Prawda

Paulina Małecka wraz z aspirantką Grażyną Witkowską dostają sprawę potwornie zmasakrowanej martwej młodej dziewczyny, która nie dość, że została zadźgana nożem to jeszcze morderca poderżnął jej gardło 😳Wszystko wskazuje , że mordercą jest przystojny i i bogaty kochanek ofiary. Jednak on nie przyznaje się do zabójstwa dziewczyny. W toku śledztwa wychodzą manipulacje i kłamstwa bohaterów powieści.

Kto tak naprawdę zabił dziewczynę tamtej nocy w luksusowym apartamencie?

Czy komisarz Paulina Małecka rozwiąże to skomplikowane śledztwo i zdemaskuje osobę, która jest winna?

"Prawda" Igora Brejdyganta to książka, która przyciąga uwagę czytelników nie tylko intrygującą fabułą, ale także głębokimi refleksjami na temat rzeczywistości i moralności. Autor znany z umiejętności tworzenia złożonych postaci i wciągających narracji ponownie udowadnia, że potrafi zaskoczyć swoją kreatywnością. Fabuła koncentruje się wokół tematu poszukiwania prawdy w świecie pełnym kłamstw i manipulacji. Igor Brejdygant zgrabnie splata wątki osobiste bohaterów z szerszymi kontekstami społecznymi i politycznymi, co sprawia, że książka staje się nie tylko powieścią sensacyjną, ale także komentarzem do współczesnych problemów. Z ciekawością śledziłam losy bohaterów. Czułam niepokój i byłam zaskoczona zwrotami akcji. Styl pisania autora jest przystępny, a jednocześnie pełen emocji. Dialogi są naturalne, a opisy miejsc i postaci wyraziste, co pozwala czytelnikowi na łatwe zanurzenie się w przedstawionym świecie. Autor nie boi się stawiać trudnych pytań i zmuszać czytelnika do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza prawda. Jednym z mocniejszych elementów książki jest rozwój postaci. Każdy z bohaterów ma swoje wewnętrzne zmagania, co sprawia, że są autentyczni i łatwo można się z nimi utożsamiać. Autor nie podaje gotowych odpowiedzi, lecz zachęca do własnych przemyśleń na temat moralności i etyki.

"Prawda" to książka, która łączy w sobie emocjonującą fabułę z głębokimi refleksjami. Igor Brejdygant stworzył powieść, która z pewnością zostanie w pamięci czytelników na długo po zakończeniu lektury. To pozycja obowiązkowa dla tych, którzy cenią sobie literaturę skłaniającą do myślenia.

Czytajcie! Polecam!

BRUNETTE BOOKS

„Prawda” Igor Brejdygant

Przyznam się szczerze, że ta książka nie od razu zdobyła moje uznanie. Już na samym początku miałam wrażenie, że ta lektura nie jest dla mnie, a główna bohaterka była nie do zniesienia. Jakże się myliłam... Autor miał dla mnie sporą niespodziankę.

Zmieniłam zdanie co do książki. Zmieniłam zdanie co do głównej bohaterki.

Początkowo mnie wkurzała, nie dała się lubić, dosłownie, była drażniąca, zbyt pewna siebie, wszechwiedząca, arogancka, często chamska. Nie mój typ.

Tak było w pierwszej części tej książki, bo okazało się, że książka podzielona jest na dwie zupełnie odmienne części. To właśnie w drugiej, dynamicznej części akcji, wszystko nabrało nowego, ekscytującego wymiaru. Z pozornie banalnego śledztwa, które początkowo przebiegało zbyt łatwo i bez większych zawiłości, wyłoniła się gęsta sieć manipulacji i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Warszawa, będąca tłem tej intrygi, z jednej strony emanowała luksusem i elegancją, a z drugiej kryła mroczne tajemnice, które równie dobrze mogłyby stanowić scenografię dla najbardziej wyrafinowanego thrillera.

