Poza dzień i poza czas

Staram się teraz polecać innym dobre książki dlatego też trafiłam właśnie tutaj. Podeszłam do tej książki na ludzie, ot taka kolejna historia miłosna. Ale treść bardzo mnie zaskoczyła i wręcz zafascynowana. Ciekawe połączenie gatunków, różnych historii, dwoje zupełnie różnych ludzi. Czytałam to z ogromną ciekawością czekając na dalszy przebieg wydarzeń.

"Poza dzień i poza czas" to piękna romantyczna powieść z intrygującym baśniowym charakterem, która niesie ze sobą klimat, którego nie da się podrobić. To historia dwojga młodych ludzi, którzy będą próbowali odnaleźć szczęście u swojego boku. Czy im się to uda? Trzeba to przeczytać i sprawdzić

Jestem szczerze zaskoczona, że taka niepozorna pozycja o niepozornym tytule może nieść ze sobą tyle emocji, zwrotów i tajemnic jednocześnie. Nie wiem nawet do jakiego gatunku powinna być zaliczona ta książka, ale na pewno powinna być na półce z tytułami "koniecznie do przeczytania"!

Powieść rozpoczyna się przepiękną baśnią, a motyw cmentarnego kwiatu przewija się przez całą książkę. Muszę przyznać, że to bardzo oryginalny pomysł. Główne miejsce akcji jest dość nietypowe – cmentarz, ale idealnie wpasowujące się w historię – tajemnicze, nieco bajkowe. Autorka pokazała rodzące się uczucie między Danielem i Antonią, ich historia nie należy do prostych i przewidywalnych. Byłam pod ogromnym wrażeniem poświęcenia Daniela, ale też podziwiałam odwagę dziewczyny. Myślę, że niewielu ludzi odważyłoby się na taki krok. Każde z nich skrywa mroczne tajemnice, demony z którymi próbują sobie poradzić. Polubiłam głównych bohaterów już od pierwszej strony, szczególnie mądrą i wrażliwą Tonię.

Powieść zawiera całkiem interesujący wątek sensacyjny, który nadał tempa akcji. Zabójstwa, gangsterskie porachunki dodały książce pazura, ale spokojnie, historia niewiele ma wspólnego z tak popularnym ostatnio mafijnym romansem. Choć scen seksu w powieści było kilka, każda jednak została opisana ze smakiem. Wydarzenia poznajemy z punku widzenia głównych bohaterów, rozdziały, w której narratorem jest Tonia są płynnie poprzeplatane rozdziałami, w których opowiada Daniel.

Poza dzień i poza czas to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, na pewno nie będzie ostatnie. To historia, która mnie pochłonęła całkowicie i mocno wzruszyła. Zdecydowanie polecam fanom powieści obyczajowych i romansów, ponieważ jest wyjątkowa, niebanalna i trzymająca w napięciu.

Ta książka to naprawdę rewelacja. Zaskakujący początek a wręcz był powiedziała owiany całkowicie tajemnicą, na początku nie do końca rozumiałam skąd takie rozpoczęcie, dopiero później wszystko się wyjaśnia. Cała historia jest niesamowita i zaskakująca bo zaczyna się na cmentarzu, co dla mnie było całkowitym szokiem. Z całego serca polecam zakupić i przeczytać, bo to będą dobrze zainwestowane pieniądze

Jak zobaczyłam tylko wzmiankę o fotografii to od razu musiałam kupić tą książkę, bo to jest zdecydowanie coś w kręgu moich zainteresowań. Nie spodziewałam się, że całkiem przypadkiem trafię na tak dobrą książkę, którą będę później polecać i pożyczać koleżankom pod pretekstem "koniecznie musicie to przeczytać". To jest chyba najlepsza recenzja sama w sobie.

Co to była za opowieść... niesamowita. Naprawdę bardzo dawno nie czytałam tak dobrej książki, która by mnie poruszyła w taki sposób i którą z chęcią i ręką na sercu będę polecać dalej każdemu. Historia warta przeczytania szczególnie dla obyczajowych książek, ale i nie tylko, bo można się zaskoczyć

A ja przyznaje się bez bicia że podkusiła mnie piękna okładka. Świetne ujęcie, już wiedziałam, że to będzie jakaś wspaniała miłosna historia, chociaż nie spodziewałam się, że autorka dołoży do tego jeszcze sporo innych ciekawych wątków wartych zapamiętania

Wybitnie dobra książka! Brzmi całkiem niepozornie, ot kolejna historia, ale jest naprawdę bardzo wciągająca i pochłania w swój świat bez reszty. Trafiłam na nią przypadkiem i zostałam z nią na dłużej.

