja świata, opisy bóstw, poszczególnych miast oraz prób są pierwszym planem historii. Natomiast półbostwa w tym główny bohater Teo stanowią tło, o którym pamiętamy ale nie jest dla nas najważniejsze.

Po każdej z prób poznajemy nowe miasto. El Valle zrobiło na mnie największe wrażenie swoją samowystarczalnością oraz harmonią między ludźmi i zwierzętami. Laberinto jedyne miasto Jadeitów, które odwiedzili zawodnicy przypominało labirynt, a próba w nim przeniosła mnie do przygód Indiany Jonesa. Każde miasto kryło w sobie coś niezwykłego i ciężko wybrać faworyta.

Książka ma na celu pokazanie, że tak naprawdę żadna osoba nie różni się tak bardzo od siebie jak sami uważamy. I choć tutaj podział stanowiły trzy grupy Złoci-Celebryci, Jadeici-praktyczni, Obsydiany-złoczyńcy to każda strona zazdrościła sobie nawzajem a mimo wszystko w jakimś stopniu byli do siebie podobni.

W tej historii położono też nacisk na relacje rodzic-dziecko. Każde z bóstw podchodziło do tego znacznie inaczej, więc mamy tu cały przekrój zachowań zarówno rodziców jak i dzieci. Świat w Próbie Słońca jest podobny do naszego ale z drugiej strony bardzo różny i nie wszystkie zmiany od początku nam się spodobają.

Bohaterowie są dla mnie tłem historii. Główny bohater Teo zyskał w moich oczach dopiero pod koniec książki. Inni choć mieli swoje cechy własne to za krótki czas nie sprawił że stali się moimi ulubieńcami. Jednego z bohaterów nie umiem zrozumieć, jest jako jeden a występuje pod postacią wielu. Nie umiem tego sobie wyobrazić. W książce pokazano też różne formy przyjaźni. Od silnej, trwającej od dzieciństwa, po utraconą ale tworzącą się od nowa, a także krótką ale równie trwałą. Choć niektórzy z nas mogą doszukiwać się wątku romantycznego, lepiej skupić się na relacjach między bohaterami oraz to jak ich opinia zmienia się wraz z kolejnymi próbami.

Choć każda z grup przedstawiona jest momentami w dość groteskowy sposób, to pokazanie śmiertelników momentami wydaje się nieco absurdalne. Złoci-celebryci ratują ludzi przez cały czas, a w ogóle nie mają z nimi żadnych interakcji. Jadeici są między nimi non stop i doceniają ich. Bóstwa wykorzystują ludzi do reprodukcji i nie zawsze utrzymują z nimi dalszy kontakt. Choć są oni ważną częścią społeczeństwa traktuje się ich dość dziwnie.

"Wybór to najpotężniejsza istniejąca siła".

Podczas czytania czujemy podobieństwo do Igrzysk Śmierci jednak ten świat jest niezwykły i na tyle ciekawy, że nam to w żaden sposób nie przeszkadza. Idealna dla wszystkich którzy kochają poznawać nowe kultury, a także dla tych który uwielbiają mitologie bo bóstwa jakie występują w tej historii są niepowtarzalne i bardzo ciekawie przedstawione. Próby słońca zdecydowanie są wyjściem spoza własnej strefy komfortu i choć początek może się Wam wydać nieco dziwny i niezrozumiały to obiecuje że im dalej tym jest coraz lepiej tak bardzo, że ciężko oderwać się od czytania. Plot twist też zaskoczył, bo nie spodziewałam się takiego obrotu spraw.

Drugi tom potrzebny na wczoraj.

Polecam~