Muszę przyznać, że wraz z rozwojem fabuły moje podejście do Pauliny uległo diametralnej zmianie. Stopniowo odkrywałam w niej siłę, determinację i głębię, której początkowo mi brakowało. Ta ewolucja postaci, choć nie pozbawiona niedoskonałości, uczyniła ją bardziej ludzką i zaczęłam jej kibicować.

To była pierwsza książka autora, którą przeczytałam i początkowo miałam trudności z przyzwyczajeniem się do stylu autora. Często używał słów "wyszukanych", nie stosowanych w mowie codziennej i zauważyłam że ma słabość do ebonitowych przycisków dzwonka ;).

To była lektura pełna kontrastów. Początkowo zniechęciła mnie jej pozorna łatwość rozwiązania zagadki, jednak z czasem okazało się, że za fasadą kryminalnej rutyny kryje się manipulacja, ludzkie słabości, i nowoczesne technologie. Sprawdźcie sami!

Świetnie się bawiłam. Wciągający, wartki, fajnie napisany kryminał idealny na zimowy wieczor, choć oczywiście latem też się sprawdzi. Brejdygant ma ten sznyt scenarzysty, który jest niezbędny do tworzenia spójnych, porywających fabuł i ta rzeczywiście mnie porwała. Do końca nie było wiadomo, kto jest sprawcą morderstwa i za to szacun. Ekstra.

„Prawda” to najnowsza książka Igora Brejdyganta, z ciekawie utkaną intrygą kryminalną.

Poznajemy fajny duet, dwóch policjantek - Pauliny i Grażyny. W końcu damski duet, co mi się bardzo spodobało. Paulina jako starsza stażem trzyma nad wszystkim pieczę i wprowadza Grażynę, która jest świeżo po szkole, w świat śledczych. Paulina to twarda policjantka, która jest skuteczna, przez co nie jest lubiana przez kolegów, do tego ma swoją mroczną przeszłość. Podobał mi się jej zadziorny charakter, ale też w jaki sposób traktowała Grażynę, w końcu nikt nie pomiatał świeżakiem. Od razu trafiają na wydawało by się łatwą sprawę, mianowicie zostaje zabita młoda kobieta, a wszystkie dowody wskazują na Krzysztofa. Początek powieści był ekspresowy, jest trup, jest sprawca, ale czułam, że to nie może się tak skończyć, poszło za łatwo. Okazuje się, że dowody zostały bardzo dokładnie spreparowane. Policjantki muszą ustalić kto za to wszystko odpowiada, w końcu w więzieniu siedzi niewinny człowiek. Druga część powieści jest zdecydowanie bardziej angażująca i pełna napięcia. Depczą po piętach niebezpiecznym ludziom, którzy mają mnóstwo pieniędzy i kontaktów, żadne zasady ich nie obowiązują, a cechuje ich bezwzględność. Czytelnik wraz z policjantkami próbuje ustalić kto stoi za całym przedsięwzięciem i podążamy za nitką do kłębka. Ktoś musiał się napracować by tyle mylnych tropów pozostawić, a napędzała go zemsta. Zakończenie sprawy mnie usatysfakcjonowało i szczerze nie spodziewałam się, że to będzie ta postać. To co mi się nie podobało, to wciskanie na siłę wszędzie wątków romantycznych, zupełnie zbędne to było w tej powieści, na szczęście był to element w końcówce i nie wpływa na ogólne wrażenia z lektury.

Brutalne morderstwo pięknej kobiety, to punkt zaczepienia fabuły. Śledztwo prowadzi Paulina Małecka, policjanta z burzliwą przeszłością, wstępnie wszystko idzie „jak po maśle” i udaje się zakończyć dochodzenie, jednak z czasem sytuacja się komplikuje, a prawda zaczyna wypływać na powierzchnię.
Z minusów muszę wspomnieć o bohaterach niestety nie tylko Małeckiej, ponieważ w niej sporo jest klisz wykorzystanych już w powieściach kryminalnych, natomiast pozostali bohaterowie są jakby nieco „płascy”.

