Poszukiwaczka dzieci

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki "Poszukiwaczka dzieci", która zbiera same świetne opinie na Bookstagramie. I już teraz mogę ją Wam polecić😍

Tytułowa bohaterka to Naomi. Kobieta zawodowo zajmuje się poszukiwaniem dzieci. Pewnegodnia zgłaszają się do niej rodzice zaginionej przed trzema laty Madison Culver. Mimo upływu czasu rodzice Madison są przekonani, że ktoś porwał dziewczynkę i wierzą, że w końcu uda się ją odnaleźć.

Naomi łapie trop, który prowadzi ją do skutych lodem tajemniczych borów. Do tego sprawa dziewczynki powoduje, że do Naomi powraca przeszłość. Czy znalezienie dziewczynki pozwoli Naomi odkryć prawdę o sobie ?

"Poszukiwaczka dzieci" to nie tylko piękna i przyciągająca wzrok okładka, to także niesamowite wnętrze. Książka już od pierwszych stron wciąga tak, że robisz wszystko aby jak najszybciej dobrnąć do zakończenia. Autorka w cudowny sposób połączyła thriller z elementami baśni.

Rene Denfeld w swojej powieści porusza niezwykle trudny temat porwań i zaginięć dzieci, więc spodziewajcie się ogromu emocji.

Powieść napisana jest w niesamowity klimacie, momenatmi mrocznym, przytłaczającym ale również pełnym miłości i przede wszystkim nadziei. Świetna fabuła opisująca przeżycia dziecka i napięcie rosnące z każdą przeczytaną stroną sprawiają, że nie sposób odłożyć książki przed poznaniem zakończenia. Mnie ta książka poruszyła i uważam, że naprawdę warta jest uwagi.

Z niecierpliwością czekam na kolejne przygody Naomi.

Dziękuję @papierowyksiezyc za możliwość przeczytania książki ❤

Powieść Poszukiwaczka dzieci przenosi nas do śnieżnego i mroźnego Oregonu. To właśnie w jego lasach przed trzema laty, podczas wyprawy z rodzicami, po świąteczną choinkę, zaginęła pięcioletnia Madison. Kiedy wszyscy są już przekonani, że dziewczynka nie żyje, zrozpaczeni rodzice postanawiają powierzyć sprawę jej odnalezienia, Naomi, prywatnej detektyw, specjalizującej się w tego rodzaju dochodzeniach. Kobieta wie, że nie spocznie, dopóki nie rozwiąże śledztwa. Pcha ją do tego trauma, jaką sama kiedyś przeżyła. Ona też była takim zaginionym dzieckiem. Akcja opowieści rozwija się powoli, ale od początku trzyma w napięciu. Z każdą stroną dowiadujemy się coraz więcej o bohaterach, ich przeszłości i co wpływa na to jakimi teraz są. Narracja prowadzona jest dwutorowo. Raz z perspektywy Poszukiwaczki, raz ze strony Medison, co jest ciekawym zabiegiem. Jedną z pierwszych rzeczy jakie uderzają, czytając tę książkę jest jej duszny, mroczny, wręcz klaustrofobiczny klimat. Świat przedstawiony przez autorkę kipi emocjami, będąc jednocześnie bardzo niebezpieczny i przytłaczający. Osoby dramatu wykreowane doskonale. Są wielobarwni i interesujący. Mimo uczucia beznadziei i bezsilności, poruszaniu trudnych tematów, jak przemoc seksualna, autorce udało się stworzyć thriller, który jest też w jakiś sposób baśniowy i niesie trochę nadziei. Jest to historia, od której nie mogłem się oderwać i która na długo pozostanie w mojej pamięci. Smaczku książce dodaje fakt, że pisarka sama pracuje jako prywatny detektyw. Nie wiadomo, czy pomysł na tę powieść zaczerpnęła ze swoich doświadczeń zawodowych, ale jeśli tak, to pewnie ma głowę pełną pomysłów na kolejne książki, na które będę czekał. Gorąco polecam!!!

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu @papierowyksiezyc

Naomi jest poszukiwaczką dzieci. Znalazła już wiele dzieci, a teraz bierze się za sprawę zniknięcia Madison Culver. Dziewczynka zniknęła, kiedy podczas zimy wybierała choinkę z rodzicami. Nikt kto nie miałby odpowiedniego ekwipunku zginął by dość szybko. Pomimo tego rodzice nadal wierzą, że po trzech latach ich córeczka żyje. Naomi zaczyna śledztwo a wraz z tym pojawiają się koszmary z jej przeszłości. Powraca uczucie straty i pamięć, która była oddzielona murem. Co się wydarzy? Czy Naomi wreszcie odkryje co się wydarzyło przed laty?

Po przeczytaniu opisu za bardzo nie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Książka od pierwszych stron mnie wciągnęła do swojego świata i nie mogłam się oderwać. Pomimo tego, że tempo akcji było powolne, nie odczuwało się tego za bardzo. Wręcz nie wiedziałam kiedy mi tak szybko strony przeleciały.

W książce mamy mało dialogów i dużo rozmyślań głównej bohaterki i Madison. Bohaterowie zostali świetnie wykreowani.

Autorka porusza ważny temat porwań i zaginięć dzieci. Myśli Madison były dla mnie zadziwiające. Jak sobie dziecko radziło z tym co przeżywała.

Pomimo tego, że mniej więcej w połowie książki miałam swoje przypuszczenia, które się sprawdziły, książkę czytało się świetnie, a rosnące napięcie było do ostatnich stron.

