Potomkowie Tom 1 Skóra na niedźwiedziu

RECENZJA 

„SKÓRA NA NIEDŹWIEDZIU”

Cykl: Potomkowie (tom 1)

AUTOR: Agata Bizuk

Współpraca Reklamowa —

WYDAWNICTWO: BOOK END 

„Czasem wystarczy jedna osoba, dzięki której

można odzyskać siłę do życia i poczuć się bezpieczniej”.

„Skóra na niedźwiedziu” to lekka, absolutnie życiowa, z dużą dawką emocji i sporą nutką humoru, jaki i ironii historia.  Opowieść o rodzinie Kręciszów, którym w miarę  poukładane życie, stopniowo wkradają się problemy, wywracając, ich życie do góry nogami.  Autorka idealnie pokazuje rodzinne gierki, tajemnice, zachowania, wady i problemy, które napotykają członków tej osobliwej rodzinki. 

Na samym początku autorka przedstawia nam bohaterów, dzięki czemu łatwiej połapać się w tej dosyć sporej rodzince. Fabuła książki wciągająca, ciekawie poprowadzona, w której dostajemy wiarygodne, ciekawe dialogi, miłosne zawirowania i bardzo dobrze wykreowane postacie. 

Autorka umiejętnie buduję atmosferę i napięcie, które sprawia, że książka dosłownie pochłania, bezpowrotnie. Styl autorki odznacza się lekkością pióra, obrazowym językiem z nutką ironii i sporą dawką humoru, dzięki czemu zostajemy wciągnięci od pierwszych stron.

Bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą książką. 

„Dlatego już od wizyty listonosza wchodziła w tryb zagubionej staruszki, która nie bardzo ogarnia ani logiczne myślenie, ani tym bardziej powody, dla których rodzina tak licznie pojawia się w rodzinnym domu. Bawiła się przy tym tak doskonale, że chwilami żal jej było tej, biednej młodzieży. Ale cóż, każdy dostaje to, na co

sobie zapracował. „Każdemu według zasług”

Bohaterzy świetnie wykreowani, wyraziści, charakterni, różnorodni, barwni a do tego bardzo realnie i naturalne wykreowani. Każdy z  nich ma inne poglądy, pragnienia, marzenia i inne spojrzenie na otaczający świat. 

Ingrid to intrygująca, charakterna, pełna werwy seniorka, która kochała życie, z którego czerpała całymi garściami. Śmiga po stronach internetowych i socjal mediach niczym małolatka. Ma cięty język i umysł ostry jak brzytwa. Kochała swoje dzieci, wnuki,  zięciów jedynie tolerowała.  Polubiłam ją od samego początku. 

„Nie wiedziała, co ma ze sobą zrobić, pokój wirował  jak w jakimś szaleńczym tańcu, za to żołądek coraz bardziej zwijał się w ciasny supeł. Jej świat runął i już nigdy nie będzie w stanie go poskładać na nowo”.

Autorka zabiera, nas do rodziny Kręciszów, która jest dosyć oryginalna na swój sposób, ale bardzo prawdziwa. Najstarsza seniorka rodu Ingrid jest właścicielką willi Wandzia, na którą chrapkę mają jej dzieci. Myślą, że mamusia ma demencję i powinna być pod opieką. Na całe szczęście seniorka rodu ma się bardzo dobrze i do grobu się jeszcze wybiera. Za to Ingrid pogrywa sobie ze wszystkim, bawiąc się przy tym co niemiara. Na rodzinę Kręciszów spada wiele trudności,  problemów i  wiele skrywanych tajemnic ujrzy światło dzienne, z którymi będą musieli sobie poradzić. Nie, którym w najmniej oczekiwanym momencie rozsypie się świat, którego już nie będą potrafili posklejać na nowo. 

-Czy Ingrid ogra swoją rodzinkę? 

-Co los przyniesie rodzinnie Kręciszów? 

Polecam.

„Skóra na niedźwiedziu” to pierwszy tom serii „Potomkowie”.

Główną bohaterką jest Ingrid Kręcisz. Kobieta ma już ponad 70 lat i potrafi nie jednego ustawić do pionu. Jej cięte riposty długo zapamiętam. Ma ona dzieci i wnuki, ale trzyma ich na dystans. Jest również właścicielką pięknej Willi Wandzia. I chociaż ma swój już wiek o grobie jeszcze nie myśli. Robi za nią to, za to jej rodzinka, która nie jest mniej pokręcona niż starsza pani.