Brejdygant kolejny raz jawi mi się, jako autor potrafiący zbudować skomplikowaną intrygę i niejednokrotnie mnie jako czytelniczkę zaskoczyć swoimi pomysłami.


Podobał mi się pomysł intensywnego wykorzystania w swojej historii zagadnienia kłamstw i manipulacji, które mogą prowadzić do dramatycznych konsekwencji, ponieważ moim zdaniem ten temat jest aktualny jak nigdy dotąd w czasach taki licznych fake newsów czy deepfakeów. Właśnie za sprawą tych zagadnień powieść przykuwa uwagę, a ponadto zmusza do zastanowienia się, jak w tym codziennym pędzie każde z nas może paść ofiarą manipulacji.

Ja już od dawna jestem fanką tego jak autor w swoich powieściach buduje napięcie (niedoceniony „Wiatr” na zawsze w moim serduszku), Brejdygant bardzo sprawnie wprowadza zwroty akcji, które sprawiają, że książkę ciężko odłożyć. 


Podobało mi się dość rzeczywiste przedstawienie Warszawy, gdzie oprócz luksusów, można w niej odszukać mroczne zakamarki, gdzie lepiej się nie zapuszczać co w książce potęgowało atmosferę niepewności i niepokoju.

„Prawda” to bardzo solidny kryminał, który swoją aktualnością tematyczną mnie zupełnie kupił, bo oprócz literackiej rozrywki bodźcuje do zastanowienia się nad aktualną sytuacją w kraju czy świecie. Fabularnie cała historia jest trochę jak gra w sapera, gdzie wszechobecna gra pozorów i manipulacji sprawia, że nic nie jest pewne, a dążenie do prawdy jest bardziej żmudne, niż mogłoby się wydawać.

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwem Znak Crime

Prawda. Słowo klucz. Słowo legenda. Wszyscy wiedzą o niej wszystko, a gdy dochodzi do jej zdemaskowania lub ujawnienia następuje konsternacja. Jak, to możliwe, że jest inna od tego, czego spodziewano się. Podobno jest prosta, ale prowadzą do niej kręte ścieżki, niejednokrotnie będące labiryntem zbudowanym z kłamstw, niedopowiedzeń i przede wszystkim tajemnic.

Chciałoby się powiedzieć: zbrodnia, jaka jest każdy widzi. Tyle, że to nawet nie uproszczenie, a skrót myślowy, rzadko kiedy mający pokrycie w rzeczywistości. W tym konkretnym morderstwie wiele wydawało się oczywiste, a to, co nie było dzięki dociekliwości komisarz Pauliny Małeckiej zostało wydobyte na światło dzienne i celowało dokładnie w jedną osobę. Motyw był jasny i nie dawał żadnych powodów do wątpienia w jakiekolwiek ustalenia dochodzenia. W czym więc tkwi problem? Tam gdzie następuje koniec często jest i początek, zwłaszcza jeśli ktoś poważnie traktuje swoją pracę i nie zamierza grać zgodnie z zasadami narzuconymi przez kogoś innego. Pani komisarz doskonale zna realia takich rozgrywek, ale czy tym razem nie okaże się to zbyt dużo jak na jej możliwości? Tam gdzie pojawia się inny punkt widzenia nagle to, co było oczywiste jeszcze przed chwila nabiera całkiem odwrotnych cech. Co faktycznie wydarzyło się w luksusowym wieżowcu w centrum Warszawy? Ktoś pociąga za sznurki, a marionetki zdają się poruszać zgodnie z czyimś planem, lecz czy wzięto pod uwagę Paulinę Małecką? Kiedy wpadnie na trop mało co potrafi ją zatrzymać…