Podsumowując jest to bardzo emocjonalna, jak dla mnie książka z bardzo ważnym tematem. Książka czyta się wręcz sama, a do samego końca jest się nie pewny swoich przypuszczeń. Ta historia ma swój mroczny klimat. W tej książce myślałam, że może się zdarzyć wszystko. Książka zostanie na długo w mojej pamięci.

"Poszukiwaczka dzieci" to kryminał amerykańskiej autorki Rene Denfeld, zdobywczyni nagrody Prix du Premier Romana Etrangera.

Pięcioletnia Madison gubi się w lesie podczas rodzinnego wypadu po choinkę. Poszukiwania na wielką skalę nie dają żadnych rezultatów. Trzy lata po rodzinnej tragedii, rodzice dziewczynki zatrudniają prywatnego detektywa, Naomi zwaną również poszukiwaczką dzieci. Kobieta przygląda się całej sprawie od początku, badając najdrobniejsze wątki, które mogą dać oczekiwany przełom w poszukiwaniach. Czy uda jej się znaleźć dziewczynkę całą i zdrową? Czas pokaże... w końcu człowiek umiera wtedy, gdy o nim zapomną...

"Poszukiwaczka dzieci" to pełen emocji kryminał, który połączony jest z baśniowym światem widzianym oczami pięciolatki na tle ponurego i niezbyt przyjaznego klimatu w stanie Oregon. Madison musi pogodzić się z nową sytuacją, w której się znalazła, więc swój nowy świat porównuje do baśni ze swojej ulubionej książki, a tak naprawdę pisze własną historie. Natomiast nasza główna bohaterka Noami, rozwiązując sprawy związane poszukiwaniem dzieci, stawia czoła swoimi demonami przeszłości. Sama kiedyś była w podobnej sytuacji i dzięki zleceniom od zrozpaczonych rodziców, próbuje odkryć prawdę o samej sobie, którą przez lata się wyparła: "Nie miała pojęcia, co z tych odzyskanych wspomnień jest trupem, którego należy schować z powrotem do szafy, a co skarbem, który czeka na odkrycie". Nadmienię, że w tej historii mamy też kilka innych ciekawych wątków, które czekają na wyjaśnienie, więc dzięki temu fabuła nie jest monotonna. Książka porusza też bardzo kontrowersyjny temat, o którym nie chce spojlerować, ale zdradzę tylko tyle, że w książce mamy przedstawioną głęboką relacje dziecka z dorosłym mężczyzną. Ten wątek wzbudził we mnie dużo emocji, ale mimo nie zraził mnie do siebie, bo cała ta relacja, była poniekąd następstwem splotu różnych wydarzeń i Ci bohaterowie byli skazani tylko na siebie, więc gdzieś to wszystko miało ręce i nogi. Na zakończenie dodam, że to wciągająca i mocna pozycja, która warto ogarnąć.✌

Czasem zaczynasz czytać pierwsze zdania opisu jakiejś książki i już wiesz, że to TA wyjątkowa.

Naomi odszukuje zaginione dzieci, choć jest młodą kobietą ma za sobą pełną sukcesów karierę zawodową i dużo z powodzeniem zakończonych spraw. Odnajduje dzieci porwane, więzione, przetrzymywane. Uwalnia je. Czasem znajduje po prostu ich ciała. Daje wytchnienie i odpowiedzi rodzinom. Ma niezwykły dar, świetną intuicję i to coś... ponieważ sama mierzy się z podobną traumą, choć niewiele jest sobie w stanie przypomnieć.

Madison zaginęła trzy lata temu na terenie rezerwatu, w środku mroźnej zimy. Rodzice chcą wierzyć, że dziewczynka żyje. Naomi jest ich jedyną nadzieją. Wyczerpali już chyba wszystkie możliwości. Czy poszukiwaczka dzieci rozwikła tę sprawę?

To książka, w której zderzymy się z niewyobrażalnym cierpieniem. Książka, która nie boi się pokazać, jak wygląda to życie po drugiej stronie, jak toczą się losy porwanego dziecka, co spotyka je z rąk oprawcy. Kolejny raz w krótkim czasie mierzę się z tematyką przemocy różnego rodzaju i nie było to łatwe, ale... Ta książka jest świetnie napisana. Delikatnie mówi o tym, co trudne. Naomi jest niezwykle wrażliwą bohaterką, opowieść przepełniona jest emocjami, nadzieją, współczuciem. Pokazuje, że można się otrząsnąć i dalej żyć. Dla mnie ta książka była po prostu piękną opowieścią. Całkowicie mnie ujęła.

Trudno się oderwać od tej książki. Piękno, wrażliwość i delikatność miesza się tu z brutalnością, cierpieniem i złem niemożliwym do pojęcia. Autorka wspaniałe kreśli sylwetki bohaterów, świat nie jest czarno-biały, ma głębię, a największe okropności mają swoje korzenie w przeszłości. Zarówno postać Naomi, nieustraszonej detektyw, jak i Madison, zaginionej dziewczynki, oddane są niezwykle precyzyjnie, szczegółowo, psychologizm tych postaci jest bardzo rozbudowany. Ale to nie wszystko, bo nawet ten "czarny charakter" nie pozostaje znakiem zapytania, pustą kliszą. Podoba mi się z jaką swobodą autorka wczuwa się w każdego z bohaterów, jak udziela im głosu.

Chętnie przeczytałabym kolejną część, mam nadzieję że autorka o tym pomyśli, bo potencjał jest duży. Już tęsknię za jej bohaterami, za dociekliwą panią detektyw i dzielną Śnieżynką...