Antonia to młoda studentka weterynarii, której wielką pasją jest fotografia. Jest zamknięta w sobie, a jej azylem stał się stary cmentarz, który bardzo ją inspiruje. Pewnego dnia, który wydawał się taki sam jak każdy kolejny, znajduje zranionego chłopaka i mimo obawy postanawia mu pomóc. Daniel zaś pojawił się w nieodpowiednim czasie i miejscu i usłyszał coś, czego nie powinien. Teraz jest poszukiwany przez niezbyt miłych ludzi. Ta dwójka niby taka różna, a jednak podobna. Czy Antonia będzie chciała dalej pomagać chłopakowi? Czy uda mu się uniknąć złapania? Czy połączy tych bohaterów?

Mogłoby się wydawać, że ta historia niczym się nie wyróżnia i łatwo będzie można przewidzieć rozwiązanie, że wszelkie znane schematy zostaną w niej zawarte. Jednak ja się miło zaskoczyłam. Nawet nie spodziewałam się, że uda mi się ją tak szybko przeczytać, a zwroty akcji wywołają u mnie tyle emocji.

Powieść czyta się rewelacyjnie! Od pierwszej strony zafascynował mnie styl autorki i trudno było mi się od niej oderwać. Strony uciekały mi w błyskawicznym tempie i nawet nie wiem kiedy już byłam w połowie lub na samym końcu. Autorka w piękny sposób opisała bohaterów, wydarzenia, ich emocje. Łatwo można było się z nimi utożsamić i kibicować z całych sił. Do tego ta lekkość pióra, cos niesamowitego i bardzo miłe zaskoczenie, ponieważ to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Agaty.

Bohaterów, większość, polubiłam od razu. Antonia, bardzo podoba mi się wybór imienia, bo jest nieczęsto spotykane, była spokojna, inteligentna, nie ponosiły ją emocje, od razu dało się odczuć jej wewnętrzne dobro i też skrywane demony. Jej zachowanie było o tyle zrozumiałe, że nie zachowywała się jak typowe bohaterki powieści, tylko wyróżniała się. Trudno mi to określić nie zdradzając fabuły, ale powiedzmy hipotetycznie: zwykle jak bohaterka jest zakochana, to robi jakieś niezrozumiałe rzeczy, jest emocjonalna i widzi przez różowe okulary. Tutaj Antonia, nie myśli tylko o sobie, ale też o najbliższych, myśli nad różnymi rozwiązaniami i nie robi czegoś impulsywnie. To było świetnym zagraniem i sprawiało, że trudno byłoby jej nie polubić. Daniel tak samo, spodobał mi się od początku, kibicowałam mu i mimo wszystko był wielkim szczęściarzem! Babcie pokochałam od razu za jej poczucie humoru i kilka śmiesznych planów. Za to Paweł mnie irytował, ale tak chyba miało być.

Jedyne, do czego mogłabym się przyczepić, ale to już szukając dziury w całym to to, że bohaterowie do pewnego momentu to chyba byli ze stali albo nieśmiertelni. Nie wydaje mi się, że przy tym co im się przytrafiło mogli tak dobrze funkcjonować, czy tyle wytrwać w konkretnym stanie. Też rozumiem, że działała tam adrenalina czy chęć przetrwania itp., no ale tutaj można już dyskutować, a ja nie mam takiej wiedzy medycznej, by określić czy to jest możliwe. Jednak to moje takie już czepialstwo.

Co jeszcze mogłabym Wam powiedzieć o tej pozycji, by zachęcić do sięgnięcia? Czyta się ją świetnie, bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani, akcji o dziwo jest dużo, przez co czytelnik się nie nudzi. Zakończenie było emocjonujące i przez chwilę miałam wrażenie, że autorka skończy to kompletnie inaczej, niż miałam w głowie i będę płakać.

Dlatego jeżeli macie ochotę na powieść, z którą spędzicie kilka cudownych godzin, która Was rozczuli, wciągnie i być może wyciśnie łzy, to dla Was idealny tytuł. Pięknie napisana, z myślącymi bohaterami, ciekawą otoczką starej baśni i przepełniona emocjami. Osobiście jestem pod wielkim wrażeniem i zdecydowanie będę chciała zapoznać się z innymi książkami autorki, bo ta wywarła na mnie wielkie, pozytywne wrażenie!