Przy „Prawdzie” nie ma miejsca na obietnicy z rodzaju „jeszcze jeden rozdział”, po kilku stronach wiadomo, że jest to książka czytana od razu i w całości, bez względu na okoliczności wokół. Coś podpowiada, że bezsporność i prawda mogą okazać się jedynie fasadą, za którą kryje się o wiele więcej niż przypuszczamy. To tak tytułem wstępu i na zaostrzenie apetytu, chociaż już same nazwisko autora sprawia, iż jest on niemały. Wyrafinowana intryga i rozgrywka na poziomie mistrzowskim, gdzie wszystkie chwyty są dozwolone i stosowane nadzwyczaj skutecznie. Śmietanka towarzyska, polityka na najwyższym szczeblu w tle i zabójstwo, dokonane bez cienia litości, na zimno. Z takimi wątkami „Prawda” zaczyna naprawdę z wysokimi oczekiwaniami czytelniczymi i szybko pokazuje, że nie tylko spełni je z nawiązka, ale i do samego końca będą pojawiały się pytania. Z prostego wydawałoby się schematu kryminalnego tworzy się pełen napięcia morderczy spektakl, w którym tak naprawdę scenariusz zna jedynie osoba, stojąca w cieniu. Nim tytułowa „Prawda” wyjdzie na jaw przed czytelnikami do wykonania drobiazgowa praca dochodzeniowa, w której liczy się dostrzeganie niuansów i nie ufanie temu, co zdaje się być pewne.

O książkach Igora Brejdyganta słyszałam bardzo dużo dobrego. Dlatego też kiedy nadarzyła się okazja postanowiłam sięgnąć po „Prawdę”. Jako, że autor ma dużo pozytywnych opinii sama chciałam się przekonać, czy skradnie również moje czytelnicze serce.

W Warszawie w luksusowym apartamencie zostają znalezione zwłoki młodej dziewczyny, która została brutalnie zamordowana. Na początku sprawa wydaje się dość prosta w rozwiązaniu. Są dowody, zabójca zostaje złapany i skazany. Jednak po czasie wychodzą na światło dzienne nowe dowody i okazuje się, że prawda jest zupełnie gdzie indziej niż początkowo myślano.

Wow! Wow! Wow! Powiem wam, że jestem bardzo pozytywnie zaskoczona tą książką! Już na samym początku mocno wkręciłam się w akcje i nie mogłam się od tej książki oderwać. Każda strona czymś zaskakiwała, ale to zakończenie przerosło moje najśmielsze oczekiwania! Totalnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw! Także z całą pewnością mogę przyznać, że Igor Brejdygant skradł i moje serce.

„Prawda” to książka, w której nie brakuje napięcia i niespodziewanych zwrotów akcji. To sprawia, że czytamy tę powieść z zapartym tchem i z niecierpliwością oczekujemy rozwiązania tej z pozoru łatwej zagadki. Świat przedstawiony skupia się na bohaterach pochodzących ze świata polityki, bogatych elit, ale i przestępczego. Świat ten złożony jest z mistyfikacji i kłamstw, a samo zakończenie jest mocno szokujące. „Prawda” wciąga nas do świata pełnego manipulacji i nie wypuszcza dopóki nie przeczytamy ostatniej strony. Muszę też powiedzieć, że ta historia zostaje w pamięci czytelnika na długo.

Główną bohaterką powieści jest Paulina Małecka, doświadczona policjantka. Paulina ma za soba trudne przeżycia z przeszłości. Właśnie ta przeszłość nadaje jej realizmu i staje się dla nas wiarygodna. Nie jest to postać wyidealizowana. Wręcz przeciwnie ma za soba traumy, które nawet w dorosłym życiu się ciągną za nią. Polubiłam ją już od pierwszych stron. Jest to postać cechująca się determinacją, zaangażowaniem i nie pozwalającą sobie na pomiatanie. Drugą równie znaczącą postacią jest Grażyna Witkowska. To młoda aspirantka, która odbywa staż u boku Małeckiej. To bohaterka jakże różna od Pauliny, ale jej młodość, ambicja dodają śledztwu świeżości i nowej energii. Postać Witkowskiej jest dynamiczna, gdyż w przebiegu całego śledztwa możemy zobaczyć jej przemianę. Ponadto relacja między kobietami na początku jest typowo służbowa, ale na przełomie całej książki się zmienia, co było ciekawym wątkiem ukazanym w tej powieści.