Tam gdzie starsze panie tam i wiele emocji. Zwłaszcza gdy taka pani ma cięty język i majątek o który biją się członkowie rodziny. Podczas tych potyczek wyjdzie na jaw wiele tajemnic dzieci Ingrid, ale również ich małżonków.

Oprócz sporej dawki humoru znajdziemy tutaj również ważne tematy, które spotykają polskie rodziny, co sprawia, że lekturę czyta się z większym zainteresowaniem. Autorka wspaniale oddała wady, jakie często występują w naszym społeczeństwie.

Książka przeznaczona jest dla każdego, kto lubi silne kobiece powieści, ironię i prawdę o polskiej rodzinie w sposób żartobliwy. Ja osobiście ubawiłam się czytając tę książkę.

Jeśli chcecie dowiedzieć się do czego Dagmara, Janusz, Paulina i Robert są zdolni by otrzymać willę to koniecznie sięgnijcie po pierwszy część „Potomkowie” . Ja już wypatruje drugiego tomu.

Jesienne wieczory sprzyjają czytaniu wielotomowych sag rodzinnych, które pozwalają Nam na dłużej pozostać w otoczeniu tych samych bohaterów, zagłębić się w lekturze i poznać kulisy skomplikowanych relacji, jakie łączą pozornie najbliższe sobie osoby. Taka jest również saga „Potomkowie” autorstwa Agaty Bizuk, której pierwszy tom pt. „Skóra na niedźwiedziu”, wydany nakładem Wydawnictwa Bookend, przenosi Nas do uzdrowiskowego Szczawna-Zdroju i urokliwej willi Wandzi, w której mieszka głowa rodziny Kręciszów, niejaka Ingrid.

Seniorka rodu, matka czworga dzieci, nie jest typową staruszką. Bryluje w internecie, korzysta z Tindera i słusznie twierdzi, że wiek to tylko liczba. Do tego śmiało można ją nazwać mistrzynią ciętej riposty a przede wszystkim charakterną Ślązaczką. To o jej przygodach, również tych w wirtualnym świecie, przeczytamy na kartach tej rodzinnej sagi, która ma tę zaletę, że niemal od pierwszych stron zaraża humorem, zaskakuje ironią i różnorodnością w kreacji bohaterów, których pierwowzory bez trudu odnajdziemy w prawdziwym życiu.

Choć w treści „Skóry na niedźwiedziu” poruszono wiele istotnych kwestii, także tych rzucających cień na relacje rodziców z dziećmi, rodzeństwa ze sobą czy babć z wnukami, to jednak sporo miejsca poświęcono na to, by udowodnić, jak cennym skarbem może okazać się zatroskana rodzina. Taka, która czasem potrafi człowieka dobić a innym razem podnieść na duchu i pobudzić do działania. Do takich rodzin należą również Nasi Kręciszowie.

Jest w prozie Agaty Bizuk pewna swojskość, która pozwala czytelnikom w mig polubić niektórych bohaterów tej historii i sprawić, że stajemy się autentycznie ciekawi tego, co mają Nam do powiedzenia. Trzeba przyznać, że to „coś” mają w sobie nawet powieściowe męskie „czarne charaktery”, które potrafią nieźle namieszać w życiu bohaterek tej książki.

Zachwycona powieściową kreacją Ingrid i jej równie interesujących bliskich, już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po kolejne tomy przygód Kręciszów, by przekonać się, do czego jeszcze zdolna jest ta rozrywka rodzina. Jeśli i Wy jesteście ciekawi, koniecznie sięgnijcie po tę sagę.

Jeśli na scenę wchodzą rodzinne relacje, to wiedz, że spodziewać się możesz wszystkiego. Od wzruszeń i szybszego bicia serca po morderstwo. Rodzina to taki twór, który słynie ze swojej nieprzewidywalności. Tym razem, chociaż nie zabraknie problemów, obędzie się bez rozlewu krwi, a dzięki seniorce wpadnie element komediowy. Jej tekst: „A wiesz, że dyskutować z lekarzem, to jak pocałować w dupę lwa. Przyjemność żadna, a ryzyko wielkie” Kupił mnie totalnie i stała się moją idolką wśród członków rodziny Kręciszów. Uwielbiam takie cięte staruszki, które są bardziej przebiegłe, niż ustawa przewiduje. Mam cichą nadzieję, że kiedyś będę jedną z nich. A wracając do książki, to na nudę narzekać nie można. Dzieje się, oj dzieje! W tym tomie poznajemy całą rodzinę, autorka skupia się na tym, by nas zaciekawić i zachęcić do sięgnięcia po kolejny tom i w moim przypadku jej się to udało. Już nie mogę się doczekać!