Potęga ADHD

Bardzo poruszyła i przemówiła do mnie ta książka. Znalazłam w niej nie tylko rady jak poznawać i akceptować siebie, swoje ADHD, swoje przywary, wady i wszystko z czym mierzę się od dziecięcych lat. Autor w bardzo prosty, klarowny sposób tłumaczy czym jest ADHD i skąd się u nas wzięło. Plus - piękne estetycznie wydanie co tylko umila obcowanie z tą książką, która ma moc odmieniania życia. Warto po nią sięgnąć zwłaszcza, jeśli podejrzewacie u siebie nawet lekką nadpobudliwość. Autor z czułością i zachęcająco opowiada o ADHD tak, że nie zniechęcamy się a chcemy czytać dalej.

Czym tak naprawdę jest ADHD? Czy naturalny lek na ADHD istnieje? Co moglibyśmy zrobić z systemem szkolnictwa, by dzieci z nadpobudliwością ruchową i trudnościami w skupieniu nie wspominały szkoły jako czegoś najgorszego co spotkało ich w życiu. Szwedzki psychiatra, który jest autorem tej książki ma ogromną wiedzę z zakresu psychologii, psychiatrii, ale też wyjątkowo bystry zmysł obserwacji społecznych. Wieloletnia praktyka daje mu podstawy, by pisać o ADHD w bardzo szerokiej perspektywie. Wyjaśnia zarówno antropologiczną genezę ADHD i tego, co historycznie cechy ADHD dały pozytywnego ludzkości, ale pisze też o niedogodnościach i przeszkodach jakich ludzie z tymi cechami stawiają czoła na co dzień. Lekko napisana, bez owijania w bawełnę i niepotrzebnego rozwlekania nad kwestiami nieistotnymi. Po mnie przeczytało już ją kilku znajomych i wszystkim podobała się tak jak mnie.

Każdy, kto zauważa u siebie choćby lekką nadpobudliwość, częste zniecierpliwienie, natrętne uczucie ciągłej potrzeby robienia ,,czegoś’’ z czego nie wynika nic i ma częsty mętlik w głowie powinien tę książkę przeczytać. ,,Potęga ADHD’’ sprawiła że ja – osoba wiecznie niespokojna, rozkojarzona, spóźniona, nierozumiana i przez to sfrustrowana, a w końcu nieszczęśliwa nareszcie polubiłam swoje cechy i zrozumiałam, że nie są one przeszkodą na drodze do spokoju ducha, a nieodłączną częścią na jaką składa się moja osobowość. Hansen tłumaczy, że ADHD jest taką samą cechą jak nasz wzrost czy kolor oczu, po prostu tacy się rodzimy i wszyscy jesteśmy inni. Prowadząc nas przez historię ludzkości (znacznie bardziej zwięźle niż Harari) tłumaczy, skąd mógł się wziąć gen odpowiedzialny za ADHD i dlaczego był tak ważny kiedy jeszcze byliśmy myśliwymi – zbieraczami. Najbardziej pomocne i motywujące były jednak fragmenty o tym jak fajnie można wykorzystać cechy ogólnie uznawane za niepożądane w swojej karierze zawodowej i codziennym życiu. Z pełną odpowiedzialnością- ta książka zmieniła moje życie, a jeśli nie życie, to zmieniła sposób w jaki na siebie patrzę.