Warto w tej książce zwrócić uwagę na to jak autor genialnie w fabule porusza aktualne tematy. Głównie chodzi o wpływ technologii na ludzi. Bo w dzisiejszych czasach internet i ogólnie cyfryzacja świata jest na porządku dziennym. To jest ułatwienie dla ludzi, ale i jak się okazuje po przeczytaniu tej książki taka wszechobecna cyfryzacja może być też śmiertelnie niebezpieczna. Igor Brejdygant skłania nas do refleksji na temat tego jak łatwo jest manipulować rzeczywistością jeśli chodzi o cyfrowy świat i jak bardzo cienka jest granica miedzy prawdą, a kłamstwem.

„Prawda” to świetny thriller, który przypadnie do gustu fanom gatunku. Intrygująca fabuła, genialnie wykreowani bohaterowie, zaskakujące zakończenie i mnóstwo zwrotów akcji sprawi, że książka spodoba się niejednemu czytelnikowi. Ta książka na długo zapada w pamięci czytelników. Na pewno nie będzie to moje ostatnie spotkanie z twórczością autora. Bardzo serdecznie polecam wam tę książkę, mile spędzony czas i zarwana noc gwarantowane!

"Prawda", która jest bardzo przewrotna :)

W książce mamy dwie policjantki, które stanowią świetny duet i prowadzą dochodzenie w sprawie morderstwa. Paulina jest doświadczona i ma na swoim koncie sporo sukcesów, Grażyna dopiero rozpoczyna swoją karierę.

Zabita zostaje młoda kobieta, a Paniom dość szybko udaje się odnaleźć dowody, które bezsprzecznie wskazują mordercę. Sprawa zostaje zamknięta w bardzo szybkim czasie, a Paulina z Grażyną mogą pochwalić się wygraną.

Typowy kryminał, typowy scenariusz czyli trup, dochodzenie i ujęcie sprawcy... Nic bardziej mylnego 😉

Autor ma dla nas niespodziankę...Jaką?

Powoli ujawnia tytułową "Prawdę", a my gonimy za nią razem z policjantkami.

Igor Brejdygant jest autorem, którego książki potrafią zaskakiwać, ale także wstrząsnąć czytelnikiem. Mało tego, każda niemal z nich jest napisana w taki sposób, że śmiało można oczekiwać ekranizacji. Natomiast ja mam z tymi powieściami skomplikowaną relację właśnie przez ekranizacje. Jedne bardzo lubię, inne nie podobały mi się w ogóle, więc każda kolejna książka jest niewiadomą i niespodzianką. Czy pozytywną?

Trup. Jak na kryminał czy dreszczowiec przystało mamy na dzień dobry ciało. Zamordowana została przepiękna kobieta, a jej zwłoki znalezione w bardzo luksusowym apartamencie. Głównej bohaterce, policjantce z przeszłością dość nieciekawą, wydaje się, że od razu wszystko wie i ekstremalnie szybko znajduje sprawcę, czyli kochanka ofiary. Ale czy tak można łatwo podejść do tematu? Nawet jeśli dowody wydają się być jednoznaczne?

Okazuje się, że sprawa jest bardziej skomplikowana, a wplątani są w nią ludzie bogaci, wpływowi i można się tylko domyślać, jak to wszystko jest zagmatwane i przede wszystkim po co. Czy Małecka schowa do kieszeni swoje przekonanie o słuszności w tej sprawie i się przyłoży do odkrycia tytułowej prawdy?