"Babcia znała moje uczucia i nie zmuszała mnie do niczego, ale bała się, że będę sama. Nie ma nic straszniejszego od samotności, mówiła. Nie wiedziała jednak, że samotności nie leczy się kimkolwiek. Że to nie choroba poddająca się każdemu antybiotykowi. Nie zaleczysz jej pierwszym człowiekiem, na którego się napatoczysz."

New adult, romans, obyczajówka, baśń a może sensacja? Jeżeli zastanawiacie się w jakim kierunku Agata Czykierda-Grabowska poszła tym razem, to mam dla was niespodziankę, ponieważ jej najnowsza książka to po trochu miks wszystkich tych gatunków, który o dziwo sprawdza się naprawdę dobrze, a sama historia wciąga od pierwszej strony. Antonina podczas robienia zdjęć na cmentarzu, spotyka Daniela, rannego chłopaka, któremu udziela pomocy. Nie podejrzewa jednak, że tym samym sprowadzi na siebie i swoich bliskich ogromne niebezpieczeństwo. Jednym z największych atutów tej powieści są z całą pewnością bohaterowie, za których od początku trzymamy kciuki, ta dwójka pogubionych i poranionych młodych ludzi od razu staje się mam bliska. Cała akcja książki osadzona jest w magicznych okolicznościach przyrody, która powoduje, że momentami czyta się ją jak baśń, fragmenty na cmentarzu, gdzie ukrywa się Daniel, sprawiają wrażenie, jakby zarówno ON jak i Antonina byli jedynymi ludźmi na świecie, jak byli poza dniem i poza czasem. Szczerze powiem, że to jedna z ciekawszych propozycji autorki, bo ta niby zwykła historia ma w sobie coś takiego, co powoduje, że zapada głęboko w serce. Dlatego jeżeli szukacie emocjonującej historii, która pochłonie was bez reszty to "Poza dzień i poza czas" będzie idealne.

⭐ 4,5/5

Zacznę od tego, że musicie sięgnąć po „Poza dzień i poza czas”! Koniecznie!

To jest bardzo dobrze napisana książka! Powiem Wam nawet, że jest to jeden z tych tytułów, którego jak nie możesz w danej chwili czytać, to ciągle o nim myślisz. Chcesz wiedzieć co robią bohaterowie i jak dalej potoczą się ich losy. Antonia oraz Daniel.. to dwójka młodych ludzi, których od najmłodszych lat los nie oszczędzał. Z pozoru zupełnie różni, mogłoby się wydawać, że nic ich nie łączy, a przeszłość ciągnie się za nimi i nie pozwala iść do przodu. Od momentu ich spotkania przepadłam. Dałam się porwać fabule. Nie chcę Wam tutaj zdradzać przebiegu akcji, zapewniam Was jednak, że to jedna z tych książek, od których nie będziecie się mogli oderwać. Uwielbiam pióro Pani Agaty, po raz kolejny mnie nie zawiodła!

Mam nadzieję, że skusicie się na ten tytuł, bo naprawdę warto!

Z książkami p.Agaty Czykierdy-Grabowskiej jest u mnie różnie. Są tytuły, które bardzo mi się podobały, w których historię niemal wpadłam, a są też takie, które w ogóle nie przypadły mi do gustu i odkładałam je niemal od razu.

"Poza dzień i poza czas" zdecydowałam się sięgnąć dzięki przyciągającej wzrok okładce (jako okłądkowa sroka niestety tak działam :P )

Wstęp książki porwał mnie niemal natychmiast. Zupełnie inny, magiczny, wręcz odrobinę fantastyczny fragment sprawił, że odniosłam wrażenie, iż czytam jakąś baśń. Dzięki temu stwierdziłam, że ta książka nie może być zła ani przeciętna. Zagłębiając się w treść książki wiedziałam, że mam rację.

Świetnie wykreowani bohaterowie z ciekawym bagażem doświadczeń, którym życie ofiaruje pewnego rodzaju szansę na coś lepszego. Coś czego nie mogą zepsuć. A przynajmniej wydawałoby się, że nie powinni. Aby dowiedzieć się o co dokładnie szło musicie sami sięgnąć po tę książkę.

Poza tym musicie uwierzyć mi na słowo, że książka jest warta przeczytania. Znajdziecie w niej nie tylko piękną historię, z której bije nadzieja i miłość, lecz także pojawią się momenty zwątpienia.

"Poza dzień i poza czas" to jedna z lepszych powieści autorki, którą serdecznie wam polecam.

Twórczość Autorki bardzo lubię, choć nie każda pozycja mi odpowiada, ale zawsze z przyjemnością sięgam po nowości. Poza dzień i poza czas okazało się być przy okazji świetnym wyborem po kilku średnich książkach.