ADHD - attention deficit hyperactivity disorder, zaburzenie wokół narosło wiele mitów i które jest często wykorzystywane jako wyjaśnienie na brak umiejętności skupienia się na jednej czynności, czy nadmiernej ruchliwości. Bez dwóch zdań ADHD potrafi utrudnić życie, zwłaszcza, że wbrew powszechnym opiniom, z ADHD się nie wyrasta. Co więcej, wg. autora „każdy z nas znajduje się niżej lub wyżej na „skali ADHD””. Czy teraz przykułam Waszą uwagę? Jeśli tak, to mam dla Was złą i dobrą wiadomość. Zła jest taka, że ADHD może skutecznie zdezorganizować życie, ale to być może już wiecie, dobra jest taka, że ADHD może dawać również efekty, a należą do nich: „przedsiębiorczość; efektywność – umiejętność załatwiania spraw; żywotność – niemal nieskończone zapasy energii; kreatywność i nieszablonowe myślenie; śmiałość i odwaga przy realizowaniu nowych pomysłów; ciekawość; elastyczność; umiejętność hiperkoncentracji; upór – parcie do przodu bez względu na przeszkody; umiejętność myślenia lateralnego – patrzenie na rzeczy z nowych perspektyw; umiejętność szybkiego podnoszenia się z niepowodzeń i nierozpamiętywania błędów.” Czyż takie podejście do ADHD nie jest dużo bardziej pozytywne? Oczywiście, że tak. I właśnie na tych pozywanych efektach skupia się autor, a robi to w sposób nadzwyczaj przystępny i chronologiczny. Autor zabiera nas w podróż w czasie, wskazując, mniej więcej, kiedy ADHD „rozwinęło” się w mózgach naszych przodków i jak bardzo pomogło w przetrwaniu naszego gatunku, dzięki niemu myśliwi byli w stanie zapewnić pożywienie, i to właśnie tzw. „gen odkrywcy” pognał naszych przodków 70-80 tysięcy lat temu z naszej kolebki w Afryce w najdalsze zakątki globu. W swojej popularnonaukowej monografii autor poświęca sporo czasu genetyce, konkretnym genom utożsamianym z ADHD, ich dziedziczeniu, występowaniu w społeczeństwie i „rozkładowi” na różnych kontynentach. Dużym zaskoczeniem było, że największy odsetek osób w populacji ogólnej z „genem ADHD” mieszka w Ameryce Południowej, a najmniejszy w Japonii i Chinach. Kolejnym elementem, nieodłącznie związanym z ADHD, jest inne działanie „ośrodka nagrody” oraz dlaczego osoby z ADHD potrzebują silniejszych bodźców i są bardziej narażone na uzależnienia. Kolejne rozdziały to już przykłady wykorzystania pozytywnych efektów ADHD. Krótki rozdział dotyczący aktywności fizycznej jako sposobu na wiele problemów związanych z ADHD pomoże nie tylko osobom z tym zaburzeniem, ale może również pomóc rodzicom dzieci z ADHD.

Książka została dodatkowo uzupełniona o obszerną bibliografię, mini słowniczek i indeks.

Moim zdaniem, całkowitego laika, książka warta przeczytania przez każdego rodzica i nauczyciela, a także każdej osoby, która podejrzewa u siebie ADHD, że diagnoza nie oznacza końca świata, a wręcz przeciwnie, może obrócić ją na swoją korzyść.

Publikacji na temat ADHD przybywa na polskim rynku wydawniczym, podobnie jak ludzi z tą diagnozą. Sam czytałem przynajmniej dwie. I dobrze, że tak się dzieje, gdyż temat jest w dużej mierze nieznany głębiej ani dla lekarzy ani dla laików. Kiedy zacząłem czytać Potęgę ADHD, myślałem że będzie to kolejny poradnik dla osób dotkniętych problemem, jak wykorzystywać pozytywne cechy tego zaburzenia. Książka szwedzkiego psychiatry okazała się jednak w dużej mierze pozycją czysto popularnonaukową, która może być źródłem wiedzy dla każdego z nas, ale równie dobrze może być pomocą dla lekarzy i lekarek diagnozujących pacjentów, przejawiających pewne cechy ADHD, bo jak dowodzi autor każdy z nas mieści się w jakimś miejscu spectrum i posiada bardziej lub mniej rozwinięte cechy tego zaburzenia. Dużą część książki zajmuje genetyka i psychologia ewolucyjna, co mnie bardzo ucieszyło, bo lubię o tym czytać. Sporo jest też informacji z gabinetu autora i historii jego pacjentów, co też cieszy, bo widać, że wiedza, jaką nam przybliża wynika z jego praktyki klinicznej. W rezultacie otrzymaliśmy kolejną świetną książkę o mózgu, o tym jak niezwykły jest ten narząd i jak możemy go odkrywać i uczyć się jak przekładać pewne jego wady na zalety i korzyści. Książka jest krótka, bo to zaledwie 200 stron, ale treściwa, bez zbędnego lania przysłowiowej wody. Jest to porządna doza wiedzy z zakresu neuronauki i psychiatrii, która wzbogaca i daje szerszy pogląd na ADHD. Ja osobiście liczę po cichu, że kiedyś doczekam się książki autora na temat choroby afektywnej dwubiegunowej, czyli zupełnego przeciwieństwa ADHD(oba zaburzenia związane są z dopaminą, ale jedno spowodowane jest jej brakiem, drugie nadmiarem) i tego jak można żyć i wady CHADu obracać w zalety, bo coś mi mówi, patrząc na to ile jeszcze rzeczy nie wiemy o mózgu, że autor nie wyczerpał tematu i powróci do nas z jeszcze niejedną książką. Serdecznie polecam!!!

Za książkę dziękuję @wydawnictwoznakpl