Brejdygant sięgnął po mnóstwo nowoczesnych elementów w fabule, jak chociażby deepfake. Mimo, że nie jest to książka obszerna, bo liczy sobie ledwie trzysta stron, to wciąga od pierwszego zdania i nie da się jej odłożyć. Trzyma w napięciu tak, że momentami zapomina się o całym świecie i na dalszy plan schodzą potrzeby typu jedzenie czy sen.

Natomiast ogromnym minusem jest główna bohaterka, policjantka Paulina Małecka. Kreowana na silną kobiecą postać z przeszłością, która niejedną osobę zmiotłaby z planszy, a przy tym bardzo pewna siebie. No nie da się jej lubić. To kolejna schematyczna postać, która musi mieć uczepione do siebie demony przeszłości, być po przejściach i być ekstremalnie inteligentna. Uf... no to już było, setki razy.

I choć książka jest napisana świetnie i według mnie to jedna z najlepszych powieści autora, to nie mogę przełknąć tak tandetnej głównej bohaterki. Aczkolwiek, zastanawiałam się w pewnym momencie czy ona taka właśnie ma nie być. Żeby czytelnik nie darzył jej sympatią i podważał jej decyzje.

Na koniec zaznaczę, że właśnie koniec jest tym elementem, który powoduje w głowie istny chaos. Któżby się spodziewał, że to wszystko tak będzie wyglądać... no nie pozostaje nic innego jak powiedzieć: czytajcie!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Znak Crime.

"Najgorszym wrogiem, jakiego człowiek może spotkać na swojej drodze, jest on sam".

Czy pozornie proste, acz brutalne zabójstwo w afekcie dokonane na młodej dziewczynie może mieć drugie dno? Czy winny rzeczywiście jest winny czy to po prostu dobrze skrojona mistyfikacja? Gdzie są granice manipulacji i czy można zakłamać rzeczywistość tak, by wyglądała na PRAWDĘ? Komisarz Paulina Małecka wspierana przez aspirant Grażynę Witkowską próbuje odsunąć gruby kożuch iluzji i dostrzec ukrytą pod nim PRAWDĘ.

PRAWDA jest świetnym thrillerem z kryminalnym shotem skupionym wokół rozwiązania niezwykle skomplikowanej zagadki zabójstwa. Intryga tylko z pozoru wydaje się prosta i początkowo tak sądzą śledcze. Jednak wymarzone 48 godzin na jej rozwiązanie mija, a one mimo obiecujących tropów wciąż nie znalazły odpowiedzi.

W tej książce zdarzyło się też coś, co u mnie należy do rzadkości... 😲 polubiłam obie bohaterki! Komisarz Małecka to charyzmatyczna kobieta obdarzona dużą intuicją, rasowa śledcza, niezawodna, zawsze dążąca do sprawiedliwości. Jednocześnie nie jest zaślepiona swoją boskością i nie boi się przyznać do słabości i popełnionych błędów. Wyciąga wnioski, zmienia podejście i słucha otoczenia. Za dojście do PRAWDY potrafi położyć na szali własną karierę. Chociaż w kontaktach z innymi oschła i opryskliwa, wewnątrz chowa empatię i nie obawia się jej używać. Widać to np. w jej relacji z aspirantką Grażyną, która swoim zaangażowaniem, nieustępliwością i młodzieńczym zapałem rozbija twardą skorupę Pauliny.

Wątek Pauliny i Krzysztofa bardzo mi się podobał. Nienachalna relacja, stonowane emocje i iskra tego czegoś...

Dosyć dawno nie czytałam powieści Igora Brejdyganta i zapomniałam już, jakie są fajne. Dzięki tej najnowszej książce na nowo odkryłam PRAWDĘ o tym. To porywająca historia z nietuzinkową i fajnie rozegraną intrygą oraz z ciekawymi bohaterami. Czegóż chcieć więcej?

"Całe życie to jeden wielki ciąg skutków ubocznych, może zresztą ono samo też jest takim skutkiem ubocznym czegoś zupełnie innego".